Levensverhalen (pagina 1082)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Tot aan het gaatje

In maart en april heb ik meerdere pogingen tot zelfdoding ondernomen. De laatste twee pogingen eindigden in een opname op de ic, waar ik een aantal dagen aan de beademing lag. Na de laatste poging is er echter iets verandert. Het is momenteel moeilijk begrip op te brengen voor mijn acties, diep van binnen heb ik de overtuiging dat een mens zijn leven niet zelf mag beeindigen. Ik moet er nu niet aan denken nog een keer een poging tot zelfdoding te ondernemen. Ik heb mijn problematiek bespreekbaar gemaakt bij mijn psychiater. Omdat ik al jaren in de psychiatrie zit stelde mijn arts voor om een behandeling met electro shock therapie te proberen. Na goede voorlichting en een aantal gesprekken heb ik besloten in de behandeling toe te stemmen. Over twee weken begint deze behandeling. Ik ben wel bang voor de behandeling maar ik heb voor mijn gevoel niets te verliezen. Nu ben ik eigenlijk wel blij dat mijn pogingen niet gelukt zijn. Hoewel ik mijn leven op veel fronten heb moeten aanpassen, o.a. door mijn gevecht tegen kanker en mijn psychische problematiek zie ik nu weer kansen om een leefbaar leven op te bouwen. Ik leef bij de dag en probeer afleiding te zoeken door dingen te doen die ik leuk vind. Tevens overweeg ik momenteel om aan het schrijven van een boek te beginnen. Enerzijds om mijn verhaal van me af te schrijven maar tevens om anderen iets te geven waarin men zich kan herkennen. Het grote gevaar van suicidaliteit is dat je je steeds meer terug trekt. Belangrijk is echter te blijven communiceren. Daar is een site als deze uitermate geschikt voor. Vanaf heden zal ik dan regelmatig op het formu te vinden zijn.
Datum:
28-06-2008
Naam:
Snoekie
Leeftijd:
35
Provincie:
Limburg

mijn kut ouders >

hey ik ben een jonge van 14 bijna 15. ik wil eigelijk niet denke aan zelf moord maar me ouders doen zo tege me en ik wil hier niet meer zijn xS gwn omdat ik een meisje ben tege gekomen maar ze woont in noord holland en ik in belgie we hebben nu al bijna 3 maand maar onze liefde was er al veel eerder maar ik wil gwn dat ze hier blijft slapen en dat mag van haar ouders maar mijn ouders doen weer moelijk het doet me zo een pijn dat ik haar zo weinig zie ik mag niet eens aleen met de trein gaan van me ouders =(
maar ik hou echt zielsveel van haar als we samen zijn kunne we egt de hele wereld aan ze geeft me zo een goed gevoel maar ik denk elke dag aan haar ik mis haar zo veel =( en me ouders maken het aleen maar erger altijd als we iets geregelt hebben het afblazen op het laatsen moment en van die shit xS ik denk egt dat ik me ouders begin te haaten =( wrrm doen ze me tog zo een pijn ? wrrm mag ik mijn eige meisje niet zien ? als ouders van je houden willenz e tog dat je gelukkig bent ? wrrm maken mij ouders me dan niet gelukkig =(? laatse paar dagen begin ik te denke aan zelfmoord maar ik wil egt niet maar het komt gwn xS mijn ouders doen me elke dag pijn meer en meer =( maar gelukkig dat mijn meisje er nog is zij is de enige die me kan late lachen als ik droevig ben en me trg blij maken met haar lieve glimlach de enige reden wrrm ik geen zelfmoord zou doen is voro haar en zou haar NOOIT pijn doen ik hou te veel van haar voor dat ik wil egt dat me ouders normaal gaan doen wat is er nu mis als ze 3 dagjes blijf logeren ? ik snap mijn ouders egt niet xS ik haat hun >< maarja dat was het zo wat x(
Datum:
28-06-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Haat aan mijn Gezinn!!!!

