Ik wil zo graag geen dofheid meer. Al sinds m'n 8e doe ik mezelf pijn, sla ik mezelf, snijd ik mezelf. Ook ben ik verslaafd aan alcohol, drugs en allerhande andere dingen. Niemand wil me, althans, zoals ik echt ben, dus ben ik nep, lieg ik, manipuleer ik.
Toen mijn opa overleed kon ik niet huilen, pas jaren later, toen ik voor het eerst dronk om dronken te worden kwamen de tranen. Ik kan niets voelen behalve pijn, en ook dat voel ik nauwelijks meer.
Mijn vader heeft me emotioneel verwaarloosd en misbruikt. Mijn moeder walgde van haar kinderen, omdat ze zich verantwoordelijk voelde voor ons, maar door ons niet gelukkig kon zijn en bij mijn vader weg kon. Mijn zusje vertelde ze altijd dat 'alle jongens slecht waren, en ze maar beter nooit een vriend kon hebben' (wat ook nooit gebeurd is). Mij vertelde ze dat ik nooit goed genoeg zou zijn, en dat ik alles maar kapot zou maken.
Toen ik voor het eerst verliefd was, kreeg ik ongelofelijke anorexia (mijn moeder was blij dat ik ten minste af viel). Ik was al jaren te dik omdat ik heel veel gepest werd op de basisschool, en de enige troost die mijn moeder me kon bieden snoep was. Ik heb nooit met iemand gespeeld of ben naar een feestje geweest tijdens mijn hele middelbare school, en mijn universitaire opleiding. Altijd alles mooi wel gehaald, cum laude nog wel, wat waren ze trots, maar ik wilde gewoon dood, ik kon alleen de pijn voelen die het me had gekost om zo ver te komen. Mijn vader kon het natuurlijk niet hebben, te veel aandacht naar mij die dag, gedroeg zich als een zak.
Elke keer als ik verliefd ben (3x) ben ik zo obsessief, ik voel me zo vies. De laatste keer, heb ik zo vaak in mezelf gesneden, ik wilde alleen maar dood. Ik voel me zo vies bij haar, ik walg zo van mezelf bij haar, dat ik dagen lang ziek ben als ze in de buurt is geweest. Ik wilde dat ze naar me luisterde, ik ging zelfs naar een psycholoog, maar het enige wat zij wilde was dat ik weg ging, en achter m'n rug om heeft ze daar ook voor gezorgd, nu heb ik niemand meer, en dat terwijl zij zei dat we vrienden waren. Maar vrienden zorgen er niet voor dat andere mensen ook niet meer met je omgaan.
Ik haat iedereen. Als ik het kon regelen, dan zou ik het liefst willen dat de hele wereld verbrandde, een meteoriet of zo. Dan zou niemand meer pijn hebben, omdat er niemand meer is. Maar dat kan ik niet, want dat vermogen heb ik niet, dus ik moet maar gewoon zelf weg gaan.
Ik ben zo eenzaam, heb weer overgegeven vandaag, nadat ik te veel had gegeten. Ik wil niet meer ...
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.