Gegroet allemaal,
Ik ben iemand die pas deze site heeft gevonden door te google'len
ik heb de noodkreten gelezen en daarom wil ik dit jullie hetvolgende mededelen.
ik ben niet iemand die zelfmoord wil plegen want ik sta IN het leven maar als je mijn verhaal wilt lezen begrijp je mij mischien.
ik ben na de basis school op een internaat gezet omdat dat "gemakkelijk"was voor thuis.
ik ging samen met mijn tweelingbroer daar naartoe.
5 verschrikkelijke jaren achter de rug door veel gepest worden en veel pijn te hebben weerstaan.
na die 5 verschrikkelijke jaren een baan gevonden dat ging goed maar doordat ik op een internaat heb gezeten waar ik veel gepest benmaakte ik moeilijk contact met "de buitenwereld".
toch een lieve vriendin gevonden die mij door dik en dun steunde.
na enkele jaren voor 30 % verbrand door kokend water van een fluitketel, mijn gezicht is strakgetrokken.
mijn vriendin bleef bij mij al snapte ik niet waarom. ik voelde me eigen lelijk en teveel.
dit gedeeltelijk te boven zijn gekomen maakte ik op mijn werk een val van 6.5 meter naar beneden waardoor ik mijn rechterpols verbrijzelde mijn rug in de gruzelementen en 100% afgekeurd was
om te werken.
thuis 2 jaar moeten revalideren en mijn vriendin bleef bij me al snapte ik niet waarom.......
verbrand en niet meer kunnen werken.......
nadat ik 2 jaar gerevalideerd had gaf mijn vriendin mij een keuze: of je eigen zielig blijven voelen of iets gaan doen.
ik ben toen gaan solliciteren in de IT
daar een fijne baan gevonden en 10 jaar mogen genieten van leuk werk tot ik rugklachten kreeg van mijn 6.5 meter val.
bleek dat mijn tussenwervelschijf gescheurd was.
ik kon niet meer lopen door zenuw afknelling en had helse pijnen (vergelijkbaar met enorme kiespijn en dat X100 door je rug heen (nee het is erger dan een hernia)
mijn vriendin bleef bij me al snapte ik niet waarom.
de neuroloog kon me niet verder meer helpen... ik zou het ermee moeten doen.
mijn vriendin bleef bij me.
een ards in zwolle wist DE oplossing voor mij .. een discus protese.
dit na 1.2 jaar wachten gekregen, gerevalideerd en ik loop weer als een kiviet.
ik kreeg meteen de zak van mijn werkgever. die gooide het op te veel ziek thuis.
mijn vriendin bleef bij me .
ik ben nu thuis en mijn vriendin word nu hoofdkostwinner ik mag thuis blijven van haar. we hebben 3 kinderen in als die jaartjes samen gekregen en we zijn getrouwd.
er heeft ons veel tegen gezeten en ik heb vaak overwogen om dat ene te doen.
door mijn blindheid van mijn eigenbeeld zag ik nooit wat voor waarde sommige mensen hebben als je echt luisterd wat ze te zeggen hebben.
ik wil daarmee niet iemand kwetsen maar ik ben erachter gekomen dat als ik "die" gedachte's had was daar steeds weer mijn vriendin die mij steeds weer op het droge trok.
en dat heb ik net pas in de gaten.
mischien is dat voor jullie ook wel, dat je iemand hebt die je door een moeilijke periode kan trekken maar door je eigen wanhoop zie je dat niet.
kijk uit naar iemand met wie je wilt praten en probeer je eigenbeeld te projecteren op een spiegel.
het volgende gedicht heb ik geschreven dat mij enorm heeft geholpen mijn eigenwaarde terug te vinden. ik sluit af met het gedicht.
Als iemand boven een ander wilt staan, maakt men altijd gebruik van een ander waardoor met nooit beter is dan de persoon waar men boven wilt staan.
alleen als mensen elkaar als gelijke beschouwen zijn ze op hun best.
(zie mensen als je gelijke en waardeer hun hulp ze WILLEN je echt helpen)
Ys
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.