Levensverhalen (pagina 939)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

KutLeven 1x

Ik ben een meisje ik zit een in 1ad1x ik voel me gepest ik wil dood. Een jongen houd van me maar ik doe hem alleen maar pijn omdat ik geen vriendje wil. Ik wil mijn studie afmaken maar dat wilt hij niet. Ik heb tegen hem gezegt dat hij 6 jaar moet wachten maar hij is nu boos op mij en komt niet meer naar school.

IK WIL DOOD
Datum:
19-03-2009
Naam:
Kut Leven
Leeftijd:
21
Provincie:
Noord-holland

Heeft mijn leven nog zin?

Ik ben 44 jaar, gehuwd en heb 1 dochter. Ik sta volledig in het teken van mijn gezin. Ik heb het gevoel dat mijn man mijn leven voor mij lijdt. Toch blijft ik hem helpen en steunen. Vorig jaar betrapte ik hem met een andere vrouw. Ik heb het gevoel dat alles wat ik doe niet gewaardeerd wordt. Ik ben een niets. Ik doe niets goed, ik zeg niets goed. Ik ben eenzaam. Ik heb geen vrienden. Ik zoek wel contact met andere mensen maar ik voel mij niet goed genoeg meer voor hun. Ik neem al jaren antidepressiva. Ik weet hoe ik wil sterven alleen het lef ontbreekt. Ik vindt het ook niet fair tegenover mijn dochter dat ik met deze gedachten rondloop. Je kunt beter geen moeder hebben als een depressieve. Ik hou ermee op. ik ga de draad nog maar eens oppakken. Balen dag in dag uit. groeten
Datum:
19-03-2009
Naam:
hv
Leeftijd:
44
Provincie:
België

Wat leven we in een KLOTE wereld.

Waar zal ik beginnen; ik ben iemand die altijd vocht in het leven en probeerde het beste eruit te halen. In mijn jeugd moest me pa al niks van me hebben en zijn graf familie ook niet. Niet dat het verder veel uitmaakt zijn toch allemaal vieze vrouwen en jonge meiden verkrachters. Maar het gevoel niet gewenst te zijn van af je geboorte is toch niet wat je in de koude kleren gaat staan. Tot ongeveer me 9e a 10e jaar ben ik door mijn pa en aanhang geestelijk en lichamelijk kapot gemaakt. Maar het was meer geestelijke manipulatie die de klok luiden. Na jaren nadat ik er niet meer kwam gingen vaak moeizaam voorbij (met aantal leuke jaren) maar dat kwam door het blijkbaar weg proppen van mijn gevoel en de gebeurtenissen die er destijds zijn geweest. Nu ben ik 29 jaar en ben op echt letterlijk op... Heb totaal geen vecht lust meer in mij, mijn vriendin die er meer voor gezorgd dat ik me huisje kwijt raakte en steeds dingen van me verzweeg om me niet te kwetsen of me zorgen te laten maken. Ik woonde 5 jaar weer op mezelf na een daarvoor al moeilijk periode. Was alles weer op een rijtje aan het zetten, maar nu zit ik weer bij me ma, en dat met de leeftijd 29. Me gevoel voor eigenwaarde waar ik zo hard aan had gesleuteld is totaal zoek, ook me passie voor leven wat ik weer een beetje had opgebouwd was weer verdwenen. Zonder enige hulp had ik me eigen uit de goot gehaald. Ik ben op en voel me machteloos tegen deze onmacht maatschappij. Hulp heb ik de laatste tijd geprobeerd te krijgen maar je word van kastje naar de muur gestuurd en zo kan je het dus lekker zelf uit gaan zoeken. Was bezig met een ICT opleiding maar door dat gezeik allemaal, ben ik dat nu ook kwijt en mag ik nu ook nog eens die klote zooi allemaal terug gaan dokken door fouten van school.
Ik probeer me telkens omhoog te werken maar krijg iedere keer een trap na. Dus denk ik de laatste tijd weer aan zelfmoord, was voor mij een lange tijd geleden toen dat weer door mijn hoofd dwaalden. Maar nu is het er weer, mijn hele ik is aangetast ben zeer agressief en schop nu overall tegen aan waar ik kan. Ben nu onhandelbaar aan het worden terwijl ik 5 jaar aan mezelf hebt gesleuteld.
De gedachten zijn alleen wel erger als een paar jaar terug. Soms als ik ineens een huil bui krijg slaat het na een paar minuten om in een ware woede aanval en paniek aanval. Die dingen gecombineerd zorgen ervoor dat ik een gevaar word voor mezelf en me omgeving. Er hoeft maar dit te gebeuren en ik slaat weer door. Wat het ergste is, ik reageer het af tegen de mensen waarvan ik nog zoveel houd. Dit is iets wat me nog meer sloopt van binnen!! En mijn vriendin is al helemaal de lul als het hier om gaat, komt omdat ik moeite hebt haar te vergeven voor wat ze heeft gedaan. Maar ergste is nog dat haar ouders zeer christelijk zijn en haar totaal niet steunen!! Ze hebben haar ook op 17e jaar op de kerkdienst dag uit het huis gegooid!! Echt zwaar christelijk en dan doe je zo iets?? Maar het ging omdat ze met mij ging en dat kon niet dus afstaan die handel tot op zekere hoogte dan he. Na wat er is gebeurd willen ze haar om mij niet helpen, door hun haat ik het christendom nog erger dan ik al deed!! Nu zitten we bij me ma die leeft van een uitkering en haar ouders die leven van een vette baan (haar pa werkt bij esso) kun je nagaan wat dat doet met je. Maar wel met de eer strijken als hun dochter een diploma haalt waarbij ik haar heb geholpen vanwege haar dyslexie. Terwijl hun geen ene poot uitsteken en nog steeds niet doen. Haar zusjes niks meer van zich laten horen en laat ik me al helemaal niet uit over die graf magere Hein broer van haar. Die familie is gewoon 1 groot lachertje en ik bedoel ze allemaal!! Zo ik ben blij dat ik dit kwijt kon, ik hoop dat ik mijn soms zelfmoord gedachten weer kwijt raakt of dat het nu is omdat ik er zo uitzichtloos bij zit. Verder hoop ik dat de mensen hier ook hun steun en goede afloop vinden net als ik. Want al loop ik soms met die freaky gedachten leuk vind ik het dus niet.
Gegroet en mensen veel steun van mij!!!!
Datum:
19-03-2009
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
29
Provincie:
Zuid-holland

