ik weet het niet meer.
een paar jaar geleden heb ik bij een psycholoog gelopen en dat hielp op zich wel. ik weet niet precies. het heeft wel enig zins geholpen maar ook weer niet. ik had toen de gedachten dat ik het niet meer wou. in die tijd had mijn moeder een nieuwe vriend (mijn vader is dood). eerst werd ik geholpen bij een school psycholoog en daarna werd ik 2 keer door verwezen. bij alle 3 de keren heb ik het zelfde vertelt. vertelt dat ik zoveel verdriet had om mijn vader. het werd er bij mij in gedrukt dat ik het vervelend vond dat mijn moeder een nieuwe vriend heeft. maar dat was het niet. ik wist niet wat het was. na mijn vaders dood (ik was 9) heeft mijn moeder me een tijdje.. ja mishandelt kan je het niet noemen. ze was nogal makkelijk als het om een corrigerende tik ging. 1 keer is het zo erg door geslagen bij der dat de hand afdrukken op mijn rug stonden. daar zat ik toen mee. heb ik ook aan gegeven maar toen zei me moeder dat het niet zo was. een jaar geleden heb ik dit weer ter sprake gebracht bij mijn moeder en toen maakte ik een opmerking waardoor ze het weer wist. dit deed me wel goed en kon het min of meer een plaatsje geven. daarna ging het allemaal goed. had op dat moment een vriendin die me liefde gaf waar ik al zo lang naar op zoek was waar ik overigens nog steeds mee heb. maar het rare is dat ik het niet meer zie zitten. ik heb altijd wel het gevoel gehad dat ik vroeg dood zou gaan. of het nou door een ongeluk zou komen of niet dat weet ik niet. maar ik weet wel dat ik daar steeds vaker en meer aan denk. daarnaast voel ik ook nog steeds leegte. ik weet niet waarom dit zo is. mijn leven is niet verkeerd. maar ik mis iets. dat iets kan ik niet omschrijven. ik ben altijd te bang geweest om zelfmoord te plegen. sinds mijn pubertijd wel altijd gedacht. de laatste paar jaar kwam het in vlagen. maar was er altijd te bang voor om het te doen. nu heb ik dat niet. het lijkt alsof ik op een 1 of andere manier het geaccepteerd heb dat ik binnenkort dood ga en dit neemt die angst ook weg om het daadwerkelijk te doen. ik denk dat het door die leegte komt ook. maar wat die leegte is weet ik niet
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.