Levensverhalen (pagina 1352)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

bang voor de toekomst

ik ben een meisje van 22 jaar.
tot zo ver is er eigenlijk nooit veel goeds gebeurd in mijn leven.
ik ben 2 keer bijna aangerand, mijn vader dronk vroeger heel erg veel, en ik kon geen werk krijgen.
ik heb niet veel vrienden en ik voel me vaak eenzaam en nutteloos.
ik ben ook erg bang voor de toekomst, dat ik bijvoorbeeld in geldnood kom of dat er erngstig ziek word.
het liefst lig ik gewoon heel de dag in bed zodat ik niks voel.
ik heb nu antideprisivia en pillen om rustig van te worden.
tot nu toe vind ik niet dat deze pillen echt werken.
ik bid elke dag maar ik heb het gevoel dat god niet naar mij luisterd.
ik ben gewoon te einde raad ik kan er niet meer tegen.
huilen kan ik ook niet meer.
ik wou dat ik gewoon een doel had in het leven om voor te leven.
want het lijkt er op dat ik alleen maar leef om pijn te lijden in dit leven.

groeten marina.
Datum:
14-07-2007
Naam:
marina
Leeftijd:
22
Provincie:
Zuid-holland

Verlangen naar hereniging met dierbaren

In één jaar tijd heb ik afscheid moeten nemen van mijn meeste dierbare naasten. Ik ben sinds Pasen in een depressie geraakt en ondanks begeleiding van specialisten en i.c.m. medicatie, blijf ik het gevoel houden dat ik mijzelf wil herenigen met mijn dierbaren. Ik wil niet wachten tot ik wordt "gehaald"; dat kan nog jaren duren... jaren, in pijn van verdriet. Ik heb bijstand van diverse specialisten, maar ik kan het idee maar niet van me afschudden om er "tussen uit te knijpen"; ik ben het leven op deze aardkloot en alle ellende die erbij hoort meer dan zat. Ik verlang naar mijn overleven dierbaren, elke dag steeds meer...
Datum:
14-07-2007
Naam:
Taz
Leeftijd:
34
Provincie:
Noord-holland

Klootzak

Klootzak denk ik iedere keer weer als me pa weer is aan het zeuren is,
Alleen maar tegen mij nooit tegen me broer of me broertje of zusje slaat mij ook iedere keer gooit dingen naar me kop en dan komt het weer de gedachte waarom ik wat een kut leven klootzak was ik maar dood,
Door hem benk ik gaan blowen stele alles om het maar te kunnen vergeten, Maar het blijf je volgen de gedachte dat er wat mis met je is
Datum:
14-07-2007
Naam:
DrPsycho
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

geen uitweg meer

Hoe het leven allemaal kan lopen.... voor sommige het volgeluk a happy family en voor sommige geen uitweg...of het leven mij wat zegt: ik weet het niet meer hoe zus en zo of hoe en wat enigste wat ik weet is geen uitweg meer ben een weed verslaafde met geen vaste verblijf plaats voor mij vriendin en me kind van 8 manden moet maar her en der om de maanden blijven het vreet je hersenen op je houd geen gevoel van waarde meer over duss je word maar gebruikt gebruikt gebruikt de maatschappij word harder en harder dus BTW heb me pols al een geprobeerd maar er kwam hulp bij.............. de gedachten van dat spelen erg rond in me hoofd voor een herhaling maar niet met de pols doe het wel rustig met pillen merk niemand denk ik er heeft al iemand zelfmoord gepleegt laats in me familie Nu op dit moment als ik een vuurwapen in me beschikking had had het allemaal niet gehoeven dit allemaalDan was het over ENIGSTE VOOOR WIE IK NOG TERUG KIJK IS ME DOCHTERTJE VAN * MAANDEN Het leven is te hard en aan het eind zie je helemaal zwart
Datum:
14-07-2007
Naam:
Mr hopeloos
Leeftijd:
26
Provincie:
Flevoland

klote

ik zit er al een tijdje aan te denken om er maar helemaal mee te stoppen.
op het werk zitten ze me de hele dag te zeggen dat ik niets waard ben, mijn vrienden vinden dat ik alleen maar aan mezelf denk en dingen wil doen die ik bedenk en zodra zij iets bedenken vinden dat ik altijd of geen zin heb of moe ben of last van mijn benen heb.
Datum:
13-07-2007
Naam:
anno
Leeftijd:
42
Provincie:
Noord-holland

