Levensverhalen (pagina 944)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

zelfmoord.

Hey,

Ik ben een meisje van 15 jaar & loop al bijna 3 jaar met zelfmoord gedachten.
De oorzaak is een slechte jeugd het ging vroeger nooit goed op school & ik werd vaak geslagen door mijn moeder ( nu nog steeds )
Met de jaren werd het minder & daar was ik blij om & het ging ook beter op school enzo & ik kon het goed met mensen vinden.

Totdat ze theo leerde kennen.
in het begin was ik blij voor mijn moeder dat ze weer in love was. & theo leek ook een hele aardige man.
totdat we een keer naar Frankrijk gingen met zijn alle.
Ik was chagerijnig omdat ik niet in het donker naar de paarden mocht, dus ik keek de hele avond chagerijnig & toen zij theo opeens : ' heb je ook een ander gezicht' ik reageerde niet & hij bleef de hele avond maar door zeuren.

Ik ging naar bed & heb heerlijk geslapen.
De volgende ochtend was het zover theo was boos & ik wou niet mee naar de stad.
Ik was weggelopen uit angst dat ik weer geslagen zou worden.
Hij kwam met de auto achter me aan & al was ik niet op de hooibalen gesprongen had ik onder de auto gelegen.

Maargoed hij sleurde me van de hooibalen af & greep me bij mn keel & schreeuwde tegen me ik was helemaal overstuur & moest huile maar hij bleef schreeuwen & me moeder stond erbij maar die stond maar een beetje te kijken.
Ik had er zo de pest in dat ze niks deed me eigen moeder.

totslot begon ik mezelf te snijden omdat dat een oplichting bleek te zijn.
een paar maanden later hadden we een feest, gewoon in NL weer.
Dus we moesten bij theo overnachten omdat dat weer een halfuur rijden scheelde.
Ik wou niet alleen in de huiskamer slapen want dat vond ik dood eng, zo alleen in een huis waar je nog nooit bent geweest & in een dorp waar je nooit bent geweest.
Toen kregen we het weer hij gooide me op de bank en ging op me zitten & hij greep weer naar mijn keel
Dit keer was ik bijna gestikt & k spuugde een beetje bloed op.

2 jaar later gingen ze samenwonen ik ben nu ondertussen dus 15 jaar bijna 16.
Hij heeft me niet meer bij mijn keel gegrepen maar hij bedreigt me wel vaak.
Ik werk nu op een dresuurstal & heb het erg naar mijn zin maar als ik een dagje vrij wil dan kan dat niet want dan zit ik de hele dag alleen met theo.
& ik ben bang voor hem dus dat gaat niet.

Ik vraag me vaak af waarom ik leef ik bedoel mijn ouders geven niet om me & me oma is er niet meer.
Voor de rest heb ik niemand waarmee ik goed kan praten.
Alleen er is wel iemand maar die heeft bijna nooit tijd want die heeft het druk met een eigen bedrijf.

Ik heb vaak geprobeerd zelfmoord te plegen, zoals me pols doorsnijden in een warm bad, mezelf ophangen & dat soort dingen maar iets hield me tegen wat weet ik niet.
Maar ik wil nog steeds zelfmoord plegen dus misschien ben ik er straks wel niet meer.
Ik haat me leven waarom bestaat het leven eigenlijk is het een soort straf of is het geluk?
Datum:
12-03-2009
Naam:
Shirley
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

ik

al zolang zit ik met het gevoel het gevoel wat niet te omshrijven is.....niet in woorden uit te leggen het gevoel dat niet zo maar weg gaat zoveel onrust inmijn hoofd ik kan het niet zomaar laten stoppen 1 manier is ervoor....maar de gedachte hoe en wat bang om te leven en bang om dood te gaan altijd die onzekerheid word het ooit anders????
Datum:
12-03-2009
Naam:
Indo
Leeftijd:
22
Provincie:
Groningen

Als me niet snel iets wordt gegeven dan zal ik alle pijn wegenem

Geef me wat pille en ik zal mezelf kille.
Dit is zeker niet het leven wat zou wille.
Tog probeer ik hier the chille en me gevoel op te tille. Maar in zwart blijft mijn lichaam trille.

Dus pass die pille en geef me dat mess.
Ik snij alles strezz bij mezelf weg. Wat is echt wat is nep dit pad wat ik aflloop is niet recht.
Dus pak ik die strop en hang mezelf op. Ga alle jaren van binnen uit kapot. verrot . Een dag stond ik aan de top , toen zette god me in een krot. Het leven is focked op.

