Levensverhalen (pagina 237)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

life hates me

heb eergister nacht slaap pillen genomen en ben gaan slapen met een zak over mn hoofd... ik leefde de volgende dag nog helaas.. nacht daarna veeeeel sterkere slaap pillen genomen na 3 van die dingen hoor je al dood te zijn atans dat zei de zocter dus ik heb er van genomen en sliep weer met een zak over me hoofd... ik leef nog steeds... i really dont wanna live anymore can please someone help me!!!!
Datum:
15-06-2014
Naam:
Br00talSuicide
Leeftijd:
15
Provincie:
Flevoland

Zelfmoord

Soms heb ik wel het gevoel dat niemand om mij geeft en zelf als ik dood zou gaan dat niemand mij zou gaan missen mijn moeder wenst mij soms ook wel eens de dood toe dan denk ik weleens als toch niemand om je geeft waarom dan leven.
Datum:
14-06-2014
Naam:
Doenja
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

Ik kan het leven zo haten !!

Ik weet het allemaal niet mee zo goed, kwil de ene moment zo graag dood ! Gewoon weg van alles en geen zorgen meer. Niemand zal me toch echt missen. Maar dan denk misschien overdrijf ik toch maar en is het niet zo erg als het lijkt, misschien zijn het de hormonen zoals ze zo vaak zeggen.. Ik weet het niet meer, ik heb er al zo vaak aan gedacht maar ik durf niet ik wil geen pijn meer lijden. Ik wil gewoon weg. Mijn papa zit vol stress van zijn werk en dan werkt hij dat op ons uit, dan begint mijn mama te Wenen en dan natuurlijk ik ook. Overtlaatst moest ik iets in he nachtjasje van mijn mama halen. Wan ik daar toen vond is gewoon te erg voor woorden ik begin meteen weer te wenen, het was een soort van dagboek van mijn mama ze zei erin dat ze dacht dat mijn papa haar bedroog !! Ik vond het zo erg ! Ik zou me echt niet kunnen inbeelden dat z zouden scheiden ! Mijn punten op school zijn ook al niet zo goed, ik doe Latijn-Grieks en ik kan niets van dat Grieks ik snap er niks van ! Ik stop volgenjaar sowieso met Grieks maa ik wil wel graag Latijn verderdoen maar die punten zijn ook niet zo goed, ik weet dat er niet mag van afhangen maar al mijn vrienden zitte in de Latijnse ! Ik ken niemand anders. En economie interesseert me ook gewoon niet. Ik kan deze gedachten bij niemand echt kwijt, mijn oudes zeker niet, daar kan ik niks tegen kwijt en mik vriendinnen zien me ook wel altij als een vrolijk meisje ze vermoeden niks, ze weten niets van mij, niemand weet iets van mij. Ik wou deze gedachten gewoon even opschrijven. Misschien overdrijf ik , maar als het leven zo is wil ik liever nu dood dan hoef ik doe erge dingen die er nog gaan gebeuren niet mee mee te maken...
Datum:
13-06-2014
Naam:
Eleane
Leeftijd:
13
Provincie:
België

Onzichtbaar verdriet

Elke traan ziet iemand niet
Elke lach, ben ik niet
Toch wil ik wel
Ik kan het niet

Hou toch op
o lieve pijn
laat me gewoon
mezelf zijn

tot morgen
of misschien toch niet

ik weet
dat ik lachen zal
hier
of
niet

hvj xxx slaapzacht

Datum:
12-06-2014
Naam:
Ik
Leeftijd:
28
Provincie:
België

Ik ben het zat

Mensen zijn niets anders dan apen. Nog minder dan dat, het zijn leugenachtige, minachtende, zieke wezens die er alleen op uit zijn om anderen kapot te maken en er zelf beter van te worden. Ik ben het zat om nog langer in deze leugenachtige, verrotte wereld te moeten leven. Ik hoef geen reacties, want die komen toch van zieke, zielige personen die geen serieuze reactie kunnen geven. Ik heb genoeg gezien van deze wereld. Krijg allemaal maar de klere! Het leven was gewoon een grote leugen. Vaarwel!
Datum:
11-06-2014
Naam:
Ikbenhetzat
Leeftijd:
37
Provincie:
Zuid-holland

Het leven..

