hallo iedereen,
ik ben een meisje van 19, en ben op mijn 14de verkracht, ik heb het aan niemand durven vertellen tot dat ik 16 was geworden en toen ging het steeds slechter met mij.
ik ging niet meer naar school toe en raakte al snel aan de drugs.
en zat bijna iedere dag bij een drugs dealer.
op een goed ogenblik toen belde mijn moeder mij of ik naar huis wilde komen, om mijn spullen te pakken en te vertrekken uit haar huis. ik wou niks liever als dat. dus deed ik dat, en kon bij een hele goede vriend van mij wonen, hij was 29 en ik was 16.
als snel ging het steeds slechter met mij, en kreeg te horen dat mijn moeder zelfmoord had gepleegt.
het kon me allemaal niks meer schelen, ik dacht ik heb mijn vrienden en mijn vader tenminste nog.
toen ik 17 werd kwam mijn vader bij mij en die goede vriend, hij zei tegen mij dat ik niet meer met hem om mocht gaan, ik werd heel boos en had hem geslagen. hij is toen weggegaan en heeft de politie naar me toe gestuurd.
de politie zei tegen mij dat ik weer naar school moest gaan en niet meer bij vrienden zoals mijn goede vriend in de buurt moest komen. ik was zo boos dat ik ben weggerennen en naar een koffieshop ben gegaan. ik kwam daar helemaal stoond weg en vervolgens ben ik naar een kroeg gegaan om me hele maal lam te zuipen. om 6 uur 's ochtends kwam ik bij die goede vriend van me aan, en hij heeft me de huid vol gescholden en zei dat ik op moest tetteren. ik heb mijn spullen gepakt en ben toen naar mijn vriend gegaan, mijn vriend was 34. ja inderdaad heel oud maar wij hielden van elkaar. hij zei dat ik bij mijn vader moest gaan wonen, maar ik wou niet bij mijn vader wonen. uiteindelijk mocht ik bij mijn vriend wonen. toen ik 2 mei dit jaar 19 werd, ging het niet heel slecht met mij en kwam nooit meer buiten.
ik kwam steeds vaker bij de drugs dealers.
op een goed ogenblik kwam de politie bij me, met de mededeling, je vader is gestorven aan een overdosis. ik weet niet meer precies wat ik toen heb gedaan, maar de volgende dag hebben ze me gevonden op het strand.
ik heb twee weken bijna niks gezegt en amper gegeten.
ik wou niet meer leven, en toen ik een keer alleen thuis was heb ik alle pillen opgezocht die er in huis waren en heb ze allemaal achterover gegooit.
ik werd wakker in het ziekenhuis en mij werd verteld dat ik bijna dood was en als min vriend er niet was geweest dat ik nu dood was geweest.
ik leef, maar ben zo ongelukkig, ik wil niet meer... ik wil mezelf wel door mijn kop schieten..!!
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.