Levensverhalen (pagina 271)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

TE dik

ik ben een meisje van 13 jaar.
ik loop al een paar jaar met een groot problem rond. ik ben te dik. ik heb er al zoveeel aan geprobeerd te doen !! zoveeeel !! maar helemaal niks ljkt te helpen, k eet helemaal net veel ofso , en ben een groote liefhebber van fruit... dus ik snap er niks van.
het ergste vindt ik nog wel dat elke jongen me afwijst omdat ik TE dik ben.. net omdat ik niet aardg ben of arrogant ofso , nee gewoon te dik ! ik ben er klaar mee om zoo te behandeld te wrden !! ik heb al meerdere keren geprobeerd zm te plegen, maar als ik de kans kreeg , kon ik het niet meer. ik wou dat ik het gewoon kon doen.. ik haat mn leven
Datum:
05-09-2013
Naam:
---
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-holland

op, over en uit

Hoi.mijn verhaal speelt zich al mijn hele leven af, dus zal ik 't beknopt houden. Mijn hele leven voel ik bij mezelf dat er iets niet klopt. Zo'n 18 jaar geleden ging mijn toenmalige liefde van mijn leven " dacht ik " bij mij weg, ik ging eronderdoor aan dat gevoel van haar kwijt te zijn. Kon het toen niet aan en deed 'n zelfmoordpoging. De pillen deden het net niet en heb dagen voor bijna dood gelegen in mijn woning. Mijn zus vond mij en heeft alles opgeruimd, en er nooit iets over gezegd. Zo'n 2 jaar later leerde ik mijn vrouw kennen, en ik werd gelukkig. We trouwden en kregen 'n kind. Mijn geluk kon niet op. Ondertussen knaagde dat rare gevoel dat ik heel mijn leven al had, intensief aan mij. In de tussentijd nog 'n kind erbij en ik was zo superhappy. Mijn gevoel werd erger en mijn gezin merkte dat ik aan het veranderen was in negatieve zin. Op aanraden van mijn vrouw n gesprek met de huisarts. Zij verwees mij door naar psycholoog. Daar had ik geen zin in om mijn verhaal aan n vreemde te vertellen. Uiteindelijk kwam ik via een krantenartikel erachter, ik ben depressief. Ben toen zelf in therapie gegaan, en ja hoor ik had de volle bak van alle kenmerken van depressie. In deze periode leer n nieuwe vrouw kennen. Alle gevoelens die ik al n hele tijd niet meer gevoelt had kwamen u vrij. Dit gebeurt alleen als ervoor open staat en dat wist ik niet. Dus ik verlaat mijn gezin voor mijn nieuwe vriendin. In deze tijd krijgt mijn zus, die mij toen geholpen had, n herseninfarct. 1-zijdig helemaal verlamd, moeilijk lopen, geen spraak meer. Dus neem ik ook de zorg van haar op mij. Zij geen contact met onze ouders en ik heel weinig. Ondertussen gaat het gevecht met mn exvrouw gewoon door en zie ik de kinderen bijna niet.Al deze didingen bij elkaar hebben n grote impact op mij en zorgen ervoor dat mijn nieuwe relatie zeer slecht loopt. Deze vriendin is echt de vrouw waarvoor ik door alle vuren heen zou gaan zij is en nog steeds de liefde van mijn leven. Het gemis gevoel maakt mij kapot n paar maanden later is mijn vriendin bij mij weg. Zij zegt jij bent ziek jij moet hulp hebben jij doet dingen om aandacht te vragen. Heb al n paar keer gezegd dat zij mij niet begrijpt zij zegt van wel ik heb tijdens haar ook al n poging tot zelfmoord gedaan. Had alles klaarliggen tot zij onverwachts binnenkwam. Daarna heb ik nog n paar keer de gedachtes gehad. Nu komt mijn laatste poging die ook zal gaan lukken. Zal niemand iets vertellen hoe en wanneer. Zal alleen mijn ex-vriendin nog uitleggen dat mijn schreeuw om aandacht niet de schreeuw was om haar bij me te houden. Deze schreeuwen waren om duidelijk te maken dat het niet meer lang duurt. Maar kreeg dat haar niet uitgelegd omdat ze wel vaker de dingen niet wilde horen zoals ik ze bedoelde. Daar kon zij ook niks aan doen omdat ik n persoon ben die ze nog nooit meegemaakt had. Dan wordt je objectiviteit niet reëel meer. Alles vanuit onbegrip. Mijn kinderen heb ik op ong.8 mnd tijd 5 x gezien vanwege het gevecht met mijn ex die niet wilt toegeven op 1 puntje. Dat ik mijn kids in 1 week 2. uurtjes extra wil zien. Anders krijg ik ze 1 weekend op de 2weken. Dit is samen met alle problemen de druppel en hier zal ik nooit meer uitkomen. Mijn besluit staat vast. Dit is het dit was het ik laat het. Zij die gaan groeten u.
Datum:
05-09-2013
Naam:
muts
Leeftijd:
47
Provincie:
Limburg

Ik ga sterven......

