Levensverhalen (pagina 1836)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd. Ook afscheidsbrieven worden niet gepubliceerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

mijn verhaal

Hallo,

Waar zal ik beginnen, waarom zou ik zelfmoord willen plegen. Omdat ik dat mijn hele leven al wil. Zolang ik me kan herinneren loop ik met die gedachten. Al vanaf kleins af aan zeg ik "was ik maar nooit geboren" en "ik wou dat ik dood was". Mijn ouders waren daar niet blij mee en ik kreeg dan een draai om mijn oren. Zij vonden dat een kind van 4 jaar dit soort dingen niet mocht zeggen. Ik weet zelf niet waarom ik dit zei, maar voelde het wel zo.

Nu heel wat jaren en slechte ervarigen rijker voel ik het nog steeds zo.
Ik ben meerdere malen sexueel misbruikt, geslagen en gepest. Slechte realtie met mijn vader gehad. Ouders zijn nu een aantal jaar gescheiden.

Ach, nu heb ik alles op een rijdje. Ben in therapie geweest. Heb nu geen nachtmerries meer van de sexueele misbruik en kan er nu best wel goed mee omgaan. Relatie tussen mijn vader en mij gaat goed.

Ik heb een goeie relatie (met zijn ups en downs). Eigen huis en baan.

Eigelijk heb ik niets te klagen.... toch voel ik me heel erg leeg. Vind de wereld om me heen kloten. Ik geef meer om de dieren/planten dan de mensen. Want de mens maakt alles kapot (ook elkaar). De mens verdient het niet om te leven.

Waarom heb ik het nog niet gedaan, ik ben bang voor de pijn. En ben verandwoordelijk voor mijn 2 katten.

(misschien voor de trein springen of kijken of ik een pistool kan bemachtigen)

Wie weet.............................

Datum:
07-05-2005
Naam:
tjaikweetniet
Leeftijd:
28
Provincie:
Zuid-holland

tja..

k ben n meisje van 14 jaar, en voel me al 2 jaar klote&wil vaak genoeg een einde maken aan mijn stomme leven. &dan zeggen mensen dat ik in de puberteit zit&dat het wel weer overgaat&zo. Maar k geloof dat het iets anders is. Het gaat niet over. het komt alsmaar terug. Ik heb een tijd gehad dat mijn vader me sloeg, mn moeder verdedigt hem als ik chagarijnig tegen hem doe. vind je het gek. ik zie het nog voor me. toen ik wat jonger was. toen hij me ook al sloeg. Met zijn hand enkele keren in mijn gezicht. Ik ben een ''kankerwijf'', kutkind, ik moet opdonderen&nog veel meer.
één keer heb ik een bestekmes tegen hem aangegooid. ik vecht terug als hij me slaat. Ik wil niet dat hij me ooit nog aanraakt, en dat vind hij dan onzin.

Het komt niet alleen door mijn vader. Ook door mezelf. ik sneed/snij mezelf. ik doe het nog af en toe. me hele armen zijn verminkt. k snee namen, lijnen&strepen. Paracetamol slikte ik. téveel. was er verslaafd aan. k slikte pillen van me moeder.
Ik heb buien dat ik jank om nix. ik vergeet veel/haast alles, en daardoor gaat het ook heel slecht op school. Ik ga ook niet over, wat ik behoorlijk klote vind.
Ik schrijf gedichten. Geeneen is echt blij, tenzij het liefdesgedichten zijn, die ik bijna nooit maak. Ik heb al een jaar geen vriend. niemand ziet me zitten volgens mij. k ben best lelijk. Best heel lelijk eigenlijk. ik walg van mezelf, vreselijk erg walg ik van mezelf. Vreselijk vreselijk vreselijk erg.
Ik wil er nog dagelijks een einde aanmaken. Ook zal ik later.. tja.. later.. nooit in een flat moeten wonen. want ik hoef maar een btje drank op te hebben&ik zou al van t balkon af willen springen. ik kan nu nog wel veel meer gaan vertellen, maar boeiend is het niet. ik wou het alleen even weg. even kwijt aan iemand die ik niet ken. Niemand die zal weten dat ik dit heb geschreven.. Men zal het lezen, maar weten van wie, gelukkig niet.

