De gedachte om te rusten zweeft al heel lang in mijn hoofd.. ondertussen misschien al bijna 20 jaar of misschien meer. Of dat het rusten samen gaat met sterven weet eigenlijk niemand, dus ik weet niet of ik hier juist zit. Bij een sterfgevallen denk ik vaak: het was beter ik geweest, want ik wil het al zo lang, maar mijn beurt lijkt nog echt ver. Ik draag heel veel verdriet en moeheid met me mee en ik vind niemand die me daar uit kan sleuren. Zelf kan ik heel gemakkelijk andere mensen opbeuren, je hebt er niet veel voor nodig, gewoon eens goed luisteren en hen een duwtje in de schouder geven en er ook blijven zijn met evenveel respect. In mijn geval heb ik het heel zwaar te verduren gehad de laatste 5 jaar of langer. Niet alleen heb ik me vaak bedrogen gevoeld door geliefden, ik heb ook vrienden en familie begraven, ook een broer, ik ben mijn ongeboren kind kwijt en mijn partner waarmee ik een leven wou uitbouwen en ondertussen raak ik beetje per beetje in de armoede cirkel. Ik ben op zoek naar een oplossing om me beter te voelen, op een manier waarbij ik mijn onafhankelijkheid bewaar. Ik weet dat ik als kind niemand nodig had om gelukkig te zijn, ik deed gewoon wat ik wou. Ondertussen weet ik niet meer goed hoe ik moet doen wat enkel ik wil, ik ben het zo gewoon geworden om naar andermans pijpen te dansen en mezelf weg te cijferen dat ik niet meer weet hoe ik weer in het daglicht moet staan of hoe ik ook het belangrijkste in mijn leven kan zijn. Ik ben een zwakke persoon naar de buitenwereld toe omdat ik naïef blijf en lief blijf ondanks alle zware klappen die ik heb moeten incasseren. Ik weiger zelfmedelijden te hebben en ik weiger bitter te worden, want ik geloof dat er meer is dan deze wereld, we zijn zo immens klein in dit heelal. Ik begrijp het niet goed, dat mensen liever onverschillig blijven en dat maakt het heel lastig want hoe ouder ik word, hoe ingewikkelder en erger het wordt. Niemand had me dat verteld, ik dacht dat ouderdom een garantie was voor geluk.. Als iemand van jullie zijn kennis wil delen.. dan hoor ik het graag.
Het gaat jullie goed en vergeet eventjes dat je belangrijk ben, misschien stop je dan met te bestaan en leer je opnieuw leven.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.