Levensverhalen (pagina 1126)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

het einde

Hallo, ik ben een jongen van 22. Sinds mijn 18e gaat alles mis wa mis kon gaan, ik heb hoge schulden, geen baan, woon nog thuis en voel me dood ongelukkig.. Eind vorig jaar leerde ik het meisje kennen die mij me goed liet voelen, na 2,5 maand en eigenlijk vanaf het begin al is ze letterlijk alles voor me, het enige lichtpuntje wat ik zie....zag....want sinds gister ben ik weer alleen.....ik wil, net als voordat ik haar leerde kennen dood, de drang is alleen maar sterker geworden. Nog nooit heb ik zoveel van iemand gehouden...en nu ben ik zelfs dat kwijt, mijn reden om nog door te gaan, weg! ik wil niet meer....ik ben op ...ik kan niet meer...
Datum:
16-04-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
22
Provincie:
Flevoland

Nog 17 weken

Ik denk de laatste tijd veelaan zelfmoord. Ik ben in 2005 een bedrijf gestart en door personeel dat mij belazerd heeft ernstig in de financiele problemen geraakt. Ook heeft het zorgkantoor nu al meer dan 10 maanden niet meer betaald en moet wel zorg blijven verlenen bij die clienten. Ze betalen niet uit omdat iemand hen opgebeld heeft (een aantal van mijn oude personeelsleden) met de mededeling dat ik failliet zou zijn en dat willen ze eerst allemaal uitzoeken voordat ze weer gaan betalen. Maar hierdoor ben ik nog verder in de problemen geraakt en kon ik niet aan mijn betalingsverplichtingen voldoen. Mijn huis raak ik nu kwijt en al mijn bankrekeningen zijn geblokkeerd. Ik ben als enige aansprakelijk voor het bedrijf en kan alleen nog uit de problemen komen door er een eind aan te maken. Ik werk nu 129 uur per week om het hoofd boven water te houden en om iedereen tevreden te houden. Ik heb op dit moment nog 2 betalende clienten met een PGB, ben zelfs een lening aangegaan maar die hebben ze nu geblokkeerd en ik kan er nu dus niks mee. Ik heb een zoontje van anderhalf en ben nu 23 weken zwanger dus op dit moment zelfmoord plegen is er niet bij maar zodra de kleine er is dan moet ik wel om mijn gezin te beschermen en ze een goed leven te kunnen geven. Op een betalingsregeling gaan ze niet in omdat ze alles direct geblokkeerd hebben en ze nu zeker weten dat ze het geld krijgen. Steun van familie of mijn man krijg ik niet die zeuren alleen maar aan mijn hoofd over hoe ik dit dan wel niet ga oplossen. Een oplossing is er gewoon niet en ik kan nadat ik alles kwijt geraakt ben ook niet meer verder omdat dat zou betekenen dat mijn gezin geen geld meer heeft en geen dak boven hun hoofd. Het zal voor hun niet makkelijk zijn om hun vrouw en moeder kwijt te raken dat besef ik ook wel maar ik wil gewoon dat ze een heel goed leven hebben en dat kan niet met mij daarbij, ik ben degene die ze in de problemen heeft gebracht en moet dan ook de gene zijn die ze eruit helpt. Ik heb al navraag gedaan bij de notaris en bij mijn advocaat en als ik dood zou gaan mag mijn familie de erfenis niet accepteren en dan worden vanzelf al mijn schulden kwijt gescholden en zijn de problemen voorbij. Een andere optie is er echt niet meer daar hebben mijn advocaat, boekhouden enz. al zo vaak naar gekeken en over gepraat dat zodra de kleine op de wereld staat ik niet meer verder ga. Een abortus kan niet maar daar heb ik ook wel over nagedacht maar daar help ik de rest van mijn gezin niet mee. Ik heb de brieven al klaar liggen waarin ik alles uitleg aan mijn familie en ze vertel dat ik toch hoe dan ook veel van ze hou. Slapen doe ik al lang niet meer en ben nu al een week of acht ziek heb ook geen zin meer om naar de dokter te gaan terwijl ik weet dat het niet goed zit. Heb nu al 3 weken koorts die uiteenloopt van 38 graden tot wel 40, maar graden maar zolang ik nog mijn werk kan doen zal ik dat ook zeker blijven doen. Ik kan die mensen ook niet zomaar aten zitten. (ik werk in de thuiszorg)
Datum:
16-04-2008
Naam:
Ik
Leeftijd:
30
Provincie:
Noord-brabant

