Levensverhalen (pagina 142)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

leven of lijden?

als ik zo naar jullie kijk zit ik nog in begin stadium want ik wil me pijnigen maar ik weet beter of ben te schijterig dus nog erger want ben bang en ik weet dat alleen erger maak voor me zelf alleen... als ik toch alleen pijn en ellende meemaak en mensen die je NOOIT kan vertrouwen EN we gaan toch de dood in op een pijnlijke manier : kanker, hartaanval, heerlijk ziektes of helemaal gestoord worden op je oude leeftijd EN ik geloof de hemel niet zo erg in dus... ik vraag wtf doe ik allemaal voor? ben 24 eenzaam alleen nooit iemand gehad omdat ik dik was nu niet meer maar er is altijd wel iets.

het enigste wat mij tevreden houd is dat elke *%*(0* persoon op deze &*& aarde allemaal afsterft net als ik.

hopelijk leer ik iets van jullie dat ik weer (normaal als een schaap ga doen in de maatschappij) want ik zou willen dat ik me pols kan snijden en mijn kleine kut kamer kan onder bloeden maar ach WEES POSETIEF MENSEN!!
Datum:
08-04-2016
Naam:
Nick
Leeftijd:
24
Provincie:
Zuid-holland

Overblijfselen van de oorlog en het lijden van de dag

Overvloedig mijn problemen en ik begon na te denken over zelfmoord Ik ben een persoon uit Syrië Live in Nederland sinds een jaar en een half ik mijn broer verloor in de oorlog in Syrië, en mijn vader is nog steeds gedetineerd bleef daar Ik heb een moeder en een kleine twee zussen 6 en 14 jaar van het leven in Turkije, maar hun fysieke slechte Ik werkte een persfotograaf in Syrië slechte verhalen daar, maar ik kwam hier op zoek naar een beter leven, ik heb leren kennen een vriend wilde helpen me gaf me een camera te worden gebruikt voor een korte tijd, maar ik was gestolen van mij, en voor hen is € 3000, die niet een andere camera heeft en ik kan niet terug te geven haar geld en kocht haar andere camera is erg boos vernietigd zijn werk en zijn projecten en ik ben nu een man ongelukkig en denken aan zelfmoord ik heb veel andere details, maar ik kan niet schrijven
Datum:
08-04-2016
Naam:
yaman
Leeftijd:
24
Provincie:
Zuid-holland

Ik haat mezelf

Ik ben eigenlijk al depressief sinds mijn 11e. Nu ben ik ben 13 jaar maar alles is alleen erger geworden. Ik wil gewoon zo graag dood, maar ik heb de moed niet op voor een trein te springen of om mezelf op te hangen. Ik snij mezelf al een tijdje en het voelt gewoon zo goed, het is als een drug voor me. Ik verdien de pijn. Ik heb op instagram een snij account en heb via daar een heleboel nieuwe vrienden leren kennen die me heel erg steunen. In het echte leven heb ik niemand. Iedereen haat me. Aan de ene kant wil ik mijn pijn zo graag met iemand delen maar aan de andere kant ben ik bang voor hun reacties. Eigenlijk is de grootste oorzaak dat ik dood wil is dat ik mezelf haat. Ik haat mezelf gewoon ZO erg. Ik ben lelijk, dik, saai en dom. Waarom moet ik nou weer de pech hebben om mij te zijn?! Ik wil gewoon zo graag dood. Ik wil naar mijn echte thuis, naar de hemel.
Datum:
07-04-2016
Naam:
Noa
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

ik wil niet meer

ik heb al jaren een depressie, al jaren zie ik het leven niet meer zitten ik wil niet meer ik kan het niet meer aanzien. toen ik 9 werd kreeg ik bot kanker en ben sinds dien depressief ik kon het licht niet meer zien. ik werd gepest, ik had geen haar en dat vonden kinderen maar al te grappig. kinderen wisten mijn naam en daar bleef het ook bij niemand wist mijn verhaal of in ieder geval niemand wilde het weten ik weet niet meer wat ik met mijn leven aan moet....
Datum:
06-04-2016
Naam:
selma
Leeftijd:
12
Provincie:
Zuid-holland

