Levensverhalen (pagina 212)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Mijn volledige leven met problemen

Mijn leven

Ooit 1 dag ging alles fout. Ik voelde me nie zo goed. Ik had lichte hoofdpijn en het kwam erger en erger ...
En plots was ik genoeg ik nam pillen een paar of 3 en het werd erger. Ik begon te smsen met mijn zalige liefde. Het begon raar we stelden rare vrage en ik dacht ze ziet me niet me niet meer graag en zij dacht dak ik haar niet meer wou.
toen begon ze te vertellen :
ge moe da echt niet zien als onze band kapot maken. ik hou echt vanu maar vds. kwil echt doen zoals nu zo elke dag berichtjes sturen. en elkaar helpen enzooo... en cammen zo ne keer . ik hoop daj me begrijpt x
Ik dacht dat ik perfect zou worden met haar. Maar blijkbaar niet, ik weende hard maar dat helpt natuurlijk niet. Ik ging kapot en zij dacht hij is sterk. Maar dat dacht ze, Ik begon te wenen, mezelf te bijten , te snijden,en van alles en nog wat en ik dacht aan zelfmoord. Dan denken dat mensen u graag zien terwijl ze je laten vallen als een baksteen. Zij dacht waarschijnlijk ik kwets normaal niemand iedereen kwetst mij nu is het aan mij. De volgende keer is het aan mij! Ze zal me niet meer kwetsen. Ik ga beter weg van deze wereld. Ik dacht heel diep in mezelf aan mijn ouders, opa , vrienden (die ik niet heb) en ik zei inmezelf gaat alles goed?
Mijn ouders zijn 3/4 jaar geleden gescheiden en u nog . Mijn mama werd lesbisch en had darmproblemen. En ik kreeg te horen dat ik in mei moet geopereerd worden aan mijn knie. Ik begon stil te wenen en me te schamen ze staan 12° verkeerd en vorig jaar 11° . Ik was teleurgesteld in de dokter.
Mijn opa is een sterke man hij heeft al meer dan 5 operaties ondergaan : schouder,knie,been,hoofd... , hij hield zich sterk maar inderdaad het hielp. Hij moest aan zijn hoofd geopereerd worden en ze staken een bakje dicht bij het hart en natuurlijk had ik verdriet omdat ik hem daar zag liggen en toch hield ik men sterk.
Mijn ex-lief is gestorven en dat vond ik zeer erg maar niemand krijgt ze terug!
Mijn vrienden van in het lager hebben me zwaar gepest en ik zag daar ook van af in het 6de leerjaar was het bijna opgelost.

en dan

Mes


Een mes is mijn beste vriend.Ze zijn er in slechte en goeie momenten.Vor de goeie momenten gebruik ik ze niet. En voor de slechte helpen ze mij met zelfverminking.Hij laat zien hoeveelik moet afzien omdat ik mensen laat afzien. - Hij is een trouwe vriend -Hij laat me nooit in de steek - Hij zal me nooit verlaten - Hij zal vroeg f laat in mijn polsen snijden en plost een slagader meesnijden. endan is de vriendschap over en out


en dan

Mezelf snijden


- Het helpt me
- Het doet me pijn
- Het doet me afzien
- Het staat er voor de rest van je leven!
- Het kan dodelijk zijn :polsen / nek / borst
- Je gaat eraan kapot
- Altijd lange tshirts dragen
- Snijden heeft positieve kanten het bestaat om zelfmoord te plegen

Datum:
29-11-2014
Naam:
Liever niet moet je begrijpen
Leeftijd:
12
Provincie:
België

LifeHater

Mijn verhaal is dat ik op de lagere school altijd werd gepest omdat ik wat dikker ben dan de ander, misschien wat lelijker en daardoor kreeg ik zeer weinig zelfvertrouwen... mijn ouders begrijpen mij gewoon niet, maar binnenkort als ik weg ben begrijpen ze het vast wel maar dat wil ik niet ik wil dat ze mij nu begrijpen en dat ze iedereen gelijk behandelen en niet mijn kleinste broer en zus voortrekken want mijn andere zus en ik, wij voelen ons zo rot en wij haten ons leven zo hard, ik haat mijn leven zo hard dat ik al jaren met zelfmoord gedachten zit maar eender wat ik doe,... niets helpt en niemand helpt mij dus waarom leef ik eigelijk nog??? Mijn leven heeft geen nut meer. Dit is mijn verhaal.
Datum:
29-11-2014
Naam:
LifeHater
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Wanneer mag ik gaan?