Dus verkoop me het lood. Ik stop mijn nood in de loop en ga voor de laatste keer op rook.
Datum:
12-03-2009
Naam:
P...K.....
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-brabant

mijn dochter slaat zich zelf

mijn dochter woondt in een internaat,inter naat heet daelzicht,maar mijn dochter wildt niet meer daar wonen,wandt als je daar woondt moet je boven op je slaap kammer etten ,niet als normaal in woonkammer,maar mijn dochter belde mij op een vrijdag op en zei huillend tegen mij dat zei niet meer daar wildt wonen ,zei wildt naar huis ,toen zei mijn dochter ook nog dat zei zich zelf slaat ,doen zei ik tegen mijn dochter dat zei eerst de trannen moet weg vegen en dan rustig met mama pratten ,en dat deed zei ook ,toen zei mijn dochter dat zei naar huis wou ,toen zei ik dat mijn dochter met de beleiding gaat wandellen en dat nog eens met de beleiding gaat pratten ,toen zei mijn dochter dat de beleiding geen tijd heeft ,toen zei ik tegen mijn dochter ga dan mijn jouwn vrienddin spellen die daar ook woondt ,maar toen heb ik william schrikker gebeld ,wandt mijn dochter heeft een voogd ,en die zegt dat mijn dochter in het internaat moet blijven ,maar ik weet als er nicks aan gedaan wordt doet mijn dochter zelf moord ,en zo ver laat ik het niet komen
Datum:
12-03-2009
Naam:
jose
Leeftijd:
48
Provincie:
Limburg

laat maar weer vallen!

Mijn leven staat alleen maar in het teken van afscheid en erger nog van in de steek laten. Ik voel me alleen en ben ook alleen: in mijn verhaal, in mijn leven, in alles. Ik wil heel graag het allerlaatste doen, wat ik alleen MOET doen: sterven.
Mijn ellende is alleen, dat ik er geen andere mensen mee wil belasten of opzadelen . Ik gun nl. niemand zo'n klote-leven alsdat ik moet leven. Mensen zeggen altijd: hij/zij heeft zich van het leven beroofd, nou ik kan je vertellen, dat ik me als, als de dag daar is, van het leven zal bevrijden! Mensen moeten ook geen vedriet hebben over mij. Ik ben dat niet waard en als men bij leven niet met mij mee wil/kan voelen en denken, hoeven ze ook niet hypocriet naast mijn dode lichaam te gaan staan snotteren. Vier feest, want ik ben er niet meer en heb (hoop ik) eindelijk rust in dat rot-lijf van mij. hoe ik verder daarboven, als er iets is, gestraft wordt zie ik dan wel. Dit leven leven is voor mij ook en hele grote straf. Elke dag is er 1 en als het donker wordt, ben ik een beetje blij: alweer een dag voorbij. Weer een dag dichterbij mijn dood! Ik kan niet goed slapen en ben dan ook erg vroeg wakker. Als ik het dan licht zie worden, vraag ik me af of ik de avond zal halen, of dat mijn lijf in rust en vrede is. Ik heb wel "hulp" , maar ook daardoor word ik keer op keer pijn gedaan en in de steek gelaten. Is er nog iemand op deze aarde, die naar mij (echt!) luistert? Alles wat ik vraag is gehoord worden, serieus genomen worden, maar o, God, wat is dat moeilijk voor "mensen". Wat heet: IK BEN EEN MOEILIJK MENS! Dat heeft men mij wel genoeg laten blijken, vandaar dat een mooie manier om van me af te zijn, is om dood te gaan. En als het kan, een beetje snel. Ik weet het niet meer....help me en tegelijkertijd: laat maar, ik wil dood! Dank aan degene die de moeite nemen dit te lezen, in de steek laten kan altijd nog !
Gegroet, wereld, ik heb TEVEEL pijn om door te kunnen gaan.
Datum:
12-03-2009
Naam:
elske
Leeftijd:
38
Provincie:
Noord-holland

Ik haat het leven niet het haat mij..

Ik ben het leven gewoon zat.
Ik voel me gewoon trash het enige wat ik goed kon was goede cijvers halen ik had zo de respect van mijn ouders verdiend ook al kreeg ik niet veel liefde..
Ik werd ziek kreeg jeugdreuma en mijn hele wereld stortte in elkaar. Mensen haten mij omdat ik anders ben mijn ouders roepen altijd dat ze me dood willen hebben niet alleen hun maar iedereen doet dat. Ik probeer zo min mogelijk op te vallen ik ben altijd depressief en ik heb niemand ooit in vertrouwen genomen over dit. Ik ben een actrice dus op school word ik als populair gezien en leuk en hefet een geweldig leven maar ik heb nog nooit echte vriendinnen gehad allemaal willen zij mij kennen omdat ik beroemd ben niet om wie ik ben..
Ik wil mijn leven eindigen ik ben het gewoon zat..
Datum:
11-03-2009
Naam:
S.
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

verpest.

nou, ik wil mijn naam liever niet vertellen, maar mijn verhaal wel.

Ik ben 12 jaar en ik heb het gevoel dat ik een verpest persoon ben, dat alles wat ik doe of probeer verpest is.

Op school, ik lijk héél slim... maar dat ben ik niet, ik heb geen vrienden en ik denk dag en nacht aan zelfmoord plegen.

Mijn vader is er bijna nooit voor me en ik word vaak geslagen en er word tegen me geschreeuwd door me moeder.