Love+Hate

ik ben Hyde natuurlijk heet ik niet egt zo maar dat is soort van mijn alter ego. Ik heb er 3 Hyde, Jykell en ik natuurlijk en wij allemaal willen dood. Ik heb soms dagen waarop ik lach, grappen maak met familie en vrienden maar ik voel me dood van binnen. Andere dagen voel ik me blij bijna gelukkig maar het zijn altijd zo´n korte dagen. Ik voel me vaak gevangen bijvoorbeeld als ik thuis zeg ik of wil ik zeggen ik wil naar huis terwijl dit mijn huis is. Ik voel net als of niemand mij begrijp maar ik wil er eigenlijk niet eens over praten straks denken ze dat ik gek ben. Misschien ben ik dat ook want ik heb ten eerste alter ego´s en ik praat vaak tegen mezelf want ik begrijp mezelf zelf, hoe moeilijke het is, zelfs voor mij is het moeilijk. En ik heb fantasieën en ik ben 15 jaar oud voor sommige mensen ben ik te oud en een beetje geflipt maar ik voel me veel beter door mijn fantasieën. In mijn fantasieën ben ik alles wat ik wil zijn er zijn geen grenzen, in mijn fantasie ben ik al naar alle landen geweest, werelden, ik heb meerdere levens en ik heb zelfs superkrachten, in mijn fantasie voel ik me vrij en ik wil zo graag dat mijn leven ook zo was, maar het is niet zo. En er was een tijdje in mijn leven toen ik naar de psychiater ben gegaan en ik wist zeker dat ze zouden zeggen ik weet hoe je je voelt terwijl zij niks weten. Als ik en de psychiater op school waren waren zij de populaire kinderen terwijl ik de gothic ben. En de vreemde van dat alle zij kwamen nog een eens achter hoe ik me voelde misschien omdat ik geen zwarte kleding droeg of roze haren heb, ik deed de zelfde tegen hun als wat ik tegen de rest van de wereld doe een brede lach geven en zij dachten dat ik een gelukkige blij meisje was. Ja en zij moesten mij vertellen wat ik moest doen in mijn leven terwijl zij nog een eens wisten dat ik ongelukkig was van binnen. Maar ja ik ben hier alleen op deze aarde want het een zonde is om zelfmoord te plegen en ik geloof dat ook want als ik met hem praat dan voel ik me alsof hij me begrijp en ondank als mijn zonde en groot kans de zonde dat ik zal maken ik hou zo veel van hem en mijn familie en ook vanwege hun doe ik dat niet want mijn moeder heeft mijn nodig en ontdanks al haar fouten ze is en blijf mijn moeder. Dus wat ik eigelijk wil vertellen leven is klote maar er is altijd iemand die voor je is of die voor je wacht.

Love Hyde, Jykell + Anoniem
Datum:
15-04-2008
Naam:
Hyde, Jykell + Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Anders

....

Ik voel me vaak alleen, alsof er niemand van me houd. Alleen mijn ouders en mijn broer en jij houd van me. Dit denk ik dan tenminste. Ikzelf denk dat er niemand van me kan houden. Ik haat emzelf niet maar ik hou niet van mezelf. Ik ben een grote mislukking. Ik kan een heleboel maar niet goed genoeg. Zelfmoord gedachte komen bij mij dagelijks naar boven maar ik kan deze niet uitvoeren omdat ik dit nog wil doen zolang mijn ouders leven, ik wil ze geen verdriet doen toch ben ik bang dat ik het niet voor altijd tegen kan houden. Ik heb geen vertrouwen meer in deze wereld en de mensheid. Ze zijn allen maar bezig met zichelf en zien de ellende van de mensen in hun omgeving niet of nauwelijks. Soms is een woord van waardering genoeg. Dat is wat ik ook mis, iemand die me laat weten dt ook ik meetel.
Datum:
15-04-2008
Naam:
vvv
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

gebroken hart

sinds 2 maanden is de relatie tussen mij en de liefde van mn leven (kweet dat het dramatisch klinkt, maar zo is het nou eenmaal) over.(ook weet ik dat sommigen het misschien nergens op vinden slaan, aangezien ik nog maar 15 ben) elke dag mis ik haar nog steeds, en vraag ik me af waarom...
ik kan gewoon niet zonder haar ! elke dag moet ik weer vechten tegen de pijn en het verdriet, en ik zie het nut daarvan niet meer in. waarom zou ik nog verdergaan als zij niet van mij houd !? elke dag zie ik dr weer (zelfde school) en voelt het alsof er een mes in mn hart geduwd word, dat er nooit meer uit gaat...

