Levensverhalen (pagina 916)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

hoe mezelf te doden zonder derden lastig te vallen

Ik wil gewoon dood, euthanesie is verboden, dus hoe dan...
Ik wil niet voor de trein , of van een gebouw eindigen... geen sensatiedood voor mij...ik wil dood, maar anderen hoeven daar geen trauma aan over te houden...ik heb alles al gehoord, niet doen tot doe dan,..maar ik wil stil gaan en t luiefst nu..fuck deze wereld en alles en iedereen die me wat aangedaan hebben,,....een paar van jullie heb ik al teruggepakt, de rest heeft gewoon geluk dat ik ze niet kan vinden..die personen mogen dan wel weer weten dat ik me dood omdat zij t leuk vonden mijn leven te ruineren.. maar zij die onschuldig zijn hoeven er geen trauma aan over te houden,..ik ben een laffaard, en durf mezelf niet te doden, lukt me simpelweg niet...misschien toch maar met mn geweer de straat op en dreigend richting agenten lopen of zo,..kunnen zij t voor me opknappen!!!
Datum:
26-04-2009
Naam:
johan p
Leeftijd:
34
Provincie:
Noord-brabant

ik weet t niet meer..

Het laatste anderhalf jaar gaat het steeds slechter met mij, het begon doordat me vader en moeder gingen scheiden ik wist niet hoe ik dat moest verwerken maar gelukkig kreeg ik steun van me vrienden. Na dat alles verhuisde mijn moeder naar curacou waar me tante woont. Waarna ik na een paar dagen hoorde dat ze er niet meer was.. ik wist niet hoe ik het moest verwerken, en nu zit ik er nogsteeds heel erg mee. Ik woon nu bij mijn vader, maar hij is er bijna nooit hij werkt bij de politie en de laatste tijd is hij ook bij zijn ' vriendin ' waarvan ik pas weet dat hij die heeft en dat hij gaat trouwen met haar hij zei dat ik dan het huis voor mezelf kon hebben zodat ik op mezelf kon wonen en dat hij bij haar gaat wonen en haar kindje. Onderhand alles moet ik hier alleen doen, eten voor mezelf maken, de was, poetsen, hmpf ik word er zo moe van. Zelf doe ik ook wel sporten enzo tussendoor en ik heb zo mijn vrienden waar ik steun van heb maar hun moeten zelf ook hun eigen ding doen. Ik heb een jongen leren kennen waar ik graag mee praat, omdat er niet zoveel jongens zijn waar ik me gevoelens bij kwijtkan waar ik dingen mee kan delen, en omdat hij snapt wat er is en het zelf ook meegemaakt heeft. Alleen.. het klikt best goed tussen ons het liefste zou ik gewoon de hele dag met hem praten, we missen elkaar zelfs en we zouden afspreken maar het komt er maar niet van :(. Ik weet t allemaal niet meer, ik ben naar curacou geweest en de plek opgezocht waar me moeder gestorven is. Ik voel me niet gelukkig zo, het allerliefste wil ik naar me moeder ik wil rust hebben. Geen zorgen, geen verdriet.

Mam, totzo.
ikmisje! :(
Datum:
26-04-2009
Naam:
Anoniem-
Leeftijd:
18
Provincie:
Anders

Ik wil dood.

Ik wil dood. Ik heb het gehad met mijn leven: het is één grote puinzooi! Het doet me verdriet dat ik mijn familie verdriet doe door zelfmoord te plegen. Dat maakt me nóg depressiever dan ik al ben. Ik zie geen andere uitweg: ik wil zo niet verder.
Datum:
26-04-2009
Naam:
Pien
Leeftijd:
30
Provincie:
Groningen

uitweg

zelfmoordplegen is iets wat je beter achterwegen kan laten kijk wat er nog meer in de wereld is dan alleen jezelf. er zijn altijd nog oplossingen om toch gewoon te blijven leven zelfmoord is ook gewoon dat je onder je problemen weg te kunnen komen maar dat kan altijd nog naders denk eraan wat je andere er mee aan doet en dat er nog meer op aarde is.
Datum:
26-04-2009
Naam:
jan
Leeftijd:
15
Provincie:
Gelderland

ik wil dood als me verlaat

Ik word gek elke keer als ik gelukkig ben willen mensen mijn kwetsen het al de zoveelste keer dat iemand waar veel van hou me gaat verlaten ik hou heel veel van hem maar hij scheld me altijd uit en nu vertelt hij dat hij gaat trouwen het is niet eerlijk ik wil ook gelukkig zijn maar ik wil dood is te beter
Datum:
26-04-2009
Naam:
melissa
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

sorry!

ik heb een klote verleden.
ik doe alles fout volgens mijn ouders ze slaan me en randen me aan! ik ben al 4 keer van huis weggelopen en ik wil niet meer!
ik ga van de eerst hoge flat afspringen!

sorry
Datum:
26-04-2009
Naam:
joop
Leeftijd:
14
Provincie:
Zeeland

desalniettemin

Straight to the point; mijn broer heeft op 20 jarige leeftijd besloten niet verder te willen. Het is hem nog gelukt ook, de klootzak.