Ik heb zo'n irritante moeder en soms kan ik haar egt grrrrrrrr..... Iedereen keert zich tegen me omdat ik eigenwijs, gemeen en arrogant ben en mijn moeder zegt ook vaak dat ze liever mij niet had weet je hoe dat kan voelen net als een dolk in je hart!!:( Ik ben nu 13 ja das ist jong volgend week word ik 14. Mijn moeder had gezegd dat ik mobiel kreeg en ik wilde heel gaag LG Viewty maar nu zegt ze da hij te duur is ik begrijp haar gewoon niet ben zo in de war. Ik heb zoveel stres van sgool en al dat gedoe, en heb slaapgebrek en word snel opgefokt. ik ho niet van mensen die denken dat ze beter zijn ik kan ze vermoorden!!!!!! Heb nog met iemand uit me klas onwijs ruzie gemaakt ik kon er niet meer tegen. Ben zelf heel gevoelig en kan soms egt janken ik ben ook maar een mens. Mijn moeder begrijpt me niet elke dag als ik van sgool kom vraag ik haar of we naar de stad kunnen gaan gwn leuk samen, maar ze heeft nooiiit tijd of ze is weer moe.. Ik heb altijd de schuld ze zegt dat ik arrogant ben in de stad en dat ik veel uitsgeld als ik iets niet krijg. Soms vind ik iets heel mooi en wil ik het heel graag maar ik krijg gewoon nooit wat ik wil!!!!!! Ik heb vaak gesprekken gehad over dat ik zelfmoord wilde plegen en ik wilde kijken of het haar wat kon sgelen en haar woorden waren"Ja doe maar dat kan mij niks sgelen" en dan lacht ze op valse toon. Ik hou dit niet vol en ben vastbezekerd dat ik rustig kan zijn als iemand mij aandacht besteed. heb zo vaak ruzies gehad en dan kwam er discussie soms was ik er bij en soms niet. Als ik er niet bij was luisterde ik ze af van wat ze allemaal zeiden. En ze zeiden soms van dat ik niet handelbaar was ik denk zo van ik ben geen machine dus waar slaat die op, of ze zeggen ook vaak dat ze me moet slaan met riem net zoals zei vroeger kreeg als ze grote mond had we leven tog niet in de verleden!!!!!!!!! ZE HEEFT ME KEER MET RIEM GESLAGEN, ME HAREN VASGEPAKT EN GESLEEPT EN WILDE ME BUITENGOOIEN:(:(:( mijn hart is gewoon gebroken mijn vader en moeder waren al gescheiden toen ik klein was ongeveer 6 a 7 hij sloeg mijn moeder enz. en ik moest dat aanzien mijn zus ging tv kijken broertje spelen en broer was er dan niet maar hij mocht niks doen van mijn moeder anders was ze bang dat mijn vader hem ging slaan. Ik ging altijd voor mijn moeder slaan en probeerde haar weg te krijgen, mijn vader wilde haar egt vermoorden ik was egt doodsbang. Mijn moeder wilde vaak terugvechten maar ik zei altijd "mama kom asjeblieft laat het asjebliebt"dat zei ik zo vaak huilend en was altijd drama. Komt het daardoor dat ik zo ben iedereen zegt in mijn gezin dat ik vervelend enzo.. ben?!!!! Ik ga zelf niet zelfmoord plegen dat durf ik niet, ik zeg dat altijd omdat ik wil kijken of ze sgrikken en bezorgd worden en omdat ik tja ook soms wil bedreigen als ze me boos maken. Mijn moeder kan egt soms irritant zijn dat is ze altijd bijna vind ik, ik raak heel snel geirriteerd!!!
Datum:
28-06-2008
Naam:
:Onbekend:
Leeftijd:
13
Provincie:
Anders

