Levensverhalen (pagina 1510)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

slapen en nooit meer wakker worden

Ik wil aandacht, zo graag, daarom schrijf ik dit. Niet in een dagboek of voor mezelf maar op een site. Maar wel ergens waar niemand het ziet, niemand het leest want eigenlijk wil ik helemaal geen aandacht. Geen aandacht voor wat ik voel, ik wil er niet over nadenken dat ik me vaak zo klote voel. Ik heb het recht niet om me zo kut te voelen. Ik heb alles, het perfecte leventje en dan nog beter. Iedereen denkt dat het goed gaat, dat ik perfect ben, ik moet perfect zijn. Ik stel me aan en daarom durf ik niet naar een psycholoog. Ik ben aangerand maar niet verkracht, ik kots mn eten uit en heb vreetbuien maar ben nog niet zo ver dat ik boulimia heb. Kortom ik heb geen problemen, nooit gehad. Het enige 'probleem' is dat ik geen gevoelens heb. Ik durf niet van iemand te houden, niet van mijn ouders, niet van familie en vrienden, niet van mezelf. Mijn gevoelens leven in een andere wereld. Ik doe alsof ik gelukkig ben, alsof ik van iemand hou, alsof ik kwaad ben, alsof ik verliefd ben. Ik zou zo graag van iemand willen houden, dat iemand van mij houdt. Maar ik kan het niet. Ik kan me niet openstellen, zelfs niet een beetje, ook niet voor mezelf. Ook dit zijn weer een hoop lege woorden maar omschrijven niet het juiste gevoel. Ik weet niet meer wanneer ik 'echt' ben en wanneer 'nep' Ik weet wel dat nooit iemand echt van me kan houden. Mannen gebruiken me, ik laat me gebruiken. Alles liever dan dat ik mijn gevoelens moet uitten. Misschien is het niet eerlijk dat ik dit schrijf, op deze site. Diep diep van binnen weet ik dat ik geen zelfmoord zal plegen. Maar ik denk er elke dag aan. Hoe graag ik weg wil. Ik wil rust, echt rust. Slapen en nooit meer wakker worden. Niet elke dag mezelf horen, zien. Ik wil zo graag worden wie ik was maar vanaf het moment dat ik ben aangerand ben ik mezelf kwijt geraakt. Ik haat mezelf, mijn lichaam. Ik voel me schuldig maar druk zo toch op versturen.
Datum:
06-02-2007
Naam:
nobody
Leeftijd:
20
Provincie:
Limburg

yo g

heej allemaal,
ik denk de laatste tijd heel vaak aan zelfmoord, want ik trek het niet meer. Ik heb nergens zin in en ik ben zoo somber en ik krijg last van hoofdpijn en hartkloppingen en er gaan allemaal hele erge dingen door mijn hoofd. Bijvoorbeeld dat het leven zinloos is, er is geen vreugde en ik irriteer me mateloos aan iedereen. Ik wil dood, ik ben zo verdrietig dat het met vrienden en familie praten niet helpt, ik wil verlost worden van die kut pijn die het onmogelijk maakt om te leven.
Datum:
06-02-2007
Naam:
sanne
Leeftijd:
18
Provincie:
Groningen

eenzaam

ik voel me gewoon zo eenzaam elke minuut van de dag de hele tijd maar ruzie de laatste tijd. En ik heb het gevoel dat ik aan iedereen verantwoording af moet leggen omdat ze mij gewoonweg niet snappen. Ik ben best wel dik en daar schaam ik me de hele dag door voor. Ik zal ook niet snel ergens alleen heen gaan. Nu zit ik met mijn nichtje bij de weight watchers, maar als zij niet gaat wil ik niet omdat ik me dan schaam, maar dat snapt zij gewoon niet... en daar zit ze dan de hele tijd over te zeuren tegen me alsof ik het al niet erg genoeg vind dat ik de hele dag met dat gevoel rondloop. En dan een goede vriendin van mij die net als ik doet paardrijden. Ik rijd best wel slecht en ook daar schaam ik me voor samen met mijn gewicht.. en dan zegt ze allemaal dat ik een verzorgpony moet zoeken, maar ik durf het niemand te vragen omdat ik dat maar dom vind, en ze wil dat ik meega op ponykamp, maar door mijn gewicht kan ik niet eens normaal opstijgen zonder opstapje en dan schaam ik me gewoon kapot en door mijn slechte rijden zou ik iedereen maar ophouden. Maar ze blijft gewoon maar doorzeuren dat het niks uitmaakt. Maar voor mij maakt het wel uit. Pfff wat een alng verhaal, maar ik voel me gewoon met de dag eenzamer en gefrustreerder ik heb ook maar een paar vriendinnen waarvan 2 me al een keer achter mijn rug om ontzettend veel pijn hebben gedaan. Ik heb dan ook niet echt meer iemand om mee uit te hangen. Ik doe nooit is wat leuks meer. Altijd maar thuis zitten janken ik word er gek van. Ik voel me ook zo'n mislukeling. Ik heb het gevoel dat ik niks kan. Rijlessen gaan slecht en op school gaat het slecht.. ik wil gewoon niet meer.. Sorry voor het lange verhaal moest het echt ff van me aftypen.
Datum:
06-02-2007
Naam:
:(
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-brabant

