Levensverhalen (pagina 1010)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

gewoon

hallo ik heb hier al eens eerder iets geschreven, mijn moeder is overleden toen ik 12 was en ik ben nu 16 ik heb er nog steeds heel veel moeite mee, ik wilde gewoon even mijn verhaal kwijt omdat ik mijn gevoelens niet kan uiten en heel gesloten ben, mijn stiefvader is aan de drank en ik woon bij hem, verder gaat alles wel goed op school en stage, ik wilde soms wel dat ik dood was maar eigenlijk is dat laf ik begrijp jullie wel heel goed, ik heb ook nog eens overgewicht en ben onzeker, nouja soms wildeik gewoon dat ik anders was of dat alles weer net zo was als toen mijn mama er nog was. ik moest dit gewoon even lezen en probeer alleemaal een lichtpuntje te vinden en kijk er positief tegenaan!! probeer het maar, groetjes skippy
Datum:
18-11-2008
Naam:
skippytje
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

Misschien toch wel?

De laatste tijd vallen er steeds meer dingen weg om me heen. Ik merk dat ik eigenlijk nergens meer voor hoef te leven. maar ik heb ook nog geen reden om echt te sterven.

Maar ik sleep een hele hoop zooi met me mee, herinneringen en gewoontes die er niet meer toe doen, en die ervoor zorgen dat ik niet overal voor inzetbaar ben. Ik kan niet zomaar veranderen. Wel een beetje, maar niet algeheel.

Ik heb nog een paar doelen, en die zijn haalbaar, omdat ze bij me passen. Onbewust ben ik bezig om die doelen te bereiken, en dan ben ik klaar. Daarna heb ik geen doel meer, dus kan ik mezelf weggooien. Ik ga al mijn spullen verkopen, ik zorg ervoor dat iedereen goed is achter gelaten. Ik koop een ticket, en ga naar een afgelegen gebied. Op een berg met een mooi uitzicht zal ik een pistool naar mijn hoofd richten en de zaak afronden... pang...

maar zal ik de lef hebben om dat te doen? Ik weet het niet. Aan de ene kant voelt het goed om een leven zo af te ronden, want ik heb geen motivatie om echt iets verder te betekenen... een beetje de rest van mijn leven wegslijten als belastingbetaler, of in een bejaardentehuis lijkt me echt niks... Maar aan de andere kant ben ik altijd zo verdomde positief en ga ik vaak in dingen mee, terwijl ik achteraf er eigenlijk geen zin in had. Ik ben niet ontevreden met mezelf, ik ben best rustig en vaak vrolijk... ik ben er gewoon klaar mee. Net als een nummer, soms moet het op een bepaalde moment stoppen, anders draaft het te lang door...

moeilijk... wat zijn mensen toch raar...
Datum:
18-11-2008
Naam:
David
Leeftijd:
30
Provincie:
Noord-holland

waarom nog

sinds 2 jaar zit ik nogal in de knoop. Dit is gekomen na een veroordeling voor zware mishandeling. Deze veroordeling kan ik maar niet verwerken en blijft me dagelijks bezig houden. Ik heb nu een lieve vriendin maar ik kan mijn gevoelens niet goed uiten. Soms word ik van niets heel kwaad en reageer ik dit op van alles uit. (op mijzelf, materieel of de huisdieren) dit bestaat dan uit het mezelf pijn willen doen. Ik heb al een paar keer met een mes dingen willen doen en mezelf al eens met de auto willen doodrijden. Uit angst of wat dan ook. Ik heb echt geen idee. Soms ben ik heel emotioneel. Vooral als ik de huisdieren voor practisch niets, hard aanpak/afstraf. Vooral deze momenten zie ik het niet zitten. Ik voel me dan niet mijzelf en ben vaak bang dat ik anderen pijn zal doen, waarna ik weer bedenk hoeveel beter iedereen er vanaf zou zijn als ik er niet meer zou zijn. Dan kijk ik rond en bedenk een manier, maar ik durf het niet. Ik ben een watje...
Datum:
17-11-2008
Naam:
man
Leeftijd:
25
Provincie:
Anders

het einde

nou ik heb al tevaak gezegd dit is het einde heb het uit eindelijk ook geprobeerd door dat wat er allemaal gebeurt is in mijn leven eerst verlies je je dochtertje en nog geen maand later je vriendin en je beste vriend.

op dat moment zakte mijn wereld in elkaar heb het toen ook geprobeerd om er einde aan temaken en is toen mislukt ben ik nu een slappeling omdat ik het leven niet aankon opdat moment nu zit ik weer in zo'n fase dacht ik dat ik mijn leven weer op orde had met een nieuwe baan een nieuwe vriendin dumpt ze mij en had ze plotseling geen zin meer in mij we waren altiujd bij elkaar dus ja begrijp nu ook niet waarom je dan een ander heb in 1x en om deze redenen zie ik mijn leven dus niet echt meer zitten en ben ik ook in financiele shit terecht gekomen maar ja is denken aan zelfmoord beter dan het ook weer tedoen heb het zelf mee gemaakt hoelanger je eraan denkt des te eerder ga je het ook weer doen dus hoelang zou het nu duren voordat ik mijn woorden weer omzet in daden
Datum:
17-11-2008
Naam:
Een niemand
Leeftijd:
25
Provincie:
Gelderland

Zelfmoord.

