Levensverhalen (pagina 213)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

al die jaren dat je beseft dat je voor niets leeft

waarom ? waarom moest ik hier terecht komen?
het nut van mijn leven zie ik niet !
en er is maar 1 iets wat me tegenhoud, en dat is mijn mama.
ik wil haar geen pijn doen, ze verloor 2 jaar terug mijn zusje al. en daar zag ze al enorm van af, en nog steeds, ik hou mij er sterk in, maar diep vanbinnen ga ik ook kapot van haar verlies. maar ik kan er niet over praten :/

ik heb dagen dat ik zeg van nu ben ik weg, zo heb ik al een brief geschreven maar dan denk ik aan het verdriet van mijn moeder, en ik weet dat ik het niet meer zal weten, maar toch het doet pijn.

en toch zie ik geen andere uitweg !
Datum:
24-11-2014
Naam:
onderwater
Leeftijd:
19
Provincie:
Anders

In de steek

Het begon al 6 jaar geleden, m'n vader ging vreemd en m'n moeder kwam daar achter. Vorig jaar ging m'n vader plotseling weg en wou niet meer terug komen en zat alleen maar bij andere vrouwen. We hadden het zwaar, want m'n moeder had toen ook geen werk en m'n vader wou amper wat aan ons uitgeven. Eind juni 2014 hebben m'n ouders besloten om te gaan scheiden, ik had er al die tijd hoop in gehad dat het allemaal goed zou komen, m'n moeder wou dat m'n vader zei het maar kwam het niet na. Ik ging gelijk naar m'n beste vriend toen ze me vertelde dat ze uit elkaar gingen en begon flink te drinken. Ik was al een halfjaar afwezig en gedroeg niet meer zo vrolijk. Was altijd weg. Op een avond kregen m'n ouders hele erge ruzie, m'n broer zat beneden en ik lag in bed. Door die harde ruzie ging ik eruit om even wat te drinken. M'n vader en moeder kwamen naar beneden gestormd en m'n vader had z'n spullen gepakt en ging het huis uit, hij was niet meer welkom. Er zijn zoveel kleine dingetjes over m'n ouders waar ze altijd al ruzie om hebben gehad en iedere keer zat ik er tussenin. M'n zus wou het niet meer horen, m'n broer niet en ik had het idee dat ik voor m'n moeder moest zijn. Ik had een beste vriendin genaamd Britt, die hier alles over wist. 8-11-2014 vierde m'n broer zijn verjaardag en had haar ook uitgenodigd. Daarna gingen wij nog stappen. Ik stond te praten met een vriend en zij ook. Uit het niets kreeg ik een klap in m'n gezicht, ik draaide me om en zag haar staan. Ik werd woest ik ben naar huis gegaan en heb haar niet meegenomen, terwijl ik niet zo ben. We hebben een week later met elkaar gepraat, het was voor mij afgesloten maar haar zat nog wat dwars. We hadden een andere avond gepraat en gingen vrijdag avond sporten, het was heel awkward, en ze gedroeg heel anders naar mij toe dan dat ze naar anderen doet. Ik was haar gedrag zat en ging naar huis. Zondag had ik haar een app gestuurd dat ik geen zin meer in heb om als een hondje achter haar aan te gaan en zij het op een normale toon. Ze flipte em en ik herkende haar niet meer. Alles word me nu gewoon allemaal te veel en weet niet meer hoe ik me moet voelen of wie ik ben. Hoop dat het nog over gaat want ik word bang van sommige enge gedachtes..
Datum:
24-11-2014
Naam:
Seltje
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-holland

kweet niet

hallo allemaal
ik weet niet neer wat ik moet met mn leven
mn pa was toen ik drie maamden was weggegaan
daarna volgde nog twee vriendjes van mn ma ook al zo irritant als de pleures
ik heb gedachtes gehad ik heb het geprobeerd

ik weet het niet meer help
Datum:
23-11-2014
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

Laat maar!

