Levensverhalen (pagina 989)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

-

Ik heb al van kleins af een serieus minderwaardigheidscomplex. Met de jaren is dat alleen nog maar groter geworden, door bepaalde gebeurtenissen. Enkele maanden geleden deed ik mijn eerste zelfmoordpoging, ik nam alle pillen door elkaar. Maar de dokter was er snel bij en die heeft mij dan naar het ziekenhuis gebracht. Ik ging toen al lang naar een therapeute en psychiater, nam al antidepressiva, maar zonder veel resultaat (in feite ben ik na de start van de antidepressiva nog veel slechter geworden) . De dosis werd verhoogd. Ik besloot er voor te gaan. Ik had het vaak moeilijk, maar ik heb een geweldige moeder die mij steeds helpt. En ik had een vriend (lief) waar ik alles een vertelde, ik kreeg daar nooit veel feedback op maar ik kon het toch kwijt. Vrienden zijn ook altijd een moeilijk punt geweest in mijn leven, ik kan moeilijk met mensen omgaan, ik ga wel naar een jeugdbeweging maar vrienden of een vriendin waar ik alles (of veel) aan kwijt kan heb ik niet. Een tijd geleden maakte mijn vriend het onverwachts uit. Het ging niet goed maar ik had nooit gedacht dat het zo ver zou komen. En hij had iemand anders. Het sprankeltje zelfvertrouwen dat ik nog had was weg, wat ik had opgebouwd was weg, ik had niets meer. Een 2de zelfmoordpoging volgde, maar ze haalden mij er opnieuw door. Nu, weken later, gaat het nog steeds niet. En de gedachten blijven komen. Ik heb een fantastische therapeute, geweldige ouders, maar toch gaat het niet. Ik doe iedereen ontzettend veel pijn en kan niets in de plaats geven. Beterschap, dat wel, en daar hoor ik iedere dag op maar het komt niet. Ik ben er sterk van overtuigd dat een leven zonder mij veel beter zou zijn. Mijn ouders zijn doodongelukkig dat het slecht gaat met mij, en ze komen in financiële problemen door de hoge kosten van therapeute, psychiater, medicatie. Ik zie het gewoon niet meer zitten. Ik vecht al zo lang, ik ben helemaal op. Er zijn nog vele dingen die de drang om weg te zijn serieus versterken, ik kan ze gewoon niet allemaal opnoemen. Ik wil hier echt weg. Ik ben niet meer in staat om te vechten of om ervoor te gaan. Ik weet dat het nog een hele tijd, nog jaren zal duren voor ik helemaal ok ben, voor ik terug goed in mijn vel zit, voor ik mijn plaats gevonden heb in deze maatschappij. Ik kan die tijd niet opbrengen, het duurt gewoon te lang. Ik ben bang, voor de anderen, dat ik op een dag een geschikte manier vind en het laat stoppen, maar pas dan zal ik gelukkig en gerust zijn.
Datum:
26-12-2008
Naam:
-
Leeftijd:
16
Provincie:
Anders

Anders

Altijd weer anders ALTIJD!
Altijd anders behandelt.
Altijd raar aangekeken.
Altijd appart.
Altijd de duppe.
Altijd het middelpunt ALTIJD op een negatiefe manier.
Altijd.. Altijd..
Alleen omdat ik ALTIJD homo zal blijfen.
Ik ben het zat ik wil er mee stoppe.
Al die pijn vernederingen.
Ik ken mijn plek en dat is hier niet meer.
Ik moet weg ik laat alles achter ik kan echt niet meer.
Je beste vrienden ik haat ze.
De klap is te groot ALTIJD.
Ik weet dat het verkeerd is maar zo is het nou eenmaal... ALTIJD.
altijd....
Datum:
26-12-2008
Naam:
M
Leeftijd:
15
Provincie:
Flevoland

verdriet

ik ben een jongen met heel veel liedesverdriet .
ik ben verliefd op iemand
ik heb haar betrapt met iemand anders
mijn hele leven ligt aan gort
Datum:
25-12-2008
Naam:
jasper
Leeftijd:
14
Provincie:
Utrecht