Mijn halve leven werd ik beheerst door angst en haat. Angst van mij en haat door anderen. Omdat ik anders ben dan anderen. De enige gelukkige jaren waren met mijn soulmate die een verschrikkelijke dood is gestorven. Sindsdien word ik weer geterroriseerd door mijn omgeving. Ik kan niet meer tegen de haat. Tegen de onjuiste beschuldigingen. Ik heb ooit al eens een poging ondernomen, weet nu hoe het moet, en het zal gaan gebeuren.
Einde bericht!
Datum:
04-09-2013
Naam:
Anne-Mieke
Leeftijd:
57
Provincie:
Flevoland

heb te veel meegemaakt

Heb al zoveel dingen moeten verduren mijn vader heeft me jarenlang verkracht 2 van mijn broers hebben mij betast ben 5 jaar lang geslagen geweest door mijn echtgenoot ik moest sex hebben met vrienden van hem voor drugs en geld sigaretten zijn uitgeduwd op mij er is een chronise ziekte bij me vast gesteld mijn kinderen zijn daardoor van mij afgepakt en nu wil mijn huidige vriend mij verlaten
Datum:
04-09-2013
Naam:
unknow
Leeftijd:
23
Provincie:
België

en nu

Hoe kom je op deze site?
2 dingen; ten eerste omdat het mijn vader wel gelukt is zelfmoord te plegen en ik steeds met de gedachte rond loopt.
Toen ik 18 was had ik een ernstig ongeluk waardoor ik in coma lag. Toen ik eruit ontwaakte overleed mijn vader 3 weken erna ten gevolge van zelfmoord.
In principe heb ik niets aan mijn coma overgehouden, maar nu wel. Ik heb slik sinds 2 jaar epilepsie medicijnen. Af en toe gebeuren er leuke dingen, maar steeds vaker vraag ik me af waarom ik moest ontwaken uit de coma?
Datum:
04-09-2013
Naam:
karin
Leeftijd:
38
Provincie:
Zuid-holland

Ik ben moe, doodmoe

Hoewel ik de afgelopen week beloofd heb te gaan vechten voor de toekomst van mijn kinderen en ex-vrouw lukt het me niet. We hadden alles. Werkelijk waar alles wat ons hartje begeerde. Mooi huis, 3 gezonde kinderen, veel gezelligheid, geen geldzorgen en ik had een topbaan, maar was veel van huis. Ik voelde me de laatste jaren ook eenzaam en ben toen op verkeerd spoor terecht gekomen. Ik heb toen een paar keer een escort geboekt. Ik wist niet, dat ik onderhuids een sex-verslaving had die uiteindelijk niet alleen mijn huwelijk heeft gekost, maar ook mijn zakelijke carrière. Ik ben al mijn aanzien kwijt en ondanks mijn behandeling voel ik me nietig en vies. Overigens is mijn vrouw in die periode verliefd geworden op een andere man wat ik niet wist. Complete chaos in ons gezin met 3 pubers. Hoewel ik goed ben en weet wat ik kan kom ik maar niet aan het werk. Ik voel me per dag nuttelozer worden en eenzamer. Ik heb een vriendin die me er probeert doorheen te helpen, maar ik kan niet meer. Ik hou nog van mijn vrouw. Heel veel, maar ik heb zoveel tegenslagen te verwerken gekregen. Ik ben mijzelf kwijtgeraakt, mijn vrouw, mijn baan en zit gevangen in een financiele afwikkeling. Het roeien tegen de stroom in hou ik niet meer vol. Soms denk ik serieus ik stap uit. Laat me niet meer wakker worden. Ik heb het al een keer geprobeerd, maar durfde niet......nu nu zit ik weer heel diep, maar..........mijn 3 kinderen......jezus ik wil niet kwijt wat ik heb......maar kan niet meer..............
Datum:
04-09-2013
Naam:
Harrie
Leeftijd:
45
Provincie:
Groningen

ik kan niet meer

haa
ik weet niet wat jullie voor mij kunnen doen
maar ik heb geen zin meer in t leven wat ik nu leid
Datum:
03-09-2013
Naam:
paula
Leeftijd:
57
Provincie:
Noord-brabant

ik kan niet meer

wie kan mij helpen
Datum:
03-09-2013
Naam:
aluap
Leeftijd:
57
Provincie:
Noord-brabant

Zwaar..

Lieve mensen,
Soms is het heel moeilijk om het licht aan het eind van de tunnel nog te zien,
Je hebt het gevoel dat de mensen je niet begrijpen, en dat je met niemand kan praten.
Maar, probeer het toch, in oktober 2009 heeft mijn papa zelfmoord gepleegd, de zwaarste dag in mijn leven, en in dat van mijn broertje, van toen 12, en mijn mama.. ons leven is nooit meer hetzelfde geworden!
Elke dag is het vechten om door te komen, door die lege plaats in mijn hart.. elke dag weer het gemis, elke dag weer die vragen, waarom, lag het aan ons? wat was er aan de hand?
Elke dag die pijn, wetende dat ons leven nooit meer hetzelfde zou zijn..
Doe dit je kinderen niet aan, of je ouders, familie of vrienden, er zijn altijd mensen die je missen, wiens leven enorm verandert, en dit nooit in de goede zin,
Zoek hulp voor dit groot probleem, je staat niet alleen!!!
Datum:
03-09-2013
Naam:
Femke
Leeftijd:
22
Provincie:
België

Levenslang ongelukkig.

