Levensverhalen (pagina 951)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Straatleven

ik zat al op vrij jonge leeftijd in een straatgang waarin veel oudere leden zaten.
Vaak werd ik hier misbruikt
En aangezien ze meestal groot geschapen waren maakte het niet makkelijker :(
Elke dag gebeurde het weer, en als ik weigerde werd mijn familie bedreigd.
uiteindelijk ben ik egen anders gaan wonen.
Maar het blijft me achtervolgen in mn dromen
Elke nacht voelt het alsof ik misbruikt word.
Het is 1 ware hel, ik kan er niet meer tegen :(
Ik probeer altijd de stoere jongen uit te hangen maar diep van binnen ben ik een gemolesteerde en kapot gemaakte jongen.
Ik denk er elke dag aan om er een einde aan te maken...
Datum:
28-02-2009
Naam:
Terrence
Leeftijd:
19
Provincie:
Noord-holland

Niemand

Niemand die weet dat ik soms huil,
Niemand die weet dat er diep in
mijn hart een depressief mensje schuilt,
Niemand die weet, dat ik eigenlijk niemand wil zijn!
Ik denk dat NIEMAND wil dat ik überhaupt leef..

Was ik maar nooit op deze wereld gekomen..
Niemand die daar moeite mee had gehad..
Denk ik..
Misschien is het maar beter zo..
Misschien moet ik maar beter niet meer leven..
Maar iets houd me hier,
Alleen iets is een groot woord..
Iets kan ALLES zijn en tegelijkertijd ook niets..

Wat is iets? Ik weet het niet..
Zou het dan toch niets zijn?
WAT MOET IK DOEN!?
Ik heb alles geprobeerd, maar niks dat nog helpt.
Snijden doet zelfs geen pijn meer..
Ik denk dat ik niet op deze wereld hoor..
Fout gemaakt ofzo0..
Het zal allemaal wel,
Ik wacht nu tot ik alles verkloot heb..

Mariëtte.
Datum:
28-02-2009
Naam:
Mariëtte
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

Hoe kom ik hier in godsnaam uit..

Elke dag voer ik een monoloog met mezelf, wat mij steeds dieper de shit in helpt. Als ik dingen fout doe scheld ik mezelf soms harop uit.. De scheldwoorden komen aan, ook al komen ze uit mijn eigen mond.

Op mijn 13e heb ik mijn beide ouders verloren. Mijn vader bbracht mijn moeder om, waarna hij zelf twee jaar later in de gevangenis stierf. Sinds dien heb ik in een roes geleefd en ben ik vanaf mijn 16e aan het blowen geslagen. emt af en toe een tussenstop blow ik nu op mijn 21ste nog steeds.

Elke dag word ik gekker.. Ik kan niet normaal met mijn tweelingzus en zusje omgaan omdat we altijd in een hel hebben geleefd. En sinds we uit elkaar zijn na alle drama, kunnen we nog niet normaal met elkaar om gaan.

Elke dag is een hel. Zelf een normale liefdesrelatie kost mij te veel enegergie door mijn vage gedrag. Ik ben agresief, onzeker, zelfverzekerd en grappig tegelijk. Al mijn gevoelens en emoties lopen soms door elkaar. Ik word wakker bij mijn vriend en begin over mijn overleden moeder te praten. Zomaar uit het niets.

Ik heb het gevoel dat ik niet meer spoor. Ik schled mezelf elke dag uit. En tijdens rueizes met me vriend breek ik glazen om mijn polsen en er mee door te snijden. Elke dag denk ik wel minimaal 3 keer aan zelfmoord plegen. Vage gedachtes...Zoals voor de trein springen of een overdosis ibuprofen.
Datum:
28-02-2009
Naam:
Misses Knowless
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

ik voel me naar

m'n vader zit in India voor 2 maanden en mijn opa is niet zo lang geleden overleden en mijn moeder moet een verbouwing van ons nieuwe huis organiseren, mijn moeder heeft het erg zwaar en ik haal alleen maar slechte cijvers op school. ik heb bij mijn vorige rapport de belofte gedaan dat mijn cijvers beter zouden worden. die belofte ben ik niet nagekomen. ik bid tot god maar het lijkt of hij er niet is. ik heb het gevoel dat ik mezelf pijn wil doen. m'n moeder vind dat ik te egoïstisch ben.
Datum:
28-02-2009
Naam:
jems
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

