Levensverhalen (pagina 1778)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

-

In de zomervakantie van 2002 leerde ik Rick en zijn zus Suzan kennen. Rick was verliefd op mij en ik op hem. 2 maanden later kreeg ik daar een mailtje over en we kregen verkering. Rick had een hele goede vriend genaamd Marc. Rick en Marc deden altijd alles samen. Toen ik Marc leerde kennen, vond ik het wel een leuke jongen maar ik wist dat hij iets verborg. Zijn moeder was overleden aan zelfmoord en zijn vader psychisch niet helemaal in orde (al voor de zelfmoord van zijn vrouw). Marc was bang geworden voor zijn vader. Hij werd verliefd op mij en heeft me gezoend. Toen Rick daarachter kwam kregen ze ruzie. Ik voelde me schuldig maar was ontzettend verliefd geworden op Marc en ik heb ze toen bijna een jaar niet gezien. Toen Rick en Marc de ruzie eindelijk bijgelegd hadden, zochten ze weer contact met me. Ik kreeg een relatie met Marc en alles ging goed. Totdat Marc's vader mij bedreigde. Vanaf dat moment ging alles fout. Marc liep weg en pleegde zelfmoord. Ik was hier helemaal kapot van net zoals Rick. Ik wilde Rick steunen maar het lukte me niet. zo'n 7 maanden later besloot hij er ook een eind aan te maken. Dat was in April 2005. Daarna ben ik begonnen met in mijn armen snijden en hallicuneren. Het contact met zijn zus Suzan verwaterde en ik sprak haar een tijd lang niet. Maar toen ik het nichtje van Marc leerde kennen, en ze me vertelde dat het beter was als ik weer contact zocht, besloot ik haar (in nov. 2005) te bellen. Ik besefte me hoe moeilijk Suzan het had en voordat we weer écht een band hadden, sneed ze zichzelf in haar polsen en overleed. Dat was in dec. 2005. En nu in Januari, nu alles alleen maar erger is geworden met mij (zoals het snijden en hallicuneren) is Het nichtje van Marc, Ellen, weggelopen. We zoeken haar overal. Ellen betekend net zoveel voor me als Marc. Ik houd ontzettend veel van haar en ben zo bang om haar kwijt te raken. Sinds Marc's dood denk ik al aan zelfmoord, maar ik durf het echt niet. Ik kan mijn beste vriend Koen ook niet alleen laten. Ik wil het hem niet aandoen (al twijfel ik soms, als ik me erg naar voel, aan onze vriendschap, of het niet van één kant komt..). Hij kent Ellen ook, via mij. Hij is lief voor me nu ik het moeilijk heb. Hij sleept me er wel weer doorheen... hoop ik.
Dit was mijn verhaal.

De namen die hierin gebruikt worden heb ik zelf bedacht tegen eventuele herkenning.
Datum:
10-01-2006
Naam:
Donna
Leeftijd:
14
Provincie:
Gelderland

Niemand weet hoe het voelt..

Sinds een jaar of 3 denk ik er weer aan.Zelfmoord.Ik heb al eerder een poging ondernomen,maar omdat ik net iets te bang was sneed ik in mijn hand ipv mijn pols.Dat litteken heeft me sindsdien ook niet meer losgelaten van de gedachte die ik al zo lang had.
Op dit moment zit ik met veel schulden,maar ook mijn verleden en de toekomst zijn voor mij een reden om er misschien toch een eind aan te maken.M'n opa was een pedofiel,en ik werd erop aangekeken.Ik heb niet de makkelijkste jeugd gehad.En zoveeeeeel meer dan dat alleen.Ik zie geen toekomst meer,en wat ik zie,zet er niet goed uit.Het hoeft niet meer voor mij.
Datum:
10-01-2006
Naam:
Dave
Leeftijd:
23
Provincie:
Limburg

emotioneel kapot

20 jaar lang heb ik elke dag met ruzies thuis moeten leven, ik voel me emotioneel misbruikt. Mijn hele leven ben ik door mijn moeder uitgescholden. Ze vind me waardeloos en brutaal, terwijl ik nooit wat ergs heb gedaan, ik studeer aan de universiteit en dan nog behandeld ze me als dom en klein kind. Als ik mijn moeder probeer te helpen met iets in het huishouden is het nooit goed en doe ik alles verkeerd volgens haar. Ik durf nooit iemand mee naar huis te nemen en ik kan nauwelijks de deur uit omdat ik dan een uitgebreid verhoor krijg en wordt doodgegooid over wat er allemaal niet kan gebeuren op straat. Ik voel me eenzaam, sociaal geisoleerd en waardeloos. Vooral als het ergens anders mee (werk/studie) ook slechter gaat dan zie ik het al helemaal niet zitten. Ik zit savonds altijd thuis...in mijn kamertje...depressief te wezen. Ik ben levensmoe..
Datum:
09-01-2006
Naam:
anoniem
Leeftijd:
20
Provincie:
Gelderland

