eej, ik vind t wel wat moeilijk om dit allemaal te vertellen. vorige maand is mijn vader opgepakt, wegens verkrachting, nu was het zo dat ik ook naar de politie moest, en ik heb ook wel dingen gezegt wat mijn vader mij mij heeft gedaan. maar vervolgens, geloofde mijn vriendin mij niet meer, en is toen heel boos geworden als ik t over mijn vader had. ik heb toen tegen haar gezegt dat ik wat minder met haar om wou gaan, dat vond ze goed, maar vervolgens gaf ze mijn msn wachtwoorden aan al haar vriendinnen. ik ben toen heel boos op haar geworden en heb gezegt dat ik niet meer bevriend met haar wou zijn. en ook daar had ze geen problemen mee. maar iedere keer als ik op school kwam deed ze altijd gemeen tegen me. uiteindelijk wist ook de hele klas van mijn vader en ze gingen me daar heel erg mee pesten, en ik ben toen van school weggelopen, en ben naar een hele goede vriend vn mij gegaan van 19. hij was heel lief voor me en hij deed alles voor mij. die zelfde avond had mijn moeder gehoord dat ik van school weg was gelopen en dat ik bij die jongen zat. ze was razend en moest gelijk naar mijn kamer. ik belde die vriend van me op en hij zei dat ik daar wel mocht komen en dat ik maar uit mijn raam moest klimmen. dus dat had ik gedaan en ging naar hem toe. ik sliep die nacht daar en was de volgende dag niet naar school gegaan. mijn moeder heeft me op mijn mobiele telefoon gebelt en heeft tegen me gezegt dat ik onmiddelijk naar huis moest komen. dat heb ik niet gedaan en was zo kwaat dat ik ook niet meer bij die vriend van me wou zijn,en was naar het strand gegaan. ik wist even helemaal niet wat ik moest doen, de hele school vond me stom en ik miste mijn vader. mijn vader snapte alles wat ik m vertelde, en trooste me als ik moest huilen. mijn moeder deed dat nooit. die avond ben ik naar de grootste drugs dealer van t eiland gegaan en heb gevraagd of ik bij hem mocht slapen, en of ik wiet van m mocht. dat had ik gekregen, en daar ben ik zo'n 9 dagen gebleven, en geen 1 dag ben ik naar school geweest, en het ging heel slecht met mij. ik wou op dat moment niet meer leven en ik zocht vanalles om zo snel mogelijk een einde aan mijn leven te maken. ik heb geprobeert mezelf de polsen door te snijden maar op dat moment kwam die man binnen bij wie ik was. hij was heel erg geschrokken en durfde me niet meer alleen te laten. ik ben toen met hem naar een dokter gegaan en hij zei dat ik beter weer naar mijn moeder kon gaan. ik heb gezegt dat ik dat opsoluut niet wou en dat konden ze begrijpen. nu zit ik in leeuwarden in een opvang huis. ik stort helemaal in en mis mijn vader. ik heb al zo vaak geprobeert een einde aan mijn leven te brengen maar iedere keer komt er iemand bij mij naar binnen lopen. ik heb al met veel mensen gepraat maar ze kunnen mij niet helpen. ik heb geen vrienden meer van mijn eigen leeftijd alleen nog maar drugs mensen. ik baal er erg van dat ik ben geboren. ik hoop dat jullie me wel kunnen helpen voordat het te laat is.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.