geest op mijn kamer

Ik zit al een tijdje met een probleem.
Ik weet echt niet wat ik moet.
De tante van mijn vader is al een tijdje dood. Elke avond zit ze op mijn kamer. Ze zegt niets kijkt me alleen doordringerig aan. En er zijn stemmen in mijn hoofd, die zeggen dat ik zelfmoord moet plegen en ik kan het niet meer goed volhouden. Elke dag denk ik eraan. En ik denk dat het niet meer lang zal duren of ik doe het echt. Want ik kan er echt niet meer tegen.. Help me aub..
Datum:
25-12-2008
Naam:
Femzel
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

VERDRIET

ik ben er sinds kort achter dat me vrouw me heeft belogen de laatste 2 jaar ben zo erg in me hart geraakt en ze heeft zelfs me handtekening vervalst om een lening van 30.000 euro te krijgen en met een mannelijke gollega ge smst ik weet het soms niet meer heb bij maatschapelijk hulp gelopen maar die maakte het alleen maar erger die jaagde me alleen maar op loop nu elke dag met het idee om er uit te stappen en worstel hier ook erg mee
er is nog maar 1 ding wat me op de benen houdt en dat zijn de kinderen,ik wil graag leven maar de donker kant zie ik veel te veel
Datum:
25-12-2008
Naam:
wilfred
Leeftijd:
36
Provincie:
Overijssel

Pijn.

Ik denk all heel lang aan zelfmoord..,,
Ik heb altijd problemen met iedreen?!
op dag nam een vrienddin van me haar vriendje mee...
We leerden elkaar kennen alles ging goed
2 dagen dernaa nodigden ik ze thuis bij me uit....
Na een tijdje kwam er ruzie tussen het koppel ,, nu hebben ze ng altijd ruzzie
maar ondertussen ben ik op die jongen verliefd geworden! :(
We hebben al een tijdje afgesproken zonder zijn vrienddin erbij ....
Nu vraag ik hem of hij et ng goed wil met zijn vrienddin hij zegd telkens weet ik niet
maar onze band is telkens sterker aan het worden?!
zijn vrienddin vermoet ites en als ze weet dt ik op hem ben slaagt ze me dood!!
ik raak altijd in de problemen ,, ik heb me al gesneden... maar dat lukte niet
nu denk ik al heel lang aan zelfmoord...
maar ik durf het niet ik ben bang voor de pijn...
laar ik kan nii meer zo lang leven me al die problemen.. ik wil dood !
HELP ME !
Datum:
25-12-2008
Naam:
Davina
Leeftijd:
13
Provincie:
België

weer die pijn zoals 12/10 hier beschreven

Bsete mensen,

Ik wil eerst mijn verbazing uitspreken, dat ik hier zoveel jonge mensen iets zie schrijven, Echt dan denk ik"jullie zijn nog in de bloei van je leven..kijk eens wat je allemaal kan missen als je wel de stap zet om zelfmoord te plgen".

Maar ik was op 12-10 hier ik al op.
Ik was er helemaal bovenop, werd door een maatschappelijk werker en een haptonoom begeleidt en ik voelde me als herboren.
2 weken terug nam mijn ex-minnares weer contact op om, omdat zij het 1 en ander uit wilde praten. Zij is weer terug bij haar man en kind, tenminste ze zegt dat ze de beslissing heeft genomen om ekaar een kans te geven.....maar mensen kennen jullie datm dat een ander zegt dat ze niks meer met je wilt maar als je samen in een ruimte bent, dat je de chemie weer voelt???
Nou dat voelde vorige week bij ons zo toen ze het uit wilde praten wat er tussen ons gebeurd was en dat ik daardoor nu zonder gezin de kerst vier.
Mijn ex-minnares denkt dat ze met een nwe koophuis, nwe auto en luxe uitjes liefde en geluk met haar man kan kopen, nou ik zeg je..dan komt ze bedrogen uit hoor. Ze vertelde dat ze na de breuk met mij nog dagelijks ruzie heft met haar man...haar manwas langer vreemdgegaan dan zij d8.....
Afijn ken je dat, ben je overhaar heen en wil je verder met je leven, rakelt zij alles weer op. Nu zit ik weer in dezelfde situatie als 12 oktober en heb ik weer het gevoel omeen eind aan mijn leven te maken. IK heb iemand lief, die niet voor mij kan kiezen (belofte naar haar man en haar familie), terwijl niemand d8 dat zij ooit weer contact met mij zou zoeken heeft ze dat toch weer gedaan, maar waarom....want uiteiondelijk zit ik weer met lege handen.
Zelfs mijn ex en mijn kinderen van 2 en 9 zie ik rond deze feestdagen niet eens......wat een klotezooi!!!!
Datum:
25-12-2008
Naam:
Frans
Leeftijd:
38
Provincie:
Noord-holland

