he iedereen,ik zat een beetje te surfen toen ik op deze site kwam.
ik vind niet echt dat mijn verhaal bijzonder is vergeleken emt de andere verhalen,maar toch.
ik ben jaren gespest op de basisschool vanwege mijn overgewicht.
de onzekerheid die dat gekweekt heeft draag ik nu nog steeds,het is zo erg dat ik angst heb voor een relatie.
meiden zien me evengoed al niet staan,terwijl ik toch niet echt lelijk ben,maar ik krijg altijd van die rot smoezen als ik zie je meer als een grote boer,of een goede vriend.
ik ben jaren verliefd geweest op een meisje,ik heb haar zelfs uit de put gehaald toen zij zelfmoord wou plegen.
ze heeft altijd bij mij kunnen uithuilen en haar verhaal kunnen doen,dat was zwaar voor mij maar dat nam ik voor lief,omdat ik haar hielp.
toen ze weer uit haar depresiviteit was,werd ze ineens verliefd op een jongen.
ik was er aleen nog,als er iets niet goed was tussen hun 2.
een paar maanden later heeft hij haar gedumpt,dat heb ik altijd gezegd dat hij niks voor haar was,en toen was ik ineens heel belangrijk.
totdat ze weer een jongen ziet die aan haar uiterlijke eisen voldoen.
dit besef ik,maar ik blijf van haar houden.
als ik over straat loop voel ik me onzeker over mijn uiterlijk,ik zou het niet in mijn kop halen een meisje aan te spreken,als er gelachen word ik denk ik automatisch dat het over mij is.
het is in de afgelopen jaren wel minder geweest,maar ik zou graag *intiem* zijn met een meisje,wat me nog nooit gebeurt is.
samengevat heb ik echt een rot puber/kindertijd achter de rug,en ondanks dat ik dacht dat raakt wel over,blijven er dingen van mij achtervolgen wat zich uit in angst voor relaties enz(als me dat al zou lukken).
ik wou dat de wereld meer naar je karakter keek en neit naar je gewicht,het is zelfs zo dat ik geeneens een lelijk gezicht heb.
verder ben ik best mannelijk gebouwd.
maar alles,maar dan ook alles komt uiteindelijk terug op mijn gewicht.
het is mischien allemaal niet zo erg,het jaren getreiter heb ik intussen achter de rug.
toch,ondanks goeie vrienden en liefhebbende familie,zit er ene leegte in mijn hart.
met in mijn achterhoofd het idee dat die nooit opgevuld zal worden.
dit was het wel,ik wil iedereen hier ook sterkte wensen,ik leef echt,maar dan ook echt met jullie mee
kus,chris
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.