Ik was 23 kreeg een relatie cq verhouding, 4 jaar lang, dat was leuk, ik was redelijk gelukkig, toen ik 27 was hij ging scheiden en we gingen samenwonen, ook dat was leuk,we hadden het goed, maar in 1998 werd er kanker geconstateerd , met uitzaaiingen maagkanker,prognose was nog 3 mnd, het werden er 11 hele zware maanden, zoals je zult begrijpen. Ik was kapot, eigenlijk een jaar niet geslapen. Na zijn overlijden, heb ik 3 jaar nodig gehad om te herstellen en te verwerken.
Het leven gaat door, zeggen ze, dat is ook zo heb dagen bij zijn graf gezeten, wilde niet meer leven.
Ondertussen had ik een paardje gekocht waar ik weer een zorg had voor. Helaas werd het paardje ziek en moest het naar vele da kosten laten inslapen.
In 2004 kreeg ik weer een relatie, nou ja dat dacht ik, helaas, hij hield nog van zijn ex.
In die zelfde periode vond ik een lief katje, die al gauw voor een 7 tal jongen zorgde, 1 ervan was bijzonder, een manneke, zo lief en ondeugend, dat bracht me weer leven in huis. Hij maakte kastjes open, roofde eten van mijn bord, maar bovenal hij was zo lief, helaas, 4jr later werd er een gezwel ondekt bij de lever en 3 mnd later was hij dood.
Ondertussen had ik ook weer een nieuw paardje gekocht, nu dat gaat goed.
Ik heb mijn lieve kleine hondje in februari 2012 laten inslapen, gelukkig ze was 15.
Doet pijn maar acceptabel.
Nu is een huis zonder hond geen huis, dus weer een nieuwe hond gevonden die een leuk plekje zocht. Een kleine zwarte kremin, dus wandelen met het diertje.
Daar vond ik de man van mijn dromen.
Heel even mocht ik voelen hoe het is om weer en iemand te houden, ja je raad het al, hij heeft niet het juiste gevoel.
Nu wil het dat ik ook nog werkeloos werd in januari 2012, waardoor mijn financiën er zeker naar 9 mnd niet erg florissant bij staan. Nu sta ik voor het moment dat ik ook mijn paardje = mijn kind moet verkopen.
Mijn huisje moet verkopen en ik het niet meer zie zitten.
Ik wil dood, ik ben moe, ik trek het niet meer.
Niemand weet het, ik denk aan mijn ouders en mijn zusje, maar of dat me tegen houd. Tot nu toe wel, maar ik heb niet veel meer nodig.
In herinnering, mijn allerliefste partner, mijn allerliefste paard roxy, mijn liefste kat Ratje en mijn lieve trouwe viervoeter Kimmetje.
Ik mis jullie zo.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.