Levensverhalen (pagina 592)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Durf niet meer

Ik heb lange tijd over zelfmoord nagedacht, nu nog steeds en was op het punt om de stap te nemen. Heb namelijk een lange relatie achter de rug, waarvan ik gewoon niet kan accepteren dat het voorbij is.Hij houd nog wel van mij, maar ziet geen toekomst meer in me..we zijn vrienden, maar dat werkt echt niet! Een of twee keer per week zie ik hem, en steeds krijg ik een brok in mijn keel, hoop ik steeds dat het weer goed komt, dat zijn gevoelens terugkomen,maar weet dat ik mezelf voor de gek houd. Hij zal nooit meer van mij zijn. En de enige reden dat we elkaar nog zien, is dat ik nog steeds heel veel van hem houd en hij dat voor mij doet. Maar ik voel pijn en verdriet, steeds als ik hem zie..hoe kan je nu vrienden zijn met iemand met wie je alles hebt gedeeld, alles hebt meegemaakt? Dat is in mijn geval onmogelijk..ik kan niet stoppen om hem niet meer te zien en het doet me erg veel verdriet als ik hem wel zie..Ik weet gewoon niet wat ik moet doen. Heb echt het gevoel dat ik niet zonder hem kan. En ik weet dat hij nog van me houdt , maar niet meer op " die" manier. Ik wil hem geen pijn doen, want hij heeft alles voor mij over, maar hij heeft er gewoon geen idee van hoe diep hij mij geraakt heeft op de dag dat we uit elkaar zijn gegaan.. ik kon de pijn en onzekerheid op een gegeven moment niet aan en heb alles gepland. Rekeningen betaald, kleren klaargelegd, etc en een sms gestuurd naar mijn vriend. Met de mededeling dat er geen morgen meer voor mij was en dat hij gewoon gelukkig moet zijn. Diep in mijn hart weet ik ook wel dat hij ongelukkig is, aangezien hij zelf erg verdrietig is, omdat hij me niet kan geven wat ik van hem verlang.. Ik dacht dat als ik er niet meer zou zijn, hij dan ook geen rekening met mij hoeft te houden.. Ik heb het allemaal verkeerd ingeschat... Nadat ik het berichtje had verzonden, heeft hij me wel tien keer gebeld, voordat ik uiteindelijk opnam.. Hij was op dat moment op werk en ging door het lint! Hij was boos, maar het ergste ook heel verdrietig. Hoe kon ik in godsnaam zoiets doen? En hij zou me letterlijk achterna gaan, als ik het daadwerkelijk zou doen.. Hij Zou hier nl niet mee kunnen leven. Na het telefoongesprek ben ik echt bang geworden, niet voor mezelf maar voor hem! Ik Hiermee doe ik hem zo pijn en dat is het laatste wat ik wil! Ik weet dat we beiden ongelukkig zijn: hij kan niet verder met zijn leven, omdat hij steeds rekening met mij moet houden en ik ben ongelukkig omdat ik nog steeds hoop dat het goed komt tussen ons.. Zo komen we beiden niet verder..wil dat de pijn stopt, wil dat mijn hart stopt, maar dat zou t einde betekenen voor degene voor wie ik het meeste houd. Wil alleen dat mijn leven eindigt, zodat die van hem kan beginnen.. Ben gewoon bang en durf niet meer!Weet niet hoe het nu verder gaat tussen ons... Maar hoe we nu leven gaat het ook niet..
Datum:
02-11-2010
Naam:
J.S
Leeftijd:
28
Provincie:
Gelderland

het is genoeg geweest,het leven heeft me kapot gemaakt

ik wil al veel langer dood,na mijn laatste opname is het veel erger geworden,ik ben daar mishandeld en in een isoleercel gegooid...daarna hebben zoveel mensen zo rot tegen mij gedaan,meteen in de opname al trouwens,na mijn suicidepoging...ik kan gewoon niet leven,ik wil dood.Ik kan niet weer een lange donkere winter in,ik wil niet meer..
Datum:
02-11-2010
Naam:
gaby dunja elena
Leeftijd:
40
Provincie:
Drenthe

dood

ik wil dood.
Datum:
02-11-2010
Naam:
leana
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

