Levensverhalen (pagina 448)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

eenzaam

ik heb dit gevoel al eerder gevoelt dat ik er niet meer wow zijn ik ben vroeger veel gepest geweest omdat ik dik was en ben wat afgevallen en ik leerde mijn vriendje kennen waarmee ik nu 5 jaar mee ben en ik had een goeie vriendin waarmee ik goed kon spreken. ben juist verhuisd en die vriendin moet mij niet hebben ben ver van mijn vriendje en ik heb nu niemand om mee te spreken.
mijn ouders zien me soms niet staan en spreek ik tegen de muren of ze verstaan me niet wat niet zo erg is. maar toch voel ik me niet goed. mijn opa heeft kanker en heeft nooit aandacht naar mij besteed alles gaan naar mijn nicht. ik voel me niet gelukkig ik krijg geen liefde ook al geef ik veel liefde aan anderen. mijn vriendin laat me in de steek nu heb ik niemand waarmee ik echht goed kan spreken. ik heb geen moed meer, anderen zullen me niet begrijpen want er zijn ergere dingen dan dat. ik voel me zo slecht het kan zo sebiet gedaan zijn de pillen liggen niet ver. maar toch... niemand zal me missen...
Datum:
12-12-2011
Naam:
anoniem
Leeftijd:
19
Provincie:
België

mijn kutleven

Hallo ik ben chris ik ben 16 jaar en ben van plan er een eind aan te maken waarom.
Omdat ik een kut jeugd heb gehad ik had nooit echte vrienden later kwam ik erachter dat ik kanker had.
De kanker heb ik overleeft na een half of 3 kwart jaar ziekenhuis.
Ik heb ook geen vriendin en ik voel me hierdoor kut.
Het kutste vind ik nog wel dat ik mn broertje en zusje achter moet laten.
ik heb het helemaal gehad met mn leven.
Mn ouders helpen ook niet echt mee ik zit ook aan de drugs en daardoor zijn mijn ouders best vaak boos op mij dat begrijp ik ook wel maar het helpt zeker weten niet mee. Ik heb er al een paar keer over nagedacht maar dit keer weet ik het zeker. Dit word mijn einde.
Datum:
12-12-2011
Naam:
chris
Leeftijd:
16
Provincie:
Friesland

help!!!!!!!

hallo, ik ben 14
op 30/9 stortte mijn wereld in. mijn ouders gingen scheiden... als ik vragen had mocht ik ze stellen. ik heb er zoveel , en durf ze niet te stellen...
zouden ze ook op de vraag antwoorden of ik dood mag? mag ik dood???

Ik weet niet meer wat ik moet doen. midden januari verhuist myn papa en vanafdan zal ik moeten kiezen. maar dat kan ik niet...

op school moet ik om de week naar de leerligenbegeleidster... ik vind het wel fijn om te praten maar toen ik vertelde dat ik ook niet meer wilde leven schakelde ze hulp ik... Ik wil dat niet. OK ik wil beter worden, maar het is toch mijn leven, ik doe er toch mee wat ik wil? dan mag ik toch dood? of niet soms.

ik volg zedenleer ( dat is geen godsdienst, gewoon zo'n beetje vanalles) en ons thema gaat over zelfmoord. toen ik er een vraag over las op mijn examen ben ik in tranen uitgebarsten, ik wilde weglopen, gelukkig hield mijn vriendin me tegen.

in de les wiskunde, biologie en chemie ben ik een zombie ik besta niet echr meer. ik wil tegen de leerkracht dat hij niet meer moet vragen of mn ouders op reis gan.. ZE GAAN GEWOON NOOIT MEER SAMEN OP REIS. ik weet noet meer wat ik moet doen.

pleasseeee help mij , het wordt me allemaal teveel
Datum:
12-12-2011
Naam:
Jente
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Mijn Zelfmoordneiging