nu zit ik natuurlijk ook nog met een enorm feit: familie en vrienden. ik kan het hun gewoon neit aandoen om er een einde aan te maken, ondanks dat ik dat het liefste wel zou doen. ik doe tegenover hun alsof er neits aan de hand is, om ze neit ongerust te maken. zelfs dat word met de dag moeilijker... wat moet ik doen ?
Datum:
15-04-2008
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Flevoland

weet het niet meer

ik weet niet meer hoe ik moet leven.
ik zeg telkens de verkeerde dingen.
ben al 10 jaar lang gepest.
hep niet veel vriendinnetjes gehad.
op school vinden kindere me maar raar.

ik wacht aleen nog maar op me ontmaagting en dan,
ben ik er niet meer.....

VAARWEL!
Datum:
15-04-2008
Naam:
dennis
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

stiekum er tussen uit knijpen

inderdaad,hoe is het zover gekomen.....ik weet het niet eens meer,ik weet alleen dat ik geen energie meer heb,gewoon uitgeblust weet je,en er stiekum tussen uit knijpen lokt me nu zo he,als ik nu zou gaan zou alleen me kat me missen,en dat terwijl er een tijd is geweest dat ik bij een leuke vriendengroep hoorde,maar ja alles kan dus heel snel heel raar lopen,en voor je er erg in hebt zijn de meesten getrouwd of verhuisd of verslaafd weet je,en ik heb niet het gevoel dat ik iets verkeerd heb gedaan,tsja voor sommigen pakt het leven goed uit en voor anderen niet,hoe ging het ook alweer.....ach, who cares weet je ik zie wel wat ik doe,nog een jaar doorzetten kan geen kwaad
Datum:
15-04-2008
Naam:
stuntelshaver
Leeftijd:
28
Provincie:
Groningen

Mijn harteje op mijn beste vriendin

mijn vriendin zij dat de jongen waar ik van houd is op mijn beste vriendin!!!!
Maar ik weet nog niet eens zeker of het maar een grapje was, dit is echt leivdes verdriet!!!!
Datum:
15-04-2008
Naam:
water
Leeftijd:
11
Provincie:
Limburg

IK WEET HET NIET MEER

Mijn broer dreigt me te slaan, laatst heeft hij me bijna gewurgt, en mijn ouders geloven me niet. Mijn ouders haten me volgens mij, ze negeren me, ze haten me. Op school heb ik geen vrienden. Ik zit altijd alleen. Mijn beste vriendin woont aan de andere kant van het land, en een andere vriendin zit op een andere school. Ik moet elke avond snel thuis zijn, ik rook sinds kort en begin na te denken over drugs. Wat moet ik? Ik weet niet meer hoe mijn leven verder moet, alles en iedereen haat me ofzo?

x
Datum:
15-04-2008
Naam:
Meisje
Leeftijd:
13
Provincie:
Overijssel

To late ...

Als kin was ik altijd vrolijk en iets verlegen. dat veranderde...
het begon allemaal toen ik 11-12 jaar was, ik had erg veel ruzie met m'n ouders omdat ik begon te puberen. We hadden vaak hele erge ruzie om nix. ik dacht toen wel eens aan zelfmoord. Toen ik 12 was heb ik op het punt gestaan om uit het raam te gaan springen maar ik durfte niet... in die tijd hadden mijn ouders ook veel ruzie .. ze hadden huwelijks problemen. ik voelde me toen vaak rot en was bang dat ze gingen scheiden. als ze dan ruzie hadden en ik lag op bed , nam ik altijd mijn broertje en zusje bij me .. ik hield me altijd stek voor hun .. maar het deed me veel pijn. dat is 1 wond die ik heb opgelopen. met die wond bedoel ik dat je in je leven dingen meemaakt die je pijn doet maar je verwerkt ze niet. ik plakte er een grote plijster op en ging verder. maar mijn ideaal beeld van een huwelijk is toen wel kapot gegaan.

Mijn 2e wond heb ik opgelopen door een goeie vriendin van toen .. ik kende haar van de basisschool vanaf groep 3. we waren beste vriendinnen maar als ik terug kijk was dat eigenlijk helemaal niet zo. van groep 3 tot groep 8 waren we vriendinnen maar in al die jaren dan liet ze me steeds vallen .. en na een paar dagen was ze ineens weer m'n vriendin. Ik liet over me heen lopen. In groep 8 knapte er iets in me en ik liet haar vallen. Door haar heb ik nu een wond omdat ik door haar mensen niet vertrouw en ik bang ben dat als ik ze iets vertel ofzo dat ze me laten vallen..

