Levensverhalen (pagina 1081)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Dat heb ik ook!

Ik las net het verhaal van Peter uit Overijssel dat op 24-6-2008 werd geplaatst. Ik heb precies hetzelfde als jij Peter.

Ook ik voel niks meer. Geen geluk, vrolijkheid, plezier maar ook geen verdriet. Ik vind het leven zo een ware hel. Maar ik probeer me aan het motto van mijn reeds overleden oma die ernstige reuma had te houden. Ze zei altijd "Volhouden!!!".

Ook ik wil mijn familie en vrienden het leed van een zelfmoord besparen.

Maar op dagen wanneer het weer warm is buiten en als de zon schijnt en als het weer eens een broeikas in mijn hoofd is vanwege de pillen (anti-depressiva, anti-psychotica) dan wil ik gewoon dat het lijden ophoudt. Zo'n dag is vandaag.

Ik en mijn ouders waren vandaag uit Alkmaar helemaal naar Sliedrecht gereden. Vanwege een verjaardag van een half-oom. We zouden met nog een oom en twee tantes uit eten gaan. Echter ik kon me helemaal niet concentreren op de gesprekken en voelde me zo rot. Ik besloot daarom in mijn eentje terug te gaan met de trein.

Ze snapten het wel, want ze konden aan mijn gezicht wel zien dat het niet zo lekker ging.

Nu ben ik in mijn eigen huisje.
Naast me ligt een foto van mij, eentje van toen ik nog klein was. Een jaar of 6 denk. (Gekregen na de crematie van mijn oma vorige week) Wat een stralende blik heb ik daar.

Wat is dat geluk van toen ver weg. Wat is er met me gebeurd.

Ik heb ook al een geruime tijd hulp vanuit de psychiatrie. "Spv"er, Casemanager en Psycholoog en Psychiater. Ik ken ze allen goed. Ik heb geluk. In deze periode heb ik mensen met een warm hart die me helpen. Daar ligt het dan ook niet aan.

Het zijn die verrotte pillen; Het is die rotziekte; Het zijn mijn hersenen die (neem ik aan) zijn aangetast door depressie en een paar psychoses. De pillen maken me dik, waardoor ik die altijd zo'n duntje was, me nog rotter ben gaan voelen. Bewegen is niet meer vanzelfsprekend en gaat moeizaam. Ik wil niet meer in de spiegel kijken. Ik vind dat ik onaantrekkelijk ben met die buik. En dat terwijl ik geen veelvraat ben of zo. Ik kan zo nog wel even doorgaan....

Ik heb hier al eens eerder geschreven en nog steeds leef ik. Ik... die eens een gelukkig jongetje was van een jaar of zes. Ok, ik was natuurlijk niet altijd gelukkig. Maar ik wist in ieder geval wat dat gevoel was.

Ik wou dat ik begreep waarom mijn leven nu zo'n lijdensweg is. Ik wou dat er een god was die me dat eens uit kon leggen. Ik wou dat er iemand was die me kon vertellen dat alles toch nog goed zou komen. En dat ik dan wist dat dat zo was.
J
Datum:
28-06-2008
Naam:
Jeroen
Leeftijd:
35
Provincie:
Noord-holland

liefde maakt je gek

Hallo,
ik heb neiging om mezelf pijn te doen!
al heel lang heb ik een hekel; aan mensen omdat ze allemaal zo vies en gemeen zijn en altijd maar kwaad doen!
ik raaak gestresst door school! door mensen om mij heen en doordat ik tot over mijn oren op iemand verliefd ben maar ik weer dat het echt onmogelijk is om toch met diegene een relatie te beginnen!
ik zie diegene altijd en wil ik gewoon vasthouden, maar dat kan niet!
hierdoor wordt ik gek
en doordat mensen altijd slecht over mij praten en ik weet dat dat nooit zal stoppen!
Mischien komt het ooit nog eens g0ewd!!!
Datum:
28-06-2008
Naam:
A
Leeftijd:
15
Provincie:
Overijssel

