Levensverhalen (pagina 952)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

van liefde, naar vrienden, naar eeuwige ruzie

Een half jaar geleden leerde ik een hele leuke jongen kennen. We kregen al heel snel iets en dat heeft zo'n 5 maanden geduurt, totdat ik erachterkwam dat hij ook een andere vriendin had. Toen ik erachter kwam, hadden ze 3 dagen. Het rare was, was dat ik niet boos was op mijn (ex)vriend. We besloten gewoon vrienden te blijven. We hadden daarna nog een paar keer afgesproken om te "chillen" maar dat liep allemaal anders. We gingen wel wat verder. We hadden er allebei spijt van en we besloten allebei niks te vertellen aan zijn nieuwe vriendin. Maar toen kreeg die vriendin privé-berichten van mij op hyves waar van alles in stond (dingen die ik met mijn ex had gedaan tijdens het "chillen") Het rare is, is dat wát er in die berichten staat wel klopt, maar het is niet alleen door mij verstuurd. Ik snap niet hoe het kon. Bijna niemand wist wat ik en mijn ex gedaan hadden en al helemaal niemand wist mijn wachtwoord op hyves. Ik heb mijn wachtwoord een aantal keer veranderd, maar de berichten bleven verstuurd worden. Eerst wist mijn ex niet wat hij moest geloven. Zijn vriendin of zijn allerbeste maatje (ik dus) Uiteindelijk op een dag kreeg ik een sms van mijn ex dat hij nooit meer contact met me wilde hebben. Dus ik vroeg waarom. Toen antwoorde hij dat ik zelf wel wist waarom en dat ik ook zelf wel wist wat ik tegen zijn vriendin gezegt had. Ik snapte er helemaal niks van. Ik heb vaak geprobeerd nog contact met hem te zoeken om alles uit te praten, want ik wil hem gewoon niet als mijn maatje verliezen. Hij heeft alleen niet gereageert. Ik ben mijn allerbeste maatje kwijt. Mijn alles in mijn leven heeft mij in de steek gelaten. Ik weet dat anderen vinden dat het een eikel is dat hij zoiets doet, maar al die anderen hebben makkelijk praten. Ik voel me zo alleen de laatste tijd en er is niemand waarmee ik erover kan praten. Dit is nu al bijna een maand aan de gang, maar ik wordt elke dag alleen maar verdrietiger. Daarom denk ik aan zelfmoord.
Datum:
28-02-2009
Naam:
Lily
Leeftijd:
14
Provincie:
Zuid-holland

Van binnen al dood

Jarenlang maak ik telkens weer iets mee, wat me totaal opbreekt. Elke keer als ik denk overeind te krabbelen, wordt ik weer teruggeschopt. Verscheidene pogingen gehad, en ik denk er de laatste tijd steeds weer aan. Ook weer geprobeerd, maar tevergeefs. Ik durf ten eerste niet omdat ik bang ben voor de pijn. Niet alleen voor mijn lichamelijke pijn, maar ook voor de pijn die mijn omgeving zal hebben. Ik kan het ze niet aandoen, dus vecht ik door. Maar af en toe wil ik niets anders dan weg van aarde, ik kan eht soms echt niet meer aan. Mishandelt door mijn basisschoolmeester twee jaar lang, slechte band met me vader, waar ik werkelijk het meest van hou, aanranding gehad, mijn vriendinnen hebben me allemaal in de steek gelaten en ik wordt regelmatig gekwetst. Ook ben ik biseksueel, zowel relaties met jongens als met meisjes weet ik niet vol te houden. De laatste met mijn eerste meisje is afgelopen zondag uitgegaan. Ik ben blij voor haar. Ik ben te labiel om van gehouden te worden...
Datum:
27-02-2009
Naam:
Mariëlle
Leeftijd:
17
Provincie:
Utrecht

ik sta nog steeds maar voor hoe lang.

