Levensverhalen (pagina 1839)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

mijn verhaal

Ik heb al jaren de gedachten om zelfmoord te plegen. En ik ben het ook van plan om het binnen kort te doen. Mijn vader schelt de heledag door vind me een kutkind en hij heeft me ook heel erg vaak geslagen. Nu slaat hij me bijna niet mer omdat ik 3 oudere broers heb boven de 18 die dan voor me komen staan, aleen de meeste zijn het huis al uit.. Ik trek het gewoon niet meer. En met mij moeder heb ik altijd ruzie ik huil elke dag wel uren lang. Ik heb er geen zin meer in denk ik dan. Ik heb niet alleen geestelijk pijn maar ook lichamelijk. Mijn vader heeft me zelfs gewoon een keer beetgepakt van achteren bij mijn nek en me hooft hard op de piano geslagen. Hij is zo agresief, vind je het dan gek ofzo dat ik geen zin in me leven meer heb. Ik heb nooit vaak an zelfmoord gepleegt toen ik klein was, ik ben nu 13 en denk al ongeveer 4 jaar erover na. Of ik er gewoon een eind aan moet maken og gewoon weglopen. Ik haat me ouders heel erg ze doen me altijd verdriet......

Datum:
03-06-2005
Naam:
Maaike
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

hoe met de toekomst om te gaan

Hey..
Ik ben 21 jaar, en heb steeds vaker het idee, dat mensen langs mij heen kijken. Heb het idee, dat ik steeds vaker neerslachtig en depressief ben en heb ook het idee dat ik dit leven altijd alleen zal doorgaan, zonder dat ik ooit iemand vindt.
Heb zo af en toe het idee, dat ik het allemaal meer dan beu ben en dat ik gewoon geen trek meer heb in dit leven, omdat ik allerlei problemen heb, waarmee ik niet mee wil leven. Ik heb ook niet het idee dat iemand mij daadwerkelijk kan helpen, maar dat ik het zelf moet oplossen, maar dat dit me niet gaat lukken..
Ik vraag me te vaak werkelijk af, wat het nut is van MIJ in dit leven.
Ik heb nooit het idee van enig nut te zijn, of van iemand voor enig belang te zijn.
Ik ben bang, bang dat ik nooit iemand vind, bang nooit van enig nut ben op deze aardkloot, bang een leven te lijden waarin ik nooit enig doel dien, behalve dan hier te zijn op deze aardkloot, als een radartje in een netwerk....
Ik weet het niet meer...
Datum:
03-06-2005
Naam:
Koen
Leeftijd:
21
Provincie:
Zeeland

Hallo

Hallo,

Ik heb hetzelfde meegemaakt..
Ik wou graag dood,totdat ik begon na te denken over familie die je nog hebt en vrienden die het beste met je voor hebben.
Ik wil dus dit tegen jullie zeggen: maak wat moois van je leven!
Khoop dat ik jullie toch een ander beeld heb laten zien..
Je denkt vaak: ik wil niet meer leven .. ik kan het niet meer aan.,
Maar als jij doodgaat kunnen JOU OUDERS OF VRIENDEN EN FAMILIE HET NIET MEER AAN!

Veel sterkte allemaal!
Datum:
03-06-2005
Naam:
Melissa
Leeftijd:
17
Provincie:
Overijssel

waarom nog verder ??

mijn leven is een hel
als kind al kreeg ik geen aandacht
niet dat ik iets te kort kwam matrieel maar geen gezeur over problemen mijn ouders zelfstandig ondernemers hadden het druk.
ook op school hoorde ik er niet bij
ik heb heb gewrichtziekte en dus wat houterig en daar bij komt nog dat ik paranormaal ben dus ik zag dingen die andere niet zagen (men vond mij maar een eng ventje)
later toen ik ging werken was weer de pispaal de goedzak die de vervelende klusjes wel kon doen en overal de schuld van kreeg.
toen ik ook nog meer last kreeg van mijn lichamelijke problemen en 2X een herseninfarct kreeg werd ik ontslagen
waardoor ik in financiele moelijkheden kwam ook mijn huwelijk drijgt op de klippen te lopen door deze omstandigheden en voor mijn kinderen ben ik niet meer dan een voetselverstrekker en een taxi dan een vader.
ik weet het gewoon niet meer wat ik hier nog loopt te doen.
iedere ochtend als ik wakker word huil ik en vraag me af waarom ik toch weer mijn ogen moet openen.
een leven vol pijn en ellende achter de rug
voor mij hoeft het niet meer !!!!!
Datum:
03-06-2005
Naam:
paul
Leeftijd:
43
Provincie:
Zeeland