Toen ik 13 was en ik een keer hele erge ruzie had met mijn ouders heb ik me voor het eerste gesneden. het was met mijn passer.. het deed verschikkelijk veel zeer .. ik zwoor dat ik het nooit meer zou doen ..ik heb geen idee hoe ik erbij kwam om het te doen .. maar dan komt tog die 2e keer dat je het weer gaat proberen. zo ben ik gaan snijden ...
Ondanks dit alles bleef ik altijd vrolijk, maar dat was/is gwn een masker.
in die jaren sneed ik niet veel .. soms hooguit 2-3 sneeen. en niet diep .. als ik maar een beetje bloed zag , dan werd ik rustiger. I sneed alleen als ik weer eens ruzie had gehad met m'n ouders of boos of verdrietig was...

Toen ik naar de 4e ging , raakte ik totaal van slag, ik ging naar mijn examen jaar .. zat ineens in een totaal andere klas bij een meisje die ik niet mocht . Ik kan niet tegen veranderingen , dus ik was een beetje van slag. maar toen kreeg ik mijn 3e wond. Ik ontmoette Alex. Hij was .. wouw! ik was meteen verkocht.. Ik sprak hem op msn omdat hij in canada woonde.. hij vertelde wel eens over zichzelf. Hij had het ook niet echt makkelijk. Ik vertelde hem alles ... ik gaf me zeg maar helemaal .. maar hij deed soms heel bod , dat deed me altijd veel pijn. Hij kon mijn emoties sturen , als we een leuk gesprek hadden gehad dan was ik blij .. was het geen leuk gesprek dan voelde ik me verdiretig en ik begreep dan niet wrm.. Ik gaf mezelf de schuld. M'n moeder werd toen vaak boos en zei dat ik de sfeer in huis bepaalde en als ze voreg wat er was en ik zei nix dan moest ik maar normaal doen.. maar ik was gebroken. M'n vader heb ik toen wel eens dinegn verteld.. in die tijd begon ik steeds meer te snijden. door hem durf ik me niet meer te geven , hij was ook mijn laatste hoop omdat nooit een jongen mij leuk vond en ik echt heel graag iets met hem wou.. Ik begon een murr om me heen te bouwen en dacht veel aan zelfmoord .. ik was aardig depresief,, soms voelde ik nix , soms 10.000 gevoelens door elkaar
Toen werd ik verlieft op een vriend van mij.. door hem vergat ik Alex .. Ik was eindelijk gelukkig .. en het mooie was hij vond mij ook leuk..! maar ineens was het gevoel weg.. ik wist het niet meer .. vond ik hem nou wel of niet leuk? aan het begin van dit jaar wou ik zelfmoord plegen, ik had alles geplant .. maar toen die dag .. begreep ik niet wrm ik het wou doen .. en de mensen die ik achter ging late..
ik sneed in die tijd elke week ...

het ging een tijdje goed.. ik had last van slaapproblemen , al sinds september vorig jaar .. toen al het drama begon..
ik ging naar de dokter en werd ingeschreven bij maatschappelijkwerk alleen daar vertelde ik van het snijden en zelfmoord en werd doorverwezen naar iets anders ...
waar m'n zusje ook heen moest want zij sneed zichzelf ook .. maar is gestopt.
het gaat nu slechter dan ooit en alle wonden gaan weer open.. mijn snij limmit is hoger als eerst . eerst was het 4 , toen 6 , toen 10 en nu geen idee .. maar het is te veel.
in al die jaren ben ik steeds dieper gaan snijden , zoals gister avond . ik schrok heel erg want ik doe het nu met een scheermesje en het ging per ongeluk heel diep. iets te diep... ik heb nu echt heel veel last van m'n pols , maar dat is mein eigen schuld..
doordit alles heb ik weer een zelfmoord poging geplant .. ik ga het doen , deze keer echt . ik weet dat ik iedereen vel verdriet ga doen maar ik kan niet meer , ik ben kapot.
ik ga het doen met pillen van m'n vader .. hij is namelijk depresief of overspannen ofzo en heeft van die pillen ..
alles heb ik al geregeld .. dan ben ik er niet meer ...
Datum:
15-04-2008
Naam:
Shiny from the outside , Broken from the inside
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.