Als ik deze verhalen zo lees denk ik bij mezelf zo slecht heb ik het nog niet eens. Mijn probleem is al vanaf mijn geboorte. Het ging altijd fout tussen mij en mijn moeder. Altijd als zij me uit de wieg wilde pakken of iets anders met me wilde doen begon ik te huilen. De enige die me uit de wieg konden pakken waren mijn zus en mijn vader.
Mijn verhaal gaat verder.. Op de peuterspeelzaal leerde ik een meisje kennen. We werden de beste vriendinnen, deden alles samen. kortom we waren onafscheidelijk. Tot groep 4 op de basisschool. Ik kan me niet meer goed herinneren wat er precies fout was gegaan maar in ene had ze de hele klas tegen me opgezet. Ik durfde niet meer naar school. elke dag weer dat gepest. wist gewoon niet meer wat ik moest doen. ze pakte veel dingen van me af en werd ook een paar keer opgewacht. Ik heb me er doorheen kunnen slaan maar op dat moment dacht ik dat ik die ene vriendin nooit meer wilde zien. Ik kwam op de middelbare school. de eerste paar weken gingen goed. Ik was expres naar het Rembrandt gegaan want daar gingen heel weinig mensen van mijn basisschool heen. Maar na een maand was alles weer mis. Ik werd vreselijk gepest. Bijna elke dag in elkaar geslagen. Ik had de rotste tijd van mijn leven. ergens in het midden van de derde kregen die vriendin van vroeger en ik weer contact. we begonnen weer meer met elkaar om te gaan. Na ong 6 jaar ruzie werden we weer de beste vriendinnen. Zij merkte dat ik niet gelukkig was op het Rembrandt maar heb het altijd voor haar verswegen dat ik daar ook geslagen werd. Ze vroeg of ik naar het CLV wilde komen dat ze daar bijna niet pestte. Ik heb het toen overlegd met de schoolleiding en mijn ouders die vonden het een goed idee. Het ging aardig goed op het clv. maakte snel vrienden en werd niet gepest. Toen kreeg ik weer ruzie met die vriendin. Ik had het gevoel dat iedereen me verlaatte. stond weer elke pauze alleen. ik heb meerdere keren op het randje gestaan dat moment. maar heb het nooit gedaan.
De ruzie's thuis werden er ook niet beter op. alle frustraties van school reageerde ik op mijn moeder af en zij reageerde dat allemaal weer terug op mij af. we bleven maar botsen. Ik heb meerdere malen bij een psycholoog gezeten. het heeft voor mijn gevoel nooit geholpen. Mijn moeder zit vooral door te drammen dat het allemaal door mij komt. dat ik de onhandelbare puber ben. Okej ik weet ik zit in de pubertijd en ik doe soms lastig. maar zelfs als ik gewoon mijn taken doe blijft ze me afkatten.
Weer terug op school kwam die vriendin naar me toe. Ze wilde met me praten. We hebben toen heel lang gepraat. Ze wilde wel weer met elkaar om gaan maar geen vriendinnen meer zijn. dat durfde ze niet. Ik begreep haar wel want het was mijn eigen schuld dat ik haar verloor. ik laat haar gewoon zitten. keek niet meer naar haar om. ik had haar daar mee behoorlijk gekwetst en dat was stom van me. Ik ben nu heel hard bezig dat vertrouwen weer terug te winnen. ik hoop dat het weer wordt zoals vroeger maar die kans is volgens mij heel klein.
Thuis bleef het slecht gaan. Aan het begin van het schooljaar lagen mijn ouders in scheiding. mijn moeder smeet heel kwaad naar mijn hoofd van 'heb je nou je zin! je vader en ik gaan waarschijnlijk uit elkaar omdat we teveel ruzie hebben om jou!!'. Toen ik dit hoorde ben ik er helemaal aan onderdoor gegaan. Ik haal hele slechte cijfers op school en krop het allemaal op. Ik weet dat je er beter over kan praten maar ik wil mijn vrienden er gewoon niet mee lastig vallen. die hebben al genoeg problemen van zichzelf. Als dit nog lang zo doorgaat dan gaat het echt fout. heb nu al zo veel woede in mij zitte dat ik er niet uit kan laten. heb alles geprobeerd. snijden, schrijven, schreeuwen. Ik krijg het er gewoon niet uit. Ik zit op het randje. er moet nu echt wat gebeuren.
My heart is crying
Deep in darkness
No place to hide
No way to let go
One more thing
and things could go
very, very wrong
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.