heej,
toen ik voor het eerst aan zelfmoord dacht was gekomen door een jongen die ik kende, ik was gewoon op msn een beetje aan het kletsen met vriendinnen toen hijs tegen mij begon te praten hij vroeg of ik me cam aan wou zetten, dat zou ik doen als hij ook zijn cam aan zou zetten wat bleek, hij was zich aan het aftrekken voor de cam en toen hij dat deed schrok ik zo erg dat ik mijn drinken uitkotste, en omdat hij zijn cam aan had gezet moest ik dus ook iets doen voor de cam maar dat wou ik niet maar hij bleef maar zeuren totdat ik ja zou zeggen en ik kon eigenlijk ook geen nee zeggen want hij was veels te lief voor me, nou ik moest dus mijn bh voor de cam laten zien en mijn handen op mijn borsten leggen, ik had dat dus gedaan en de dag erna had ik mijn vriendinnen verteld wat 'hij' had gedaan en ze moesten allemaal lachen, en ik lachte maar een beetje mee, toen hadden hun nagevraagd of hij dat echt had gedaan en hij zei dat het een filmpje was en dat hij lol aan het trappen was samen met zijn vriend en hij dat dus verteld van mij, op school hadden ze tegen mij verteld dat het een filmpje was maar dat wou ik niet geloven omdat ik niet snapte hoe je een filmpje vóór de cam kon laten zien. Daarna kreeg ik dus ruzie met een vriendin van mij, en dat werd me te veel, ik probeerde het allemaal goed te maken want even later besefte ik dat het gewoon waar was was hun zeiden maar ze wou me niet vergeven die nacht was ik zo depressief en was ik allemaal aan het huilen omdat ik het niet meer aankon, ik besloot naar beneden te gaan en liep naar de keukenla waar de messen lagen ik wou zelfmoord gaan plegen maar ik besloot dat tog maar niet kon doen omdat mijn ouders zo aardig voor me zijn, dus sneed ik mezelf maar in mijn pols, dat deed wel heel erg pijn maar ik vergat de zorgen even. Snachts had ik een smsje verstuurd naar mij allerbeste vriendin dat ik er niet meer tegen kon ezno en dat ik niet meer wou leven, dat ik liever dood zou willen zijn, 'zij' heeft dat smsje laten lezen een mijn vriendin waarmee ik ruzie had en die wou met mij gaan praten omdat ze iets wist wat ik niet wist en dus mochten we de les even uit, toen had ze verteld dat ze erachter was gekomen van dat smsje en zei dat die ruzie maar stom was en dat ze het weer goed wou maken en dat was gelukt, maar niemand wist nog dat ik mezelf had gesneden en dus had ik dat aan haar verteld, ze schrok zich een hoedje, en alles wat was gebeurd bleek zo erg voor mijn vriendinnen dat ze alles tegen een vertrouwenspersoon op school hadden gezegt en dat het beter was dat ik naar een soort psychiater moest, daar was ik als de dood voor want iedereen wist alles behalve mijn ouders, eenmaal daar aangekomen barste ik in huilen uit omdat ik daar het hele verhallen uit mijn eigen mond moest zien te krijgen, gelukkig verliep alles goed omdat mijn vriendin dus ook zelf problemen had wist ze wat er in mij omging.
later ging het wel beter en er zit weer een lach op mijn gezicht maar van binnen zitten er toch nog tranen, en als ik verhalen lees die iets over zelfmoord gaan dan begin ik weer te huilen en denk ik steeds terug aan dat moment en dan denk ik ook alsnog aan zelfmoord, daarom durf ik nou ook niet snel een jongen te vertrouwen, bang dat het wéér mis zal gaan.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.