Levensverhalen (pagina 530)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Waarom ?

Ik ben Kim en loop ondertussen bijna al een half jaar met zelfmoordgedachten rond.
Niet dat ik ooit iets heb geprobeerd en ik weet niet of ik het ooit van plan ben.
Maar soms wil ik gewoon gaan slapen zonder wakker te worden.
Waarom.. zal ik even vertellen.
Ik ben ongeveer 2 jaar alleen gaan wonen met mijn vriend, in het begin ging het goed maar na een tijd kwam ik erachter dat hij vreselijk véél schulden had.
Ik heb hier met hem over gepraat en we hebben samen naar oplossingen gezocht.
Eén van die oplossingen was om bij schuldbemiddeling te gaan en terug thuis te gaan wonen bij mijn ouders.
Na ong. 3 maanden bij mijn ouders gewoond te hebben, had ik het gevoel dat het iets beter met me ging, had het gevoel dat ik mijn problemen weer aankon.
Maar net toen ik me beter voelde, kwamen mijn ouders met de mededeling dat ze gaan scheiden.
Dit was op zich al een zware klap, maar helemaal toen ze zeiden dat ik hiervoor gezorgd had samen met mijn vriend.
Ik voel me enorm schuldig en probeer nu allerlei oplossingen te zoeken, zodat mijn ouders niet uiteen gaan, want ik weet dat mijn familie mij dat nooit zou vergeven.
Dus gingen we terug op zoek naar een app. dat hebben we nu gevonden, we moeten alleen nog even wachten voor we erin mogen.
Maar nu lijkt het dat mijn ouders ons gewoon buiten wilden, want nu dat ze dat weten gaat het tussen hun weer beter.
En daar ben ik blij om, vergeet me niet verkeerd.
Maar nu heb ik gewoon het gevoel dat ik bij niemand meer terecht kan.
Tegen mijn ouders kan ik niet echt praten, want alles wat ik zeg gebruiken ze nadien toch tegen mij.
Ook vrienden heb ik niet, ben nooit een sociaal persoon geweest.
Maar als ik dan probeer om vrienden te maken, gebeurt er altijd wel iets waardoor er problemen ontstaan.
En nu heb ik natuurlijk het gevoel, dat het allemaal aan mij ligt.
Ik kan met niemand spreken, alleen tegen mijn vriend dat is nog een opluchting.
Maar ik kan nooit met iemand praten, als het tussen mij en mijn vriend ruzie is.
Ik kan nooit mijn hart luchten daarover.
Ik zou gewoon al blij zijn dat ik tegen iemand kon praten die naar mij luister en die mij begrijpt.
En als ik fouten maak, niet onmiddellijk de vriendschap opzegt of weg rent.
Ik voel me zo alleen...
Datum:
17-03-2011
Naam:
Kim
Leeftijd:
20
Provincie:
België

Rot moeder!

ik heb al sinds mijn 8ste het idee wil ik nog verder leven?
M'n moeder doet super aardig tegen me als er andere zijn en als we samen thuis zijn begint ze weer van die rare dingen te doen!
voorbeeld ik zit rustig achter de pc en mijn moeder zegt ik wil nu en vervolgens word ik gewoon weggejaagd!
terug vechten 'durf' ik dan niet...
maar misschien moet ik gewoon een keer terug duwen of slaan!
Datum:
16-03-2011
Naam:
thomas
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

ik wil niet meer !!

ik ben mieke 37 jaar ik leef alleen met twee dochtertjes ik ziet het leven neit meer zitten ik ben zwaar depressief en weet het gewoon niet meer. he topvoeden van twee kliene kinderen valt mij onzettend zwaar! ik heb er de kracht en moed niet meer voor ik kan niet meer ik ben kapot ik ben op ik kom niet meer met ze buiten ik kom nergens meer heb er geen zin meer in.

ik heb geen iets om naar uit te kijken heb bijstand twee handenbinders geen toekomst perspectief geen leuke man die me eens een aai over me bol geeft geen vrienden familie die allemaal hun eigne leven hebben ouders die het nietsnappen of begrijpen! heb 3jaar een rot relatie gehad met huisleijk geweld veel meegemaakt ben nu bijna 1jaar uit elkaar heb niks verwerkt nog ik wil weer genieten genieten van het leven maar hoe dan ik weet niet hoe wil leuke dingne ook voor mezelf gaan doen, maar heb daar de financiele mogleijkheden niet voor! dus waarom zou ik nog verder willen mijn levenslust is weg op ik voel me diep ongleukkkig van de week naar ggz hopen zij me kunnne helpen want het gaat verkeerd zo
Datum:
16-03-2011
Naam:
mieke
Leeftijd:
37
Provincie:
Zuid-holland

wil niet meer verder zo

ik wil niet meer verder zo
ik kan het gewoon niet meer
ik heb een leuke vriendin en 3 kinderen
maar ik heb het gevoel dat ze beter verdienen dan mij ik heb er altijd een zooitje van gemaakt in mijn leven ik doe veel mensen verdriet
ik loop al een tijd met het iedee om er een eind aan te maken zodat mijn gezin verder kan met iemand die ze wel verdienen iemand die beter is dan mij en vooral eerlijk is
dit zal wel het laatste zijn wat ik stuur
Datum:
15-03-2011
Naam:
peter
Leeftijd:
34
Provincie:
Limburg

zelfmoord

doordat ik gepest wordt op school heb ik de neiging gekregen om van me flat aftespring (14e etage). Ik word contineu gepest en ik ben ook de liefde van me leven verloren. Help mij alsjeblieft!
Datum:
14-03-2011
Naam:
samir
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

kutleve

heel mijn leve lang moest ik op mijn vader wachten
hij was altijd by zijn vrienden en ik heb altijd het gevoel gehad dat ik hem niets kon schelen
hy kwam en komt vaak dronken naar huis
hy is verslaaft aan alchohol en heeft daarvoor ooit al is in het ziekenhuis gelegen
maar heeft er zo te zien niks uit geleerd
het word alleen maar erger mijn ouders zijn niet gescheiden
en mijn mama en papa maken elke dag ruzie ookal is het maar iets kleins
slaan met deuren en vloeken komt elke dag in mijn huis voor
het is moeilijk geloof da maar
Datum:
14-03-2011
Naam:
l.
Leeftijd:
13
Provincie:
België

ontslag.

