Levensverhalen (pagina 1532)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Weet nimeer

pff weet niet goed wat ik hier kom doen...
Ik heb alles met momenten ...
Ene dag denk ik dat alles goed wordt en dat ik het nu moeilijk heb en later misschien dubbel zo mooi zal hebben
De andere dag denk ik wil niet meer ik kan niet meer en het zal toch nooit beter worden en wetend dat die dipjeser altijd zullen komen en blijven komen :(
Vroeger hja ik ben klein maar ja daar leer ik beetje met beetje mee leven ik heb vroeger schildklierkanker gehad ik had het er wel moeilijk mee want het is op een rare manier ontdekt omdat mijn schildklier te rap werkte vermagerde ik erg snel en omdat ik al zo klien ben merkte iedereen het de mensen dachten dat ik anorexia had maar dat was niet zo ik vermagerde zonder het zelf te willen en dan ja op onderzoek in het ziekenhuis he... en ja nu moet ik voor de rest van mijn leven pilleke nemen en om de 3 maand naar ziekenhuis gaan da pilleke pff ik haat het maar soms ben ik blij dat het bestaat want zonder dat ene pilleke kon ik misschien al lang dood zijn soms vind ik dat erg die gedachte en dan haat ik het pilletje terug harder want ik wil dood zijn! Dan het lelijke litteken van de operatie ik haat het ik probeer alles om het weg te krijgen kettings drage het weg sminken maar niets lukt want kettings kan ik niet goed verdragen! Nu .... ja ik leer met alles beetje leven! maar het is niet simpel geweest het lijkt dom maar het zijn de kleine dinges die je opstapelt en die teveel worden! Nu ik vind mezelf echt zo lelijk ik vind niets mooi aan mezelf van men ogen bestaan het 1000000000 exemplaren ik heb bijna geen borsten en daar schaam ik me erg voor! Ik vind dat men linkerbeen beetj x-staat men neus veel te dik is, men haar lelijk valt en alles wat je maar lelijk kan vinden! Als ik dan naar andere meisjes kijk wordt ik zo boos! en dan denk ik : waar maak ik me druk over er bestaan zoveeeeel ergere dingen in het leven! Nu een tijdje geleden zo'n 3maand geleden ben ik aangerand geweest niemand weet het ik kwam thuis heb me urenlang gedoucht me opgesloten en ben dan naar buiten gekomen en het probeer het te verbergen ik probeer want het is niet makkelijk ik heb schrik gekregen van iedereen die mij aanraakt en niemand IETS merkt! Sinds die 3 maand ben ik zo verzwakt in men geest! Ik denk bij alles negatief ik bibber van het minste ik lach soms maar niemand die ziet dat het een lach is om een traan te verbergen ik hang al van mijn 5de leerjaar uit het raam met het gedacht ik ga springe! maar nooit heb ik het gedurft ik heb ok al paar keer gesneden niet zo fel omdat ik het lef niet heb! en omdat ik falauwval van bloed! ik schreef brieven maar mama heeft ze ontdekt gelukkig bewaar ik die van mijn aanranding op een andere plaats! ben dan met de dokter gaan praten maar daar heb ik alles tegen gelogen... dat zo hele kleine dingetjes waren enz! Op school ik zit in een sportrichting ik doe graag sport! maar we zijn maar met 3 meisjes en het zijn men types niet ik probeer me aan te passen maar niemand die dat probeert voor mij! en bij sport moeten we somsook samen dingen doen maar ik heb daar zo ongelooflijk veel schrik van gekregen! ik weet het eigelijk allemaal niet meer ... Liefst wil ik dood .... Maar het lef om zelf te doen? ik heb al 10 midagen in het station gezeten gewoon bij elke trein hoopte ik dat ik ging rechtspiringen en ervoor gign springen maar nooit beweegde ik een kik! Laat mij gewoon sterven ik voel me niet gelukkig met wie ik ben ben met hoe ik ben en met wat ik doe! Wil gewoon niet meer bestaan ...! Ik heb 1 wens en dat is vroeg sterven!
Datum:
16-01-2007
Naam:
Eefje
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