Ik wordt anders behandeld dan anderen. en kan voor me gevoel niks goed doen.
de leraren pesten mij, en heb vorige week al een poging gedaan mijn leven te beindigen. helaas mislukte dit. kan iemand mij helpen.
Datum:
12-12-2011
Naam:
Giovanni
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland

Donkere wolken

Ik voel me zo depri... Ik weet niet meer welke uitweg ik moet nemen.. .Ik voel zoveel pijn en verdriet... Ik WIL dat niet meer voelen... Enigste puntje waarom ik door zou gaan zijn mijn kinderen... Die wil ik toch niet bij de grootste klootzak op deze aardbol ondergebracht zien worden... Degene die alle vrolijkheid, spontaniteit uit mij heeft geslagen.. Al mijn vertrouwen in deze fucking wereld... Alles is weg... Maar wat hebben de kinderen aan mij.. .ik ben een waardeloze mama... Als ik niet van mezelf kan houden... waarom een ander dan wel van mij? Hoe kan ik kinderen opvoeden als ik zelf de dag liever niet meer door zou komen... Wat voor nut heeft het om nog te vechten voor mijn nieuwe relatie.. .Daar kan ik al niet de blauwe lucht door zien... Ook al leek alles een jaar geleden nog zo geweldig... Was het zo dat werkelijk ALLES geqwoon beter was als mijn ex... Dat ik het te rooskleuurig heb gezien... En daarom nu moet bloeden...
Ik ga proberen mijn auto voor een vrachtwagen te krijgen... Zodat ik misschien tussen 2 auto's weggeplet word... Wereld zou toch gewoon doordraaien... Zonder mij...
Datum:
12-12-2011
Naam:
iefje
Leeftijd:
32
Provincie:
Gelderland

zelfmoord

Ik ben 24 en weet niet goed wat ik met mijn leven verder aan moet. In mei heeft mijn vriend het uitgemaakt. Ik was hartstikke gek op hem. Hij is manisch-depressief en ergens "geloofde" ik hem niet wanneer hij zei dat hij me graag ziet. Hij probeerde het zichzelf te doen geloven. ergens zag ik dat er een einde aan de relatie zou komen. En zelf heb ik al jarenlang een eetstoornis. Ik geraak er niet van af, hoe hard ik ook probeer om ertegen te vechten. Ik had sinds kort de touwtjes terug in handen, dacht ik. Ik toonde me sterker dan ik eigenlijk ben. Vandaag werd het opnieuw te veel. Ik denk er vaak over na om uit het leven te stappen. Ik heb een warm gezin. En ik krijg veel kansen. Maar nu ik veranderd ben van kot, en aan mijn lerarenopleiding ben begonnen, krijg ik mijn vrienden van vorig jaar steeds minder te zien. (tijdsdruk, ander leven) Ik mis iets. Ben er ongelukkig door...
Datum:
11-12-2011
Naam:
Lotte
Leeftijd:
24
Provincie:
België

alles zit toch tegen

heey... fijn dat dit bestaat...ik ben er helemaal klaar mee... ben nu 21 jaar en heb nog nooit eens geluk mogen kennen ik woonde nog bij me moeder toen ineens het besef kwam he ik ben zwanger best kut op dat moment ma je gaat er tg vrolijker van worden tot dat het moment kwam dat je het tegen je moeder moet zeggen dat was het ergst ik kon me spullen pakken en vertrekken tot ziens zeg ma na een week kreeg ik mijn miskraam geen taal of teken van me moeder... dus met me vriend mee om daar tijdelijk in huis te gaan en tijdelijk is egt tijdelijk waarschijnlijk heb vandaag namelijk te horen gekregen dak vanaf volgend weekend echt op straat sta ik heb niks geen fam of vrienden waar ik heen kan ben verloren en ben verdwaalt heb geen plek om heen te gaan helemaal niks... dus hoe moet dat nou..? ik ben er klaar mee heb geen zin meer om te denken heb geen zin meer om te kijken naar andere oplossingen wil er mee kappen.!!!!!
Datum:
11-12-2011
Naam:
joyce
Leeftijd:
21
Provincie:
Groningen