HELP

hey,mijn ouders zijn gescheiden,ik kan er met niemand over praten toen ik 7 was ben ik misbruikt geweest door mijn opa!
ik heb het 3 jaar voor mezelf gehouden tot het me teveel werd toen heb ik het verteld aan mijn mama maar ze deed er niks aan! nu ben ik al 13 en zit daar nog altijd mee!
toen ik 12 was begon ik mezelf te snijden ik heb dat toen verteld aan mijn vriendinnen en zij hebben dat verteld aan mijn meester TOEN STORTE MIJN WERELD ik moest gaan praten maar ik wou dat ni ik ging er wel alleen uit komen maar dat is dus niet zo het is misschien 1 maand goed geweest en nu zit ik nog dieper!
ik kan het niet meer aan!!!
ik wou dat ik onder de grond lag ik heb al zoveel geprobeerd maar...........
ik hoop dat het ooit weer goed komt met mij!
iedereen denkt nu waarschijnlijk zo jong meisje je leven begint pas en wat een kutverhaal
NEE mijn leven is bijna gedaan en dit is geen verhaal dit is mijn leven!
groetjes
Datum:
28-06-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
België

alles en daarom

ik begin bij begin
heb al aantal zelfmoordpogingen geddan nooit gelukt nu zit het me t ver en denk ik het zal lukken waarom? daarom zal even beginnen bij begin waarom:
-omdat het dodenland het land is van mij fantasie en waar alles goed is

- omdat ik mezelf haat en men vrienden haten me ook waarom dat:

was even en trut geweest tegenover een vriendin was eventjes zeer woedend op haar omdat ik gehoort had via via dat ze me links ging laten liggen nu jah ik was woedend daarover en ging haar duidelijk maken dat ik gwn nie overeen kwam door een beetje kwaad te doen nu is iedereen kwaad van haar vriendinnen mijn vriendinnen en aanezien dat ik er niet tegen kan vluvht ik er van weg dus ja
miss. verschijn ik morgen wel in de krant
tot noit(miss. lukt het me weetr niet)
maar zwijg er over niemand zeggen
Datum:
28-06-2008
Naam:
mm
Leeftijd:
13
Provincie:
België

Tot aan het gaatje

In maart en april heb ik meerdere pogingen tot zelfdoding ondernomen. De laatste twee pogingen eindigden in een opname op de ic, waar ik een aantal dagen aan de beademing lag. Na de laatste poging is er echter iets verandert. Het is momenteel moeilijk begrip op te brengen voor mijn acties, diep van binnen heb ik de overtuiging dat een mens zijn leven niet zelf mag beeindigen. Ik moet er nu niet aan denken nog een keer een poging tot zelfdoding te ondernemen. Ik heb mijn problematiek bespreekbaar gemaakt bij mijn psychiater. Omdat ik al jaren in de psychiatrie zit stelde mijn arts voor om een behandeling met electro shock therapie te proberen. Na goede voorlichting en een aantal gesprekken heb ik besloten in de behandeling toe te stemmen. Over twee weken begint deze behandeling. Ik ben wel bang voor de behandeling maar ik heb voor mijn gevoel niets te verliezen. Nu ben ik eigenlijk wel blij dat mijn pogingen niet gelukt zijn. Hoewel ik mijn leven op veel fronten heb moeten aanpassen, o.a. door mijn gevecht tegen kanker en mijn psychische problematiek zie ik nu weer kansen om een leefbaar leven op te bouwen. Ik leef bij de dag en probeer afleiding te zoeken door dingen te doen die ik leuk vind. Tevens overweeg ik momenteel om aan het schrijven van een boek te beginnen. Enerzijds om mijn verhaal van me af te schrijven maar tevens om anderen iets te geven waarin men zich kan herkennen. Het grote gevaar van suicidaliteit is dat je je steeds meer terug trekt. Belangrijk is echter te blijven communiceren. Daar is een site als deze uitermate geschikt voor. Vanaf heden zal ik dan regelmatig op het formu te vinden zijn.
Datum:
28-06-2008
Naam:
Snoekie
Leeftijd:
35
Provincie:
Limburg