Hallo lieve mensen, ik ben een meisje van 17 jaar, een doodgewoon meisje met wat kilo's te veel. Één die wel een verschrikkelijke jeugd leid. Ik ben gepest tot 1,5 jaar terug. Ik dacht dat dit jaar goed zou worden met 3 nieuwe vriendinnen en de ruzies thuis leken gestopt te zijn maar nee.. Ik ben sinds een tijd ziek en ik voel me buitengesloten. Mijn moeder doet alsof mijn zus een engel is en alsof ze mij niet als haar kind wilt.. Ze reageerd alles op mij af. Ik voel me zo ongelukkig en het liefst neem ik me rust.. Ik heb het gevoel dat ik er met niemand over kan praten, als ik zeg dat ik mezelf verwond zal iedereen me een blik geven. Dat ik raar ben.. Abnormaal.. Maar zo heb ik mij altijd al gevoelt. Is hier iemand van mijn leeftijd die ook zoiets meemaakt en hierover wilt praten? Aub.. Ik wil zo graag praten!
Datum:
29-11-2014
Naam:
/
Leeftijd:
17
Provincie:
Groningen

Ik ben mezelf helemaal kwijt

Ik weet het allemaal niet meer. Ik zit nu in het 5,5 jaar van mijn HBO-opleiding alles ging. goed ik kreeg een positief studieadvies maar tot 2 jaar geleden ging het mis. Ik raakte in een burnout, alles werd ineens moeilijker voor me. Ik heb altijd hard en ijverig gewerkt omdat ik het later goed wilde hebben. Als ik nu stop zit ik met een studieschuld van 17000 euro. Mijn ouders hebben het financieel niet breed en dan is het überhaupt de vraag of ik ooit met een MBO-diploma nog werk in het verschiet ligt. Ik ben radeloos. Daarnaast ben ik achtergekomen dat ik ook nog homoseksuele gevoelens heb. Waar ik helaas ook nog mee ben gaan experimenteren. Zo heb ik dit jaar 8 kerels te pakken gehad. Iets waar ik niet van geniet en misschien wel als een enorme afwijking zie. Maar dat gevoel is sterk en een enorme leegte wordt dan wel bevredigd. Ik weet het gewoon niet meer. het leven voelt voor mij talentloos. Je hebt altijd gepresteerd en gewerkt maar je wordt niet gewaardeerd. Ik wil rust...... Heel veel rust..... Ik ben mezelf niet meer....
Datum:
28-11-2014
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
23
Provincie:
Noord-brabant

genoeg

ik heb er genoeg van, van het leven.
ik zie niet hoe het nog goed kan komen.
ik ben nu 61 jaar, en heb het lichaam van een oud vrouwtje, progesieve scoliose, atrose, osteoporose, reuma, en, als gevolg van alle medicijnen tegen de onhoudbare pijn ( zoals morfine) darmen die niet meer werken waardoor ik ook nog moet spoelen !! Dat lukt niet goed daarom moet ik waarschijnlijk een stoma, nog meer problemen....
Bovendien heb ik ook nog relatieproblemen, m'n partner heeft er een vriendin bij genomen,verteld allemaal onzin verhalen over mij, ( hij heeft een fantasie probleem, pseudologica fantasia ) waardoor hij in twee werelden tegelijk kan leven.
voor mij is hij ( soms...) heel aardig, maar tegenover zijn vriendin fantaseerde hij de raarste verhalen, dat alles om maar aandacht en medelijden te krijgen.Alsof dat niet erg genoeg is, zijn vriendin woont in het huis bóven ons, zodat alles wel heel dicht bij komt!! Ik kan zo niet ontsnappen, ben heel bang, die vriendin heeft me al verschillende keren bedreigd, ze denkt dat ik heel gemeen ben, en niet echt ziek, dat mjn partner dus wel ziek is, maar zich opoffert ....!!!!
De huisarts weet hiervan, kan alleen als oplossing geven dat ik moet gaan scheiden, maar....dit is niet de eerste keer dat dit gebeurd, alle andere keren was het na een maand of zo weer afgelopen, maar omdat de vriendin van mijn man mj nu dagelijks ziet, haat ze me steeds meer en blijft ze hem opjutten tegen mij. Erg ingewikkeld allemaal, hoe kom ik eruit !!
Ik hou nog steeds van hem, ik weet dat het overgaat, als de buurvrouw niet In de buurt is doet hij normaal, hh kan ook niet helpen dat hij dit fantasie probleem heeft , en een laag IQ, waardoor hij ook niet zelfstandig kan wonen !!Dat maakt het voor mij moeilijk om hem alleen te laten, maar als er niet gauw iets veranderd stop ik ermee, ik kan zo niet verder leven.......
ik heb al vanaf mijn kindertijd moeite met omgang met andere mensen, een sociale fobie heette het, al gaat dat nu iets beter, maar andere vrienden of vriendinnen heb ik niet, alleen mijn ouders leven nog ( 88 en 87 jaar !!) en dat houd mij nu nog tegen, maar daarna?????
ik heb 5 volwassen kinderen waat ik ( bijna ) geen kontakt mee heb, die zullen mij niet missen. ze verwijten me dat ik te lang bij hun vader gebleven ben ( hij was gok - en alcohol verslaafd ) .ik ben 21 jaar met m'n eerste man getrouwd geweest, en nu 22 met deze.
Ik geef inderdaad niet gauw op,maar nu wil ik niet echt meer verder, zeker niet alleen, en iemand anders zie ik al helemaal niet zitten,
wie wil mij nu nog, met m'n handicaps........
ik weet het niet meer