Z.W

ik vind me leven kut veel mensen denken dat ik een blij en leuk meisje bent maar dat is niet zo van binnen zit er zo veel pijn
dat ik soms wel is afraag waarom ik besta ik heb ook tijdje met iemand gepraat maar daar ben ik mee gekapt omdat ik vond dat het zonloos was ik heb soms wel de neiging om mezelf neer te steken maar ik bne er bang voor me vriendin heeft precies hetzelfde alleen dan nog veel erger zij wil gewoon dood ik ook maar zij durft het ook niet ik huil elke avond en ik heb veel schuldgevoel dat gaat maar niet over ik wil gewoon dood

groetjes eva
Datum:
16-01-2007
Naam:
anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Utrecht

mijn mening

jullie denken allemaal dat je familie niet van je houdt enzo, maar dat is egt niet waar.
er is altijd wel iemand die van je houdt, ook al ben je het zelf
en volgens mij denkt iedereen wel is aan zelfmoord plegen, maar daarmee los je toch niks op.
denk je dat je familie, vrienden het leuk vinden als jij weg bent?
regelrechte onzin.
Datum:
16-01-2007
Naam:
anoniem
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

waarom?

waarom eggen mensen tegen mij dat ze soms wensen dat ik dood was. maar als ik dan over zelfmoord begind zeggen ze dat ze van me houden.

waarom doe ik een vriend van me diep van binnen pijn terwijl ik van hem hou

waarom denk ik de hele tijd aan een overdosis van pijnstillers (wij hebben er toch genoeg in huis)

waarom haten mensen me ?


waarom zeggen mensen dat ik niks waart ben.
terwijl ze later SMEEKEND aan me vragen of ik alsjeblieft niet zelfmoord pleeg

warom moet ik altijd de domste van de klas zijn taal gaat fout wiskunde gaat fout alles gaat fout het enige wat ik kan is tekenen van soberre gezichten grafstenen met skeletten erachter en nog meer enge dingen

waarom vermink ik mezelf door in mijn linker boven arm te snijden door een scher mes over me been te halen ?


waarom moet ik perzee zo'n mislukeling ziin



waarom mag ik niet gewoon dood of op zen minst een maand in coma ofzo

waarom ???????????/

Datum:
16-01-2007
Naam:
jolien
Leeftijd:
13
Provincie:
Flevoland

pesten

Hee, ik wordt al sinds groep 5 op de basisdchool erg gepest. Nu zit ik in de derde van de middelbare en wordt nog steeds gepest. Sinds vorig jaar december ben ik begonnen met het krassen van mijn am. Sinds vorige week snijd ik mijn polsen open. Ik wil echt dood. Als ik mezelf snijd dan denk ik nergens anders aan dan alleen pesten. Dan lijkt het net of de wereld vergaat. Het is nog niet echt diep, maar dat gaat er wel op lijken. Ik voel me echt verrot, soms heb ik het gevoel dat ik niet verder KAN leven. Dan denk ik: 'Misschien is het maar beter als ik er niet meer ben! Dan heb ik ook geen problemen meer.' Mijn vriendinnen vinden dit heel erg dat ik mezelf snijd. Voor een groot deel doe ik het nog niet vanwege hun. Ik denk niet dat ze het aankunnen. Ik weet het niet meer. Misschien doe ik het vroeg of laat. Ik ben toch niks waard.
Datum:
16-01-2007
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

Ik ben niet nodig....

Ik word al sinds groep 5 gepest, vaak word ik weggeduwd en als ik ergens bij ga zitten, gaan ze allemaal expres ergens anders zitten.
Ik zit nu in de tweede van de middelbare school.

Ik ben laatst nog in elkaar geslagen en ze hebben mijn arm bijna gebroke, mijn ouders weten het niet, mijn zus ook niet.
Ze zijn altijd weg of aan het werken.

De mensen praten alleen maar tegen me als ze iets van me willen of een antwoord op een vraag moeten hebben voor een bepaald vak, anders praten ze nooit tegen me.

Heeft mijn bestaan dan nog wel nut?

