Hoi,
Mijn hele leven heb ik mij niet begrepen gevonden, toen ik jong was was mijn oplossing om veel op mezelf te zijn: dan kon ik de dingen op een rijtje zetten voor mezelf zodat ik in ieder geval de rest van de wereld wel begreep (voor mijn gevoel dan). Dat ging lang goed, maar bij mijn eerste baan kwam er zo veel druk mee dat ik als het ware in elkaar klapte. Ik kon mijn gevoel niet kwijt, sterker nog ik wist niet meer wat ik voelde en ik was totaal kwijt wie ik eigenlijk was. Ik voelde mij verlaten en alleen alsof ik alleen in een donkere ruimte zweefde: zonder begin, zonder einde, zonder doel en zonder inhoud. Dit was eigenlijk zo vredig dat zelfmoord goede optie leek.
Ik heb het ook geprobeerd maar ik kon het niet. Ik trok het niet en mijn vrieding toen ook niet. In die periode maakte mijn vriendin het dan ook uit en ging er ook nog met een flink deel van mijn geld vandoor. Dieper kon ik toch niet vallen? Sterker nog het leek alsof ik in een gat was geduwd en alleen maar aan t vallen was.. oneindig lang.
De reden dat ik dit schrijf is dat ik een uitweg heb gevonden!
De vraag is niet: waarom leek de hele wereld tegen mij?, maar de vraag is: als de hele wereld tegen mij is, waarom mag ik dan niet vooral eerst aan mezelf denken? Het is MIJN leven, en IK bepaal wat ik doe. Toen heb ik besloten om alleen nog maar dingen te doen die IK leuk vind.
Hier werd ik in ieder geval wel weer vrolijk van en ik vond ook weer vrienden, en belangrijker: ik vond weer de balans.
Nu is mijn motto: ik ga uit van de dingen die ik leuk en belangrijk vind en mijn doelen zijn ook dingen die ik leuk en belangrijk vind. Soms moet ik iets doen dat ik iets minder vind, maar ik weet waar ik t voor doe. en dat is het enige dat telt.
Nog steeds voel ik me af en toe onbegrepen, maar dan denk ik: als ik t maar begrijp, als ik maar weet wat ik leuk en belangrijk vindt.
Inmiddels heb ik mijn leven weer aardig op de rails (en daar heb ik toch wel een jaar of 7 over gedaan) en ben bij vlagen zelfs gelukkig. Ik heb een vriendin en samen met haar durf ik weer te dromen over de toekomst.
Zo zie je maar: zelf ben je ECHT het belangrijkst in JOUW leven wat anderen ook zeggen. Het gaat er om wat JIJ leuk en belangrijk vindt.
Ik vind het bijvoorbeeld zelfs belangrijk om elke dag iemand iets positiefs mee te geven, en ik hoop dat als je dit leest je toch probeert de controle over JOUW leven op te pakken.
(En ik hoop ook dat je begrijpt dat ik dit schrijf omdat dat mij ook een goed gevoel geeft).
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.