bang dat ik het echt ga doen

Zo hier schrijf ik nu dus een stukje, ik denk al jaren aan zelfmoord heb het nodige meegemaakt.. Mijn vriend staat op het punt om mij te verlaten na een relatie van 4 jaar. Ik ben bang dat ik zelfmoord ga plegen, ik wil het wel en ik wil het niet anders gezegd ik heb het nooit gedurft maar nu ineens voel ik een gevoel dat ik het echt wil doen en dat de pijn enzo er dan niet mee toe doet. Dit maakt me angstig want ik denk dat ik het diep van binnen toch niet wil doen. Ik ben echt heel bang en weet niet waar ik naartoe moet gaan, moet ik me aanmelden bij een psychiatrische kliniek en zorgen dat ik het niet doe, ik ben bang voor het verlies van controle. Ik ben echt doodsbang en ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben altijd wel wanhopig geweest en had een wens om dood te gaan maar nu heb ik zon heftig gevoel en ben ik dus bang dat ik impulsief iets ga doen. Ik neem nu maar een slaappil en ga proberen te slapen anders wordt ik echt heel bang, wat is dit eng zeg! Ik heb echt het gevoel alsof ik echt niet meer weet wat ik moet doe, ik voel me zo akelig wanhopig. Waarschijnlijk leest nietand dit, dat is ook niet nodig doe eigenlijk maar niet het is wel erg naar wat ik schrijf. Ik moet mezelf opsluiten ofzo, ik heb namelijk echt het gevoel alsof ik ineens iets heel stoms kan doen, een soort van kalmte voor de storm gevoel, alsof ik ineens mijn controle kan verliezen en het verdriet moet toelaten wat mij zal drijven tot mijn actie, misschien ie het iets geweest wat ik lang heb weggestopt en wat nu wel boven moet komen of zoiets. Ik zou wel om hulp willen vragen maar denk niet dat iemand mij kan helpen als ik het namelijk wil doen kan niemand mij tegenhouden.Vroeger had ik een idee van het leven dat alles wel van ee leien dakje zou gaan, ik zou gelukkig worden want zo hoort het te gaan in het leven. Nou dat valt erg tegen moet ik je zeggen. Ik blijf maar doorschrijven in de hoop ik me iets beter voel en niet meer dat akelige gevoel van het verliezen van controle heb. Ik heb het gevoel alsof ik zo van een gebouw zou kunnen springen, heel snel zonder erbij na te denken, juist niet nadenken en het gewoon doen, dit al schrijven vindt ik eng, ik ben echt heel verdrietig om alles en ik heb geen vrienden of familie om erover te praten. Ik wil ook niet dood omdat ik nog steeds geloof in een beter leven maar aan de andere kant is er niks anders dat ik wil. Ik wil gewoon weg zijn, niks meer voelen. Oh wat is het toch moeilijk allemaal en wat zijn gevoelens toch ***.
Ach ik neem maar een slaappil en ga slapen en proberen dit alles te vergeten en hopelijk krijg ik nooit meer dit gevoel.
Succes alle anderen.
Datum:
27-06-2008
Naam:
rebecca
Leeftijd:
26
Provincie:
Noord-holland

zin

hallo,
ik ben nog een jong meisje, heb net mijn middel bare school afgerond. En heb het gevoel dat niemand mij niet mag, heb wel vrienden maar die zie ik alleen op school, ik heb geen leuke jeugd gehad, onzeker terwijl veel mensen zeggen dat ik mooi slank ben mooi bos krullen. ik haat mezelf gewoon, snijde in mezelf, denk aan zelfmoord. Heb ook het gevoel dat iedereen mij gebruikt, kan bij niemand terecht, met mijn moeder kan ik niet zo goed opschieten zij is geen echte moeder zij weet niet eens hoe ze met mij problemen om moet gaan, knufflet mij nooit durft me niet eens aan te raken, me vader weet ook niet hoe de er mee om moet gaan..
ik heb geen vriend... niks voel me alleen.
Iedereen is altijd van huis, ik zit 24/7 hele dag thuis. heb er geen zin meer in, kan met niemand praten, heeft het nog zin.. liefst blijf ik de hele dag in bed.. jank elke dag wel, en niemand merkt dat er iets mis is.. ik haat mezelf
Datum:
27-06-2008
Naam:
iemand
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

in de steekgelaten

een maand geleden kwam er een vrouw bij ons thuis die kwam om te kijken of mijn vader geschikt is om naar een verzorgings tehuis te gaan ik dacht als ik nou zeg dat ik niet wil dat hij gaat dan blijft hij mischien

gister kregen we rond 4 uur telefoon 5 uur riep me moeder me
kom je eten ik liep na de keuken en zei nee ik heb geen honger toen zei ze van
die vrouw heeft gebelt ik vroeg welke vrouw ja papa gaat weg

ik ben huilent naar me slaapkamer gerent
ik had precies 2 weken een vriendje en ik was helemaal verliefd op hem
toen ik er achter kwam dat hij geen aandacht gaf en een ander meisje wel

ik voelde dat het niet goed was
en een vriendin belde me ineens
ik moet je wat vertellen maar je gaat het niet leuk vinden
en ik voelde het gewoondat het niet goed zat en ik hing op begon spontaan te huilen

ik smste haar en zei hij maakt hetuit he
ik belde haar op en ze zei jah hij wilt het uitmaken..