in de war

Het begon allemaal zo'n 5 jaar geleden, ik maakte deel uit van een grote vriendenkring. Skaten en wiet, daar draaide het min of meer om. Ik was nieuw in de groep, de rest (of een groot deel ervan tenminste) kenden elkaar al van toen ze zeer jong waren. Door de wiet begon ik me ongemakkelijk te voelen, mijn ogen stonden vaak zeer rood, waardoor ik vaak het gevoel kreeg dat ik bekeken werd. Dat gevoel werd op den duur zodanig groot dat ik niet meer wilde afspreken met die groep. Ik bleef wel door roken... Ik werd ook niet meer zoveel uitgenodigd, misschien had het feit dat ik zelf niet veel meer liet weten hiermee te maken. Maar ja, ik voelde me niet meer goed in mijn vel bij hen dus vandaar... Nu is quasi alle contact met hen verbroken en vermijd ik die zelfs omdat ik me te ongemakkelijk voel bij hen. Begin vorig jaar raakte het uit met mijn vriendin (die deel uitmaakt(e) van dezelfde groep vrienden), ik was er helemaal van slag door. En ik was mijn vrienden kwijt en ik was mijn lief verloren. Sindsdien heb ik het gevoel dat de vriendschappen die ik heb oppervlakkig zijn. Ik vergelijk teveel met anderen... Vraag me vandaag welke vriend ik zou bellen als ik met een echt probleem zit, dan zou ik je geen naam kunnen geven. Ik voel me écht oninteressant en weet tijdens gesprekken vaak nooit wat te vertellen, waardoor ik dan als "awkward" overkom. Binnenkort is het oudejaarsavond en ik weet bij god niet wat met wie te doen. Dit weegt zeer zwaar op me door, ik vraag me iedere dag af wat ik mis doe en WAT IK MOET DOEN OM TERUG GOEDE VRIENDEN TE HEBBEN.
Datum:
11-12-2011
Naam:
Kevin
Leeftijd:
20
Provincie:
België

oma

Toen ik net geboren was wou mijn moeder me niet. Mn vader leed er heel erg onder en wist niet wat hij moest. Mijn moeder verzorgde mij niet en mijn oma kwam elke dag even kijken hoe het ging tot het op een dag ondraaglijk werd voor mijn oma.. Ze nam mij mee naar het huis van haar en opa. Hun hadden mij toen opgevoed. Ik was heel gelukkig en zag hun en mijn vader als mn ouders. Totdat ik 10 jaar was. Sinterklaas kwam aan en mijn oma nam mij mee naar zn aankomt zoals elk jaar. Alleen dit jaar was er iets niet goed met haar ze was ziek alleen ik had geen idee, niemand niet.. Die avond toen we weer thuis waren sliep ik bij mijn vader, die nacht stierf mijn oma aan een hartaanval.. De hele familie was er kapot van! Ze was mijn 2e moeder.. Ik wil zo graag naar haar toe... Ik heb t gevoel alsof ik niks meer heb om voor te leven ik wil gewoon naar haar toe. Het is al 10 jaar geleden maar het voelt nog als gister.. Mijn opa is dement en vraagt steeds aan mij hoe is het met oma en ik moet hem steeds opnieuw vertellen dat ze er niet meer is.. Ik heb er genoeg van ik wil weer bij de enige vrouw zijn van wie ik zoveel hou.. Zij was en is nog steeds mijn alles ik wil niet meer zonder haar leven..
Datum:
11-12-2011
Naam:
anoniem
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

de verlossing

voor mij is het leven een ware hel
alles mislukt of lukt na heel veel moeite
elke dag is een zware tocht door het leven
een leven die voor anderen zo normaal is
ik zie er geen einde meer aan komen alles is hels
ik weet geen raad meer
Datum:
10-12-2011
Naam:
stefan
Leeftijd:
24
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.