foute gedachtes.

Ik weet sinds 5 jaar dat ik ziek ben, en dat gaat gepaart met veel pijn en ongemakken. Ook het accepteren van de ziekte is moeilijk. Het is een ziekte die erg onbekend is en er is dus veel onbegrip in mijn omgeving. Een vriendin van mij pleegde zelfmoord, wel slim van haar eerlijk gezegd. Het is een snelle oplossing en misschien te makkelijk in ander mans ogen, maar zij is wel af van haar zorgen. Toen het gebeurde zag ik wel wat ze achter laat aan verdriet en vragen van familie en vrienden. En ik dacht dat kan ik nooit iemand aandoen. Maar toch denk ik wel vaak, ik kan niet meer, en wil niet meer verder, en niemand kan mij helpen. En niemand snapt mij toch ooit goed. Denk niet dat ik het durf, maar ja ik denk er wel overna. Ik zou me wel beter willen voelen, maar weet ook niet aan wie ik het kwijt moet.
Datum:
24-12-2008
Naam:
iemand
Leeftijd:
26
Provincie:
Noord-brabant

wat n gelul

ik zij toen ik 18 was dat het nooit meer zou goedkomen ben nu 21 en ik realiseer me ni eens meer dat ik dat ben. Ik ben de tijd totaal vergeten, ik kom bijna nooit me huis uit etc. Alles wat mij overkomt is negatief en het maakt me alleen maar meer kapot zeg maar. Er overkomt mij iets wat bijna niemand overkomt ik ga het hier nu niet uitleggen.

Maar in ieder geval. Ik heb dus geen vrienden en nooit een vriendin gehad ofzo maar goed. Er is gewoon iets ernstig mis ik weet niet waarom, maar er gebeuren dingen in mn leven die niet normaal zijn.
Datum:
24-12-2008
Naam:
geen
Leeftijd:
21
Provincie:
Anders

de dood

hoi, ik voel me de laatste tijd heel eenzaam..
ik ben vaak verlegen, dat merk je ook als ik met iemand praat die ik niet ken. ik durf nooit iemand in de ogen te kijken.. ik speel piano maar denk vaak over de dood.. en schrijf er ook muziek over.
ik vind de dood zo interessant. de dood lijkt me eigenlijk als ik eerlijk bent vrediger en mooier dan het leven zelf.. ik ben vrijwel altijd alleen en zonder me af van mijn leeftijd genoten omdat ik behoefte heb aan denken, natuur, frisse lucht en ruimte om me heen, geen ge stress aan mijn hoofd en geen zorgen..

ik ben dus vaak met muziek bezig. ik ben ook van mening dat ik niet in deze tijd thuis hoor... ik leef veel liever in 1800. een romantische periode, zonder herrie , zonder geweld, waar je 's avonds nog gewoon een wandeling kan maken zonder beroofd te worden.. en in 1800 hebben ze mijn muziek styl. romantische piano muziek..

ik gedraag me veel volwassener dan de meeste kinderen van mijn leeftijd. daarom ga ik niet graag met kinderen van mijn leeftijd om.

een dingetje nog, ik wil zeker geen zelfmoord plegen maar, ik heb de dood net zo lief als mijn muziek..
Datum:
24-12-2008
Naam:
Bryan
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-brabant

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.