Het is inmiddels ruim zes jaar geleden, en maak je niet druk, want het gaat niet weg, wordt niet minder, het slijt niet, het leven erna is en blijft kut. Niemand begrijpt je, geen mens heeft begrip voor jou situatie. Iedereen denk dat het na twee weken wel weer goed gaat. Iedereen winpelt het af met "zoek hulp"

Heb mijzelf sindsdien gigantisch klote gevoeld. Het doet zo'n pijn. Een dierbare wil en kun je niet missen, dat gaat gewoon niet. Ik zie hem nog altijd voor me, en beeld me in hoe het samen was. Dat waren nog eens tijden.

Men zegt dat als je zoiets meemaakt je het zelf niet doet, nou ik heb er alles voor over om hem nog één keer te kunnen zien, mee te kunnen praten, en te zeggen dat het een stomme klootzak is.

Het doet zo'n pijn zonder hem te zijn. Hij was mijn makker, ik ging altijd met hem op pad. Ik weet dat hij het goed gevonden heeft. Maar ik moet naar hem toe. Het leven hier doet er niet meer toe. De hele familie kan naar de kloten lopen, ze snappen me toch niet evenals mijn bloedmooie vriendin.

Iedereen denkt dat het slijt, dat doet het absoluut niet, het wordt alleen maar erger omdat het verjaart. Herineringen vervagen, je moet verder op de foto's, familieberichten en de afscheidsbrief.

Nee doe mij maar de tijd dat hij er nog was, dan had ik het touw afgepakt.

Als ik het er moeilijk mee heb wil ik maar één ding, weg van hier.

Dus denk niet dat je alleen bent, ze komen je wel achterna.
Datum:
25-04-2009
Naam:
nvt
Leeftijd:
21
Provincie:
Groningen

Dood...

Wrm nog leven? Waarom nog bestaan?
Is het niet beter als ik zou vergaan?
Het leven doet me zo'n pijn...Ik wil alleen maar bij je zijn...

Ik ben het allemaal beu...
Elke dag ruzie...Elke dag weer gepest worden...Elke avond gaan slapen hopen dat ik nietwakker word...
Ik heb geen vrienden... Wel en vrindin...Maar ze weet zelf niet of ze nog wel bij me wilt zijn... Waarom ben ik er nog? Wat heeft het voor nut...
Datum:
25-04-2009
Naam:
Qonvict
Leeftijd:
17
Provincie:
België

genoeg

Een uitweg, wist ik die maar te vinden. 8 Maanden alleen, een kleiner huis, niet af, kinderen bij mijn ex. Kozen voor een bekende omgeving met geld. Niet voor een rijtjeswoning waar geleg wordt op de kleintjes. Vrienden die geen vrienden waren. Maar elke drie maanden een werkcontract. 45 uur per week werken, wel leuk, dat lijdt lekker af. Een date die meld dat hij alleen wil weten hoeveel hypotheek ik heb en hoeveel geld op de bank, ik moest maar niet denken dat hij om mijn uiterlijk viel. Terwijl mensen om mij heen zeggen dat ik niet lelijk ben. Ja ha ha geloof dat maar.
De eenzaamheid, de gruwelijke eenzaamheid. Het oneindige gemis van die twee kids. Het missen van een paar armen om je heen die zeggen: het komt goed.
Het komt niet goed, het is een kwestie van overleven, en dat gaat niet meer.
Genoeg is genoeg.
Datum:
25-04-2009
Naam:
Sophie
Leeftijd:
48
Provincie:
Noord-brabant

ik mis mijn liefde Z.

ik ben een man van boven veertig en heb heel veel van mijn vriendin gehouden en hou nog steeds zielsveel van haar, alleen door haar labiele gedrag heeft zij en ik het uitgemaakt en ik ben daardoor heel er down en hebt zelfmoord neigingen en heb geen zin om te leven en vindt niks meer mooi en voor te leven.
ik vraag me elke dag af waarvoor ik morgens opsta.
ik heb elke dag pijn aan mijn lichaam en vooral mijn borst.
Als ik met haar ben dan baal ik soms van haar gedrag en maar als ze er niet is dan mis ik haar , en ik weet echt geen raad en niemand begrijpt mij en ze zeggen om haar te vergeten, maar ik kan het niet , zij is voor mijn echt liefde, maar we kunnen elkaar soms niet uitstaan en ze wordt heel erg boos als ik met haar probeert te praten en een discussie is uitgesloten, ze vat alles te persoonlijk op.
Nu ik zonder haar zit baal ik enorm en zie het leven heel somber.
we hebben elkaar heel geleden leren kennen en het was voor mij liefde op het eerste gezicht,maar voor haar was ik een object om te gebruiken op bed.
maar toen ben ik toch verliefd geworden op haar.
en heb altijd zielsveel van haar gehouden en nu weet het niet meer.


een wanhopige
Datum:
25-04-2009
Naam:
joellie
Leeftijd:
42
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.