ik ben een meisje die nu al zoveel dingen verkeerd heeft gedaan.
ik ben 14 en ik smook me soms naar de tyfus heen. Mijn ouders zijn gescheiden al vanaf mijn geboorte mishandelt geweest door mijn stiefmoeder ( gelukkig is er niet meer) elke dag moet ik nog denken is dit leven nog wel zinvol. moet ik een touw om men nek knopen en mezelf aan het trap gat hangen?
ik raakte verliefd op een jongen die bij mij in de 1e en 2e klas heeft gezeten. Hij wou met mij verder en ik was stoned dus liet alles over me heen komen. ik werd misbruikt maar het boeide me niets. ik heb dus gevrijd en bleek dus zwanger te zijn ik was nog maar 15 en wist dus geen raad ik durfde het niet meer. Ik heb triljoenen testen gedaan. ik vertelde het hem en hij werd verschrikkelijk boos. hij sloeg me in mijn maag en wenste dat het kind dood ging. ik lag te kramperen van de pijn tot dat mijn vader binnen kwam hij heeft de jongen terug geslagen en heeft zijn ouders gebeld ik heb 4 weken in het ziekenhuis gelegen ( het kindje was dood) ik had inwendige bloedingen. waarom moest ik dat mee maken. Ik vroeg aan mijn vriendin of ik nog wel kon bestaan omdat ik me zo erg schaamde het enige wat ze zei was iedereen maakt wel is een fout. Ik was toen nog steeds er niet van overtuigd dat het leven wel zin had. Mijn ouders hadden met me gepraat en had alles verteld over het smoken over de jongen over dat ik dus zwanger was. en dat ik heel veel had gestolen om zo doende een beetje de wiet kon betalen.
ik was kapot ik heb 2 dagen geslapen en mijn ouders die wisten geen raad ik moest praten met mensen. ze hebben me 1 ding nog kunnen leren is Laat je verleden achter je kijk is naar de toekoemst ik wist niet wat ik zag. maar het is me echt gebeurd ik kreeg s'nachts toen ik ging slapen een droom. over een jongen en ik dat ik 30 was een goede baan en een huisje een boompje en een beesje. na die dag was alles me duidelijk problemen oplossen gaat niet zo makkelijk maar het steund je het is net je bloed zonder kan je niet. ik ben nu afgekickt ik ga dit jaar afstuderen naar men vervolg opleiding en dan werken.
voor al deze mensen die het leven niet meer zien zitten doe het NIET het raakt je ziel je houd niets meer over het minder dan wat je hebt. ga naar de maatschappelijke werkers die helpen je op weg naar de toekomst zoals ze dat bij heeel veel mensen hebben gedaan .
dus ook JIJ kan daar bij horen om een weg te bouwen naar je toekomst!
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.