mis

ALLES GAAT MIS IN MIJN LEVEN. gelukkig zijn mag ik niet... alles word steeds verpest voor mij ...
ik ben zo gek op een jonge. alleen willen zijn ouders mij niet. na 2 jaar is het hierdoor kapot gegaan... ik was zo gek op hem dat ik nu gewoon niet meer wil leven.. heb net alles uitgezocht over zelfmoord met ibrofen... je heb er 50 voor nodig. ik gad er ma 24 balen duz. me polsen kapot snijden,,, heb ik al... ma werkt niet,,, ik kan het niet te diep met een schaar... ma dood is egt het enige wat ik wil...
ik voel me gebruikt... aan het lijntje gehouden en alles... 2 jaar lang heb ik alles moete geven voor hem,.. ik heb grensen moeten verleggen om hem bij me te houde... me late mishandele door mijn ex om hem bij mij te kunnen krijgen.. en nu is alles kapot,,, alles is voor niets geweest.. ik ben het nu helemaal zat... gistere kwam hij nog bij mij ... alles was goed... het was egt een gewelidige avond en ik heb genote... toen hij weg was kreeg ik een smsje van hem... het is beter dat we stoppen... dit sloeg bij mij in als een bom... eerst seks en dan mij dumpen ... waar haald tie het lef vandaan.... ik voel me nu een goedkope slet.,, en wil egt niet meer leven ... alles is kapot.. alles waar ik om gaf
Datum:
18-03-2009
Naam:
maaike
Leeftijd:
18
Provincie:
Gelderland

Waarom....

Waarom is het zo dat als je iemand leuk vindt...
... deze persoon niet voor je bedoeld is
Waarom achtervolgt de vraag je het hele leven...
Altijd nee... Altijd we kunnen vrienden zijn...
Waarom...
Je vindt wel iemand....
en nu...
Je mag niet klagen....
Je hebt je mooie duitse wagen...
... een dak boven het hoofd...
... een vrouw die alles voor je doet...
... behalve de warmte geven die je nodig hebt...
.. die geen kind meer wil hebben...
Waarom...
Waarom heeft ze een dochter van bijna 21.... ben stapelgek op dat kind... Ze vulde het gemis aan....
Ze is zo zacht... kon met haar lachen...
Totdat er een kwartje viel... En ik wist... Dat het gevoel te groot was... Dat ik nachten wakker lig... als ze weg is...
Zal ze bij een jongen zijn... Zullen ze het gezellig hebben...
Waarom... krijg ik dit weer...
Ik heb toch alles...
Het delen van warmte buiten me relatie... verdooft me gevoelens... Totdat ik thuis ben... dan begint het weer...
Dan denk ik maar aan 1 ding... Laten we mama eruit schoppen... Maar dat kan niet...
Waarom heb die gevoelen...
Geloof niet in God... Als ik dat deed... zou het zijn wil zijn.... Voor het grotere doel...
Een God die mensen pijnigt... Waarvoor, waarom... Waarom moet ik pijn hebben...
Waarom....
Zit soms te denken....
Wat moet ik hier... wat is mijn doel....
Waarom leef ik op deze aarde... en krijg alleen maar ellende....
Datum:
18-03-2009
Naam:
Anonymus...
Leeftijd:
34
Provincie:
Zuid-holland