Ik heb al meerdere keren met een scherp met en een pot pillen in me handen gezeten.
Ik heb zelfs al 1 keer met een geladen geweer in mijn handen gezeten op mijn kamer.

Ik ben wel eens stiekem naar de psychiater gegaan, ik voelde me 1 dag goed, dag daarna werd ik op school weer eens in elkaar geslagen.

Ik vraag me soms echt wel af, hoe zou het iedereen af gaan als ik niet geboren zou zijn, of als ik nu zelfmoord zou plegen.

=================
--onbelangrijkpersoon---
=================
Datum:
16-01-2007
Naam:
Onbelangrijk
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

LEVEN REACTIE

ik wil even een reactie geven op het verhaal LEVEN van YS. ze zegt dat andere je echt willen helpen. in mijn geval zijn er dus een hoop mensen die me echt compleet onderuit schoppen. ze hebben ECHT NIET het beste met me voor... ze halen me alleen maar weg uit de perfecte situatie. en waarvoor? voor NIKS~!!! NIETS NIETS NIET! het ging hardstikke goed en nu dus niet meer want mensen hebben NIET altijd het beste met je voor... sterker nog ik vertrouw NIEMAND meer want alles word omgedraaid wat je verteld en 10 x erger gemaakt dan dat het is en dus NOG meer problemen geeft. ik wil niemand hier aanzetten tot het plegen van zelfmoord maar het leven is echt niet zo goed als sommige mensen voorschotelen.
Datum:
16-01-2007
Naam:
mij
Leeftijd:
18
Provincie:
Gelderland

ik wou

ik wou zelfmoord plegen omdat ik met iedereen ruzie had enzo en daarom wil ik dood maar mijn vriendinnen zeiden dat mij nog veel te wachten staat in mijn leven dus toen had ik het niet gedaan maar ik heb nog steeds de neiging om me polsen door te snijen ofzo.Ik loop al bij een psygiater maar dat help niet egt
Datum:
16-01-2007
Naam:
melissa
Leeftijd:
13
Provincie:
Utrecht

EEN VERDRIETIGE MOEDER

Ik moeder van 2lieve zonen,heb erg veel verdriet om mn jongste zoon.
Hij denkt zelf dat hij homo is maar ik denk dat hij er nog niet echt voor zn eigen uit is.
Ik vertel hem steeds hoeveel ik van hem houd ongeacht wat hij is homo hetro maak mij en mn man niet uit.WE HOUDEN VAN HEM ZOALS HIJ IS.Maar hij voelt zich slecht erdoor en wil ook zelfmoord plegen,hij heeft me deze site laten zien ook dat hij hier geschreven heeft.Ik wil hem steeds mijn hand en hart geven maar hij kruipt steeds in zn schulp.
Ik ben ten einde raad en voel zijn verdriet zo erg?
Ik huil s'nachts me inslaap.Hij heeft ook goede dagen daar ben ik wel blij om en hij gaat sinds kort weer naar school.Daarom ben ik heel erg trots op hem.
Hij is zo'n onzeker manneke maar erg lief.
Het verscheurt me inwendig hem zo te zien hij is net als ik open maar woord daardoor steeds gepest.
Ik hoop dat hij mijn brief ooit ziet staan en denkt dat gaat over mij.
JONGEN WIJ HOUDEN VAN JOUW EN JE WEET JE KAN MET ALLES BIJ PAPA EN MAMA KWIJT ZO NIET GA EN ZOEK STEUN BIJ ARTS OF GOEDE VRIEND.
Datum:
16-01-2007
Naam:
zielighoopje
Leeftijd:
43
Provincie:
Zuid-holland

niks lukt

hallo,
ik weet niet waarom ik het schrijf maar ik was eigelijk opzoek naar manieren hoe je zelfmoord kan plegen aangezien ik me telkens weer afvraag wat ik hier doe?.. als ik ooit het lef heb.. dan doe ik het.. vanochtend wilde ik me polsen doorsnijden.. ik ben te laf.. wish me luck!!
Datum:
16-01-2007
Naam:
cally
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.