Bedankt voor het lezen, en zo niet, bedankt voor het scrollen langs mijn verhaal.
Datum:
06-05-2005
Naam:
Anoniem.
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

mijn leven

mijn leven was helemaal goed totdat ik een domme fout maak ibj een vrined ik ben verliefd op een meid echt heel lang al en nu is ze boos en eigenlijk iedereen en nu zit i keraan te dneken om van mijn balkon te springen
Datum:
05-05-2005
Naam:
Jack
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

haat

ik ben een man van 46 die in zijn leven alleen maar haat heeft gekend al heel jong ben ik mijn ouders verloren dus heb ik een thuissituatie nooit gekend in vele tehuizen en internaten geleefd meerdere malen verkracht door oudere jongens meerdere keren in elkaar geslagen in het ziekenhuis gelegen bijna vermoord geweest maar dit alles mocht niet baten ik bleef in leven nu ben ik 21 jaar getrouwd en heb twee kinderen waarvan er nu een is weggelopen omdat ze het hier niet meer zag zitten na twee jaar bijna elke dag ruzie het was zo erg dat ze me vertelde dat ze ons zo hate daar ben ik zo van geschrokken dat had ik niet nodig iemand waar ik zo van hield dit tegen me zei nu is dat bijna twee jaar geleden dat ze is weggegaan in die twee jaar heb ik zoveel verdriet gekend ik had steeds meer het gevoel dat ik mijn haat aan haar had gegeven nu loop ik al bijna een jaar met zelfmoord gedachten rond ik kan er met niemand over praten omdat ik ook altijd zo was ik heb ook geen vrienden waar ik mee kan praten nu wil mijn vrouw van me weggaan zodat ik niemand meer heb dus er is geen rede meer om te blijven leven dus ben ik alleen nog op zoek naar een oplossing zonder iemand tot last te zijn en het enigste manier is zelfmoord
Datum:
05-05-2005
Naam:
jac
Leeftijd:
46
Provincie:
Noord-brabant

weet het niet meer

Dit is mijn ergste jaar van mijn leven tot nu toe. weet niet wat ik er mee moet. Ik begin langzamerhand te merken wie mijn echte vriendinnen zijn en wie niet. de meesten blijken toch geen echte vriendin te zijn ik heb iets gehoord dat ik nooit zou willen horen. ik kon het niet geloven dat het zo was.een meisje dat zich voordoet als mijn vriendin heeft tegen mij hartsvriendin iets gezecht over mij dat ik nooit heb willen horen.Mijn hartsvriendin heeft het aan mij vertelt.Ik kon niet geloven dat zij dat had gezecht maar ik wist wel dat het waar was want ik weet zeker dat mijn hartsvriendin nooit zou liegen over dat soort dingen tegen mij.Ik heb een ongeloofelijk kutjaar.Een tijdje terug zag ik in een laatje een boekje liggen.Ik wist niet wat het was en keek erin.Ik las een stukje en er stond in dat mijn moeder tegen me vader had gezecht dat ze niet meer met hem verder wou.Het was dus een dagboek van mijn moeder.Ik sloeg het snel dicht en stopte het terug in het laatje.Ik wil niet dat mijn ouders gaan scheiden ik kan daar echt niet tegen ik ben er zo bang voor dat ze gaan scheiden ik kan tog niet kiezen uit mijn ouders. Ik ga dan nog liever ergens anders wonen dan dat ik moet kiezen tussen mijn ouders.Ik weet dat het fout is maar een paar dagen later ben ik toch verder gaan lezen.Ik weet nog dat er in stond dat me ouders een heel lang gesprek hadden gehad en dat mijn vader maar niet begreep waarom ze niet meer verder wou met hem.Verder heb ik ook nog een best erge ruzie achter de rug waar allemaal mensen zich mee zijn gaan bemoeien en alles is helemaal uit de hand gelopen.Iemand heeft mij helemaal uitgescholden en ik heb daarzoveel verdriet aan gehad dat ik t niet meer tegeb kan.ik heb ook totaal geen zelfvertrouwen meer.Ik weet zelf amper wat er allemaal aan de hand is.Ik moet veel sneller huilen als ik een programma kijk zoals hart in aktie zit ik al te huilen voor de tv tenzij er iemand bi is.Ik ben ook sneller bang b.v. als ik baantjes of zulke programmas kijk durf ik de moord oplossing nooit te kijken want ben dan bang dat er een dood iemand onder mijn bed ligt.Terwijl ik er anders nooit last van zou hebben.Ik doe op school maar alsof ik blij melig of wat dan ook ben maar thuis ben ik dan helemaal moe daarvan.Niemand merkt er wat van op school ben ik een normaal meisje dat haar best doet op school.Ik wil niet dat mensen denken dat ik aandacht trek dus daarom vertel ik het niet.Ik ben oko hartstikke bang dat een dierbaar persoon dood gaat zoals mijn opa ofzo.daarom wil ik ook zelf liever dood zodat ik het niet mee hoef te maken.Er is volgens mij nog meer aan de hand maar dat weet ik zelf niet allemaal nou dit was wel genoeg vond ik doei
Datum:
04-05-2005
Naam:
anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Utrecht

Wie begrijpt me?