UrGmm

tears are stupid...tears are ugle....... so when i'm ganno stop crying?....
nobody wil thel me when i'm ganno be happy.....nobody wil see when i gonna be happy because....they think i'm already happy....but nobody see that my lovely smile is a hart lie in my live....because my hart isn't laufing....my hart is like ah whal...nobody can't tru it....

everbody wil see me...but nobody can help me because i'm just al little girl how loves to be dead...
nObOdy can help me. nObOdy wil help me......because i'm just a ugle thik stupid girl....
nObOdy see my nobody want me because i'm afrait to be heart.......
my hart was broking before...and stil not happy.......i'm tierd en said....nobody can''t hurt me anymore...because i'm alraedy broken...

why can't see anybody that i'm crying......why can't anybody see i'm hurt....
i know the anser.....anybodoy can't see me because they thinking i'm smiling.......but why can't anybody look tru that smile and see my said fase..?
that's me one qwestion to poeple how know me?.....


ik wet dat er spel fouten in zitten!!
Datum:
02-06-2005
Naam:
Jalis
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

zwart

Dag,

Beetje lastig te beginnen, maar doe het toch. In mijn leven heb ik eigenlijk geen vrienden gehad, was wat meer terug getrokken, stiller en behoorlijk angstig. Dit had tot gevolg dat ik regelmatig het doelwit was van pesterijen. Toen al had ik het idee, ik wil dood en rust! Ik wil net zo zijn als iedereen. Ook weet ik al sinds zeer lange tijd dat ik op jongens val (dit weet niemand) dat wil zeggen ik ben er nog niet voor uitgekomen. De reden hiervoor is dat ik mij eigenlijk ook geen homo voel, maar hetero ook niet. Ik weet gewoon niet waar ik bijhoor, voel me nergens echt thuis. op m'n werk krijg regelmatig opmerkingen naar m'n hoofd van het caliber: vieze nicht! Hierdoor krijg ik nog minder vertrouwen en voel ik mij nog depressiever. Het geluk is voor mij een groot zwart gat. Mijn verhaal sluit grotendeels aan op een verhaal wat ik hier eerder heb gelezen,dit was voor mij de reden dit te schrijven. Het lijkt me dan ook prettig met deze persoon in contact te komen en wie weet kunnen we elkaar helpen??? Maar goed, dit zal wel lastig worden. Ik heb nog veel meer dingen waar ik niet goed van word, maar ik wil jullie kostbare tijd niet mijn leven shit verdoen.
Groet,
c.
Datum:
01-06-2005
Naam:
ano
Leeftijd:
24
Provincie:
Noord-brabant

dood

al heel men middelbaar word ik gepest en heb ik geen vrienden als zo mijn leven gaat zijn wil ik me liever gwn van kant maken alsof iemand het zich dan zal schelen ik den zelfs dat men ouders het niet gaan merken...
Datum:
01-06-2005
Naam:
raphael
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

niks meer nooit meer

Eingelijk was het al een hele tijd aan de gang, maar ik realiseerde me het niet. Ik wist niet meer hoe ik me voelde, hoe ik me moest voelde, hoe ik me wilde voelen. Iedereen uit de klas begon raar te doen.Ik had het gevoel dat niet om me gaf, en nu nog steeds.Ik denk daarbij ook steeds vaker aan zelfmoord.Ik wil het wel maar ik durf het niet.Maar stel nou dat ik het zonder pijn doe...? Ik weet het gewoon niet meer.M'n vriendin begon me na te doen, ik heb geen vrieden meer, waarom zou ik nou nog willen leven?Het leven is me toch nix meer waard!Wat zou ik nog willen doen in mijn leven??? Doodgaan is het enige wat nu nog ronddwaald in mijn leven!
Datum:
01-06-2005
Naam:
Anne-Lynn
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

waarom nog verder ??