Toen ik 1 jaar was scheiden mijn ouders, En was er een jongen die me aanraakte op mijn privé plekken. Mijn vader merkte het en heeft me geholpen. Ik ken die jongen nu niet meer (Gelukkig!). Ik was nog jong toen we verhuisde. Op mijn 4e ongeveer ontmoette ik een jongen. Ik belandde in dezelfde situatie als eerst. Ook hij betaste me op mijn privé plekken. Ik werd hier door heel onzeker. Ik was ongeveer 8 toen ik dit durfde te zeggen tegen mijn zus. Zij hielp me en heeft hem wijs gemaakt dat ik een gestoorde psychiater was. Hij wilde toen niks meer met me te maken hebben. Ik ben daar echt mega blij mee! Toen ik daar vanaf was werd ik heel erg gepest. Ik had namelijk ruzie met mijn exBFF. Ze kan nooit voor zichzelf opkomen en haalde oudere jongens erbij. Die sloegen me in elkaar en ik kwam met grote wonden op mijn gezicht thuis. Het duurde pas lang toen mijn vader en moeder me hielpen. De school werd ingeschakeld. Ik was er toen nog niet vanaf de wonden werden een ziekte. Ik word nu nog steeds gepest. Ik sneed mezelf hierdoor. En na een tijdje werd er nog een andere slachtoffer gevonden. Het was een tweeling een jongen en een meisje. Het meisje werd gepest en de jongen hoorde bij de Popiedopie's. Ik hielp het meisje zo vaak als ik kan. Als ik zelf ook de kracht had. Na een tijdje kwam er een leerkracht die een verhaal begon over mensen die zelfmoord plegen omdat ze gepest werden. Ik barstte plotseling in huilen uit. Ik wist niet wat ik deed. Er was maar 1 iemand die het wist van mijn probleem. Dat was mijn BFF. Ze was er altijd voor me als ik problemen had, maar dus. Ik huilde. Iedereen begon me te troosten wat ik niet begreep. Plotseling vertelde mijn BFF mijn geheim dat ik mezelf snee en zelfmoord pogingen had door de klas. Mensen begonnen te huilen en zeiden sorry. Ik werd hier door echt mega blij, maar de volgende week was ik weer het slachtoffer. En het meisje hoort nu ook bij de PopieDopie's. Mijn moeder werd hier van op de hoogte gehouden. Ik kreeg ruzie met mijn BFF. En ze gebruikte alles tegen me wat zij wist over mij. Zij heeft een ziekte die ook wel hazenlip werd genoemd. Ik zei nooit iets over haar lip als we ruzie hadden. Deze keer ook niet ik wilde het wel maar ik mog niet van mijn ma. Alle woorden die ze zei knoopte ik vast. Dat was mega dom. Ik snee mezelf toen dieper. Na een maand zei ze sorry. Ik vergaf het haar. Er kwam een hele hete zomer aan maar ik hield mijn vest altijd aan. Ik werd daarmee gepest. Ze zeiden allemaal dat ik koud bloedig was. En dat mijn outfit lelijk was. Ze dachten misschien dat ik dan mijn vest uit zou doen, maar dat zeker niet! Mijn vader hielp me altijd en zei altijd dat ik lief en mooi was en dat hij mega veel van me hield. Tot dat hij een vrouw ontmoette die echt mega aardig is. Hij begon meer drugs te nemen (Dat deed hij vroeger ook). En hij schold me uit. En hij zei dat hij me nooit wilt zien en dat hij wil dat ik afstand neem. Maar de laatste keer dat hij langs kwam zei hij sorry. Ik heb het hem niet vergeven, maar ik wil het wel doen. Ik wil niet als hij dood is ik met een rot gevoel ga zitten dat het mij schuld is. Ik had 2 vrienden in gr 8. Maar we gaan alle 3 naar verschillende scholen. En ik kom precies bij de pesters in de zelfde klas. Ik ben er echt heel ongelukkig mee. Ik heb al haast heel mijn arm onder gekrast. Ik schrijf op mezelf: Emo, Dik, Nietsnut.. en dat soort dingen. Ik heb 3 zelfmoord pogingen gedaan. 2x onder water. 1x Polsen doorsnijden. Maar dat alles hielp niet. Ik wil niet meer leven en ik wil weg. Ergens waar ik thuishoor. Waar ik blij kan zijn en niet elke dag thuis hoef te zitten omdat ik bang ben buiten gepest te worden. Ik heb nooit rust in mijn leven gehad. Ik wil gered worden. En mijn gevoel kennen uiten. Iedereen moet stoppen met pesten!
Datum:
02-09-2013
Naam:
brandy
Leeftijd:
11
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.