Levensverhalen (pagina 990)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Ik kan het allemaal niet meer aan..

Hallo! Begin vorig schooljaar zijn mijn ouders gesheiden, ik was 13 en kon het dus moeilijk begrijpen. Ik gaf mezelf de schuld van een scheiding waar ik nu nog last van heb. Ik heb het gevoel dat ik niet nodig ben, ik ben ook maar klein in een wereld zo groot. Ook heeft dit jaar mijn lief het uit gemaakt, het is nu een week ofzo uit, maar ik heb het moeilijk om het te verwerken. Thui gaat het er keer op keer hard aan toe, mijn mama is bijna nooit thuis, ik woon bij mijn grootouders (dat kun je ook niet echt normaal noemen) en mijn papa zie ik bijna nooit en hij kijkt zelf bijna nooit naar mij om, tot nu dan ik had een slecht rapport en hij was razend! Ik kan het allemaal niet meer aan en zeker thuis niet! Op school word ik ook vaak gepest, de mensen van het CLB zeggen dat ik er met een leerkracht moet over praten maar daar ben ik dan weer te bang voor. Waarom leef ik eigenlijk nog?
X Yasmine
Datum:
24-12-2008
Naam:
Yasmine
Leeftijd:
14
Provincie:
België

life is hard

eigelijk wil ik ook dood ik denk bij mezelf waarom zou ik nou nog willen leven? ik zal het vertellen

een paar jaar geleden is mn vader doodgegaan wat ik natuurlijk heel erg vondt maar toen ik bij mn moeder wou rouwen zei ze het leven is hard wen er maar aan sinsdien doet ze heel erg rot tegen me en trekt mn grote broer van 20 nog steeds voor terwijl hij al lang uit huis is mijn moeder is ook erg verslaafd aan hyves daar zit ze bijna de hele dag op ze heeft zelfs ooit uit woeden de pc uit mijn kamer gehaald en beneden gezet dat vondt ik zo erg rot dat ik een mes in me hart heb gestoken ik heb het raar genoeg overleefd raar want mijn moeder deed niks lol egt niet ik belde zelf 112 toen ik toch bloedend nadenkent dacht laat maar zitten ik dacht ook waar moet ik voor leven? mijn vrienden komen egt wel over mijn dood heen hoor en zo niet dan zit ik er niet mee toch?:D nee egt serieuz ik heb een hele goeie vriend en hij zegt als jij dood bent dan heb ik niks meer en dan zeg ik gewoon kom je wel overheen ik vindt het ook erg dat ik mn geloof als christenen heb opgegeven omdat zogenaamd GOD mn papa bij me heeft weggehaald en mijn moeder bij mij geplaatst heeft bedankt mensen de groeten
Datum:
24-12-2008
Naam:
itachi
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-brabant

verdriet en alleen

ik heb een vriendin die ik nooit zie ik heb zowat altijd ruzie met mensen en vooral goede vrienden en ik he een ex waarmee al 3 jaar uit is en hou noch steeds focking veel van der en ik heb altijd ruzie met mijn vriendin en ik heb bijna geen vrienden want iedereen haat me en vind me een irrietante drukke dwerg kabouter en ik heb zoveel verdriet en pijn door vriend(in)en dat ik niet kan leven zo en ik wil niemand pijn doen ofzo maar kan er zelf gewoon helemaal niet meer tegen
Datum:
23-12-2008
Naam:
allerlij dingen
Leeftijd:
15
Provincie:
Flevoland

Weggaan

Soms voel ik me zo klote dat ik een weg zoek, een weg uit dit leven, dan zou alles over zijn, alle ellende en de dingen die ik nog moet verwerken. Ik ben gewoon zo moe, ik wil niet meer werken aan mezelf, ik ben het zat. Maar weggaan is geen optie, ik ben moeder, ik kan haar toch niet verlaten, dan is zij waarschijnlijk mijn engel.
Datum:
23-12-2008
Naam:
Angel
Leeftijd:
26
Provincie:
Zuid-holland