Mooie praatjes van diverse heeft mij geen waardering gegeven. Ik wil en zal geen suiker oompje zijn. De liefde voor mijn dementerende moeder staat heel hoog.
Datum:
21-11-2014
Naam:
roland
Leeftijd:
47
Provincie:
Limburg

40 jarige

40 jaar heb ik er al opzitten. Met horten en stoten. 14 jaar hulpverlening en ik schiet niks op. 2 kinderen die ik niet zie. Vader die het geen ene moer uitmaakt of ik nog leef of niet. Vaak denk ik aan zelfmoord en verdwijnen van deze planeet. En de eeuwige rust te vinden. Enige tijd geleden is mijn moeder ook overleden en dat heeft een groot gat achtergelaten. Tot nu toe heb ik de zelfmoordneigingen kunnen weerstaan. wie weet voor hoe lang nog...
Datum:
21-11-2014
Naam:
springer
Leeftijd:
40
Provincie:
Groningen

All things change

Ik lees al die verhaaltjes hier, maar kan niet reageren... Dat is jammer... Ik ben van nature depressief, weltschmerz is wat mij veelt en onbegrip, geen aansluiting vindend. Ik ben nu 50. Toch wil ik jullie graag het volgende meegeven: er is maar 1 beslissing in het leven die onomkeerbaar is en dat is de dood. Alles verandert als de jaargetijden, de mensen om je heen en jij zelf. Ik lees mijn dagboeken van vroeger en denk, jeetje jongen, waar maak je je druk over, de problemen die ik nu heb, die zijn pas groot. Maar ik weet zeker over 10 jaar zijn ook die weer weg te wuiven... de dood niet... Veel van de problemen die ik lees duiden op die van een tijdelijke aard, heftig nu, maar straks vergeten of geheeld. Neem dit mee in je besluiten. Het heeft lang geduurd, maar naarmate ik ouder word, lukt het me steeds meer enkel te genieten van een ijsje, een glimlach, een zonnestraal...
Datum:
20-11-2014
Naam:
Marcel
Leeftijd:
50
Provincie:
Friesland

Liefde

Mijn vriendje waar ik veel van hield heeft het uit gemaakt de reden was dat ik elke dag vraag ben je sirieus doe je geen domme dingen hy is moe zegt die nu wil iik dooood
Datum:
19-11-2014
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

Ik voel me zo alleen en ongelukkig

Ik ben een getrouwde mama 45j van drie kinderen, heb een goede en leuke job, maar voel me vaak zo alleen. Mijn man is niet actief betrokken bij mijn hobby 's en ik kom beter met mijn klanten overeen dan met mijn collega's. Die jonge nieuwe collega is door iedereen graag gezien, terwijl ik weet hoe slecht ze over sommigen spreekt. Zie ik alleen dat? Als ze met mij moet samenwerken, laat ze mij al het werk doen en met anderen is er een goede samenwerking. Ik zie het allemaal niet zo goed meer zitten. Collega's waarmee ik het zo goed kon vinden vroeger praten nu veel minder met mij en zijn zo vol van die nieuwe en zij vinden dat ik veranderd ben. Ik zonder me steeds meer af en voel me steeds meer alleen. Het doet pijn, ik wil dat niet meer voelen.
Datum:
18-11-2014
Naam:
Kristin
Leeftijd:
45
Provincie:
België

weet geen raad meer

Ik ben een zzp'er sinds 3 jaar heb ik geen werk meer. Maar door de inkomsten van mijn vrouw krijg ik geen uitkering. Aan werk kan ik niet komen ben overal te oud voor en mijnvrouw heeft mij in de steek gelaten. Alleen wil ze niet scheiden en ja zit nu tot mijn oren in de schulden.kan geen rekening meer betalen.ben gewoon ten einde raad en wil er gewoon een eind aanmaken. Er is wwerkelijk geen enkele instantie die mij wil helpen. Nou dan hoef van mij het leven ook niet meer niemand ziet mij meer staan dus waarom zou ik dan nog willen leven.
Datum:
18-11-2014
Naam:
annoniem
Leeftijd:
45
Provincie:
Zuid-holland

Wild hearts can't be broken

Het leven is niet gemakkelijk nee, maar dat zal het ook nooit zijn. Teleurstellingen zullen blijven komen.. Ik ben 15, en heb het ook moeilijk om met beide voetjes op de grond te blijven. Ik ben namelijk depressief sinds ik 12 jaar was en ik heb nog steeds problemen met automutilatie, en mijn energie is heel ver weg. Maar misschien moet iedereen eens denken aan de positieve dingen van het leven? Ik weet wat het is om te willen doodgaan, maar als er ook maar 1 kans is, moet je die misschien grijpen! Volg je hart
Datum:
17-11-2014
Naam:
Luna
Leeftijd:
15
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.