Sorry dat het zo ver moest gaan
Ik kon het allemaal niet meer aan.
Iedereen heeft het geweten,
Maar niemand wilde het met de juiste maten meten.
Denkend dat het goed gaat met mij,
Ga ik nu verdwijnen van jullie zij.
Lang heb ik erover gedacht,
Wakker gelegen erover in de nacht.
Alles wat er gebeurd is,
Alle pijn en het vreselijke gemis.
Ik weet niet meer wie ik ben,
In mijn hoofd een boze stem.
Er is teveel gebeurd in mijn leven,
Om het te kunnen vergeten, ook al is het maar voor heel even.
Geen dag voorbij zonder zorgen,
Niet vandaag en ook niet morgen.
Denk toch niet zoveel aan de dood en doe eens positief,
Ik weet niet eens meer wat dat is, wat is dat “lief”.
Geen liefde weten te voelen,
Nu weet ik wat mensen met leegte bedoelen.
Alles lijkt zo dood en kil,
In mij wordt het dan uiteindelijk stil.
Stilte die ik jarenlang nodig heb gehad,
Waar ik in mijn donkere nachten om bad.
Nooit gezegd wat ik wilde, ik wil ook aandacht!
Of had je zoiets zelf ook al bedacht?
Ik zette mezelf altijd op de tweede plek,
Bij iedereen, maar nu is het mijn dag, dus verrek.
Ik mocht er ook zijn, zonder dat iedereen boos is,
Leven zonder pijn, het leven met een groot gemis.
Teveel is er gebeurd in zeer korte tijd,
Ik heb van veel dingen zo’n spijt.
Dingen die ik heb gedaan en nog wilde doen,
Voor de laatste keer iets uithalen, of het krijgen van een zoen.
Liefde is wat ik wilde en een luisterend oor,
Dringt het dan nu eindelijk tot jullie door?
Ik ben niet meer het stille meisje dat ik altijd was,
Met het vallen van mijn masker brak ook het glas.
Het glas viel in duizend stukken uiteen,
Daarmee verwondde ik vervolgens mijn been.
Waarom doen mensen zoiets, kun je je afvragen,
Vraag liever aan ze: wil je er met me over praten?
Het is nu te laat bij mij,
Hopelijk kunnen jullie anderen wél helpen, wees voor hen blij.
Terwijl dit gedicht ten einde loopt,
Doet waarschijnlijk mijn leven dat ook.
Het enige wat mij nog wacht is de dood,
Hopelijk het licht en niet de zwarte rook.
Vergeving is het enige wat ik nog van jullie vraag,
Misschien lukt het een andere keer en niet meer vandaag.
Het spijt me voor het verdriet dat ik heb gebracht,
Maar ik heb alles getracht.
Getracht het goede te doen voor een fijn en goed leven,
Het mocht niet lang duren, het duurde zelfs niet heel even.
Geen geluk en liefde zoals ik die had gewild,
Daarom heb ik mezelf nu “gekilled”.
“ik kan het niet meer aan, ik trek dit niet meer” is wat ik vaak heb gezegd,
Het leven doet mij teveel zeer, dus nu zeg ik vaarwel en terecht.
Hiermee doe ik jullie allen veel pijn,
Maar ik kan niet meer anders, het moet zo zijn.
Denk aan mij en vergeet mij niet,
Ik sta aan jullie zij, ook als je me niet ziet.
Ik houd van jullie en jullie hopelijk van mij,
Denk aan de toekomst en wordt maar gauw weer blij…
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.