bla

Ben een meisje van 11
Vaak denk ik aan zelfmoord wil gewoon echt niet meer leven ik verwond me zelf als klein meisje ben ik vaak door mijn moeder geslagen en alles want ze komt uit thailand en daar krijg je eenmaal een pak slaagplus ze is een soort van alcohollist
En die tijd gingen we ook nog verhuisen Ik leerde vrieden kennen paar waren ekfs niejt goed maar jhaa
Inh die tijd ging ik rokrn gewoon voor proef want die deden dat ook ik wou het gewoon proberen ik ontdekte dat de pijn die ik voelde weg ging dus ik ging verder en verder met roken mijn broer is er achter gekomen maar hij root ok stiekem mijn broer chanteer me met alles maar nou ben ik opgehouden
Ik denk aan zelfmoord maar het problem is iik durf het niet ik en vanaf men slaapkamper wel een voor het raam gaan f zal ik springeen staan en vraag me ag
Datum:
13-07-2007
Naam:
......
Leeftijd:
11
Provincie:
Noord-brabant

welkom in mijn wereld.

weet niet hoevaak je hier een bericht achter mag laten, maar ik probeer het maar even.

soms als ik jullie berichten en verhalen lees, denk ik vaak: waarom heb ik die pijn niet, zodat ik dan gewoon zelfmoord kan plegen. maar dat heb ik gewoon niet en dat is best wel jammer, want ik wil gewoon weten hoe het voelt.

een tijdje gelden heb ik gblowt en een ruit kapot gegooid. wist niet dat er toen daarna zoveel kabaal werdt gemaakt. gesprekken gehad met allemaal mensen. maar ik heb er geen spijt van, omdat ik gewoon zo ben. misschien wordt ik opgepakt maar dat maakt mij niks uit. want dat is gewoon mijn leven.

"welkom in mijn wereld."
Datum:
13-07-2007
Naam:
devi
Leeftijd:
19
Provincie:
Groningen

Waarom

Waarom is het leven zo hard? Ik ben 21 Jaar en woon nog thuis, ben bezig om op me eigen te gaan. Maar alles gaat zo moeizaam in mijn leven en na een 2 jarige relatie te hebben gehad (wat een ware hel was) ben ik nu echt kapot. Op het werk gaat het moeilijk en heb kapot veel stress, als ik dnek dat het weer even goed gaat gebeurt er wel is weer wat dat ne keven weer omgooid naar de verkeerde kant.

Ik heb neigingen om me eigen van me leven te berofen, want ik weet niet meer waar ik voor leef. Ik leef niet voor me Broer of voor me zus en al helemaal niet voor me ouders. Ik heb elke dag ruzie met! Ik zit ook al aan de drugs nu en dan om de stress te verlagen maar dit word alleen maar erger en erger. Me ouders zijn alle 2 alcolisten, die het dagelijks leven met Bier en jenever door leven. Ik wil niet worden zoals hun, maar wat ik ook probeer lijkt het wel of ik me eigen leven niet meer in handen heb. Alsof iets mij probeert kapot te maken.

De wereld is gewoon misselijk makend, ik zou nooit kinderen op deze achtelijke wereld zetten. Iedereen pakt alles van je af. Waarom werken mensen eigenlijk? als je 45% van je loon aan de belasting moet betalen.

Ik krijg de zelfmoord neigingen niet uit me hoofd en loop er al jaren mee, ik hoop dat ik OOIT gelukkig word. Ik ben te bang om zelfmoord te plegen.