mijn kut ouders >

hey ik ben een jonge van 14 bijna 15. ik wil eigelijk niet denke aan zelf moord maar me ouders doen zo tege me en ik wil hier niet meer zijn xS gwn omdat ik een meisje ben tege gekomen maar ze woont in noord holland en ik in belgie we hebben nu al bijna 3 maand maar onze liefde was er al veel eerder maar ik wil gwn dat ze hier blijft slapen en dat mag van haar ouders maar mijn ouders doen weer moelijk het doet me zo een pijn dat ik haar zo weinig zie ik mag niet eens aleen met de trein gaan van me ouders =(
maar ik hou echt zielsveel van haar als we samen zijn kunne we egt de hele wereld aan ze geeft me zo een goed gevoel maar ik denk elke dag aan haar ik mis haar zo veel =( en me ouders maken het aleen maar erger altijd als we iets geregelt hebben het afblazen op het laatsen moment en van die shit xS ik denk egt dat ik me ouders begin te haaten =( wrrm doen ze me tog zo een pijn ? wrrm mag ik mijn eige meisje niet zien ? als ouders van je houden willenz e tog dat je gelukkig bent ? wrrm maken mij ouders me dan niet gelukkig =(? laatse paar dagen begin ik te denke aan zelfmoord maar ik wil egt niet maar het komt gwn xS mijn ouders doen me elke dag pijn meer en meer =( maar gelukkig dat mijn meisje er nog is zij is de enige die me kan late lachen als ik droevig ben en me trg blij maken met haar lieve glimlach de enige reden wrrm ik geen zelfmoord zou doen is voro haar en zou haar NOOIT pijn doen ik hou te veel van haar voor dat ik wil egt dat me ouders normaal gaan doen wat is er nu mis als ze 3 dagjes blijf logeren ? ik snap mijn ouders egt niet xS ik haat hun >< maarja dat was het zo wat x(
Datum:
28-06-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
België

Haat aan mijn Gezinn!!!!