Donkere wolk die niet overwaait

Ik voel me zo klein, deze grote wereld. En elke keer dat ik een poging waag zijn er mensen die me onderuit halen. Ik loop al sinds mijn 15e met het idee dat ik hier niet thuis hoor. Mijn passie is geschiedenis en ik vind het geweldig hier mee bezig te zijn. Toch wringt er diep van binnen het verlangen naar de dood, de rust en het zien van overleden dierbare. Ik romantiseer ook vaak over de Dood en de hemel, het prachtige paradijs waar ik graag wil zijn. Toch de prijs en de pijn die andere doet is verschrikkelijk. En ik wil helemaal niet egoïstisch overkomen. Maar ik voel dat dit de beste beslissing is. Ik heb een vriendin die me gelukkig maakt maar toch ik weet het niet meer.. ik loop al bij een psycholoog en dit helpt even helaas. Als mensen oprecht in mij zouden geloven zou dat mij hoop geven en hoop doet leven.
Datum:
05-04-2016
Naam:
T
Leeftijd:
25
Provincie:
Noord-brabant

Ik wil weg van hier

Ik wil zelfmoord plegen , omdat ik gek word thuis. Ik ben alles zat me moeder en haar domme vriend die alles loopt te bepalen en zeggen en ze domme vrienden ik haat ze allemaal. Alles doe ik fout nooit kunnen ze kijken naar de positieve dingen dan is dit niet goed dan is dat niet goed , ik weet het allemaal niet meer , het liefst vertrek ik voor goed maar dan stel ik paar mensen teleur en dat wil ik ook niet wat moet ik doen😴
Datum:
01-04-2016
Naam:
J
Leeftijd:
13
Provincie:
Zuid-holland

Liefde...

Er kwam een nieuw meisje in me klas en daar werd ik meteen verliefd op... we hadden ook snel een relatie met elkaar binnen 2 dagen dat we elkaar kende.. er kwam ruzie / gezeik en het ging uit... ik wist niet wat ik moest zeggen want ik was echt verliefd op haar en ben nog steeds, ik heb vele domme dingen gezegd en gedaan tegen / bij haar maar ze heeft ook veel leugens verteld tegen me... uit eindelijk kreeg ik te horen van paar andere meiden uit me klas dat ze echt niet meer met me wou en dat ze iemand anders leuk vind.. en dat ze echt niks meer met wilt breekt me echt ook omdat ik nog steeds heel veel van haar hou en ook omdat ze in me klas zit... ik ben nog niet zo depressief genoeg om zelfmoord te plegen al zal dat wel komen.. ik ben wel depressief genoeg om naar de slechte kant te gaan en mensen kunnen wel zeggen dat ze niet de enige meisje in de 'zee' of wereld is maar zij is wel de enigste die ik wil :(
Datum:
31-03-2016
Naam:
Anoniem
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

Mijn reden tot zelfmoord

Ik ben een meisje van 15 jaar en ben jaren lang gepest, ik stond er vanaf groep 1 tot groep 5 alleen voor en zelfs de juf van groep 5 deed mee om me zo veel mogelijk voor schud te zetten.
Vanaf groep 6 werd de klas gesplitst en kwam ik in een klas vol met aardige mensen. Ik dacht m'n beste vriendin gevonden te hebben, maar dat was maar schijn, ze liet me in de steek en sinds dien durf ik niet meer voor mezelf op te komen, ik ben en blijf voor altij onzeker over m'n uiterlijk en gedrag.
Ook werd er geconstateerd dat ik ADHD heb, daar ben ik jaren lang mee gepest en ik durf het aan niemand te vertellen.
Dit jaar zijn al 2 mensen van wie ik hou overleden en ik raak m'n vriendinnen kwijt, verder heb ik minstens elke dag ruzie met m'n ouders en ben ik van plan thuis weg te lopen. Ik zie geen andere mogelijkheid.
Het enige wat me weerhoud van zelfmoord zijn m'n echte vriendinnen. Als die er niet waren zou ik er waarschijnlijk niet meer zijn.
Datum:
31-03-2016
Naam:
Indifeso
Leeftijd:
15
Provincie:
Utrecht

Ik

Ik

Ik was 8/9 toen ik seksueel misbruik werd. Door een "vriend" van me familie. Ik heb nooit aan mijn ouders durven te vertellen. Bij ons was alles wat met jongens/mannen te maken had taboe. Dus om mijn verhaal aan me familie te vertellen is onmogelijk. We praten niet over wat met seksualiteit te maken had/heeft.