ik heb een hoop meegmaakt mensen . ik slaap slecht door de velle nacht merries .Ik kan mijn gevoelens moeilijk uiten omdat er simpelweg geen mensen zijn die de moeite nemen om echt te luisteren . De enigste waar ik van hou heeft me verlaten voor haar eigen 'bestwil' en uiteindelijk voor haar wraak. Die heeft zij gehad ik ben te ver gekomen om nu op te geven .Ik wil echt wel vechten om te leven . als mijn fammilie eindelijks een duidelijk praat in plaats van te dreigen je gaat naar een inrichting .daar heb ik hellemaal niks aan dan wordt alleen maar erger van .Ik wil een knuffel en uiteindelijk wil ik van ouderdom sterven.Maar als niemand het begrip heeft om mij te laten praten zodat ik het beter van me af kan zetten. Dan zal ik hellaas er voor kiezen om te sterven zonder liefde om je heen is er geen begrip of een reden om te leven.wie weet stuur ik nog en nieuwe post hier voor verbeteringen ik hoop het .
Datum:
27-02-2009
Naam:
tjer
Leeftijd:
24
Provincie:
Noord-brabant

doei

hee....
ik ben 12 jaar zie het leven niet meer zitten... meer heb ik nix te vertellen
Datum:
27-02-2009
Naam:
gaat je nix aan
Leeftijd:
12
Provincie:
Noord-holland

kan het niet meer aan

help!!! zou ik zeggen, moest er nog iemand in m'n vriendenkring of familie het zichzelf aantrekken, aub, HELP.. je zou denken van wel, dit is echter een ver verleden.. men broer kent me niet, m'n zus wil me niet zien (omdat ik niet voor haar dochter wil zorgen (omdat ik GDVRD verteerd word van verdriet elke seconde alleen!!!!!!!) ik zou echt wel willen, maar voel me zo leeg vanbinnen, het is zo lang geleden dat ik nog eens gelachen heb..
en met men moeder heb ik medelijden, ze isn prachtvrouw, die alles voor me zou doen, maar zie ze elke dag meer en meer aftakelen en wenend in slaap vallen omdat ze haar kleindochters niet mag zien...

nu leef ik van dag tot dag, mezelf bedwelmen (joints, alcohol,...) als ik s avonds thuis ben, het is nu meer dan 2jaar geleden sinds men vriendin het met me uitmaakte, ik heb geen enkele nacht meer nuchter kunnen slapen, ik heb geprobeerd, god wat heb ik geprobeerd..., maar dan lig ik te drijven in een zee van tranen, men zegt dat door de moderne communicatie iedereen dichterbij is gekomen, ik voel echter het tegenovergestelde, ik heb me nooit verbonden gevoeld door gsm of msn, ik zou niet liever willen dat iemand, mn zus of broer, desnoods moeder naast me kwam zitten in bed, mn hand nam, en me vroeg; jongen kan ik je helpen? miss gebeurt dit in perfecte gezinnen, maar bij mijn gezin is dit nooit gebeurd, mn vader heeft ons verlaten toen ik 7jaar was.
God wat wens ik dat ik voor de eerste keer eens een knuffel zou krijgen van men eigen familie... Door die afwijzingen kan ik nu van mezelf zeggen dat ik meer en meer naar de dood verlang (hoewel er mensen zijn die VEEL meer problemen hebben, zoals men beste vriend o.a., ik wil geen beter leven, gewoon een ander leven, een leven dat de moeite waard is.. men verhaal gaat maar over 1 ding; eenzaamheid...
maar wat me echt verontrust is dat ik vroeger met tranen in de ogen sites als deze bezocht, maar de laatste tijd ween ik niet meer...
Datum:
27-02-2009
Naam:
penance
Leeftijd:
26
Provincie:
België

Levend dood

natuurlijk zoals iedereen heb ik ook wel eens dagen dat ik liever onder de trein lig, maar gelukkig heb ik dat niet meer.

waarom":

- heb een huis boven me hoofd, heb eten en kleren
- heb ouders, hoeveel we vaak ruzie maken.
- kan ademen, denken en voelen.
- ben niet bezig met mezelf maar maak me nuttig voor de maatschappij, Zwakkere mensen helpen, die het slechter hebben dan ik .