Wachtkamerwezen

Ik mag alles van mij zelf als ik maar geluk voelen kan. Op mijn 11e was het op eens niet meer vanzelf sprekend dat ik gelukkig was. Er was opeens angst. Sindsdien is geluk steeds verbonden geweest met middelen als alcohol of drugs. Ik weet onderhand dat zelfmoord voor mij eigenlijk niet meer kan. Omdat er iemand na mij is. Soms wens ik mij weg.
Maar meestal hoop ik op beterschap al 33 jaar.
Datum:
28-02-2009
Naam:
Solo
Leeftijd:
44
Provincie:
Noord-holland

van liefde, naar vrienden, naar eeuwige ruzie

Een half jaar geleden leerde ik een hele leuke jongen kennen. We kregen al heel snel iets en dat heeft zo'n 5 maanden geduurt, totdat ik erachterkwam dat hij ook een andere vriendin had. Toen ik erachter kwam, hadden ze 3 dagen. Het rare was, was dat ik niet boos was op mijn (ex)vriend. We besloten gewoon vrienden te blijven. We hadden daarna nog een paar keer afgesproken om te "chillen" maar dat liep allemaal anders. We gingen wel wat verder. We hadden er allebei spijt van en we besloten allebei niks te vertellen aan zijn nieuwe vriendin. Maar toen kreeg die vriendin privé-berichten van mij op hyves waar van alles in stond (dingen die ik met mijn ex had gedaan tijdens het "chillen") Het rare is, is dat wát er in die berichten staat wel klopt, maar het is niet alleen door mij verstuurd. Ik snap niet hoe het kon. Bijna niemand wist wat ik en mijn ex gedaan hadden en al helemaal niemand wist mijn wachtwoord op hyves. Ik heb mijn wachtwoord een aantal keer veranderd, maar de berichten bleven verstuurd worden. Eerst wist mijn ex niet wat hij moest geloven. Zijn vriendin of zijn allerbeste maatje (ik dus) Uiteindelijk op een dag kreeg ik een sms van mijn ex dat hij nooit meer contact met me wilde hebben. Dus ik vroeg waarom. Toen antwoorde hij dat ik zelf wel wist waarom en dat ik ook zelf wel wist wat ik tegen zijn vriendin gezegt had. Ik snapte er helemaal niks van. Ik heb vaak geprobeerd nog contact met hem te zoeken om alles uit te praten, want ik wil hem gewoon niet als mijn maatje verliezen. Hij heeft alleen niet gereageert. Ik ben mijn allerbeste maatje kwijt. Mijn alles in mijn leven heeft mij in de steek gelaten. Ik weet dat anderen vinden dat het een eikel is dat hij zoiets doet, maar al die anderen hebben makkelijk praten. Ik voel me zo alleen de laatste tijd en er is niemand waarmee ik erover kan praten. Dit is nu al bijna een maand aan de gang, maar ik wordt elke dag alleen maar verdrietiger. Daarom denk ik aan zelfmoord.
Datum:
28-02-2009
Naam:
Lily
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

Van binnen al dood

Jarenlang maak ik telkens weer iets mee, wat me totaal opbreekt. Elke keer als ik denk overeind te krabbelen, wordt ik weer teruggeschopt. Verscheidene pogingen gehad, en ik denk er de laatste tijd steeds weer aan. Ook weer geprobeerd, maar tevergeefs. Ik durf ten eerste niet omdat ik bang ben voor de pijn. Niet alleen voor mijn lichamelijke pijn, maar ook voor de pijn die mijn omgeving zal hebben. Ik kan het ze niet aandoen, dus vecht ik door. Maar af en toe wil ik niets anders dan weg van aarde, ik kan eht soms echt niet meer aan. Mishandelt door mijn basisschoolmeester twee jaar lang, slechte band met me vader, waar ik werkelijk het meest van hou, aanranding gehad, mijn vriendinnen hebben me allemaal in de steek gelaten en ik wordt regelmatig gekwetst. Ook ben ik biseksueel, zowel relaties met jongens als met meisjes weet ik niet vol te houden. De laatste met mijn eerste meisje is afgelopen zondag uitgegaan. Ik ben blij voor haar. Ik ben te labiel om van gehouden te worden...
Datum:
27-02-2009
Naam:
Mariëlle
Leeftijd:
17
Provincie:
Utrecht

ik sta nog steeds maar voor hoe lang.