Wij denken al een tijdje eraan om zelfmoord te plegen.
het begon door onze ouders,schoo,vrienden.
alles ging van goed naar slecht van slecht naar beter van beter naar slechtst.
Het begon met kleine ruzies,en soms preken.
cijfers begonnen met paar onvoldoendes,
onze vrienden waren niet te vertrouwen en begonnen we te haten.
nu is het allemaal tot 1 groot ding opgelopen.
cijfers zijn allemaal slecht.
alles word van ons afgenomen en we mogen niks meer.
onze vrienden doen alsof ze ons begrijpen maar eigenlijk begrijpen alleen wij elkaar.
want wij hebben hetzelfde en weten wat we voelen.
we zijn er klaar mee,
hebben emmers volgehuild.
willen weg
een plek hier ver vandaan.
en nooooit meer terug komen.
we willen dood.
hoe we dat gaan doen weten we niet,
maar we willen het.
toch ook weer niet.
wat er allemaal in ons hoofd omgaat is moeilijk te beschrijven.
we weten niet wat we hiermee aanmoeten.
praten lukt niet,negeren lukt niet niks!
alleen;
zelfmoord.
dat zien we nu aan als de beste oplossing.
Datum:
17-11-2008
Naam:
Anoniempjes.
Leeftijd:
13
Provincie:
Utrecht

Haat , pijn , verdriet

die verlangen om er niet meer te zijn die verlangen om van dat gezeur aftezijn .
die verlangen omgewoon gelukkig tezijn .
waaarom kan dat niet ?
waarom kan niet iemand 1 keer zeggen oo lekker schat dat eten oo leuk schat je haren nee hmm het is wel erg pittig he nee schat zo ben je toch niet na je werk gegaan ? haha lijkt wel grappig dit zo typen maar als het moment zover is wil ik weg heeeeeel ver weg !!!!! wat heeft het voor 1 doel om nog verder te gaan ? alleen maar gezeik
Datum:
17-11-2008
Naam:
snoetje
Leeftijd:
19
Provincie:
Limburg

het wordt te veel

soms dat weet ik het niet meer,
ik heb te veel problemen
en dan niet alleen bij mezelf.
veel mensen komen naar mij als ze problemen hebben
en natuurlijk wil ik ze helpen
maar omdat ik altijd maar help,
vergeet ik soms aan mezelf te denken.
ik ben al eerder deprezzief geweest,
toen kwam ik er overheen
al lijkt dat nu niet te lukken :(
soms dan denk ik dat ik maar voor 1 persoon leef
en dan wil ik mezelf het liefst van kant maken.
ik wil anderen niet kwetsen
en toch ben ik bang dat het gaat gebeuren...
ik kan alles niet meer aan...
het wordt te veel
Datum:
17-11-2008
Naam:
just-me
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

moe

Ik ben moe. Zo moe van alles. Ik ben twee keer verkracht, en in mijn hoofd is het altijd mijn schuld. Ik ben moe van de nachtmerries en bang om alleen te zijn. Ik ben moe van mn ouders die altijd ruzie hebben, en mn moeder die mij altijd de schuld weet te geven. Ik ben moe van altijd maar alsof doen, alsof alles goed is. Het werkte wel, maar langzaam komen er scheurtjes in mijn masker. Ik ben gewoon moe en eigenlijk wil ik niet meer.
Datum:
17-11-2008
Naam:
Anne
Leeftijd:
18
Provincie:
Anders

VAARWEL

Iedereen steekt mij een mes in de rug,
ik ben het beu om steeds weer te moten vechten, de rest is sterk genoeg. Alleen mijn dochter houdt mij nog wat tegen, die zie ik graag, maar ze eeFt haar papa nog en zijn lieve vriendin. Die vertrouwde ik vroeger ook, zij eeft er ook een mes ingestoken. Niemandt gaat mij nog pijn kunnen doen.NIEMAND
Datum:
17-11-2008
Naam:
connie
Leeftijd:
34
Provincie:
België

waarom

het klinkt gek maar het leven is voor mij 10 keer zwaarder .
het kost mij zoveel moeite om gewoon mee te draaien in de maatschappij.
het is niet uit te leggen.
maar ik zal wel niet de enige zijn .
ik schrik wel van de jonge leeftijd van de andere verhaalschrijvers.
soms lijkt een einde eraan maken wel de makkelijkste manier.
maar ik kan het mijn vrienden en famielie niet aandoen.
ps mijn toetsenbord is nat van de tranen.
het leven is zo fucking zwaar.
groetjes vanmezelf
Datum:
17-11-2008
Naam:
een eenzame ziel
Leeftijd:
32
Provincie:
Zeeland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.