Levensverhalen (pagina 1147)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

waarom?

ik ben een jongeman die altijd hard gewerkt heeft en altijd een goed leven heeft gehad
ik ben in 2002 ziek geworden en heb ondertussen halfzijdige verlammingen ,tia
en slaap apnue en een cyste in mijn hoofd
constante hoofd pijn weg rakingen klapvoet en heb altijd graag doorgewerkt omdat ik dacht dat het zo hoorde.maar dat stuit op een helehoop onbegrip mensen denken dan echt dat je niets mankeerd
als klap op de vuurpijl krijg ook nog te horen dat ik ongeneeslijk ziek zou zijn
dus heb ik psychisch nogal wat klappen gehad
en ik ben altijd een sterk persoon geweest.
en al deze tijd sta je er alleen voor
mijn vrouw doet heelerg haar best om me te begrijpen en een goede vriend van mij ook ,alleen wat ik nu voel is dat iedereen me afwijst en dat gebeurt in de werksituatie en thuis
soms weet ik niet meer wat ik moet denken of voelen .
het is een heel lang verhaal waarom ik nu denk zoals ik denk
ik heb het gevoel of mijn eigenleven me niet wil
al die ziektes en mensen die je laten vallen omdat je ziek bent
het onbegrip van mensen juist omdat je ziek bent dat je dan ook een swil mee leven met een ander
ik heb vandaag weer rake klappen gehad
en voel dus danig in de steek gelaten door de overheid die het gemakkelijker maakt voor iedereen die een gezond lichaam heef t .
maar als je ziek bent moet je maar niet zeuren en doorgaan ondanks dat je aangeeft dat je echt niet meer kunt
nu ik te horen heb gekregen dat ik maar 5 jaar te leven heb
ben ik ten einde raad en denk veel aan om zelf er mee te stoppen voor dat mijn ziekte beeld dat doet met de nodige pijn
ik me af waarom ben ik in gods naam hier op de wereld als ik toch alleen maar door mensen worden afgewezen en in de steek gelaten terwijl je zelf altijd voor iedereen hebt klaar gestaan
ik ga morgen naar mijn huis arts om te praten en als die me niet kan helpen dan zal het een harde dobber worden over wat ik ga besluiten te doen
mijn broer heeft twee jaar geleden zich zelf verhangen om dat hij het niet meer aan kon
hij was ook iemand die verstoten was en zich heel erg alleen voelde
ik heb nooit geweten dat je je alleen kunt voelen ondanks er mensen om je heen zijn
raar eigenlijk
als ik zeer objectief terug kijk op mijn leven dan heb ik niets waar van ik zeg nou dat is
een super moment geweest
dus hobbel je eigenlijk alleen in je eigen ellende verder
en het de regering geeft hier niets om niemand geeft hier niets om
om dat nederland een land is met allemaal mensen die alleen voor zich zelf leven
ik ik ik
helaas mijn tijd ( heb ik het idee) zit er op
anders had onze lieve heer mij niet voorzien van zoveel slecht gezondheid waar ik uit eindelijk aan een zeer korte tijd zal overlijden
of erger blind en doof worden
het is nu met pijn in mijn hart en tranen in mijn ogen dat ik dit schrijf
ik hoop dat het hiermaals (ongeacht hoe ik ooit zal sterven een beter perspectief zal bieden
ik ben niet bang voor de dood want ik heb al een paar keer slecht gelegen
en daar weet ik niets meer van
dus heb ik ook het idee dat je daar niets van zult merken
bedankt dat ik mijn gevoel hier mocht delen
ik wens jullie allen een veel betere tijd dan dat ik tot nu toe heb /gehad .
doei
mE.

Datum:
18-03-2008
Naam:
m.e.
Leeftijd:
38
Provincie:
Noord-brabant

heb zelfmoordneigingen

ik heb zo`n grote problemen dat ik soms denk zal ik zelf moor plegen en dan vraag ik me hoe en als ik weer afgekoeld ben heb ik iets van ik zal leiver geen zelfmoord plegen ik voel me chit op school en thuis overal gewoon ik voel me altijd ziek omdat ik me kut voel ik moet er dan met iemand praten en er is maar een waarmee ik kan praten en dat is me zus 22 jaar
Datum:
18-03-2008
Naam:
christian
Leeftijd:
12
Provincie:
Limburg