Ik heb zo'n irritante moeder en soms kan ik haar egt grrrrrrrr..... Iedereen keert zich tegen me omdat ik eigenwijs, gemeen en arrogant ben en mijn moeder zegt ook vaak dat ze liever mij niet had weet je hoe dat kan voelen net als een dolk in je hart!!:( Ik ben nu 13 ja das ist jong volgend week word ik 14. Mijn moeder had gezegd dat ik mobiel kreeg en ik wilde heel gaag LG Viewty maar nu zegt ze da hij te duur is ik begrijp haar gewoon niet ben zo in de war. Ik heb zoveel stres van sgool en al dat gedoe, en heb slaapgebrek en word snel opgefokt. ik ho niet van mensen die denken dat ze beter zijn ik kan ze vermoorden!!!!!! Heb nog met iemand uit me klas onwijs ruzie gemaakt ik kon er niet meer tegen. Ben zelf heel gevoelig en kan soms egt janken ik ben ook maar een mens. Mijn moeder begrijpt me niet elke dag als ik van sgool kom vraag ik haar of we naar de stad kunnen gaan gwn leuk samen, maar ze heeft nooiiit tijd of ze is weer moe.. Ik heb altijd de schuld ze zegt dat ik arrogant ben in de stad en dat ik veel uitsgeld als ik iets niet krijg. Soms vind ik iets heel mooi en wil ik het heel graag maar ik krijg gewoon nooit wat ik wil!!!!!! Ik heb vaak gesprekken gehad over dat ik zelfmoord wilde plegen en ik wilde kijken of het haar wat kon sgelen en haar woorden waren"Ja doe maar dat kan mij niks sgelen" en dan lacht ze op valse toon. Ik hou dit niet vol en ben vastbezekerd dat ik rustig kan zijn als iemand mij aandacht besteed. heb zo vaak ruzies gehad en dan kwam er discussie soms was ik er bij en soms niet. Als ik er niet bij was luisterde ik ze af van wat ze allemaal zeiden. En ze zeiden soms van dat ik niet handelbaar was ik denk zo van ik ben geen machine dus waar slaat die op, of ze zeggen ook vaak dat ze me moet slaan met riem net zoals zei vroeger kreeg als ze grote mond had we leven tog niet in de verleden!!!!!!!!! ZE HEEFT ME KEER MET RIEM GESLAGEN, ME HAREN VASGEPAKT EN GESLEEPT EN WILDE ME BUITENGOOIEN:(:(:( mijn hart is gewoon gebroken mijn vader en moeder waren al gescheiden toen ik klein was ongeveer 6 a 7 hij sloeg mijn moeder enz. en ik moest dat aanzien mijn zus ging tv kijken broertje spelen en broer was er dan niet maar hij mocht niks doen van mijn moeder anders was ze bang dat mijn vader hem ging slaan. Ik ging altijd voor mijn moeder slaan en probeerde haar weg te krijgen, mijn vader wilde haar egt vermoorden ik was egt doodsbang. Mijn moeder wilde vaak terugvechten maar ik zei altijd "mama kom asjeblieft laat het asjebliebt"dat zei ik zo vaak huilend en was altijd drama. Komt het daardoor dat ik zo ben iedereen zegt in mijn gezin dat ik vervelend enzo.. ben?!!!! Ik ga zelf niet zelfmoord plegen dat durf ik niet, ik zeg dat altijd omdat ik wil kijken of ze sgrikken en bezorgd worden en omdat ik tja ook soms wil bedreigen als ze me boos maken. Mijn moeder kan egt soms irritant zijn dat is ze altijd bijna vind ik, ik raak heel snel geirriteerd!!!
Datum:
28-06-2008
Naam:
:Onbekend:
Leeftijd:
13
Provincie:
Anders

bang dat ik het echt ga doen

Zo hier schrijf ik nu dus een stukje, ik denk al jaren aan zelfmoord heb het nodige meegemaakt.. Mijn vriend staat op het punt om mij te verlaten na een relatie van 4 jaar. Ik ben bang dat ik zelfmoord ga plegen, ik wil het wel en ik wil het niet anders gezegd ik heb het nooit gedurft maar nu ineens voel ik een gevoel dat ik het echt wil doen en dat de pijn enzo er dan niet mee toe doet. Dit maakt me angstig want ik denk dat ik het diep van binnen toch niet wil doen. Ik ben echt heel bang en weet niet waar ik naartoe moet gaan, moet ik me aanmelden bij een psychiatrische kliniek en zorgen dat ik het niet doe, ik ben bang voor het verlies van controle. Ik ben echt doodsbang en ik weet niet wat ik moet doen. Ik ben altijd wel wanhopig geweest en had een wens om dood te gaan maar nu heb ik zon heftig gevoel en ben ik dus bang dat ik impulsief iets ga doen. Ik neem nu maar een slaappil en ga proberen te slapen anders wordt ik echt heel bang, wat is dit eng zeg! Ik heb echt het gevoel alsof ik echt niet meer weet wat ik moet doe, ik voel me zo akelig wanhopig. Waarschijnlijk leest nietand dit, dat is ook niet nodig doe eigenlijk maar niet het is wel erg naar wat ik schrijf. Ik moet mezelf opsluiten ofzo, ik heb namelijk echt het gevoel alsof ik ineens iets heel stoms kan doen, een soort van kalmte voor de storm gevoel, alsof ik ineens mijn controle kan verliezen en het verdriet moet toelaten wat mij zal drijven tot mijn actie, misschien ie het iets geweest wat ik lang heb weggestopt en wat nu wel boven moet komen of zoiets. Ik zou wel om hulp willen vragen maar denk niet dat iemand mij kan helpen als ik het namelijk wil doen kan niemand mij tegenhouden.Vroeger had ik een idee van het leven dat alles wel van ee leien dakje zou gaan, ik zou gelukkig worden want zo hoort het te gaan in het leven. Nou dat valt erg tegen moet ik je zeggen. Ik blijf maar doorschrijven in de hoop ik me iets beter voel en niet meer dat akelige gevoel van het verliezen van controle heb. Ik heb het gevoel alsof ik zo van een gebouw zou kunnen springen, heel snel zonder erbij na te denken, juist niet nadenken en het gewoon doen, dit al schrijven vindt ik eng, ik ben echt heel verdrietig om alles en ik heb geen vrienden of familie om erover te praten. Ik wil ook niet dood omdat ik nog steeds geloof in een beter leven maar aan de andere kant is er niks anders dat ik wil. Ik wil gewoon weg zijn, niks meer voelen. Oh wat is het toch moeilijk allemaal en wat zijn gevoelens toch ***.
Ach ik neem maar een slaappil en ga slapen en proberen dit alles te vergeten en hopelijk krijg ik nooit meer dit gevoel.
Succes alle anderen.
Datum:
27-06-2008
Naam:
rebecca
Leeftijd:
26
Provincie:
Noord-holland