just for you

i know how you feel when you are down, i've been there myself I've created it! i blame myself cos you hate yourself and you blame yourself that you have no one else, no one to make you smile not even to talk to and no matter how good you can lie i can see it's not true, you make it seem like you're so happy but the blood in your veigns only flows when you bleed and slit your wrist and feel pain, but i don't know if you can feel it, i don't know if you want to all i know is how i hate it to have to see you every day, you don't even bother hiding your scars becaus they're all over your arms you don't see the diffrance between scar and skin the damage you've done is depressing and the worst part is that i smashed every mirror so i never have to see you and i just wish that i could kill myself so i'd be rid of you!
**and when i'm gone just carry on don't mourn, rejoice, everytime you hear the sound of my voice!**
Datum:
09-01-2006
Naam:
from me to you
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

kut leven

nouw kijk mijn moeder is overleden toen ik negen jaar was ze is overleden aan kanker. mijn vader is heel erg lang verslaafd geweest aan pillen.hij sloeg en mishandelde mij heel erg vaak toen ben ik weg gelopen van huis.toen ben ik eerst bij me pake en bepe gaan wonen toen bij mijn vriend en nu zit ik in een pleegezin waar ik het heel erg klote vind.veder heb ik een snij probleem mijn jongere zusje mag ik niet meer zien van mijn vader en ik mis haar heel erg.nu willen ze me naar een jeugdopvang hebben in zwole ik haat het
Datum:
09-01-2006
Naam:
rockgirll
Leeftijd:
15
Provincie:
Friesland

Waarom>?

Begrijp jullie allemaal, als ik al die verhaaltjes lees wordt ik er stil van, soms moet ik lachen. Maar ik heb ook mijn redenen waarom ik op deze site beland ben. Is ook omdat mijn vriend vreemdgaat en er niet over wilt praten. hij vind zelfs plotseling dat ik mensen neit mag zeggen dat we een relatie hebben. Terwijl hij voor voor 5 maandenlang elke vreog wanner we zouden trouwen en dat hij echt van mij houdt. Hij zelfs dat hij echt met moest trouwen omdat ik de juiste ben voor hem en als hij niet snel trouwt dat hij voor de rest van zn leven spijt zou hebben. En nu is meneertje helemaal als een blad om een gedraaid. en ik mag hem niet eens aanraken eniet eens erover spreken. Mensen beseffen vaak niet hoe hoe woorden bij anderen overkomen en zeggen ik hou vanje, zonder het te menen (of menen het wel en later niet meer). Maar het doet pijn en geeft enorm veel leegte als je loze bleoften maakt. Mensen moet goed nadenken voor ze dingen doen en niet zomaar anderen pijnigen, om een of ander stomme trut. Mensen denken alleen maar aan oppervlakkige dingen, niemand geeft om je innerlijk. daarom is het zoveel ellende op de wereld. If peole could just be more considerate of others their feelings and not just make kids and not take careof them. HEb ook eenmoeder die geen bal begrijpt van haar kinderen. Dat wil ze ook niet. Je kan niet met haar praten. Ze is trots op iedereen behalve har eigen kinderen. En wij zijn slechts het resultaat van haar eigen opvoedign. Alleen studie was belangerijk, sociciale contacten leggen, hobbies, sport, vreindjes, leifde dat bestond er niet zogenaamd. En nu als alle andere vriendinen en nichten wel trowuen en een gelukig normaal leven leiden, vind ze dat alleen geweldig! Haar eigen kinderen hebben nu alleen maar een universitaire graag behaald, maar leifde kunnen ze niet vinden, vreinden hebben ze niet en niemand om hun succes mee te delen. Het doet zo pijn als je ogenschijnlijk alles schijnt mee te hebben. Mensen vinden mij ook allemaal mooi en slank en goedgebouwd en dan ook nog afgestudeerd met kansen op eengode baan. Maar wie weetwat mij van binnen vreet, aan mij knaagt, mijn adem stop zet en dat ik s'nachts geen oog dicht doe. Lig echt de hele nacht wakker. Elek minuut lijkt eeuiwgheid en wil gewoon schreeuwen en wegrennen. Maar waarheen, mijn vreind wil ook niet begrijpen wat ik meemaak zonder hem. Wil alleen maar in zijn armen zijn, maar hij wil niet. Hoe kan iemand je zeggen dat ie van je houdt en met je wilt trouwen en kinderen met je wilt en zelfs over de opvoeding van je kinderen praat en dan op een dag veranderen? En het is neit dat ik zomaar in mooie praatjes geloofde, hij zei het niet als n typical story to get me into bed. Hij heeft mij zelfs nog niet ontmaagd, dus het was niet om seks met mij te hebben, dat hij dat allemaal zei. Hij voelde ht echt, waarom is hij dan veranderd???
En hoe moet ik nu verder?
Datum:
09-01-2006
Naam:
Waarom??
Leeftijd:
25
Provincie:
Friesland