Later als ik groter ben, dan wordt het vast wel beter

Mijn moeder heeft sinds mijn peutertijd psychische problemen en daardoor woonden mijn zusjes en ik bij vreemden of vrienden of zelf bij mensen van de kerk waar de familie van mijn vader lid van was.. Ik kan het me nog herrineren als de dag van gisteren.. de voorganger van de pinkstergemeente ging bidden voor mij en mijn zusje 38roses ( de duivels kinderen noemde hij ons) we hadden namelijk op 5 en 6 jarige leeftijd de auto van de buren gepikt om onze moeder op te zoeken ( we mochten haar namelijk niet zien.
DAt heeft jaren geduurd eer wij haar mochten zien.... enfin mijn pa hertrouwde met de moeder van een bekende nederlander. ja die pedo. dat wijf heeft hem helemaal gek gemaakt zo gek dat hij haar neerknalde en daarna voor het gemak zichzelf voor de klote schoot.. tja en wij kinderen konden lekker kijken naar de bloed en hersens op de muur.. Ik heb dat wijf samen met mijn oudere zus 21roses gered....maar ach later als ik groter ben wordt het vast wel beter. nog geen 2 maanden later overleed mijn lieve lieve 21roses in haar slaap maar ja later als ik groter ben dan wordt het vast wel beter. leerde in dat zelfde jaar een leuke jongen kende..en werd verkracht maar ach ja later als ik groter ben, dan wordt het vast wel beter Met mijn moeder en mijn zus 38roses zijn we naar een andere stad verhuist. mijn moeder was nog steeds psychische niet stabiel en samen met mijn zus zorgde wij samen voor ons drietjes . het huis was een puinhoop mijn moeder liep in versleten kleren. schreeuwde de hele dag en in haar waanzin trok ze thuis of op balkon of op straat haar broek omlaag en moonde iedereen.. maar acht later als ik groter ben, dan wordt het vast wel beter.. Met een loverboy in aanraking gekomen en drugs. van die loverboy ben ik allang af alleen van de drugs niet.. maar ach later als ik groterben, wordt het vast wel beter................................................
Datum:
18-03-2008
Naam:
36roses
Leeftijd:
36
Provincie:
Gelderland

Ik kan het ni meer aan

Sinds dat myn lief mij verlate heeft voel ik mij verloren. Ik zag haar graag en alles ging goed, totdat ze zich aan mij begon te ergeren. zojuist heb ik ontdekt dat myn beste vriendin (de zus van men ex) al mijn geheimen door vertelde, ik ben vandaag erg kwaad geweest op haar en dat ben ik nog steeds. dus haar kan ik ook totaal ni meer vertrouwe. op school ben ik altijd al veel gepest geweest en daardoor heb ik ook niet zoveel vriende. ik ben dit leventje gewoon beu. ik heb al aan zelfmoord gedacht maar ik durf er ni goed aan beginne.
Datum:
18-03-2008
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
16
Provincie:
België

geen hoop

hoi

ik loop al een tijdje depri rond en ik snij mezelf maar door een school onderzoek van de ggd moet ik op een gesprekje komen met mijn ouders en ik wil niet dat ze heel erg schrikken of dat ze over bezorgt reageren.
ik ook al veel geprobeert maar niks werkt
Datum:
18-03-2008
Naam:
paul
Leeftijd:
13
Provincie:
Noord-brabant

Zelfmoord

Ik wil zelfmoord plegen omdat ik altijd door iedereen word buitengesloten en uitgescholden!!
Jongens vinden me een hoer of slet ik snap niet waarom ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
De kinderen op school kijken me altijd raar aan en lachen ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! ! !
ik voel me aleen!!!
....................................................................
Datum:
18-03-2008
Naam:
Tessa
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

.....

het vaage is dat ik opeens niets meer in me leven zie heb een goeie baan aardige vriendin enzz....maar kan niet verklaaren dat ik geen zin meer heb om te leven klinkt mischien wel heel vaag....hoe dat komt weet ik ook niet denk dat ik het gewoon zat ben veel meegemaakt enzo
weet ook nii hoe ik nu er beter tegen op kan kijken( om weer vrolijk te zijn) iedereen lijdt er onder omdat ik gewoon dpri ben enzz miss ben ik wel gewoon een loser dat een stom verhaal schrijft mja ik vindt het leven gewoon best wel kut.....
Datum:
18-03-2008
Naam:
hans
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

discriminatie

hallo iedereen die gediscrimineerd word.
nee ik ben zelf blank maar zie je kleur neit als een vloek maar wees trots oop wie je bent.
als iemand jou discrimineerd is ie zielig en weet niet beter.
probeer het te negeren.
ik weet het je denkt nu vast wat weet jij er nou van jij hebt nergens last van.
ja dat is waar ik weet er niks van en ik wou dat jullie ook nergens last van zouden hebben.
geloof me als ik zeg ik ben neit de enige die denkt dat discrimineren slecht is en op moet houden.
probeer vol te houden en maak geen einde an je leven het is te waarde vol en laat ze niet hun zin krijgen. zoek vrienden die je wel waard zijn en neit zulke gedachte hebben. zoek mensen om mee te praten dat lucht op. en dat geld voor iedereen.
ik hoop dat je hier wat aan hebt.
kus ynke
Datum:
18-03-2008
Naam:
ynke
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

wat moet ik doen ?? wil ik dood of niet ??