Oké, ik heb nog nooit een persoonlijk verhaal geschreven om het vervolgens aan andere mensen te laten lezen. Goed, ik schrijf af en toe wel op de computer, maar dat laat ik verder aan niemand lezen. In ieder geval, dit is mijn verhaal:

Ik denk al heel lang na over zelfmoord (als in een aantal jaren al), ik ben al heel lang klaar met leven eigenlijk. Heel veel momenten zie ik het niet meer zitten en wil ik gewoon dat het afgelopen is. Ik ben klaar om verder te gaan, ik wil weten wat er is na de dood en ik wil af zijn van dit leven op deze wereld. Ik vind de wereld namelijk een verschrikkelijke plek en het lijkt tot nu toe niet beter te gaan worden.. Maar ik durf het niet, want het is niet bekend wat er nou precies komt na de dood, wat nou als het verschrikkelijk is?
Een vriend van me durfde het wel, 10-07-2013 sprong hij voor de trein en verliet ons hiermee voorgoed.. Dit is ook een reden dat ik het niet zou doen, ik weet hoe het voelt om iemand op zo'n manier te verliezen en dat is verschrikkelijk. Je blijft met zoveel vragen zitten die nooit beantwoord zullen worden. Daarbij is het gemis ongelofelijk. Kijk je opa of je zieke tante die overlijdt is gewoon totaal iets anders (niet dat dit niet erg is, maar anders in ieder geval) dan een vriend of vriendin van je die zelf besloot dat hij/zij er zo doorheen zat en geen andere mogelijkheid meer zag dan zichzelf te vermoorden. Dat is een totaal ander soort gemis dan iemand die niet zelf koos voor de dood.

Misschien vraag je jezelf nog af; waarom vind je het dan zo erg om te leven? Ik kan hier geen concrete reden voor bedenken. Mijn jeugd verliep redelijk goed, buiten het feit dat mijn ouders me van een betere opvoeding hadden kunnen voorzien, ik heb het geluk een geweldige vriendengroep te hebben en een superlief vriendje. Maar ik weet gewoon niet wat ik met mijn leven aan moet en ik ben echt gewoon klaar om te sterven, al een paar jaar... Daarbij zie ik het nut van het leven niet in, waar doen we het allemaal voor? Waarom eten, slapen, werken we, om uiteindelijk toch allemaal een keer te sterven? Dan kan ik net zo goed nu al gaan toch?
Datum:
11-06-2014
Naam:
Bloempje
Leeftijd:
20
Provincie:
Gelderland

pff

De laatste tijd wordt het steeds erger, die zelfmoord gedachten.. Vaak als ik ruzie met mijn moeder heb, spelen die gedachten weer op. Ik begin mezelf dan soms een beetje te schaven aan mijn pols en begin allemaal pilletjes door elkaar te nemen, ik wil dan gewoon dat er iets gebeurd.. Ik denk ook vaak na over wie me dan nog zal missen, wie ik het meeste pijn zal doen, of juist totaal niet, wauw, het is onwijs rot.
Datum:
10-06-2014
Naam:
Lis
Leeftijd:
17
Provincie:
Overijssel

Zelfmoord

Ik heb problemen doordat ik niet kan en wil leren en me vader verziekt me hele leven doordat ik niet leer en zo als het nu gaat is het niet leuk meer.
Ik wik gewoon graag op een onpijnlijke manier me leven stoppen
Datum:
10-06-2014
Naam:
Roy
Leeftijd:
14
Provincie:
Groningen