als het leven te zwaar is

Ik zie dat veel mensen externe factoren voelen als een reden om niet meer hier te willen zijn. bijvoorbeeld een vriendje die het uitmaakt of iemand verloren zijn. Ik heb dat niet. Ik ben 34 en geniet niet van het leven. wat ik ook probeer, opstaan is zwaar, de dag doorkomen is zwaar en denken dat ik morgen weer een dag moet doorkomen maakt het nog ondraaglijker. Ik heb dat al van jongs af aan. op mijn 7de was ik al geïnteresseerd is de dood en zocht het ook op. (drie hoog van een reling hangen) Alleen begreep ik toen nog niet zo waar ik mee bezig was. Ik heb al van alles geprobeerd, heb in een tehuis gewoond, vanaf mijn 6de jaar therapie en 3 jaar geleden voor een half jaar opgenomen geweest anti depressie pillen etc.. Hoever moet ik nog gaan om te proberen gelukkig te zijn? Is het niet gewoon zo dat er mensen gelukkig zijn en mensen die dat gewoon niet zijn.. wat ze ook proberen. geloof me, mijn grootste wens is gelukkig zijn. Ik vind het verschrikkelijk om mij zo de dag door te moeten slepen. Ik ben nu 34 jaar en heb altijd gehoopt dat het een soort van depressie was die over zou gaan. maar het wordt alleen maar erger. Ik probeer ook dingen om afleiding te zoeken, waar ik me misschien beter van ga voelen. Ik heb een hond waar ik mee ga wandelen in het bos. Genoeg vrienden alleen geen puf en energie om leuke dingen te gaan doen. ga ik wel mee dan vind ik het moeilijk er van te genieten. Volg nu sinds drie jaar weer een opleiding aan de universiteit. het idee dat ik klaar ben over een jaar maakt me ook weer angstig.

Maar goed, ik heb dus leuke vrienden, leuke baan, volg een leuke studie en toch vind ik het leven niet leuk. Ik ben bang voor zelfmoord anders had ik er allang tussenuit geknepen. Egoïstisch? En hoe zit het dan met mijn gevoel, moet ik blijven leven omdat het anderen mensen pijn doet? Misschien kunnen zij het ook omdraaien en er rust in vinden dat dit is wat ik wil.... niet meer op deze aarde zijn..

Ik zeg niet dat ik het makkelijk heb gehad, tehuis gewoond, gevlucht, mishandeling. Maar dit was in mijn jeugd en als je na bijna 20 jaar therapie, medicatie enz.. Toch geen gelukkig mens bent.. Laat me dan alsjeblieft gaan. Ik ben alleen bang.. Bang voor de dood, bang dat ik eeuwig als geest moet ronddwalen omdat ik te laf was om mijn leven niet af te maken.

Had ik maar een keu gehad om hier niet te zijn, om nooit geboren te zijn en gewoon rust te hebben in mijn hoofd.

Ik ben moe, ik wil niet meer!!
Datum:
02-11-2010
Naam:
esther
Leeftijd:
34
Provincie:
Utrecht

kapot

ik ben opgegroeid met me moeder en me stiefvader hij was een goede man maar helaas is hij overleden aan kanker me echte vader is een klootzak hij is naar frankrijk gevlucht voor zijn problemen hier dus ook gelijk maar mij in de steek gelaten me moeder heeft al haar hele leven last van depressies, pysogses,sytzofreen en een drank verslaving dus heb me hele jeugd voor me zusje gezorgt op school viel het wel mee dat ik gepest werd maar ik was wel iemand die er niet bij hoorde toen op de middelbare school me pa overleed werd ik gek thuis ben 2 keer weggelopen toen was em moeder het zat als ik thuis was gingen de deuren op slot toen trok ik het niet meer en heb toen een poging gedaan om zelfmoord te plegen toen kwam ik en een leefgroep en kamer trainning ik was 16,5 toen ik op me zelf woonden ik zou nog begeleifing krijgen maar nee hoor het syteem hier in nederland is naar de klote!!!! ik kreeg een vriend waar ik 3 en een halfjaar mee samen heb gewoond waar van hij 5 keer heeft vast gezeten we zijn 6 keer verhuisd die relatie heeft me zo uitgeput hij heeft me kapot gemaakt me uitschelde zeggen dat ik niet goed voor deze wereld was dan zou je denken ga toch bij die vent weg maar dat kon ik op een of andere manier niet .
ik ben kapot ben naar de kloote ik heb alles altijd maar weg duwd en als ik een keer moest praten met iemand bergepen ze mij niet n iemand begrijpt mij hoe ik me voel.
en nu ,nu sta ik op een punt van wat zou ik gaan doen verder in deze verrote maatschappij of er uit stappen ik ben er klaar mee met me werk met alles maar vooral met me zelf!....
Datum:
02-11-2010
Naam:
r.s.
Leeftijd:
21
Provincie:
Gelderland