mijn leven is een grote miskleun geweest
als kind al had ik geen aandacht, hoorde er niet bij op school en had last van lichaamelijke en psychische problemen
later kreeg ik last van mijn rug longen en kreeg 2 herseninfarcten
waardoor ik wekloos ben geworden en financeel diep in de problemen gekomen
waardoor mijn huwlijk ook niet meer botert.
ik vraag mij iedere morgen weer af waarom ik toch weer moet ontwaken.
om nog meer elende mee te maken.
nee laat maar voor mij is de emmer vol.
Datum:
01-06-2005
Naam:
paul
Leeftijd:
43
Provincie:
Zeeland

...

het begon rond m´n 8ste. m´n ouders continu ruzie, slaande ruzie. zo ongeveer om de twee weken barstte de bui weer los. ik ben hier mee opgegroeid, ben inmiddels 18 en bij elk geluidje dat ik hoor word ik paniekerig en angstig en bang dat ze ruzie hebben en elkaar verrot trappen. sinds ongeveer m´n 13de ben ik vaak verdrietig, huilen, woedeaanvallen, in mezelf snijden. voor mijn gevoel wisten bijv. mijn ouders het wel, maar ze zeiden er nooit wat over, daar ging het me ook niet om, het is voor mij gewoon ´n fijne uitlaatklep. op school ging het slechter, ik werd dan ook teruggezet naar 3 vmbo-t. netjes m´n diploma gehaald en nu? nu al 2 jaar modder ik wat aan. ik weet het niet. ik ben zo angstig voor ´n nieuwe school, nieuwe opleiding. heb wel 3 scholen gedaan in die 2 jaar, maarik vond het gewoon niks, ik sport niet meer. heb ´t gevoel dat m´n \\\"vriendinnen\\\" me alleen laten. zit geen goed gesprek in, als ik achteraf terugkijk heeft dat er nooit echt ingezeten, maar het is van de laatste tijd dat het me pas opvalt, en ik heb er niet eens zin in. ik heb zo´n hekel om elke dag op te staan, te eten, heb ´n tijdje niet gegeten en met eten heb ik nog steeds moeite. ik eet gewoon maar aan het eind van de dag heb ik zo´n brok in m´n maag, dat ik denk waarom heb ik zoveel gegeten enz. ik heb miljoenen scholen bezocht, bij alles denk ik bah bah. ik heb namelijk sinds dat ik jong ben altijd in het theater willen staan. en geloof me, ik heb m´n kansen gehad. maar nee, dit mocht niet en dat mocht niet. wie wordt er nou artiest? kom op mariek je bent toch niet genoeg, wat denk je wel niet. zo pijnlijk. het is nog steeds m´n droom, maar ik ga er gewoon niet meer voor vechten. ik heb ´n vriend, ik hou echt van ´m en hij is eigenlijk de enige reden waarvoor ik uberhaupt wil opstaan. het is één keer uitgeweest, dat was het allerergst, ik ben continu op m´n hoede. ik ben continu op m´n hoede dat m´n ouders ruzie gaan maken. ik heb zoveel angst in me, zoveel woede en verdriet. af en toe ga ik nu naar de psycholoog, ze zeggen dat het lang duurt voordat het weer ok met je gaat. geloof me, ik ging er met frisse moed naar toe, maar ik zie m´n leven nog steeds totaal niet zitten. elke dag weer, zet ik de douche aan \\\"waarom pak ik nu geen mes\\\" waarom ? waarom?? waarom doe ik het niet gewoon. ik heb geen leven voor me, ik heb geen ambities. ik voel me uitgeleefd terwijl ik net 18 ben! tijden opschrijven van de trein, uittesten welk mes het scherpst is. het zou zo fijn zijn als ik helemaal overnieuw kon beginnen, met alles. ik weet dat dit niet kan, de hemel lijkt me dan ook zo fijn. zoals gezegd is zelfmoord vaak de makkelijkste en egoistische manier om problemen op te lossen en ja dat is ook zo en nee het kan me niks meer schelen, laat me voor deze keer wel mijn eigen pad volgen.
Datum:
31-05-2005
Naam:
marieke
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.