ik ben iemand met veel problemen
elke dag ruzie met men ouders men oma die men pa tegen me opzet men beste vriendin pleegde zelfmoord en men lief stierf in een motor ongeluk ik mocht niet gaan naar de begrafenis omdat mijn vader in ruzie is men die mensen en daar moet ik de dupe van zijn da's echt kut !!
ik ben verliefd op een jongen maar hij dumpte me waarom heb ik nooit geweten en mij n ergste probleem is altijd als iemand me kwaad maakt wil ik krassen tot ik pijn het want als ik pijn heb voel ik me beter wat ik echt wil .
reageer aub want ik heb echt hulp nodig
Datum:
18-03-2008
Naam:
ik wil anoniem blijven
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Hallo lieve mensen

Mijn naam is Olivia. Ik ben op deze site terecht gekomen, omdat ik zelf ook suicidale neigingen heb gehad. Ik heb in mijn verleden veel nare dingen meegemaakt. Ik was bang om te leven, ik kon mijn angsten niet overwinnen en ik had het gevoel dat ik er alleen voor stond en niemand kon vertrouwen. Ik heb enkele pogingen tot suicide ondernomen, maar op de een of andere manier is dit steeds mislukt: het mocht niet zo zijn, denk ik nu zelf. Mensen die de wanhoop niet kennen, denken dan vaak dat je aandacht zoekt, terwijl ik in mijn geval juist geen aandacht meer wilde en ik oprecht dood wilde omdat ik teleurgesteld was in het leven dat mij gegeven was/is. Ook heb ik vaak te horen gekregen: je hebt alles mee, je bent niet in een ontwikkelingsland geboren maar in Nederland, je hebt een goed verstand en kunt een studie volgen of gaan werken etc. Wat is nou het probleem?? Maar ik weet dat je, wanneer je zwaar depressief bent, je gevoelens niet kunt ontlopen en vaak blijft steken in ervaringen en/of herinneringen. Ik heb van alles geprobeerd om toch maar iets van mijn leven te maken. Ik heb geprobeerd niet na te denken, ik ben zelfhulpboeken gaan lezen, ik heb me verdiept in religie/spiritualiteit en dit is nog maar het topje van mijn ijsberg.
Soms voel ik mij nog depressief en onlangs ben ik genezen van een psychose. Ik probeer mijn leven nu te accepteren zoals het is. Ik probeer te denken: ik leef om bepaalde dingen te ervaren en leren. Dit klinkt misschien zweverig, maar mijn advies is: wanneer je dit vaak genoeg denkt zul je beseffen dat er ook fijne momenten zijn, ook al duren die momenten maar een kwartiertje in een week. Het is voor mij belangrijk om juist, tijdens dat kwartiertje, in het hier en nu te leven en even niet na te denken over vervelende gevoelens die vast weer zullen komen. Ik realiseer me dat ik te weinig assertief was, te weinig eigenliefde kende en door mijn ingemetselde gedachten een verkeerde levensinstelling had gecreeerd. Toen ik dit besefte, werden die kwartiertjes halve uren en werden de halve uren, anderhalve uren. Ik ben op deze site omdat ik graag mensen wil ondersteunen, een zetje geven om positievere gedachten te ontwikkelen. Maar ik ben hier vooral omdat ik ook zelf met mensen wil praten en ondersteunen. Ik ben geen psychologe, maar een ervaringsdeskundige zeg maar. Ik zou me gevleid voelen, wanneer mensen met suicidale neigingen met mij zouden willen praten. Het is niet zo dat ik mezelf nu 100% goed voel, absoluut niet, maar ik hoop door contact met anderen een soort positieve spiraal te ontwikkelen.
Iedereen heeft de mogelijkheid om lief te hebben, maar ook het recht en de mogelijkheid om van gehouden te worden. Ik vind deze site een goed initiatief en ik hoop dat ik zelf wat steun kan krijgen maar ook anderen kan helpen. Veel liefs, Olivia.
Datum:
18-03-2008
Naam:
Olivia Kroon
Leeftijd:
26
Provincie:
Noord-holland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.