Levensverhalen (pagina 1060)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

In de steek gelaten

Ik ben Mike en ik ben 27 jaar.
Ik heb op het moment nog een relatie, maar deze staat zo onder druk dat mijn vriendin het haast waarschijnlijk gaat uitmaken.
De laatste tijd hebben we flinke ruzies, terwijl ik het helemaal niet wil, maar ik word wel veelal beschuldigd dat het mijn fout is.
Mijn relatie loopt nu zowat het zelfde als mijn vorige relatie voordat die op de klippen liep.
Ik ben dus echt bang dat het fout afloopt en dat ik weer net als de vorige keer een zelfmoord poging ga doen.
Alleen ben ik bang dat ik het deze keer ook echt doorzet en niet meer terug kom op deze wereld!
Momenteel ben ik ook ontslagen en gaat het financieel niet goed met me, dit alles versterkt het gevoel heel veel om me van het leven te beroven!!
Ik wil op zich mijn ouders, mijn vrienden en mijn vriendin geen pijn doen, maar zo kan ik haast niet meer leven.
De pijn neemt steeds meer de overhand en van mij hoeft het allemaal niet meer, ik ben er bijna klaar mee!
Ik sta echt bijna op de rand van een grote inzinking.
Ik hoop dat ik snel uit deze negatieve spiraal kan komen en mijn leven weer op rails kan krijgen.
Datum:
07-08-2008
Naam:
Mike
Leeftijd:
27
Provincie:
België

Zoek hulp bij zelfmoord

Na overlijden van mijn partner is mijn leven zinloos geworden. Zie geen uitweg meer. wil echt bij hem zijn. Maar dan na 10 sept. , omdat dat is zijn sterfdag. Maar ik wil weten of hoe ik pijnlos kan sterven ? wie helpt mij met idee? Ik wil echt weg. Niemand gaat mij missen. Ik ben een ballast op moeder aarde.
Datum:
07-08-2008
Naam:
A.De
Leeftijd:
61
Provincie:
Zuid-holland

ik..

ik zie het heel vaak niet zitten omdat er veel met me gebeurt is! ik bedenk dan plannen voor zelfmoord! maar elke keer dan ben ik te laf om het echt te doen! ik durf dus niet! maar toch is het vaak mijn grootste wens! ik vind het niet waard om nog te leven! ook is er vaak de vraag.. waarom ben ik geboren als dit alles mij moet overkomen? als ik weer eens zon dag heb kom ik buiten en lijkt het net of ik een zonnebril op heb! ik vroeg toen aan mn moeder : tjoh wat is het donker heh..?! tzou toch mooi weer worden? toen zei mn moeder heh.? je ziet toch dat het mooi weer is , de zon schijnt volop! ik heb maar niks gezegt maar vanaf toen kreeg ik dat vaker en ik heb daar met niemand over gepraat! tot dat ik er niet meer tegen kon. toen heb ik het tegen een tante verteld , maar dat hielp niet dus! ben ik er maar aan gaan wennen!

Datum:
06-08-2008
Naam:
annnoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Gelderland

Kan ik door leven...

Ik ben een jonge, 14.
Ik heb altijd het idee dat ik minder belangrijk ben voor me vader, dan me zus.
Zodra ik wat vraag wijst hij het toch af. Ik moet ook altijd alle klusjes doen, doe ik het niet flipt hij compleet. Ik heb een zwaar minderwaardigheids complex hier door. Ik lig vaak 's nachts te huilen. Om rare dinge, van zouden ze me eigenlijk wel missen? als ik dood was? M'n moeder denk ik wel, me vader is misschien eerder blij...
Datum:
06-08-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

wel maar toch ook niet

Al sinds me 13e denk ik aan zelfmoord, maar eigenlijk wil ik er niet eens aan denken. er is veel in me leven gebeurd, maar ik heb zulke lieve vrienden, en een hartstikke lieve vriend, ze staan altjd voor me klaar, maar toch wil ik nooit over me problemn praten. een tijd geleden, sneed ik me altijd, en 1x was het zo diep, ik schrok er heel erg van, en realiseerde dat ik niet dood wou. maar nog steeds denk ik wel is aan zelfmoord. ik heb ook een heel laag beeld van mezelf, probeer het echt op te bouwen, maar het wilt niet altijd lukken. maar over veel dingen problemen, en dan worden mensen weer boos op mij, terwijl dat niet de bedoeling is. de meeste mensen zeggen altijd, dat het wel goed komt. maar dat kunnen ze niet weten als ze het zelf niet mee maken. ik ben blij dat ik het zolang heb gered, hopelijk wordt ik snel gelukkig, en denk ik niet meer aan zelfmoord!
Datum:
06-08-2008
Naam:
-
Leeftijd:
15
Provincie:
Anders

wat moet ikdoen

ik heb het idee dat niemand van me houd
en dat ik stom dom lelijk raaar ben
en dat iedereen me haat
ik heb er geen zin meer in!
Datum:
06-08-2008
Naam:
niemand
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