Groeten Anoniem
Datum:
13-07-2007
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

Help

nou, het begon eigenlijk al 5 jaar geleden toen gingen mijn moeder en vader apart wonen daar had ik nix op tegen alleen de dingen die daarna gebeurde wel: mijn vader schold altijd mijn broer uit omdat hij \"te dik was\" mijn pa had altijd te veel gedronken en was altijd chagerijnig daarna kwam hij niet meer en ik bezocht hem altijd in de weekenden niet dat dat veel soeps was want hij sloeg ons nog steeds daarna habben we een maand geen contact gehad en toen ging hj wel door met drinken allen hij sloeg ons niet meer ik moest altijd voor mijn susje sorgen en zorgen dat ik en zij op tijd naar bed gingen de boodschappen deon en al die dingen ik heb 3 x de keuze moeten maken : vader of moeder ik koos altijd voor mijn moeder want mijn vader praate altijd so slecht over haar dat een prostituee was en en junkie terwijl híj een alcoholist was na de derde keer hebeen we geen contact meer alles leek goed te gaan alleen toen kwam er een man in mijn moeders leven o ik was zo blij voor haar want alles wat se nodig had om ons een beetje nrmaal te kunnen opvoeden na ons verleden was een soulmate een maatje op wie se kon steunen alleen dat bleek niet het geval hij was in het begin wel aardig alleen ook dat veranderde we ontdekte dat hij pornoverslaafd was en dat is niet zo fijn boven dien rookte hij wiet dus was geregeld stoned had een strafblad en was een feyenoord hooligan vooral ik had geregeld ruzie met hem en het is een keer zo gegaan:
Ik: Wat doe je hier eigenlijk je steunt mama helemaal niet!
Hij: Vind je het gek met jullie erbij?
Ik: Zelfs mijn vader was beter!
Hij: Je mag God op je knieen bedanken dat ik je vader niet ben !
Ik:Heb ik al gedaan!
het ging uit maar omdat zijn ouders hem niet meer wilden hebben in huis is hij naar ons gegaan hij sliep op de bank en was zo veel mogelijk weg de bom barstte toen mijn moeder hem op de wc met cocaïne betrapte hij moest gelijk het huis uit! Daarna is hij toch weer naar ons gegaan en hoewel het uit was beschouwde hij mijn moeder tog als sijn vriendin op een dag kwam mijn moeder laat van werk thuis hij dagt dat ze \"vreemd\" was gegaan en was woedend dat liet ie alleen niet merken toen ze gingen slapen en mijn moeder haar klren voor de volgende pakte pakte hij een mes hij wilde mijn moeder vermoorden en raakte haar net nniet maar raakte haar vinger waardoor haar pees werd doorgesneden en een deel van haar bot is beschadigd
door alles wat er met mij gebeurt is denk ik niet dat ik nog meer kan verdagen dus daarom.......
Datum:
13-07-2007
Naam:
Iemand...
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

Mijn verhaal

Ik kan niet anders meer dan aftellen tot het moment dat ik weg mag. Ik hou niet meer van deze aarde, snap niet dat zoveel mensen elkaar pijn doen en toch beweren dat het leven leuk is.
Ik vecht nu al een paar jaar tegen mijn depressie. Inmiddels slik ik ook medicijnen, maar het is voor mij geen verbetering.
Een week of twee geleden, toen leek het even beter te gaan. Ik had iemand leren kennen die oprecht in mij geinteresseerd leek. Naief van mij natuurlijk want dat kan niet en is ook niet zo. Ik geloofde in zijn verhalen. Hij had ook een verleden met familieproblemen en depressie. Het leek erop dat hij voor mij een luisterend oor kon wezen en misschien zelfs meer. Even was er voor mij weer iets om voor te knokken.
Tot hij me vertelde dat hij verliefd is geworden op een ander. We hebben 1 dag ruzie gehad en die dag bleek funest voor ons. Hij wilde de tijd voor me nemen, maar op het moment dat ik me dus kwetsbaar opstelde was de tijd ineens op.
Voor mij is nu ook de tijd op. Ik heb lang genoeg gezocht naar iets om voor te vechten, maar zal het niet meer vinden.
Ik geloof niet meer in de goede dingen en kan niet anders dan wachten tot het voorbij is.
Gisteravond heb ik hem gezegd dat mijn deadline in juni 2012 lag. Dat red ik niet meer. Ik mag al blij zijn als ik de nacht doorkom.
Ik heb al stiekem van huis allerlei pillen meegenomen, nu is het gewoon nog wachten op het goede moment.
Liever vandaag nog dan morgen. Ik heb mijn beslissing al genomen.
Datum:
13-07-2007
Naam:
Esther
Leeftijd:
25
Provincie:
Gelderland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.