Wil je liefde, dat krijg je van mensen die je help, die het hard nodig hebben.
De liefde die je van zulke mensen krijgt is duizend keer mooier dan de liefden van je vrienden, vriend o f vriendin.

Voldoening: dat krijg je wanneer je mensen help die niks kunnen zonder jou.

Veel mensen in Afrika hebben geen dak boven hun hoofd, geen eten, geen kleding.

Wanneer je dit allemaal niet hebt mag je aan dood denken, anders ben dankbaar voor als je hebt

Zo kom ik over mijn depressie en zelfmoordpogingen,



Datum:
26-02-2009
Naam:
NOA
Leeftijd:
21
Provincie:
Drenthe

Achja.

Ik ben eigenlijk niet van plan hier een mega verhaal neer te zetten, probeer het zo kort mogelijk te houden.
Ik ben Kirsten, meisje van 16 jaar, woont in Tilburg en ben emo. Ook al hou ik niet van labellen. Ik ben helemaal niet depressief, alleen teleurgesteld in de maatschappij. Waarom moet altijd alles zo perfectionistisch zijn? Ik ben zelf nogal mollig, en ben mijn hele leven verteld dat ik lelijk ben. Muziek helpt mij met het verwerken van reacties, terwijl het toch altijd in je hoofd blijft hangen. Ben al 3 vrienden kwijt geraakt aan zelfmoord. heb er zelf ook vaak aangedacht, 2x poging gedaan. Dosis elke keer niet genoeg geweest. Ik ben nu niet meer van plan om zelfmoord te plegen, eigenlijk is het erg egoistisch. Mijn beste vriendin weet heel veel over mij, maar niet over mijn zelfmoordpogingen. Dat wil ik haar niet aandoen. Mijn ouders? bijna geen steun. Snappen mij en het emo-gedoe niet. Jongen? Hmm. voor mij geen intimiteit, durf het niet. Angst om weer bedrogen te worden. Achtergelaten met verdriet wat nooit meer verdwijnt. Een reactie "Kirsten, ik vind je mooi zoals je bent", is erg leuk. Maar ik geloof je niet. altijd verteld dat ik lelijk was, gaat mij nu niet overtuigen dat jij mij mooi vind. Mijn leven is kud. Veel ruzie en uitzichtloosheid. Ben ook een tijdje verslaafd geweest aan XTC maar ben ik ook mee gestopt. reden? me beste vriendin. oorzaak? een jongen. In 2007 is er een jongen van mijn school voor de trein gesprongen. In dezelfde week sprongen er nog 3 anderen voor de trein. Is het zo makkelijk? Ik wou dat het zo was. Ik streef eigenlijk naar een pijnloze dood, als ik echt het lef zou hebben. Polsen doorsnijden doe ik niet, dat heeft geen zin. Ik snij mezelf nu al en dat heeft al geleid tot argwaan van velen om mij heen. -ik lees nu terug wat ik heb geschreven, en eigenlijk gaat het nergens over - Ik wilde gewoon even zeggen dat de maatschappij ZO ERG IS. Iedereen moet dun en perfectionistisch zijn. Meesten mensen zijn dat niet. Dus waarom kan ik niet mooi zijn en mezelf geaccepteerd voelen?
Ik voel me lelijk en vies.
Kirsten
Datum:
26-02-2009
Naam:
Kirsten
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

Geen reden om op te staan.

