Ik weet dat er mensen zijn die het erger hebben dan ik, er zijn altijd mensen die het erger hebben dan iemand, maar ik hulp nodig maar ik durf er niet om te vragen.
Toen ik 8-9 jaar was zijn mijn ouders gescheiden, voor die scheiding waren en natuurlijk veel ruzie's etc. Maar sinds ze zijn gescheiden ben ik nooit meer echt blij geweest. Het was alsof er iets weg was. Ik ben op de basisschool jarenlang gepest, dat is pas opgehouden toen ik in de 1ste kwam te zitten van de middelbare school. Ik zat vaak te denken over vroeger of over problemen die ik had. Ik speel sinds m'n 6de gitaar en dat gebruik(te) ik ook als uitweg van down-gevoelens. Ik woonde gewoon bij mijn moeder, maar ik heb nooit echt met haar om kunnen gaan. We hadden altijd ruzie om de kleinste dingen en daardoor voelde ik me ook niet echt beter. Afgelopen zomervakantie heeft ze mij het huis uit gezet en me 'wonende' geplaatst op de woonboot van haar vriend, die ze eigenlijk al had voordat ze gescheiden was. ik heb daar een aantal maanden gewoont. Toen hebben ze me op straat gezet, want ik weet bijna zeker dat, dat gewoon hun plannetje was om van mij af te komen. Ik moest dus wel noodgedwongen bij mijn vader wonen. Dat is een tijd goed gegaan. Maar ik gebruik sinds mijn 13de drugs en dat soort onzin, gewoon om mijn k*t gevoelens even kwijt te zijn. Dat is het afgelopen jaar steeds meer en meer geworden, omdat ik me steeds meer en meer rot voel. Ik heb dan ook het supergrote sterke ongelovelijke vermoeden dat ik manisch depressief ben, en dat al best lang ben (misschien sinds de scheiding al). Ik wil wel me wel laten testen enzo, maar ik ben bang dat ze zullen zeggen dat ik me maar aanstel en gewoon wat positiever moet zijn, terwijl ik zelf echt elke dag zelfmoord gedachten heb en ook een groot aantal keren op een flat heb gestaan om te springen. Tot nu toe werd ik altijd door iemand tegengehouden. (vrienden van me dus).
Wat denken jullie ervan? denken jullie dat ik maar een aanstellertje ben? of denken jullie wat ik denk?
ik ben er heel erg onzeker over omdat de ene zegt dat ik me aanstel en de andere me wel gelooft en omdat ik me zo depressief voel weet ik nog slechter wat ik meot geloven.
gr maks.
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.