Zucht....

Voel me lelijk, eenzaam en dom. Heb geen vrienden, kortom een nutteloos bestaan. Mijn studie loopt slecht. Heb nergens zin meer in, het hoeft niet meer. Waarom bestaan ik nog?
Datum:
09-01-2006
Naam:
Jil
Leeftijd:
22
Provincie:
Overijssel

Ik wou niet meer.

ik heb nu al een heletijd de gedachte over zelfmoord plegen. ik zit nu in de derde maar het was begonnen in de tweede. mijn vriendinnen kwamen erachter wat ik had gedaan. ik had geprobeert mijn polsen door te snijden. ze dachten dat alleen dat had gedaan. waar ze nooit achter zijn gekomen is dat ik mezelf een keer had opgehanen ine trapgat mijn nek brak niet waardoor alles heel langzaam ging. maar dat vond heel eng en kon niet optijd de laatste treden pakken. ik heb ook een keer mezelf proberen te verdrinken ik heb ongeveer 3 minuten onder gezeten tot ik neer viel en gewoon weer lucht kreeg. ik heb ook heel veel pillen geslikt lag 3 dagen in bed heel misselijk en heel erg ziek kon niet lopen en had het heel moeilijk met ademen. mijn idee was ook voor een auto te springen maar bij het idee dat er meer mensen om het lezen zouden kunnen komen vond ik eng. toen mijn vriendinnen erachter kwamen waren ze naar de menor gegaan die heeft een tijdje met me gepraat en naar de leerlingen bergelijders gestuurt. later kwam ik bij de school psygiater terecht. mijn ouders waren er later ook achter gekomen omdat ik onder dwang van mijn mentor het moest vertellen. mijn moeder ging heel erg huilen. ze begon over een inrichting en dat ze me zou laten opnemen in het ziekenhuis. ze heeft het verder nooit gedaan. zo heb ik verder gezegt dat het goed met me ging. maar gaat het eiglijk nog niet ik slik heel vell pillen en snij heel erg in mijzelf. heb ook weer vaker geproobeert mijn polsen door te snijden maar lukt niet. ik durf het niet tegen mijn ouders te vertellen anders moet naar inrichting. ik zou graag hulp hebben want ik weet dat ik mezelf heel erg kapot maak. maar ik weet niet waar ik heen kan. want denk ans niet hulp ga vragen dat het echt een keer lukt. weet iemand mischien een oplossing.
Datum:
09-01-2006
Naam:
A.V.
Leeftijd:
14
Provincie:
Utrecht

Waarom word ik verlaten

Ik ben door iedereen in de steek gelaten ik denk elke dag hoe ik zelfmoord ga plegen
Datum:
09-01-2006
Naam:
anoniem
Leeftijd:
15
Provincie:
Utrecht

liefdesverdriet

reageren op eerdere berichten is niet de bedoeling.
maar betreffende stijn, kan ik zeggen, geef je leven niet voor iemand die jou niet waard is.
mijn dochter heeft dat wel gedaan, jij en zij zijn meer waard dan het leven.
al is jouw vertrouwen geschaad en doet het zo verschrikkelijk zeer, ga voor je eigen leven en je zelfrespect, want jij bent het waard, het meeste waard.
liefs van mieke belt.
Datum:
09-01-2006
Naam:
mieke belt
Leeftijd:
56
Provincie:
Overijssel
Praat erover!
Logo Stichting 113 Zelfmoordpreventie
0800-0113
Chat: www.113.nl

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.