aan de gene die MIJN VERHAAL heeft geschreven..

Hey...

Ik wou je even zeggen dat ik erg met je mee voel ...zit namelijk bijna in de zelfde situati ..wou je gewoon laten weten dat je niet alleen bent ..met dit probleem...
Datum:
06-02-2007
Naam:
chan
Leeftijd:
26
Provincie:
Overijssel

Verdriet

soms vraag ik me af of iedreen nou niet te vertrouwen is....gewoon vergissen in personen komt mij de laatste tijd veel voor
niet alleen me vriend maar gewoon iedereen om me heen...
of ben ik juist zo in de war en m oet ik snel wat gaan ondernemen om mezelf weer terug te vinden..
ik ben mezelf kwijt en al mijn zelfvertrouwen...... het lijkt net alsof ik het langzaam allemaal kwijt raak..
Waar ik zo gek mee ben ...
ik wou dat alles eens voorbij was want ik weet wel dat ik niet meer veel kan hebben...
ik probeer het te verbergen voor de buiten wereld maal langzaame hand beginnen sommige het te zien...
het is nog niks met hoe ik me van binnen voel..
het lijkt alsof ik elke dag tegen mezelf vecht ik haat mezelf gewoon als ik in de spiegel kijk zie ik geen chantal meer
maar iemand die elke dag dor een hel gaat ..Waarom word ik zo gestraft elke keer wat heb ik nou allemaal zo fout gedaan
dat ik dit allemaal verdien.......

Groetjes
Datum:
06-02-2007
Naam:
Chan
Leeftijd:
26
Provincie:
Overijssel

deedee is going to die

ik ben vroeger verkracht
ik durf daardoor helemaal niks meer
en om alles te vergeten snij ik me helemaal open bekant elkae dag bloed ik weer
het maakt me geen fuck meer uit als mijn ma er nie was geweest was ik er al nie meer
Datum:
06-02-2007
Naam:
deedee
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

rotleven

Sinds ± m´n 10e wil ik al dood. Ik heb namelijk een moeder die schizofrenie heeft en me voor iedereen belachelijk maakt. Ik zit nu in de 2e klas en in de brugklas had ik in het begin best goede vriendinnen. Maar ze kende m´n moeder, en hun moeders kende mijn moeders ook. Toen mijn moeder erge psichiesche problemen had, gingen die moeders roddelen over haar, en mij. Toen lieten m´n zogenaamde vriendinnen me in de steek. Ik heb een vriendin, en de andere zijn wel aardig tegen me, maar ik kan niet echt met ze lachen. De echte oorzaak is dat ik 2 hele erge grote problemen heb met m´n vader. Hij zit de hele tijd aan me. daarom haat ik hem zo verschrikkelijk. En daarom zeg ik hele erge dingen tegen hem. En dan schopt en slaat hij me. Ik en m´n broertjes krijgen wel hulp van jeugdzorg. Maar ze behandelen me als een klein kind. Daarom wil ik dit niet vertellen aan ze. Ik zal wel moeten. Ze denken er al aan om ons uit huis te plaatsen, met m´n broertjes, daar ik heel blij mee ben, maat de rest niet. Als ze dit horen zullen ze het zeker doen. Ik wil ook dood omdat ik zo stom ben, en lelijk. Geen wonder eigenlijk dat ik maar een vriendin op school heb. Ik wil weg van deze stomme wereld. Dood. Helemaal verdwenen.
Datum:
06-02-2007
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