Datum:
28-11-2014
Naam:
--ik?--
Leeftijd:
61
Provincie:
Gelderland

Ik weet niet meer

K heb vorig jaar 15 zm pogingen gedaan ik zit er erg mee ik blijf die gedachtes houde

Het is eigenlijk niet goed dat nog thuiswoon want ik heb vaak ruzie als ze me proberen te urineren ben ik weg m'n zus heeft ADHD en autisme

Ik wil hulp ik wil weg maar kan k niet tips zijn welkom
Datum:
28-11-2014
Naam:
Anoniempje
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

Emotieloos

Gepest op de lagere schhol, en eerste en tweede jaar op middelbare.
Op mijn 7e brak er oorlog uit in grboorteland van mijn moeder.
Moeder is peychotherapeut, en is daar heen gegaan, en is nooit meer hersteld van wat ze daar heeft meegemaakt. Is een ander mens geworden.
Moeder was vaak weg in het buitenland i.v.m.werk. Vader was veel weg i.v.m. werk. Ik ben grote deels opgevoed door mijn opa en oma. Veel op buitenschoolse opvang. Ben enigst kind, had weinig vrienden. En als ik dan een keer iemand mee naar huis wilde nemen een vriendinnetje dan kon dag niet omdat mijn moeder dat niet aankon.

Moeder was altijd ziek. Heeft ook in Afrika gewerkt. Dachten dat het Malaria was. Toen weer wat anders. Volgestopt met medicijnen. Altijd slapen, pijn. Moest altijd zachtjes aan doen in huis, op mijn tenen lopen.

Heb een leuke periode gehad van min 15e tot mij 18e. Toen ik 18 was zei mijn moeder dat ze wilde scheiden van mijn vader. En dat ze naar Naar de andere kant van de wereld ging verhuizen. 3 maanden later was ze weg, en leefde ik alleen met mijn vader die inmiddels werkloos was vanwege het zoveelste faillisement. School ging niet meer, had en heb er geen motivatie meer voor.

Ging maar werken, maar verdien weinig en vader krijgt niet genoeg geld om van te leven, dus leeft van mijn geld. Kan niks sparen. Moeder woon in Amerika, opa en oma in Zuiden van Europa. Ga veel op bezoek bij ze, maar daardoor weet ik niet meer waar thuis is. Voel me nergens thuis.

Bij mijn moeder paar jaar geleden alvleesklierkanker geconstateert. Had een operatie ondergaan, maar is weer terug. Die gaat het waarschijnlijk niet lang meer redden, maar ze zit aan de andere kant van de wereld. Vader is alleen heeft geen familie behalve mij.

