Levensverhalen (pagina 255)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Weet niet meer hoe ik hiermee kan leven

Ik had een relatie en door mij is het uitgegaan en toen besloten we weer om soort van opnieuw te beginnen maar opeens ging ze met een ander jongen zoenen en daar sprak ik haar op aan en ze zei tgn mij dat t haar niks uitmaakt hoe ik me nu voel etc.
Datum:
30-03-2014
Naam:
Onbekent
Leeftijd:
15
Provincie:
Limburg

Ik word gepest

Hallo,
Dit is mijn verhaal.
Ik word altij gepest dat ik dik ben en dat ik het leven niet waard ben.dus ik ben aan het afvallen en eet dus niks.ik snijd mezelf ook al lang ik denk 4 jaar.ik was 8 toen ik met zelfmoord gedachten zat en ik sneed mezelf elke dag op me buik( nogsteeds) en ik was 10 toen ik een zelfmoord poging probeerde alleen me buurmeisje zag het en ging gelijk naar me ouders. Ik ben nu 12 en nogsteeds depresief ik kom elke dag huilend thuis. Dat is mijn verhaal dus.
Datum:
29-03-2014
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-holland

het was gewoon eng

Ik ben nando en er is de laatste tijd nogal wat gebeurd..
Ik ben eigenlijk heel mijn leven al ongelukkig vroeger werd ik gepest maar sinds ik vechtsport beoefen is het ergste gelukkig weg. Ik had een vriendin een weekje terug nog. Maar ik was vreemdgegaan (gezoend) met mijn ex. maar t ging zo vanzelf... en ik schrok daar dus heel erg van dus stopte ik. Maar ik kon niet langer met dat geheim rondlopen dus toen had ik het mijn vriendin verteld. die maakte het dus uit. Ze vertelde het tegen iedereen die ze tegenkwam. Op school noemt iedereen me nu playertje en dat soort dingen maar hun zien niet hoe erg dat mij pijn doet. ik heb het al wel zo vaak gezegd maar het dringt niet door ze door. Nu zie ik het nut in mijn leven echt al helemaal niet meer. Ik wil dood en heb meerdere zelfmoordpogingen gedaan maar het lukt steeds niet. Ik heb zo erge spijt...

gr nando
Datum:
29-03-2014
Naam:
nando
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-brabant

Ik kan echt niet meer, ik ben gewoon op!

Het is echt moeilijk voor mij om dit toe te geven, maar ik ben echt op. Ik kan echt niet meer, ik ben moegestreden! Er blijft echt niks meer over van mij! Ik vecht al jarenlang tegen mijzelf, ik ben nooit goed genoeg, ik schaam mij kapot gewoon. Ik probeer al zo lang gelukkig te zijn, al zo lang goed genoeg te zijn. En het is mij nooit gelukt. Ik ben 29 en heb mijn leven gewoon weggegooid! Ik heb geen jeugd gehad, ik ben nooit geworden wie ik moet zijn. En nu ben ik gewoon leeg, verlaten door de enige persoon die ik echt graag zag, waar ik geborgenheid kon voelen! Ik weet echt niet wat ik nog moet doen, waar ik nog naar toe moet, hoe ik hier ooit uit geraak! Ik ga wel in therapie maar ik ben ergens bang dat ik echt gewoon getekend ben voor het leven, dat mijn verleden een handicap gaat zijn voor altijd. En dat ik ga sterven enkel maar met spijt in het hart, voor de dingen die ik gemist heb, die ik nooit gedaan heb of heb kunnen bereiken. Gewoon door mijn rottig verleden. Hoe enkele mensen je zo kapot kunnen maken! Echt gruwelijk! Dit neerschrijven lucht op, maar ik zou willen dat het allemaal gewoon weg was, misschien zelfs dat ik gewoon weg was, zodat ik toch op één of andere manier gelukkig kan zijn. Dat is echt mijn enige droom, gelukkig zijn, iemand graag zien en graag gezien worden. Dat is het enige dat ik vraag in het leven. Als je dit leest en je leeft met me mee, bedankt daarvoor! Ik zie je graag!
Datum:
27-03-2014
Naam:
Moegestreden
Leeftijd:
29
Provincie:
België