RE: Ik voel me alleen

Ik weet precies hoe jij je voelt, Ik zit nog maar in de 2e en ik heb ook geen vrienden.
Mijn ouders zijn gescheiden en mijn vader is transgender (manwijf voor sommigen) Ik heb o.a. van de scheiding enzo heel veel stress meegekregen, ik heb voortdurend ruzie met mijn moeder, Ik ga bijna elke week naar de psychiater en ik neem elke dag een mes mee naar school.
Ik ben in de 1e geschorst en het gaat echt niet goed bij mij op school voor Duits, Frans, Wiskunde, Gym, Aardrijkskunde en Geschiedenis sta ik onvoldoende.

Ik loop al 2 jaar (sinds mijn 11e)(ik ben nu 13) met zelfmoordgedachten rond en ik snap niet waarom ik eigenlijk leef.
Als ik dood zal zijn zou dat toch niks uitmaken, want wat bereik je nou eigenlijk met het leven, je groeit op, plant je voort en gaat dood... zo gaat het oneindig door! dat heeft zo geen zin!
Hopelijk zijn er nog mensen die hier een reactie op kunnen plaatsen want ik zie het echt niet meer zitten
Datum:
23-12-2008
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
13
Provincie:
Flevoland

Psychotisch

Momenteel ben ik 18 en ik begrijp mezelf niet te goed, ik krijg al psychiatrische hulp maar deze heeft niet echt een effect, omdat er vastgesteld werd dat ik psychotisch ben en dat ik telkens hetzelfde straatje kan inlopen wat me weer naar m'n nieuwsgierigheid naar de dood brengt.

Ik zit in een tussenfase, ik wil leven en ik wil dood zijn.. ik heb een enorme toekomstvisie en wil vooral gelukkig zijn in mijn leven en daar probeer ik ook iets aan te doen, maar of het effect heeft? Ik weet het niet.

Het voelt vreemd omdat psychose's in m'n familie zitten, zowat de hele stamboom van langs mijn moeder's kant leid aan een psychose en ik word ook psychotisch genoemd op deze vroege leeftijd.

Het is ook niet de bedoeling van mij om zielig ofzo te doen omdat ik met dit probleem zit dar ik niet kwijtraak, ik wilde dit gewoon kwijt op internet omdat vele mensen dit protocol gebruiken en kunnen bijleren.. psychose's krijg je niet zomaar, en ik wou dat het gewoon kon blijven bij angst.

Love,
Alexandre
Datum:
23-12-2008
Naam:
Alexandre
Leeftijd:
18
Provincie:
België

Weg

Ik ben een meisje van 12 jaar en ik ben Depressief.
Meestal loop ik met zelfmoord gedachten rond.
Ik ben net gestopt met mezelf snijden maar ik ga er weer aan beginnen.
Mijn huis is vlak bij het spoor en als er een trein langs komt dan kijk ik altijd naar de wielen van de trein en naar plekken waar je goed op het spoor kan liggen waar niemand je kan zien.
Ik ben al bijna overreden door een vrachteagen omdat ik door rood reed (maar ik had de vracgtwagen wel gezien)
En toch reed ik door.
Ik durf er niet met mijn ouders over te praten en ook niet naar een huisarts te gaan, want dan merken mijn ouders het..
Niemand weet het eigenlijk sommige wel dat ik mijn leven haat maar bijna niemand weet waarom ik mijn leven haat..
Ik heb het maar tegen 1 iemand gezegt aleen ik ken hem niet zo goed maar dat vind ik juist fijn.
Ik heb tegen hem gezegt wat ik van mijn leven vind en wat ik voel.. dat ik gepest word vanwegen mijn style en mijn naam.. en mijn lengte.
Ik vind het heel erg en ik wil echt weg..