Mijn naam is Sander.

Ik ben 44 jaar oud. Te oud om een nieuwe baan te vinden. En daar zit nu net het probleem. Na een peroide van overspannenheid wordt ik na ruim 8 jaar trouwe dienst op straat gezet. Ik kan niet zonder inkomen. WW is tegenwoordig ook maar een half jaartje. Dezelfde tijd dat ik ook aan het solliciteren ben en steeds wordt afgewezen. Ik heb een koophuis.. De kans dat ik op straat kom te staan is dus een realistisch scenario. Kortom het leven was goed maar ik weet me nu geen raad meer.
Datum:
14-03-2011
Naam:
Sander
Leeftijd:
44
Provincie:
Noord-holland

rot leven

ik hoorde vandaag van een vriend op msn dat mijn meisje iets ergs had dus ik wou het graag weten en nu wil ze het niet vertellen en ik wordt er helemaal gek van ik wil dood .
Datum:
14-03-2011
Naam:
j.s
Leeftijd:
11
Provincie:
Friesland

10 maanden geleden..

Mensen,

10 maanden geleden stortte een wereld voor mij in, der meeste mensen zeggen dat het niets voorsteld
Als je een meisje waarmee je een 'bijna' relatie hebt verliest. Nou bij mij is het toch wel anders.
Ik leerde dit meisje kennen en alles ging perfect ik begon verliefd op haar te worden het was bijna zover
Maar toen hiel alles tussen ons op, in het begin brak ik in 2je niets ging meer zoals het moest gaan.
Ik begon mezelf moed in te praten en zei van och alles komt goed! 'Het is maar een meisje' nou NIET DUS!
Ik hou nog steeds zielsveel van dit meisje maar ze lacht me gewoon uit, en maakt me belachelijk bij haar vriendinnen.
Niets gaat meer zoals het moet gaan! In der tussetijd heb ik al een paar keer op het politiebureau gezeten, school wil maar niet lukken
Geen werk en vooral geen intressen in andere meisjes! Zij gaf mij die armen om mij vast te houden! Maar nu zie ik alles niet meer zitten.
Als ik tegen mensen zeg: ik heb toch een rotleven, ik denk dat ik er maar een einde aan maak. Lachen ze me uit of zegge ze; doe je toch niet.
En wat als ik het doe? Gaat niemand me missen? Of ben ik na 2 weken gewoon 'vergeten' het enige wat me in der weg staat zijn mijn ouders.
Mijn ouders zullen er nooit boven op komen en dat vind ik het ergste.
Het voeld alsof ik niet gemaakt ben om te leven en gewoon boven ons verder moet gaan..

Groet,

K :'(
Datum:
14-03-2011
Naam:
K
Leeftijd:
17
Provincie:
Limburg

Hij houdt niet van mij

Weet eigenlijk niet eens waar ik moet beginnen...
Ik heb al zoveel meegemaakt. Ik ben gewoon op. Lijkt net of geluk me niet is gegund.
Ik ben aangerand, heb mn echte vader nooit gekend die nu dood blijkt te zijn, werk gaat niet goed waardoor ik straks op straat sta en mn huis verlies, familie haten elkaar, ben alcohol verslaafd geweest, paracetamol verslaafd, al 10 jaar depressief en aan medicijnen, mn eerste ex verloren door zelfmoordpoging, vrienden hebben me in de steek gelaten, moeder die zwaar depri is waar ik zoveel van hou en het gaat maar door.....
Toch, na dit alles dacht ik eindelijk geluk te hebben gevonden: ik was verliefd en hij op mij. Hij was echt liefde van mn leven. Na 3,5 jaar zijn we uit elkaar, dat is nu bijna 4 jaar geleden. Heb van alles geprobeerd om hem te vergeten maar het lukt niet. Heb alle spullen van hem of die aan hem deden denken opgeborgen of weggedaan, erover gepraat met vrienden en met hem, positief ingesteld etc
Hij begreep me en steunde me altijd. Helaas konden we samen niet meer uitkomen. Ik ben hem kwijt...
Mijn leven is weer terug bij af en sta er nu helemaal alleen voor. Ik mis hem verschrikkelijk. Sinds kort heeft hij een nieuwe vriendin waar hij dolgelukkig mee is. Ben blij voor hem maar tegelijkertijd haat ik hem net als mijn leven..
Het heeft geen zin, zal nooit gelukkig zijn. Hij was mijn laatste hoop en dat is nu over. Ik ben er klaar mee, kan de pijn niet meer verdragen, wil hier niet meer zijn.

Wil iedereen bedanken die mijn verhaal heeft gelezen. Weet dat ik niet de enige ben, maar kan het niet meer
Datum:
13-03-2011
Naam:
ka
Leeftijd:
27
Provincie:
Noord-brabant

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.