Vaarwel

Ik was vroeger een lief klein meisje. Ik was altijd vrolijk, ik had vrienden. Ik had één beste vriendin, S. We hadden het leuk samen, elke pauze samen spelen, elke middag. Toen, zomaar een dag in groep 5, ging ze met de populaire meisjes spelen. Ik had het toen niet echt door, maar iedereen wilde hun vriendin zijn. De pauzes zonder S werden langzamerhand meer. Zij was samen met andere meisjes, ik zat alleen. Elke pauze zat ik alleen. Ik wist niet wat ik moest doen. Ondertussen werd ik elke dag in elkaar geslagen voor en na school. Toen ging ik naar de middelbare school. Er was een jongen. Hij was eerst geweldig, ik werd verliefd. Toen verpestte hij het. Ik haatte hem. Maar ik kon niet stoppen met verliefd zijn. Dus elke keer als ik me dat realiseerde krapte ik mezelf op dezelfde plek. Ik kreeg wondjes. Hij zag het en was de enige die er van wist. Ik begon gewend te raken aan de pijn. Ik begon te snijden. Ik ben denk ik depressief geworden. Dus vandaar vaarwel, want dit zal één van de laatste dingen zijn die ik schrijf. Ik wil weg. Ik wil de pijn niet meer. Ik wil hem niet meer.
Datum:
27-03-2014
Naam:
Lonely
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-holland

klaar!

goedendag, vorig jaar scheiding gehad waarvan ik me 2 kinderen gigantisch mis zonder dat iemand dat merkt, om het weekend breng ik ze terug bij hun moeder en als ik daar wegrij heb ik zoveel pijnb zoveel, dan heb ik altijd bij mijn vader gewerkt en ging niet goed met zijn bedrijf doordat mijn moeder met geld smeed en daardoor nu ook in psichiatrische instelling zit waar ik pas 1x ben geweest vanaf juni 2013 ik kan er niet heen het isn haar schuld dat ik het 13jaar slecht heb gehad met mijn ex en kinderen door altijd in de financiele problemen te komen door hun bedrijf. ben ik voor mezelf begonnen om mijn vader te willen helpen, begin ging goed met betalen maar heb nu inmiddels meer dan 30.000e open staan dus heb vrijdag besloten niet meer voor m te werken ondanks datbik weet datb ie het nu ook niet red. daarbij heb ik vorig jaar een vriendin leren kennen op 4augustus die in december met het verhaal kwam door mijn aandringen heel veel te hebben gelogen tegen mij vanwege aggressieve ex die haar en de kinderen sloeg, of te wel politie bureau in politie bureau uit. ik heb haar vergeven vraag me niet hoe maar toc h gedaan ik geloof haar verhaal. vanaf half januari ging het pas echt slecht met mij, werd door diverse verzekeringern eruit gegooit omdat ik niet kon betalen, mijn vriendin zou me helpen met een bedrag en auto. bedrag is er nog steeds niet en auto zou 28 februari opgehaald worden, maar nog niet telkens iets met de bank zegt ze dus nieuwe bank genomen. vandaag me eigen weer verheugd maar nee hoor ze moet eerst op afspraak bij de nieuwe bank, ik geloof er niks meer van. ik heb nog zoveel meer te vertellen zoveel meer, ik kan het niet eens ben op leeg ik kan echt niet meer, de enige die me overeind houden in gedachten zijn me kinderen, maar ik wil niet meer echt niet, wat moet ik doen dit komt allemaal nooit meer goed als jullie alles weten. ik was ooit een gewoon normaal persoon maar dit heeft mij zo veranderd, ik doe niks meer zit op een stoel, kijk voor me uit, luister het slechte nieuws alllemaal aan, blow heeel erg veel gebruik coke, niks helpt, ik ben niet zoo help voordat ik mijn kinderen veel verdriet doe help!!!!!!!!!!!
Datum:
26-03-2014
Naam:
fritske
Leeftijd:
34
Provincie:
Gelderland

je weet het niet meer

ik ben een meisje en heb heel veel mee gemaakt in me leven. ik heb steeds zelfmoord neigingen en voel me steeds meer en meer alleen me vader en me moeder zijn er niet meer voor me . dus sta er helemaal alleen voor. mensen geloven me nniet als ik zeg ik heb hulp nodig maar moet het dan zover komen om toch mezelf dood te maken. is dat de enige oplossing. ik ben de weg kwijt. ik kan nergens meer heen heeft iemand tips voor mij
Datum:
26-03-2014
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