Heb een vriend die in UK woont. Daar zit ik nu momenteel, maar hij is bi polar, dus het is heel moeilijk om daarmee samen te wonen. Ga binnenkort weer naar mijn moeder, maar zie de toekomst gewoon somber in. Geen baan, geen familie, geen vrienden. Ook omdat ik gewoon geen zin meer heb in sociale dingen. Heb er zowieo het geld niet voor, en als ik met mensen ben kan ik niet wachten tot ik weer thuis ben. Enige reden dat ik hier nig ben is vanwege mijn vader moeder en opa en oma. Het is gewoon 1 groot zwart gat, waar je niet meer uitkomt. Het is iedere dag vechten.
Datum:
28-11-2014
Naam:
Boeit niet
Leeftijd:
26
Provincie:
Anders

spijt

Me meisje is bij mij weggegaan wat mijn schuld was daar niet van loog over drinken en drink ik mij dood kan niet tegen aleen zijn ga vanavond dus zo er echt een eind aan maken ik kan gewoon niet meer
Datum:
28-11-2014
Naam:
ppyn
Leeftijd:
40
Provincie:
Noord-holland

Waarom?

Waarom?
Dit is waarschijnlijk de grootste vraag van ons leven.
Waarom gebeurt iets of waarom is er iets gebeurt.
Waarom heb je dit gedaan en niet iets anders.
Het leven bestaat uit keuzes, iedere dag weer.
De ene keuze heeft grotere gevolgen dan de andere keuze.
Maar uiteindelijk zijn de keuzes die wij maken wel besslissend voor het leven dat wij leven.
Zo kun je er bijvoorbeeld voor kiezen om andere mensen te haten of om iemand lief te hebben.
Als je deze keuze niet goed kan onderbouwen waarom heb je er dan voor gekozen?
Zo stapelen de vragen zich op.
En dat allemaal met maar één vraag.
Ik ben persoonlijk wel van mening dat je je moet laten lijden door je hart, maar ik zeg zeker niet dat je niet over je keuzes moet nadenken want sommige keuzes hebben nou eenmaal grote gevolgen.
Uiteindelijk moet ik ook toegeven dat dit niet jouw leven is maar ook het leven van andere mensen.
Zo heb ik in het verleden meerdere malen over zelfmoord nagedacht tot zo ver dat ik exact wist hoe ik het zou doen.
Daarvoor wilde ik het al doen, uit wanhoop had ik het eerste scherpe voorwerp wat in mijn bereik was gepakt vervolgens naar de badkamer toe gelopen mijn vinger tastend bij mijn nek op zoek naar mijn halsslagader. Na deze te hebben gevonden de schaar die ik in mijn hand had stevig beet gepakt, op dit moment stond ik voor de spiegel en ik keek mezelf recht in de ogen met maar één vraag “Waarom?”

Op dit zelfde moment kwam ik er achter dat ik dit niet kon doen.
Ik kon mijn vrienden en familie niet met dit verdriet achter laten, niet op deze manier.
Tevens vond ik dit vrij onresepectvol tegenover het leven. Er zijn immers nog genoeg avonturen die ik wil beleven in mijn leven.
Het enige wat me tegen houd ben ik zelf.
En waarom? ..Waarom?
Datum:
26-11-2014
Naam:
J.
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

kan niet meer

Hay ik ben een meisje van 15 zit nu 3 kader. En sinds dat ik me kan herinneren ben ik gepest dag in dag uit. Vorig jaar ben ik naar een andere school gegaan om een nieuwe start te maken maar het was alleen maar erger.. Ik heb poging gedaan tot… om dat school het een en ander in de gaten had zijn zij mijn ouders gaan bellen. Ik was boos en wou echt niet dat zij het zouden komen te weten. Ik heb " hulp" gehad. Nouja we wareb in februari naar psycholoog gegaan en hebben er weinig aan gehad. Op het feit na dat ik anti deprisiva Heb gekregen die in het begin wel werkten. Nu zit ik dus in 3 kader en heb een nieuwe klas gekregen eind augustus. Ik dacht nieuw jaar nieuwe kansen maar nee… Een aantal mensen zijn over dat vorige jaar. T deed en doet pijn, mensen vooroordelen me terwijl de helft mij niet eens kent. T doet pijn want mensen doen arrogant en ja. Ik heb heel vaak gezegt ok blijf sterk. Maar op een begeven moment stort je inelkaar en kan je niet meer. Ik weet niet hoe het kan maar ik heb het gevoel dat ik dat punt bijna heb bereikt ik weet niet wat ik moet doen
Datum:
26-11-2014
Naam:
Annoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Anders
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.