Ik heb het gevoel dat ik elke morgen voor niks op sta. Dat ik geen redenen heb, om naar school te gaan. Ik heb geen echte vrienden, gelukkig wel wat mensen waar ik bij kan staan. Die mensen verwachten dingen van mij. ze verwachten dat ik achter hen aanloop, terwijl ik dat niet doe, of wil. Mijn punten op school zijn slecht. Ik zal dit jaar waarschijnlijk over moeten doen. Thuis gaat het ook niet goed. mijn moeder heeft een ziekte gehad, en mijn vader word erg kwaad om niks. Hij begint te schreeuwen, en te schelden. Ook dreigt hij te slaan of te schoppen. Dat doet hij gelukkig niet bij mij, wel bij mijn broertje. Hij is nog maar 12.Mijn broertje speelt nu ook vaak gewelddadige spelletjes op het internet of zijn spelcomputer. Hij slaat mij nu heel vaak, en scheld mij uit. Ik denk dat dit door mijn vader komt. het rare hieraan is, dat mijn moeder wel de baas in huis is. Zij probeert altijd rekening met iedereen te houden. Mijn vader luisterd altijd naar haar. Mijn moeder kleineert hem wel vaak. ze is ook gauw geirriteerd, en zegt dingen die ze niet meent. Daar ben ik aan gewend, want daar ben ik mee opgevoed. Op school ben ik erg verlegen, en zoals ik al zei niet veel vrienden. het is nu ook weer niet zo dat ik niemand heb, maar dat zijn mensen die, nou ja, iets te min zijn voor mij. Zij horen bij het groepje 'Gothics en emo's' Niet dat ik daar problemen mee heb natuurlijk, maar zij zonderen zichzelf altijd af. De meesten van hun hebben ook thuis problemen. Ik werd in de eerste en tweede klas erg gepest. Door de manier waarop je mijn naam schreef, en ik zag er niet leuk uit. Iedereen was tegen mij, en ze sloten mij altijd buiten. Ik hbe de zolderkamer, en hbe vaak overwogen om via het trapgat naar de hal beneden te springen. Ook ben ik vaak met mijn benen uit het raam gaan zitten, om vervolgens te springen. Steeds heb ik het niet gedaan, omdat ik mijn familie niet wil teleurstellen. Ik stelde vaak mijn eigen begrafenis voor, en zie dan mensen huilen, en mensen hornen denken en zeggen dat ze erg veel spijt hadden van wat ze hadden gedaan.
Nu ik in de derde zit, is alles veranderd. Nog steeds wil ik niet denken aan de toekomst, en wil ik dat de tijd blijft stilstaan. Ik heb mijn uiterlijk veel veranderd. Mijn kleding ook. Ik ljik totaal niet meer op het meisje van een paar jaar gelden. Ik heb meer vriendinnen gekregen. Ik heb het gevoel, dat ik zalles zelf erger maakt. Volgens mij komt het allemaal door de pubertijd. In de derde klas leer je veel mensen kennen. Ook mensen waar je helemaal niet om wilde leren gaan, leer je vertrouwen. Ik heb er nu geen problemen meer mee om op te staan.
Datum:
26-02-2009
Naam:
M
Leeftijd:
14
Provincie:
Anders

Genoeg van alles!

Ik ben 24 jaar oud, ik heb niets bereikt in het leven, ik ben een nietsnut. Ik haat me zelf, niemand houd van mij. Ik heb geen vriend of man die van mij houd en me gelukkig maakt. Soms denk ik, ik wil me dood snijden. De andere keer denk ik, ik ga mezelf ophangen. Als ik een pistool had zou ik niet eens twijfelen, op mijn hersens gericht en bang!

Datum:
26-02-2009
Naam:
No name
Leeftijd:
24
Provincie:
Noord-holland

Ik wil niet meer

Na 2 jaar alleen maar pech zie ik geen uitweg meer. Het gevoel dat het leven geen zin meer heeft is zo sterk aanwezig.
2 jaar alleen maar ellende, tegenslag, verdriet, pijn en shit.
Ik zie geen uitweg meer...geen steun ervaren van familie. Je in de steek gelaten voelen door de mensen om je heen is vreselijk.
Datum:
26-02-2009
Naam:
anno
Leeftijd:
45
Provincie:
Friesland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.