Waarom wel een spuitje voor een hond wel en niet voor een mens ?

Als een hond uit zn leiden verlost moet worden krijgt hij een spuitje.
Als je als mens uit je (psygisch) leiden verlost wilt worden krijg je geen spuitje.

Was ik maar een hond, die wordt nog beter behandeld als een mens !

Wat moet ik nu......onder de trein springen of zo ?
Ze vragen er toch zelf om......
Datum:
02-11-2010
Naam:
Henk
Leeftijd:
42
Provincie:
Noord-brabant

OPWEKKINGSLIED

Veel genoegen, mooie tekst, met hoop.
Geniet ervan! Het is belangrijk van momenten te genieten, zelfs al zijn ze maar kort.

http://www.youtube.com/watch?v=KIXUsWuP94E

Veel liefs, Dinah
Datum:
02-11-2010
Naam:
Dinah
Leeftijd:
40
Provincie:
Zuid-holland

HALLO - NEEM MET ALL JE KRACHT JE EIGEN LEVEN IN HANDEN - VECHT

Hallo,
Ik zie reacties van zo jonge mensen.
Het is niet altijd eenvoudig maar diep in jezelf zit een prachtig mens. Rekening houdend met je omgeving, ER IS ALTIJD EEN UITWEG!! ALTIJD! Ik weet het.
Geduld, uithoudingsvermogen, doorzettingsvermogen. doe elke dag wat je kan zelfs al is het maar een kleine iets.

Ik schrijf dit omdat ik zo graag hoop zou willen geven aan al deze prachtige jonge mensen. Ras, huidskleur, godsdienst heeft geen belang. Elk in zijn eigen waarde ent respect voor iedereen.

Ik zal naar het forum gaan om mijn email te geven. Diegenen die het wensen kunnen mij contacteren. Neem kracht in jezelf!! GLIMLACH vanbinnen zelfs als het buiten koud is! Je bent sterk! En er valt heel veel moois te beleven. Heel hartelijk aan jullie allen!
Datum:
02-11-2010
Naam:
Dinah
Leeftijd:
40
Provincie:
Zuid-holland

waarom altijd bij mij (deel 2)

het is al vanaf het eerste middelbaar dat ze mij peste omdat ik tijdens de exames in mijn broek plaste omdat mijn blaas te klein is en ik niet van de leerkrachten naar het wc mogt. vanaf toen is da mij in alle jaren blijven achtervolgen en nu nog altijd.


ik zeg dit allemaal om jullie maar te laten zien dat iedereen het moeilijk heest, ik heb vroeger ook zelfmoord proberen te plegen maar daar los je niets mee op want er zijn er die je niet zulle missen maar dek aan je familie je vrienden en al aan degene die je wel graag hebben, die je niet beoordelen op je uiterlijk maar om je innerlijk, dus praat er met iemand over en prop het niet op das voor niemand goed
Datum:
01-11-2010
Naam:
yannick
Leeftijd:
16
Provincie:
België

waarom altijd bij mij

op school word ik altijd geslage door grotere en gepest. vorige godsdienst les ging het over syberpeste en zelfmoord en toen begon het nog erger te worden ze zaten die dag mij keihard te peste op het internet. ik heb vroeger al 2 keer mijn eige probere op te hange maar telkens heeft mijn buurman mij omgepraat. ma nu heeft hem zelf het gedaan. en telkens als ik denk da ik het perfecte meisje heb gevonde is er wel iets da mis ga
Datum:
01-11-2010
Naam:
Yannick
Leeftijd:
16
Provincie:
België
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.