Ik probeer écht om alles goed te doen maar ik kan het gewoon niet.. alles wat ik doe is stom en slecht. Ik wil gewoon weg hier.

Maar ik ben zo stom! Ik durf niet eens zelfmoord te plegen, ik haat mezelf. het doet me pijn om mezelf te zien, het doet me pijn om te horen wat ik nu weer slecht gedaan heb... Ik wil gewoon dood
Datum:
11-03-2009
Naam:
l.
Leeftijd:
12
Provincie:
Flevoland

ik wil dood omdat ik gepest word

ik ben mijn leven beu want elke schooldag word ik gepest het liefst vanal zou ik zelfmoord plegen want dan ben ik van het pesten verlost en kom ik misschien in een wereld waarin ik niet word gepest . voortdurend word er harry potter gezegd en ik word elke schooldag uitgescholden,belachelijk gemaakt,geschopt sommige dagen ook andere pesterijen. ik heb tot u toe al 10 pogingen gedaan maar telkens doe ik et niet omdak mij veel ontspan en aan leuke dingen denk ma hoelang gaat et nog duren als ik het wel doe
Datum:
11-03-2009
Naam:
pieter
Leeftijd:
13
Provincie:
België

wou effe reageren op mike zen verhaal (wat te doen wat te doen)

Toen ik je verhaal las had ik het gevoel dat ik men eigen gedachten las.
Ik ben zeker dat we niet dezelfde achtergrond hebben , maar toch voel ik me net zoals jij niet op men plaats in dit leven.
Ik heb geen doel voor ogen en nix dat ik verlang.
Ik heb steeds meer het gevoel dat niemand me ooit zal begrijpen , ik kan het nog met handen en voeten proberen uitleggen.
Ik woon momenteel tesamen met men vriend sinds een jaar , het eerste halve jaar verliep vrij goed, ik was zelden depressief etc etc
Helaas komt het nu allemaal terug , ik hou van hem , maar heb niet het gevoel dat we op dezelfde golflengte zitten. ik heb het gevoel dat ie niet met me kan omgaan ,wat me stapelgek maakt.
Ik heb vaak depressive uitbarstingen , waar ik dan plots aanvang te huilen , meestal komt er dan geen woord meer uit me , soms wil ik dan alleen zijn , maar eigelijk wil ik gewoon ondersteuning van hem, door men misschien voor hem bizarre reactie op die depressieve momenten slaat hij ook volledig dicht en gaat me dan negeren ,wat me nog verder tot waanzin drijft. Ik sluit me vaak in de badkamer op waar ik dan meestal men gedachten opschrijf.
Ik snijd vaak in men armen , ik probeer men wonde dan te verbergen, onlangs heeft hij het opgemerkt en ik wou er eigelijk niet over praten. Hij zei enkel dat ik moest beloven het niet meer te doen , wat ik niet kon.
Misschien vragen jullie zich af waarom ik me snijd , moeilijk te geloven maar als ik zo droef ben dat ik geen weg meer weet met men gevoelens , helpt het snijden me. Men gedachten verdwijnen uit men kop en ik ben vol geconcentreerd op elke snede die ik maak , ook het druipende bloed brengt me tot rust.
Om te antwoorden op de vraag : wat te doen zou ik zeggen , veel kan je niet doen.
ik ben sinds ik bewust ben van het leven steeds bezeten geweest met zelfmoord gedachten , ik heb vaak pogingen ondernomen maar de angst voor de pijn was me te groot.
Ik heb elke dag spijt dat ik te laf ben om het te doen en ik ben me zeer bewust dat ik er op een dag niet meer ben en ik kan nog nauwelijks wachten.
Tot het zover is leef ik dag tot dag en ik maak er het beste van , sommige dagen verlopen makkelijker als andere. nuja dat was het dan , als je zin hebt om er wat over te praten dan kan je contact met me opnemen ik heb zelf geen gedacht hoe men hier contact met elkaar opneemt dusja
Datum:
11-03-2009
Naam:
kelly
Leeftijd:
22
Provincie:
Anders

had ik maar

had ik maar geen kinderen,
ik vind het laf om nu eruit te stappen nu de kinderen nog zo klein zijn,
maar eigenlijk is alles dikke shit,
ik kan niets zelfs niet hier weg gaan,
ik ben een slechte vader,
slechte partner,
medewerker, slechte vriend,
eigenlijk ben ik alleen maar me steentje bij aan het dragen om de wereld naar de klote te helpen,
eigenlijk ben ik een waardeloze zak, eigenlijk zou ik gewoon er niet meer willen zijn, er is veel op internet te vinden over zelfmoord, maar ook dat kan ik niet,
had ik maar iets dat me kon helpen, niet meer wakker worden, of ongeneeselijk ziek zijn of gewoon stop, stekker eriut,
had ik maar een oplossing voor deze elende.
Datum:
11-03-2009
Naam:
Ikke
Leeftijd:
99
Provincie:
Anders
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.