my story

ik weet het niet, ik maak er altijd grapjes over, dat ik mezelf ga ophangen of mn hersenpan ga inslaan. mijn familie kan er ook om lachen, maar ze weten eigenlijk niet hoe ik me voel of hoe het is om jezelf elke nacht in slaap te huilen.
deze 'fase' begon eigenlijk toen het uit ging met mijn vriend, hij was mijn eerste echte vriendje, ik ben nu 16 en toen ik hem leerde kennen was ik 14 en ik hoor jullie al denken: je bent een kind je weet niet wat liefde of pijn is etc, maar dat weet ik wel ik was zo verliefd dat ik niet zag wat hij met me deed en nee hij is geen loverboy of iets in die richting. maar na een tijdje begonnen de ruzies over seks etc, ik was jong en ik was daar nog lang niet aan toen (nu ook niet) maar hij wel, wat ik snap. hij is een jongen de hormonen gieren door zijn lijf maar dat kon mij echt niks schelen. als ik het niet wilde gebeurde het niet en andersom net zo.
toen ging hij vreemd na 7 maanden. ik was letterlijk gebroken, ik heb die pijn altijd onderschat, maar omdat mijn moeder altijd is bedrogen door mijn vader heb ik altijd tegen mezelf gezegd: gaat ie vreemd dan ben je weg. maar ik luisterde niet naar mezelf, ik hield/ hou zo veel van hem dat ik bij hem terug ging. ik had nooit terug moeten gaan, al die pijn die ik mezelf had kunnen besparen. tot aan de dag van vandaag hou ik van hem, hij heeft nooit van mij gehouden... er zijn in totaal 4 anderen geweest en ik heb het allemaal geaccepteerd... ik bedoel waar is je zelfrespect en waarde dan? als je je keer op keer zo laat behandelen. en dan kreeg ik er ook nog de schuld van... de helft weet ik waarschijnlijk niet eens...
maar hij gaat nu met me beste vriendin.... ons contact was een beetje verwatert omdat we naar andere klassen gingen, maar elke keer moest ik er achter komen dat zij met elkaar praatte achter me rug om en elke keer was het: het is alleen maar vriendschappelijk. en na elke belofte dat hij het niet meer zou doen en die toch weer brak was ik er klaar mee. ik ben nog nooit zo boos geweest op hem. ik heb hem blijkbaar zo boos gemaakt dat hij het uitmaakte met een berichtje.
hij gaat met mn beste vriendin en het doet zo veel pijn dat ik niet weet wat ik met mezelf aan moet en ik ben bang voor wat ik mezelf aan zou kunnen doen.
niemand begrijpt wat ik voel, ik eet niet meer, ik praat niet meer en het lijkt alsof er geen licht is aan het einde van de tunnel. maar ik weet dat het licht vanzelf komt en dat het vanzelf beter word, maar ik snap gewoon niet hoe 2 van de belangrijkste mensen in je leven je zoiets aan kunnen doen en dat zal ik ook nooit snappen.
ik heb zoveel voor de 2 gedaan en het enige wat ik terug krijg zijn messen in mijn rug.
ik ben degene die zit met deze shit, hij heeft alweer vervanging geregeld en dat zegt heel veel, zij waren tijdens onze relatie al bezig.
ik had na de 1e keer vreemd gaan weg moeten gaan en ik heb zoveel spijt dat ik dat niet heb gedaan.
mijn beeld in jongens is zo erg veranderd door het vreemd gaan etc en ik weet niet of ik mijn (so called) vriendinnen nog wel kan vertrouwen.
i'm better off alone
Datum:
10-06-2014
Naam:
anne
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland

waarom ik ?

ik ben een meisje van 13 en nu al problemen van een 17e jarige ik word met alles gepakt en me ouders hebben een echte hekel aan mij ik mag niks meer ik mag de deur niet eens ui en als ik een ding fout doe gelijk word ik geslagn en alles ik heb al paar keer zelfmood pgingen gedaan maar het lukt mr steeds niet ik hb zovaak opengesneden verlengsnoer over m nek gedraaid niet proberen te ademen van alles mr ik wil zo gbraag dood alsjeblieft wat moet ik doen ik wil niet meer in een kamer leven ik mr 1 xper week weg en dat is 2 uurtjes op een zaterdag. het ergste is dat me pas geboren zusje alle aandacht van de hele wereld krigt en mij zien z eit eens meer alle leraren komen naar m toe met ja andere kinderen komn naar mij met rare verhalen over jou kanker leven ik moet met iemand praten maar dan ben ik bang dat me ouders me vermpoorden en vooral me vader
Datum:
10-06-2014
Naam:
wissal
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.