dood gaan we toch

Ik ben moe. Moe. Ik heb niets en wil niets en doe niets.
Moe ben ik. Het kan me niet schelen, ik doe er niets aan want ik ben te moe.
Mag ik alstublieft doodgaan?
Mijn pa en ma leven nog en dat zou ze zeer doen dus ik wacht dat af. Ik heb ook een hond die is van mij afhankelijk.
Ik wil dood, ik heb nooit willen leven, maar ik doe het voor een ander,
Datum:
06-02-2007
Naam:
Ton
Leeftijd:
46
Provincie:
Groningen

waarom

uitkering,kindje,vrouw gaat met een ander,jointje. vrienden,biertje,kan niet op tijd komen op me werk ,lui ,druk .ales in 1 is te veel en je kent maar de helft ? waarom zou ik me niet van kant maken ,ik zit alleen mr me zelf gek te maken.
Datum:
06-02-2007
Naam:
alex
Leeftijd:
35
Provincie:
Noord-holland

Waarvoor leef ik nog

Bij toeval kwam ik perongeluk op deze site terecht en las ik hier de meest hartverscheurende verhalen die voor mij ook erg herkenbaar zijn.

Ik weet niet zo goed waar ik moet beginnen maar toch wil ik mijn verhaal kwijt.

Voor een groot deel van mijn leven voel ik me depressief en alleen, het is allemaal begonnen toen ik op mijn zevende seksueel misbruikt ben door twee onbekende mannen toen ik op weg was naar huis. Ik heb daar door ook nooit en partner willen hebben omdat al die nare herinneringen weer naar boven kwamen, ook al ben ik wel eens verliefd geweest maar toch bouwde ik en muur om me heen. Later toen ik ouder werd rond mijn 18 kwam ik erachter dat ik op mannen viel en besefde dat ik homo was. Jaren lang heb ik me hierdoor geschaamt want ik wou geen homo zijn, want dat hoort gewoon niet zo te zijn. Nu pas ongeveer om mijn 28 begin ik daar langzaam vrede mee te krijgen want dat kwam omdat ik sinds vorig jaar en leuke man leerde kennen op mijn werk we hebben veel dingen gemeen, hij deed niks anders dan flirten met mij en ik was opslag verliefd op hem het leek wel liefde op het eerste gezicht maar ik durfde nooit meer dan flirtenen of gewoon met hem te praten. Maar toen ik uit eindelijk de lef had om hem te vragen of we iets leuks kunnen doen zei hij van nee, en nu denk ik dat ik te lang heb gewacht en dat hij nu een ander heeft. Dus weg mijn grote liefde, en sinds dien voel ik me erg leeg met een enorme liefdesverdriet en ik kan er gewoon niet mee om gaan ik doe niks anders dan huilen en nog eens huilen, en ik ben bang dat ik daar nu nooit meer overheen kom en zo'n leuke man tegen kom als mijn collega.

Verder ben ik ook erg ongelukkig op mijn werk, ik had een hele leuke baan gehad maar die is nu weg en nu willen ze me ergens plaatsen wat ik totaal niet wil, want als ik daar kom dan voel ik me mislukkeling en gevoel die ik al mijn hele leven al heb.

Verder ben ik ook vaak gepest zowel op mijn werk als op school, en in mijn familie en vrienden kringen, altijd maar kleineren en me en gevoel geven dat ik gewoon nergens voor deug, mijn ouders gaan ook regelmatig bij mijn zus op bezoek, maar bij mij komen ze nooit.

Ook echte vrienden heb ik nooit gehad, alleen als ze zelf in de put zitten dan ben ik even goed genoeg voor en bezoekje maar dan zie je ze ook tijden niet meer.

Verder weet ik zo even niet meer wat ik moet schrijven, maar met alles wat ik mee heb gemaakt voel ik me.

- Alleen
- Leeg
- Een mislukkeling
- Een nietsnut
- Moe
- Pijn

Een gevoel dat het beter is als ik er niet meer ben, ik kan niet meer ik wil er een eind aan maken want waar leef ik eigenlijk nog voor.









Datum:
05-02-2007
Naam:
René
Leeftijd:
30
Provincie:
Drenthe

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.