ik kan het niet nog een keer meemaken

Ben een aantrekkelijke vrouw, men denkt dat ik alles mee heb. Behalve geluk in liefde. Mijn grote liefde was ziek en is overleden op 41 jarige leeftijd. Daarna lang prima alleen geleefd, veel vriendjes, vrijblijvend want ik bind mij niet zo maar aan iedereen. Toen een Duitser ontmoet, de hele wereld met hem gezien, super de lux leven geleef tot hij op een ander verliefd werd. Het heeft mij 3 jaar van mijn leven gekost om daar over te komen. 5 jaar later ontmoette ik spontaan een iets jongere man en het klikte geweldig. 3 meest gelukkige jaren van mijn leven gehad. Tot hij onrustig werd, vreemd gegaan een paar weken - puur lust, zegt hij. Heeft haar ook zo laten vallen toe ik er achter kwam. Huilend wilde hij alleen met mij verder. Ik had veel te veel verdriet, mijn droom viel uit elkaar. Hij draaide de knop om en dacht dat wij verder konden. Maar ik heb verdriet, wilde het met mijn hulp verwerken. Tot hij genoeg van kreeg, te lastig. En nu wil hij weg, zogenaam time out maar ik voel dat hij verder wil zonder mij. En ik? ben 52 en kan het niet meer opbrengen nog een keer door deze verdriet te gaan. Waar leef ik voor? Met hem was het volmaakt. Ik wil niet weer op de vrijgezelle tour, ik kan het niet meer opbrengen. Familie heb ik hier niet, ik kap er mee. Alleen werken en thuis komen met mijn verdriet en gemis-dat wil ik niet meer meemaken. Ik wil hier weg. Klaar.
Datum:
06-08-2008
Naam:
Charlotte
Leeftijd:
52
Provincie:
Zuid-holland

zelfmoord

ik wil dood ik moet dood
ik kan niet meer ik wil nu voor een trein springen.
ik ben van binnen kapot ik kan niet meer echt niet. ook al doe ik dan zoveel mensen pijn ik trek het niet mee alles doet pijn ik heb alles verpest met een verslaving en niet meer eten mijn hart wil niet meer het heeft al zo veel pijn diep van binnen ben ik al dood wanneer kan ik het doen of kan ik het niet maken tegen over mijn familie of is het voor hen beter als ik het doe ik ben in ieder geval het leven moe!

annoniem
Datum:
06-08-2008
Naam:
Annoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Limburg

pietwer

soms overkomen je personnen war je heel veel van houd en de selvde lezenren lessen wilde deellen, maa r ellas liep het iets anddes wat ik nit verwacgte. tog ben ik verder gegaan alhoewel yet niet van mei hoevde. momenteel wil ik niet verder en hoopik ook dat het stopt
pieter
Datum:
05-08-2008
Naam:
pieter
Leeftijd:
46
Provincie:
Overijssel

al 38 jaar

....ok, nou heeft m'n leeftijd er niets mee te maken, maar zolang als ik me kan herinneren wil ik al van deze wereld af. Eigenlijk begon het toen mijn oom zijn poten niet thuis kon houden toen ik 13 jaar was. dat heeft zo'n 4 jaar geduurd en het godverse kutte was dat m'n tante er vanaf wist. quot:"Ik weet wat er tussen jou en je oom gebeurd is dus je moet er maar mee leren leven !!!" Tja, en nu zo'n 21 jaar verder hoor ik nog haar stem die dat tegen me zei. Op dit moment woon ik spanje en je zou dan denken van ; sohee, lekker in de zon en geen zorgen. Nou dus niet. Heb op het moment geen werk en begin me een mislukkeling te vinden. Mijn partner werkt en ik zo af en toe eens. Alles zit tegen. mijn Illustratiewerk, mijn droom om naar Amerika te gaan, gewoon werk en dan ook nog het feit dat mijn schoonouders die al lopen te zeiken dat ze voor hun 50 jarige bruiloft GEEn kaartje hebben gehad.(maar we hebben wel gebeld, maar dat telt volgens mij niet in hun ogen) Nu komt ze dat zij de ticket wel wilde betalen voor m'n partner. ook zoiets, maar het ergste is dat ik 's nachts geen oog meer dicht doe zonder dat ik stemmen om me heen hoor. Schitsofrenie??? Zou kunnen, maar ik wil er gewoon vanaf. Ik ben moe, doodmoe maar dan geestelijk !!! Hoop dat ik er ooit de moed er voor op kan brengen om van deze wereld af te komen. Want eigenlijk is in mijn leven zoveel gebeurd en nog aan de hand dat dit schrijfveld te weing is om het allemaal te beschrijven.

Gegroet
Datum:
05-08-2008
Naam:
roy (pseudo)
Leeftijd:
38
Provincie:
Anders

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.