Na een paar jaar later kwam ik achter (door me vriendin) dat mijn vader is niet mijn echte vader en mijn moeder weet niet wie mijn echte vader is. Toen was ik 13. Ik heb geprobeerd om hem op te zoeken maar het lukte niet. Ik heb uiteindelijk een naam gevonden, maar dat leverde ook niks op. Het was vreselijk om te weten dat mijn 'vader' is niet mijn echte vader. Huilde vaak. Ik heb een brief aan hem geschreven (zonder dat mam het wist), maar mijn zus heeft het tegen mij gebruikt met een vriendin van haar. Ik zie nog steeds voor me hoe ze me hebben uitgelachen. ƒ¼ Ik voelde een leeg plek in mijn hart en ik ben nooit overheen.

Toen ik 12 was heeft mijn moeder een nieuwe vriend gekregen. Het was moeilijk om aan hem te wennen. Ik huilde voor de vader die mij heeft opgevoed.

Ik was vanaf dat ik me herinneren kan altijd gepest op school, buiten school, in de buurt waar ik woonde (we gingen vaak verhuizen) en ook thuis... Ik had geen plek waar ik mezelf kon zijn. Ik was altijd buitengesloten. Daardoor verstopte ik me in een bubbelwereld. In mijn fantasie!

Mijn moeder heeft zijn taken aan mij overgelaten. Ik moest op me broers en zussen letten. Ik had nooit tijd om iets voor mij te doen. Als we ergens heen gingen moest ik altijd op ze letten en kon nooit wat leuks. En als ik niet op ze lette werd ze boos en met een klap en een super slecht gevoel in mijn hart moest ik het toch doen. Ze moet altijd gelijk krijgen. Anders ben je stom, dom etc. Je kan niet met mam normaal praten ze heeft zijn eigen beeld en je moet dat beeld hebben wat zijn ander heb je meteen ruzie en schreeuwt tegen je. En als je je moeder houdt dan weet je dat het geen goed gevoel is. Nog steeds als ik af en toe met haar ruzie maak huil ik als ik in mijn thuis ben. Mijn moeder steunde me nooit. En nu ook niet.

En om daar onder uit te komen ging ik altijd in mijn kamer om te leren. In mijn veilige bubbelwereld. Zo heb ik mijn moeders taken niet meer en niemand pestte mij. Ik kwam alleen uit om te eten. Zo ging mijn tienerjaren zonder dat ik iets leuks heb gedaan of dat ik iemand had. Mijn moeder zegt altijd dat jongens/mannen zijn slecht voor je is. En dus ben bang voor ze nog steeds.

Ik kan niemand vertrouwen en daar heb ik nog steeds last van. Ik ben al 23 en ik heb geen vriend/vrienden/vriendinnen. Ik wilde bij NASA gaan werken, maar ik ben niet zo slim. Van me familie kan ik niks verwachten. Ik sta alleen voor en om te weten dat ik mijn droombaan nooit ga bereiken wil ik niet meer leven. Dan is geen enkel rede om nog in leven zijn.
Al die jaren heen dacht ik / hoopte ik dat er zal alles goed komen en NEE. Het komt nooit goed. Maar alleen is het ook niet leuk om te leven.

Omdat ik altijd allen was mijn persoonlijkheid is ook niet de beste ik ben bescheidend en niet sociaal. Praten met wie dan ook is extreem moeilijk. Zo kort om.
Datum:
30-03-2016
Naam:
...............
Leeftijd:
23
Provincie:
Groningen

depressief

Het begon allemaal in de lagere school, ik moest het eerste leerjaar overdoen en kwam terecht in een klas waar ik constant gepest werd, ik was het moe, ik werd het hele schooljaar gepest met dat ik te dik was, en ik was te zwak om mijn eigen te verdedigen. Elke dag hetzelfde.. ik zit nu in het middelbaar, en maak dit nog altijd mee. ik kan niet meer verder :(
Datum:
29-03-2016
Naam:
Michelle
Leeftijd:
13
Provincie:
Limburg

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.