het begon al toen ik 7 jaar oud was ... mijn vader werd zwaar depressief.
Hij begon mij en mijn zus te slaan , tot bloedens toe.
Wij werden aan onze haren de trap op getrokken .
In die tijd leken mijn zus en ik veel op elkaar .
Toen ik in groep 5 zat hebben mijn ouders besloten te gaan scheiden .
Ik werd bang , want toen , toen was er niemand meer om mij en mijn zus te beschermen .
Mijn moeder verhuisde en ze kozen voor co-ouderschap ( samen opvoeden van kinderen )
Mijn zus was altijd eerst het slachtoffer van mijn vaders geweld .
Ik probeerde haar te helpen maar tevergeefs .
Mijn zus werd op mijn 11 ook zwaar depressief .
Nu had ik er 2 .
Ik hield te veel van ze om het tegen iemand te zeggen .
Iedere dag werd ik tegen de muur aan gegooid .
De angst kroop diep in mij .
Nu durf ik nog steeds niets .
Mijn zus deed een zelfmoord poging , die gelukkig mislukte .
Hierdoor moest ze praten meteen psycholoog .
Mijn moeder hertrouwde in die tijd met een andere man .
5 keer verhuisd .
Mijn vader was bijna genezen , maar sloeg me nog steeds .
Mijn zus werd allemaal depresiever .
Mijn moeder ging werken .
Om de week is ze naar het buitenland.
We kregen geen eten van mijn stiefvader .
Hij voelde zich totaal niet verantwoordelijk .
Mijn zus bleef me slaan .
Op een dag kwam ik met een half open gezicht naar school .
De lerares vroeg wat er gebeurd was .
Ik zei dat ik tegen de deur aan was gelopen .
De lerares bleef door vragen , ze geloofde me niet .
Ik storte in .
Rende weg , en toen begon de ellende in mij.
Ik durfde niemand te slaan .
Ik had altijd een mes bij me .
Nadat de lerares er de dag erna weer over begon .
Rende ik naar de wc , deed de deur opslot.
Pakte het mes .
En ik werd angstig .
Ik deed het ... ik sneed in mezelf .
Het ergste wat ik ooit in mijn leven heb gedacht deed ik nu zelf .
..... het deed bijna geen pijn ....
Toen werd ik 14 .
Ik sloeg door .
Mijn vriendin was doodgegaan .
Aan zelfmoord poging .
En de enige die het wist was ik , de precieze plannen .
Alles ,waarom en waar ze het ging doen .
En alleen een oen zoals mij .
Durfde het niet te zeggen .
Ik zie nog steeds het mesje glijden .
verklaar mezelf nog steeds tot gek ...
Dit jaar ik werd 15, 10dagen na mijn verjaardag overleed er nog eenvriendin aan zelfmoord weer wist ik alles .
Ik trok me terug .
En begon plannen te maken...
En nu denk ik was het maar nooit zover gekomen .....
Ik zal er nooit meer vanaf kunnen komen ...
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.