Doei
Datum:
23-12-2008
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
12
Provincie:
Gelderland

depressief

ik kan het niet meer aan, alleen maar omdat mijn rapport beetje slecht is 2 onvoldoendes maar mag ik niks meer
ik mag niet naar buiten zelfs niet voor de deur. ik mag niet naar vriendinnen toe ookal is het KERST vakantie. ik ben gewoon opgesloten thuis en daar word ik depressief en gek van! na de vakantie mag ik zelfs niet meer op de computer. ik heb zelf nu ook een vriendje en me ouders weten dat niet anders killen ze me.
ik ga hem dus 2 weken niet zien:s. en zie ik hem dus alleen maar op school ik vind het zo erg ! ik zie al mijn vrienden lol maken op me msn lijst. ookal blijven ze zitten.. ik ben gewoon helemaal op weet niet meer wat ik moet doen!
Datum:
23-12-2008
Naam:
mmmmm
Leeftijd:
14
Provincie:
Groningen

zie het niet meer zitten,wil gewoon niet meer leven niemand kan

ik zie het leven niet meer zitten,al vaf me klein ben ik zwaar depri en vroeger leefde ik nog met mijn moeder alleen toen ik 6 was toen trouwde me moeder met mijn stief vader toen ik 8 was en dat was geen pretje.hij dronk erg veel dat ie me moeder en ik begon te slaan soms zag ik via me deur hoe die me moeder sloeg,naarmate kreeg ik ook een broertje erbij waar ik elke dag na school moest letten ik had toen al geen leven. ik mocht ook niet met jongens praten maar deed dat toch en deed dingen met me vriende om de pijn te verzachte maar dat ing maar niet weg voelde me eigenlijk nog slechter dan eerst,naarmate ik ouder werd werd ik ook meer depresief en me moeder zag ik als me vriendin niet meer als vroeger ik kon haar niet helpen meer want ik kon me zelf niet meer in de hand houden.toen op een dag dat zo hevtig werd ben ik naar me tante gerend en me moeder en broertje werden bijna van balkon afgegooid maar ik rende door en belde daar politie op en 2min stonden me broertje en me moeder op de stoep. ze zijden of je gaat deze keer echt weg bij je man want je staat al te vaak in onze computter met elende of we pakken je kinderen van je af me moeder keek me aan mij kon niet meer schelen ik was 13 jaar en zag leven al niet meer zitten.toen zijn we naar vlissingen gegaan en daar was het een ramp ondanks alle lieve aardige mensen in vrouwenopvang voelde ik me nog steets zwaar depri na 4jaar daar te hebben gewoon ben ik weer naar r.dam gekomen waar ik altijd wonde nieuw leven dacht ik opbouwen maar nee,heb nu 2baantjes heb een vriend die supper lief is te lief en me moeder woond nu ook weer hier met me broertje heb pas me vader leren kenne hij is wel lieve man maar alles bij mekaar zie ik het leven nog steets niet zitten wil er nog steets een einde aan maken weet niet hoe als ik dat ooit doe wil ik dat zonder pijn doen e dat zoek ik nog steets want gelukkig dat ben ik niet mijzelf haten dat doe ik zeker want me moeder en me vriend zijn gewoon te lief voor deze wereld, niemand kan me helpen omdat ik dat niet meer wil want zie het echt niet meer zitten.
Datum:
23-12-2008
Naam:
prive
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-holland

ik zie het allemaal niet meer zitten

Hallo , langs deze weg wil ik nog eens de laatste keer mijn hart luchten . Mijn vrouw is al een tijdje bezig met zaken die niet echt kunnen binnen een huwelijk . Ikzelf heb het daar echt heel moeilijk mee.Ik heb ze al een paar keer betrapt maar het blijft duren .Dus wat heeft het nog zin ? De kids neemt ze toch mee als we uit elkaar gaan en dan kan ik daar nog eens voor opbrengen ook .Een man heeft geen rechten hier in belgie maar plichten he .
Datum:
23-12-2008
Naam:
ronny
Leeftijd:
37
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.