Levensverhalen (pagina 1753)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Ik weet het niet meer

Ik weet het niet meer... Eigenlijk wil ik helemaal niet dood, maar ik wil weg van alle pijn en ellende en mijn gevoelens. En de enige oplossing die ik zie is dood gaan...
Ik heb echt verschillende gevoelens.. Ik wil niet uit het leven stappen, ik wil trouwen, kinderen krijgen, een leuke baan hebben en gelukkig worden. Maar daar tegenover staat dat ik zoveel gevoelens heb, dat ik al dieper in de put raak.
Ik ben nu 2 en een halve maand bij een psycholoog, maar het idee dat ik daar nog maar 10 weken zal zijn, maakt mij enorm bang.. Daarna moet ik het weer alleen doen, en dat kan ik niet...

Mijn gevoelens: Ik voel mij in de steek gelaten, boos, alleen, verdrietig, heb het gevoel dat niemand van me houdt, ik kan mijn moeder niet uitstaan en dat zelfde gevoel begint nu ook bij mijn broertje te komen, ik heb geen vader (ook nooit gehad), mis mijn oma heel erg (zij was mijn alles en is helaas 23 juli 2003 overleden aan longkanker).
Sinds dat mijn oma is overleden, voel ik mij enorm alleen. Ik kan niet meer vertellen wat ik dagelijks heb gedaan, ik kan niet meer vertellen wat ik van me moeder vindt, waar ik me aan erger. Me oma luisterde altijd, en daar voelde ik me op mijn gemak. Ik had het gevoel dat zij echt van mij was... Bij mijn moeder heb ik dat niet.. ik wil haar het liefste uit mijn buurt houden.. Ik heb een soort van afkeer tegen haar gekregen en dat gevoel gaat niet weg...
Ik heb zo ongelooflijk
Datum:
24-02-2006
Naam:
MCatharina
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

Als het leven zo blijft!!!!

Als een klein ventje ben ik verhuist vanuit Amsterdam naar het kleine dorp "Zwaagwesteinde." Vanaf het moment dat we in Zwaagwesteinde kwamen wonen, werden we als famillie niet gerespecteerd. Dit kwam omdat we ten eerste geen friezen waren, en niet een geloof uitdroegen.

Ik kom uit een gezin met drie kinderen, en hadden twee pleegkinderen in huis. Dit ging tot hun twaalfde erg goed, ik wasw op dat moment 11. Vanaf mijn elfde begonnen de pleegkinderen vreslijk te puberen en was geen land mee te bezeilen. Mijn ouders waren constant bezig met de pleegkinderen. Waar wij als gezin uiteindelijk onder kwamen te lijden. Tot mijn zestiende hebben we de pleegkinderen gehad, ze zijn allebei weggegaan omdat het echt niet meer ging.

Vanaf mij elfde/twaalfde ben ik aardig de verkeerde weg ingeslagen. Niet op het gebied van drugs/drank etc maar ben inmezelf geslagen. Het grootste probleem is dat ik alles opneem. Alle problemen die ik eigenlijk tegenkom neem ik op.
Natuurlijk snap ik zelf ook wel dat je er met iemand over kunt praten, maar dit vind ik toch wel heel erg moeilijk.

Hierdoor heb ik vaak dagen dat ik volledig dwars ben, in mezelf, en niet meer weet waarom ik eigenlijk leef. Waarom leven we, waarom moet ik leren om te gaan werken en dit vervolgens weer uitgeven en weer gaan werken.

Ik weet waar mijn probleem ligt, maar waarom zou je dit verbeteren. Ik vind het leven en genieten van het leven een bodemloze put, om altijd maar te leven, naar de standaard van hoe en de richtlijnen van het leven.
Datum:
23-02-2006
Naam:
Jens
Leeftijd:
21
Provincie:
Friesland

...

Ik wou zelfmoord plegen omdat ik me depresief voelde.
Dat ik gepest werd omdat ik anders was .
Dat ik 2 x ben blijven zitten .
En dat ik altijd ruzie had met mijn ouders .
En dat ik niet meer met mijn hartsvriendin om mocht gaan omdat ik niet spoor volgends haar ouders.
Omdat ik anders ben .
Omdat iedereen slecht denkt over mij .
Dat moest ik even kwijt .
mijn juf ,ouders,en psychiater weten dit nog niet ...
Maar ik moest dit gewoon even kwijt .
Het lucht wel op .