dood...

Ik heb zo lang al gevochten... ben al zo lang bezig met vechten, in de hoop op een beter leven. Maar het lukt me niet.... ik kan het niet meer, ik wou dat alles over was.. dat er iemand was die zich om mij bekommerde, zodat ik me niet meer zo eenzaam zou voelen.
Ik wil leven maar het lukt me niet:(
Datum:
18-03-2009
Naam:
m
Leeftijd:
27
Provincie:
Utrecht

alleen

Hallo,

ik ben een 28 jarige man die zijn dagen met gaan werken en actief is bij de vrijwillige brandweer - Ambulance. Wat ik zeer graag doe. Ik sta altijd klaar voor de andere. Maar wie staat klaar voor mij? In mijn hele leven heb in de liefde nog geen geluk gehad. Het is alsof ze nooit interesse in me hebben. Ik kan ze nochtans veel aanbieden. Door deze tegenslagen ben ik zo goed als gevoelloos geworden. Het is alsof ik het heb opgegeven, de strijd is gestreden. Het hoeft allemaal niet meer.
Datum:
18-03-2009
Naam:
Ikke
Leeftijd:
28
Provincie:
België

Ik voel me dood.

Het begon allemaal 4 jaar geleden...
Mijn gezin, had een vriend die b. heete, hij was ongelukkig, nee we hadden niks door, eigelijks best wel egoistiesch, maar op de verjaardag van myn zusjes verjaardag kwam ik thuis van school, mijn moeder huilde en vertelde me dat hij zichzelf had opgehangen! toen begonnen al mijn problemen, ik begon met snijden, zelfmoord, roken, drinken en pillen slikken, ik deed alles wat me juist ongezond maakte! Ik heb nadat ik me voor het eerste x snijde gelijk aan mijn moeder verteld, ik was nog maar 10/11 en ik moest met een mevrouw praten, helaas stopte dit omdatik naar zwolle verhuisde, ik werd depressief en begon weer met snijden, ik begon met dronken, als ik alcohol zag aarzelde ik niet, ik deed er alles aan om mezelf kapot te maken, ik liep maandenlang met de gedachten 'waar leef ik voor? ik kan net zo goed nu voor een trein gaan springen' ik begon met roken, ik steelde sigaretten van myn vader, om even nergens aan te denken rookte ik, ik begon met elke dag pillen slikken, maakte me niet uit wat voor pillen ze waren, ik heb op nieuwjaar 08 een poging tot zm gedaan, ik slikte 30 pillen met veel alcohol, maar het mislukte en ik ging over mijn nek, daarnaar heb ik nog in myn slagader gesneden, niet ver genoeg en gaf het op, ik stond een x boven op een flat, met de gedachten 'nu ga ik springen' maar het lukte me niet! laatst is mijn oma overleden, en nu begin ik weer met snijden en alcohol, myn vrienden noemen me daarom ook alcholist, een paar mensen weten van myn snigedrag, ik weet niet hoe lang ik het nog volhou. Ik wil dood.
Datum:
18-03-2009
Naam:
Shannon
Leeftijd:
14
Provincie:
Overijssel

wat ik meemaak

wil je weten wat er in me leven omgaat
nee je kan niet weten wat ik dagelijks meemaak
zo vaak zo kwaad omdat het zo slecht met me gaat
heb geen maat die met een vangnet klaar staat
heb geen meisje die sussend op me in praat
nee daarvan heeft mijn ego zich losgemaakt
en stel nou dat het zo nog lang doorgaat
denk dan dat ik dit touw naar het licht loslaat
Datum:
18-03-2009
Naam:
ppp
Leeftijd:
18
Provincie:
Noord-brabant

zelfmoord

ik wil zelfmoord plegen omdat mn leven kapot is gegaan, na mn vaders dood.
Datum:
18-03-2009
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Friesland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.