ik voelde de grond onder me voeten vandaan zakken ik was gewoon weer alleen en in de steek gelaten paar dagen voor me 16e verjaardag

en nu denk ik maar aan 1 ding ik ga vanacht de medicijnen van me vader pakken enik neem een overdosis niemand houd van me waarom zou ik vechten voor niks


Datum:
27-06-2008
Naam:
Lonley(U)
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland

=)

Kbén mijn leven echt gwn kotsbeu !
kwil echt zelfmoord plégen,
Datum:
27-06-2008
Naam:
melisande
Leeftijd:
14
Provincie:
België

ben er al klaar voor aleen die balk nog.

in het kort heb op een internaat gezeten dus hier wil ik al mee zechen dat ik veel mensen heb mee gemaakt in mijn opvoding
het is dat ik het nooit hed geweeten wat ik heb of wat ik heb gedaan.
ik ben vroeg er mee begonnen ik was +-5 6 jaar is niet goed over gekommen bij mij
dus ik ging door en door nu dat ik mijn leven self moet reden ben ik gaan denken
over mijn ver leeden.

ben a autitis moelijkleerend.
wat gebuurt als een kind in de steek gelaaten word. op school in een leef groep
bij je auders vrienden.
ik will niet sober klinken hier mee
wand je wort niet indesteek gelaaten.
maar wel op een prof manier
zoo doenden ben ik nu dislekies heb zooo veel moeiten om los te kommen in het sojsaal leven en dat laaste heb zoon een inpekt op me.
wand wat ik heb gedaan komt door dat ik mijn leven aleen heb moeten uit zoeken.
er is geen een mens op dit blok grond die mij tot nu toe heb kenne helpenmet wat ik heb

en oja heb ik al gezegt dat ik er klaar voor was wand ik heb een tatoe magre hijn op mijn arm die ik 4 jaar trug heb laaten seten







en 4 maanden geleeden wist ik het groote plaatje pas
Datum:
26-06-2008
Naam:
modd
Leeftijd:
25
Provincie:
Flevoland

Waarom nog verder..

Huu ik ben (...), 16 jaar en word over ongeveer 2 weken 17.

Ik heb 2 jaar een vriendinnetje, die is een paar maanden jonger als ik.

Zij is al sinds haar 13e depressief en toen ze mij leerde kennen kon ze er een beetje mee omgaan.

het gaat alleen steeds verder achteruit, ze raakt steeds dieper in de put, en als ik een keer 'nee' tegen haar zeg (Als ik bijvoorbeeld niet kan komen) flipt ze, en zegt ze dat ze zichzelf kapot gaat snijden...

ze heeft ook al in een kliniek gezeten en de verhalen van daar die ze verteld doen me heel veel pijn. Daardoor ben ik zelf ook bij een psycholoog in behandeling.

Iedere dag reis ik met de trein, dat laat me steeds meer denken aan zelfmoord, en zodra ik maar even alleen ben voel ik me kut, diep gezonken, alleen gelaten en zoek ik bijvoorbeeld naar info over zelfmoord.. want ik wil van dit leven af..

School gaat ook kut en me vrienden willen ook bijna niet meer met me omgaan..

Me vader loopt te zeiken dat ik veel te weinig doe terwijl ik gewoon bezig ben voor school op dat moment bijvoorbeeld.

ik heb er geen zin meer in... wat moet ik doen... Ik heb het nog niemand verteld en wil dat liever ook niet.. Dan denken ze dat ik me aanstel maar voel me gewoon 24/7 kut....
Datum:
26-06-2008
Naam:
(...)
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

kut

ik voel me de laatste zo rot
ik ben een vrolijk meisje van de buitenkant met een verrotte binnen kant
mijn moeder zegt ze steeds dat ze me dik
vindt terwijl ik zeg dat ik het niet leuk vindt blijft ze er over door gaan
het kan haar niks intreseren hoe ik me voel pas was ik boos en toen sloeg ze me ik voel me hier zo kut iknover ik weet niet wat ik moet heb net al in mijn pols gesneden en het voelt fijn maar kut
somige mensen doen soms zo kut tegen mij alsof ik geen gevoelens heb

ik weet het allemaal neit meer
Datum:
26-06-2008
Naam:
jenny
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.