Melissa
Datum:
23-02-2006
Naam:
Melissa
Leeftijd:
13
Provincie:
Flevoland

Geloof

Ik ben een meisje van 17 en denk steeds vaker aan zelfmoord. Een echte poging heb ik nooit gedaan, maar ik was van plan me tijdens onze vakantie in de zomer vorig jaar te laten verdrinken. Maar ik ben er nu nog steeds.
De reden dat ik er nog ben, is mijn geloof in God. Ik weet dat Hij mij het leven heeft gegeven en dat het niet Zijn bedoeling is dat ik mijn leven weggooi. Maar ik vind het heel moeilijk om op God te vertrouwen, te geloven dat alles wel weer goed komt. Er is ook zoveel gebeurt.
Ook snij ik me sinds een jaar in mijn bovenbenen. Ook daar heeft God verdriet van, maar ik heb niemand met wie ik over mijn problemen kan praten en die mij begrijpt.
Mijn geloof is lang niet zo sterk als dat het geweest is, maar ik put er toch bijna elke dag hoop uit. Hoop op een eeuwig leven, waarin geen verdriet meer zal zijn.
Als ik daaraan blijf denken, is het soms een stuk minder zwaar.
God bestaat echt... Hij is er ook voor jullie!
Datum:
23-02-2006
Naam:
Renaatjuh
Leeftijd:
17
Provincie:
Groningen

mijn pijn gaat als volgd

ik woon in zoetermeer en reis elke dag met de trein naar sgool maar elke dag als ik trug kom van sgool dan staan er meestal een groep longsdealers en elke keer sgelden ze me uit en zeggen dat ik een hoer ben en dat ik trug naar me eigen land moet....dat doet hartstikke pijn en ik ben onlangs nog mijn vriend kwijtgeraakt ... het ging opeens dat we niet meer met elkaar om gingen.... nog meer pijn duzzzzz en ik was het een keer zo erg zat dat ik met me sgerpste sleutel (omdat ik verder nix sgerps bij me had) im me arm diepe krassen heb gemaakt.... en nuj ben ik het egt sow zat dat ik zelfmoord wil plegen.... ik wil niet meer leven.... wat heeft het leven nou voor zin ??? liefst julliej gekwetste vriendin
Datum:
22-02-2006
Naam:
anoniempje
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

ik heb geen zin meer

hoi mensen,

mijn leven is een grote kankerzooi, me ouders gelove me niet meer wat ik ook zeg, me beste vriend die ziet in de dordtse poorten, ik raak steeds meer vriende kwijt, opschool gaat het ook niet lekken ik ben ok heel me leven opschool gepest en als ik er zelf wat aan dee was het niet goed kreeg ik op me kop, ik heb sinds 2 maanden geen werk meer en dus ook geen geld meer, en ik heb al zovaak zelfmoord willen pleggen alleen elke keer werdt ik net op het laatste nippertje gered van de dood.
ik heb gewoon geen zin meer in mijn leven, misschien kunnen jullie dat wel begrijpen
Datum:
22-02-2006
Naam:
Gaabje
Leeftijd:
18
Provincie:
Zuid-holland

Ik snap het niet...

Hoi,

ik weet even niet meer hoe het moet, ik snap er niets van. Ik ben een studente van 21 jaar oud en ik heb eigenlijk best een leuk leven. Ik doe de studie die ik wil doen, heb de liefde die iedereen wel zou willen hebben, ik zie er niet verkeerd uit, ik heb ontzettend veel vrienden en ga zo maar door. Het probleem is nu dat ik zelf vind dat ik dood moet. Dat zijn niet zomaar momenten, maar ik voel het constant. Ik heb het tegen niemand verteld en ik weet echt niet waarom ik me zo voel, maar ik word er zo moe van. Soms hoop ik gewoon dat ik word overreden of neergestoken ofzo. Ik heb het gevoel dat ik niet meer kan betekenen voor deze wereld. Het klinkt echt heel raar, ik weet het zelf ook, maar ik denk niet dat mensen het kunnen begrijpen. Natuurlijk is het gevoel soms sterken dan anders, ik vind mezelf ook vaak gewoon achterlijk en te lui. Ik heb dit gevoel al jaren en ik heb het al wel eens geprobeerd met pillen. Helaas lukte dit niet, maar ik ben bang dat als ik het toch doe, dat ik dan teveel mensen pijn doe en tóch eigenlijk meer van mijn leven had kunnen maken. Hebben meer mensen dit gevoel? Ik ben eigenlijk zelf tegen zelfmoord, aangezien 2 vrienden van m het ookal hebben gedaan. Wat moet ik doen? En zeg nou niet dat ik moet gaan praten met iemand, want dat helpt niet. Ik kan er niet zomaar over praten met iemand, het is al een grote stap dat ik dit typ. Ik weet het gewoon niet meer, echt niet...