Ik heb er genoeg van

Ik heb al een paar jaar tinnitus en het is echt een hel. Je hoort simpelweg alleen maar een ruis in je oren. Ik word er gek van en er is geen genezing voor. Ook is er niks om het te remmen. Ik ben verteld om er maar mee leren te leven, maar het lukt maar niet na al die jaren. Nu sta ik zo ongeveer op het punt om gewoon zelfmoord te plegen omdat dit ook mijn dagelijks leven sterk beïnvloed en ik krijg er zo'n stress van. Zo wil ik niet leven, en er is dus geen oplossing voor. Ik zie dus feitelijk gezien geen andere uitweg naast zelfmoord om deze nachtmerrie te verlaten..
Datum:
26-03-2014
Naam:
Tja..
Leeftijd:
18
Provincie:
Limburg

Leven/dood

Kent iemand het gevoel dat je niet kunt kiezen voor het leven ? Maar altijd ertussenin hangt, tussen leven en dood ? Dat gevoel heb ik al van kinds afaan. Het gevoel dat het nooit de bedoeling is geweest om de geboorte te overleven, maar dood had moeten zijn. Zo van: mij ouders wilden kinderen, maar hebben mij niks gevraagd...Nergens vol voor gaan, bijna nergens plezier aan hebben. Ik heb alles op internet afgestruind, opzoek naar anderen met hetzelfde probleem, maar ik kom niemand tegen. Ik heb al meerdere therapien en medicatie gehad tegen depressies, maar elke keer kom ik weer op hetzelfde punt uit , namelijk dood willen. Heb tot nu toe 3 keer serieus iets willen gaan doen, en toch houdt me iets daarin tegen.
Datum:
25-03-2014
Naam:
Ruvus
Leeftijd:
36
Provincie:
Gelderland

ik wil er niet meer zijn

wat moe ik nu ik kan het niet meer (s is iemand van op het dansen die gestorven is aan leukemie en beenmergkanker paar dagen geleden en 2 personen weten dit van deze ideen jullie zijn j en s ja ik heb dit gekopieerd van op fb wat ik tegen hun zy dus ja kleine inhouw van alles ):kijk ik heb een tijd voor jullie het wisten ook aan zm gedacht en ook geprobeert ma twas mislukt ik heb men polsen willen oversnijden en voor s leukemie had ook ff voor da jullie het wisten hebben s en ik gelijk zm willen doen we hadden een dag afgesproken iin de vakantie voor alles te doen we gingen dan zogezegt bij elkaar spelen en dan ergens gaan wandelen bij haar in de buurt was een vijver eerst wouden we dat doen maar dat ging toen niet toen wouden we ons ophangen ofzo we heddan alles al voorbereid normaal gingen wij dat doen in de vakantie maar toen kreeg ze die rot kanker leukemie we zijden de dokters dat ze niet sterk genoeg ging zijn dat ze het niet ging redden toen wou ik het alleen doen maar toen heb ik he jullie verteld ik had niet gezegt dat s kanker had en toen de dag na da ik het jullie had verteld hoorde ik dat s toch het ging halen dus ddaarom dee ik het niet tot vorige maand toen kreeg ze ook ng beenmergkanker nu waren de slechte cellen ook naar haar hoofd gegaan nu ist gedaan met haar he ik kan gwn nie met dit verdriet blijven zitten diegenen van men familie waar ik alles tege kon zeggen die ik vertrouwde zijn nu ook weg tege wie kan ik nu ng dingen zeggen behalve jullie ? ik geef het egt op j ! ge snapt me waarschijnlijk nie ma als gy da zou meemaken dee ge juist hetzelfde believe me!!veel zeggen als ik dit verteld dat ik gwn aandacht zoek da's helemaal niet waar dit is hoe ik me vooel en wat men gedachten zijn ik kan het gwn niet meer alles is me te veel niemand kan deze gedachten ooit uit men hoofd halenik blijf dit in men hoofd hebben en sta egt op het punt om nu op dit moment alles op te geven ma alles
ik zie het echt niet meer zitten
Datum:
24-03-2014
Naam:
idon'tknow
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.