Hallo iedereen. Mijn naam is Steven en ik kom uit de Belgische provincie Antwerpen. Ik heb 4,5 jaar een relatie gehad. Die relatie is nu bijna drie jaar achter de rug maar ik geraak er maar niet overheen. Erger nog, bijna elke dag laat ik er tranen voor en heb ik het gevoel dat hier voor mij niet veel meer rest. Ik weet gewoon dat dat de liefde van mijn leven was. Ik heb zelfs al professionele hulp ingeroepen maar ook dat heeft niets geholpen.

Groetjes

Steven
Datum:
04-05-2005
Naam:
Steven
Leeftijd:
26
Provincie:
Noord-brabant

tja

tja....laatste tijd ben ik erg depri. Vertrouw bijna niemand meer behalve mijn pa en mijn zus. En een hele goede vriendin. Soms heb ik zin in de dood, soms niet. Als ik zin heb in de dood denk ik vaak aan al die dingen die me tegen zijn gevallen in mijn leven tot nu toe. Als ik geen zin heb denk ik aan warme dag met lieve vrouw naast me ( die ik niet heb). Niet aan sex denken dan maar gewoon vertellen wat je op dat moment denkt.
Datum:
04-05-2005
Naam:
rob
Leeftijd:
33
Provincie:
Noord-brabant

zelfmoord

Sinds 3 jaar heb ik steeds meer de gedachten om me van het te leven te benemen, waarom?prive en zakenlijk. heb het gevoel niet begrepen te voelen , vooral door ouders en partner. dat van mijn van mijn werk heb ik (denk ik) naast me neer gelegd. Voel me iedere dag praktisch down, heb wel anti-depressiva maar toch
Datum:
03-05-2005
Naam:
?
Leeftijd:
44
Provincie:
Noord-holland

plannen om zelfmoord te plegen

Ik kan er niet tegen, ik ben doodeerlijk een bedrijf aan het overnemen, en we komen er niet uit.
de tegenpartij loopt alles te rekken al vanaf oktober 2004 als ik al die cijfers zie die ik zou moeten betalen, ik roep om hulp en niemand luisterd.

ik ben op, ik ben echt op is er dan niemand die mij kan helpen en de ernst inziet van mijn geroep ?
Datum:
03-05-2005
Naam:
Ed Vroegop
Leeftijd:
39
Provincie:
Zuid-holland

zelfmoord

Al vanaf de lagere school heb ik een soort contactstoornis, zoals ik het zelf noem. Ik was altijd het buitenbeentje van de klas. Dit kwam doordat ik weinig zelfvertrouwen had door mijn bril en ik genegeerd werd of er nare opmerkingen over me gemaakt werden. En als ik eindelijk vrienden maakten werden die ook gepest, of genegeerd, of ze gingen mij negeren, om maar niet gepest te worden. Ik hoopte dat dit beter zou worden op de middelbare school, maar werd weer genegeerd en mijn ene vriendin werd ook weer gepest. Ik kreeg een longontsteking en was maar om de week op school. De leraren hielden echter geen rekening met mijn afwezigheid, omdat de longontsteking pas in de laatste week werd vastgesteld. Hierdoor had ik veel onverwachtte proefwerken enz. Ik werd steeds depressiever. Vooral toen een of ander wicht uit mijn klas ook nog eens propjes tegen me hoofd begon te gooien en een pestcampagne tegen me opzette. Bij gym gaf ze me een keiharde duw en toen vond ik dat de maat vol was en duwde haar terug. Daarna heeft ze zich gelukkig nooit meer met me bemoeid. Het hielp ook dat ik eindelijk lenzen kreeg, daardoor had ik een stuk meer zelfvertrouwen. Ik zit nu op een hbo opleiding. Kan nog steeds niet geweldig met mensen omgaan, omdat ik ze, als ze te dichtbij komen, afstoot omdat ik denk dat ze toch wat slechts willen doen. Maar het zijn zulke aardige mensen dat ze me steeds blijven vragen en ik heb nu wat mensen om me heen die ik vrienden kan noemen. De opleiding is echt super. Ik weet nu dat je met doorzettingsvermogen er wel komt. Met de gedachte dat er altijd een betere tijd komt. Ik heb weleens aan zelfmoord gedacht in deze jaren, maar durfde het zowiezo niet en dacht altijd teveel na, bijv. over hoe mijn ouders en zusje zich erbij zouden voelen, of het pijn doet, of ik mijn leven dan niet vergooi en over wie me vind. Die zou ik dan een trauma voor het leven bezorgen en dat wil ik niet. Hoe erg ik het ook heb, of hoe naar ik me ook voel ik weet dat er altijd anderen zijn die het erger hebben, en die plegen ook geen zelfmoord. Dus waarom zou ik dat dan doen?
Datum:
03-05-2005
Naam:
petra
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.