Datum:
22-02-2006
Naam:
Breda
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-brabant

Geloof in God!!

Mensen, ik heb vandaag heel indirect ook te maken gehad met iemand die zelfmoord pleegde.. ik kan alléén maar zeggen: DOE HET NIET!!!!
Er is een God!!! Hij heeft een Zoon: Jezus Christus, en die is gestorven voor jou, als je echt in hem gelooft!! Echt ik kan je zeggen: als je echt gelooft wordt je gedragen door Hem!!! Je kan alles tegen Hem zeggen!! Vraag Hem om je eruit te helpen! Advies: koop een Bijbel, en lees hierin Psalm 142 die iemand geschreven heeft die ook in grote nood zat. Hij schrijft: Er was niemand die mij kende, maar toen riep ik tot U, o HEERE! en Hij zei: vlucht alsjeblieft naar Mij toe, je bent van Mij, in het land der levenden! en niet alléén dan! Want als je écht gelooft, wacht de eeuwige hemel voor je... Vraag God om hulp, dat kan waar je nu zit, achter je computer!! Ik wens je van harte Gods liefde toe! Want die is zo oneindig groot!
Datum:
21-02-2006
Naam:
Leonie
Leeftijd:
19
Provincie:
Zeeland

de grote vraag waarom ?????

hallo ik ben youri ik heb op 10-02-06 een poging tot zelfmoord gedaan ik heb nog geluk en toch ook niet ik heb geluk gehad want de reden was een geintje die de emmer deed overlopen ik had een overdosis genoemen van een 150 pillen ritalin ik ben adhd'er van wat ik van me ouders heb gehoord wil ik al dood vanaf dat ik 9 a 10 jaar was ik weet niet beter dat ik dood wou tot voorkortals het was gelukt hadden me familie en vrienden my kunnen begraven op me verjaardag want die was 5 dagen later eerlyk gezegd had ik nooit verwacht dat ik het echt zou doen maar ik liep er al een tydje mee en ik had de plannen al klaar liggen maar door dit voorval zyn myn ogen wel geopend naar de mensen die ik om me heen heb en die om my geven en van me houden ik heb erg veel mensen pyn gedaan en gekwetst ik ben nu druk bezig om de juiste hulp te krygen want dit mag niet nog een x gebeuren het is het niet waard de gedacht die ik altyd byme droeg was deze en ik vind et een goeie omschryving van hoe ik mezelf zag en de wereld om me heen

ik voel me zo eenzaam ik weet niet hoelang ik dit nog vol ken houden vind ik ooit een uitweg of een oplossing voor het te laat is en zoniet hoe zal myn einde er uit zien

denk goed na voor je iets verkeerds doet ik heb nog geluk gehad inprincipe maar het had ook anders af kunnen lopen
peace n love 2 ya all youri
Datum:
21-02-2006
Naam:
youri
Leeftijd:
26
Provincie:
Flevoland

ik begin er meer en meer aan te denken

hallo.
ik ben een dertiger getrouwd en 1 kind.
men situatie is ronduit slecht ik zit zonder werk men vrouw werkt wel maar de financiele put word diep veel te diep.
normaal ben ik daar vrij rustig onder maar de laatste dagen spookt het door men hoofd de gedachte om er een eind aan te maken.
het is een gedachte waar ik geen controle over heb het is als een dagdroom die meer en meer realiteid word.
ik heb mischien het geluk dat ik bang van de dood maar ik vrees de dag dat ik dit laatste overwin.
ik probeer een oplossing te zoeken voor men problemen maar ik geraak er niet uit en dan komt die vreselijke gedachte.
ik hoop hier uit te geraken.
Datum:
21-02-2006
Naam:
mario
Leeftijd:
30
Provincie:
Limburg

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.