zin

hallo,
ik ben nog een jong meisje, heb net mijn middel bare school afgerond. En heb het gevoel dat niemand mij niet mag, heb wel vrienden maar die zie ik alleen op school, ik heb geen leuke jeugd gehad, onzeker terwijl veel mensen zeggen dat ik mooi slank ben mooi bos krullen. ik haat mezelf gewoon, snijde in mezelf, denk aan zelfmoord. Heb ook het gevoel dat iedereen mij gebruikt, kan bij niemand terecht, met mijn moeder kan ik niet zo goed opschieten zij is geen echte moeder zij weet niet eens hoe ze met mij problemen om moet gaan, knufflet mij nooit durft me niet eens aan te raken, me vader weet ook niet hoe de er mee om moet gaan..
ik heb geen vriend... niks voel me alleen.
Iedereen is altijd van huis, ik zit 24/7 hele dag thuis. heb er geen zin meer in, kan met niemand praten, heeft het nog zin.. liefst blijf ik de hele dag in bed.. jank elke dag wel, en niemand merkt dat er iets mis is.. ik haat mezelf
Datum:
27-06-2008
Naam:
iemand
Leeftijd:
17
Provincie:
Noord-holland

in de steekgelaten

een maand geleden kwam er een vrouw bij ons thuis die kwam om te kijken of mijn vader geschikt is om naar een verzorgings tehuis te gaan ik dacht als ik nou zeg dat ik niet wil dat hij gaat dan blijft hij mischien

gister kregen we rond 4 uur telefoon 5 uur riep me moeder me
kom je eten ik liep na de keuken en zei nee ik heb geen honger toen zei ze van
die vrouw heeft gebelt ik vroeg welke vrouw ja papa gaat weg

ik ben huilent naar me slaapkamer gerent
ik had precies 2 weken een vriendje en ik was helemaal verliefd op hem
toen ik er achter kwam dat hij geen aandacht gaf en een ander meisje wel

ik voelde dat het niet goed was
en een vriendin belde me ineens
ik moet je wat vertellen maar je gaat het niet leuk vinden
en ik voelde het gewoondat het niet goed zat en ik hing op begon spontaan te huilen

ik smste haar en zei hij maakt hetuit he
ik belde haar op en ze zei jah hij wilt het uitmaken..

ik voelde de grond onder me voeten vandaan zakken ik was gewoon weer alleen en in de steek gelaten paar dagen voor me 16e verjaardag

en nu denk ik maar aan 1 ding ik ga vanacht de medicijnen van me vader pakken enik neem een overdosis niemand houd van me waarom zou ik vechten voor niks


Datum:
27-06-2008
Naam:
Lonley(U)
Leeftijd:
16
Provincie:
Gelderland
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.