ik heb een hoop meegmaakt mensen . ik slaap slecht door de velle nacht merries .Ik kan mijn gevoelens moeilijk uiten omdat er simpelweg geen mensen zijn die de moeite nemen om echt te luisteren . De enigste waar ik van hou heeft me verlaten voor haar eigen 'bestwil' en uiteindelijk voor haar wraak. Die heeft zij gehad ik ben te ver gekomen om nu op te geven .Ik wil echt wel vechten om te leven . als mijn fammilie eindelijks een duidelijk praat in plaats van te dreigen je gaat naar een inrichting .daar heb ik hellemaal niks aan dan wordt alleen maar erger van .Ik wil een knuffel en uiteindelijk wil ik van ouderdom sterven.Maar als niemand het begrip heeft om mij te laten praten zodat ik het beter van me af kan zetten. Dan zal ik hellaas er voor kiezen om te sterven zonder liefde om je heen is er geen begrip of een reden om te leven.wie weet stuur ik nog en nieuwe post hier voor verbeteringen ik hoop het .
Datum:
27-02-2009
Naam:
tjer
Leeftijd:
24
Provincie:
Noord-brabant

doei

hee....
ik ben 12 jaar zie het leven niet meer zitten... meer heb ik nix te vertellen
Datum:
27-02-2009
Naam:
gaat je nix aan
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-holland

kan het niet meer aan

help!!! zou ik zeggen, moest er nog iemand in m'n vriendenkring of familie het zichzelf aantrekken, aub, HELP.. je zou denken van wel, dit is echter een ver verleden.. men broer kent me niet, m'n zus wil me niet zien (omdat ik niet voor haar dochter wil zorgen (omdat ik GDVRD verteerd word van verdriet elke seconde alleen!!!!!!!) ik zou echt wel willen, maar voel me zo leeg vanbinnen, het is zo lang geleden dat ik nog eens gelachen heb..
en met men moeder heb ik medelijden, ze isn prachtvrouw, die alles voor me zou doen, maar zie ze elke dag meer en meer aftakelen en wenend in slaap vallen omdat ze haar kleindochters niet mag zien...

nu leef ik van dag tot dag, mezelf bedwelmen (joints, alcohol,...) als ik s avonds thuis ben, het is nu meer dan 2jaar geleden sinds men vriendin het met me uitmaakte, ik heb geen enkele nacht meer nuchter kunnen slapen, ik heb geprobeerd, god wat heb ik geprobeerd..., maar dan lig ik te drijven in een zee van tranen, men zegt dat door de moderne communicatie iedereen dichterbij is gekomen, ik voel echter het tegenovergestelde, ik heb me nooit verbonden gevoeld door gsm of msn, ik zou niet liever willen dat iemand, mn zus of broer, desnoods moeder naast me kwam zitten in bed, mn hand nam, en me vroeg; jongen kan ik je helpen? miss gebeurt dit in perfecte gezinnen, maar bij mijn gezin is dit nooit gebeurd, mn vader heeft ons verlaten toen ik 7jaar was.
God wat wens ik dat ik voor de eerste keer eens een knuffel zou krijgen van men eigen familie... Door die afwijzingen kan ik nu van mezelf zeggen dat ik meer en meer naar de dood verlang (hoewel er mensen zijn die VEEL meer problemen hebben, zoals men beste vriend o.a., ik wil geen beter leven, gewoon een ander leven, een leven dat de moeite waard is.. men verhaal gaat maar over 1 ding; eenzaamheid...
maar wat me echt verontrust is dat ik vroeger met tranen in de ogen sites als deze bezocht, maar de laatste tijd ween ik niet meer...
Datum:
27-02-2009
Naam:
penance
Leeftijd:
26
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.