Levensverhalen (pagina 1413)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Tja...

Ik weet het soms niet meer.... dan voel ik me eenzaam en radeloos.
Ik ben nu 24 en ik heb geen lekker leven achter me en waarschijnlijk net zo een gezellige kille zooi voor me... geen vrienden, geen vriendin niemand.
Een familie die je maar niet lijkt te herkennen als een van hun, en geen ouders meer. "Vrienden" die alleen doen alsof je bestaat als ze wat nodig hebben.
Nu zullen jullie me wel een zeikerd vinden, maar zelfs als ik thuiskom doet mijn huisgenoot alsof ik niet besta (zelfde internaat en we hebben het flat gehuurd omdat het goedkoop is.. iedereen weet hoe lang wachtlijsten zijn)

Ik weet van mezelf dat ik er niet uitzie (te dik, te kort) en ben in tijden zelfs niet eens aangeraakt,laat staan dat ik iemand heb die met me haar leven wil delen.
Ach.. ik vertel maar nog niet eens een kwart van mijn leven. Maar ik heb er geen zin meer in.. mocht er ik mezelf op gegeven moment iets aandoen.. tabeh.
Datum:
09-05-2007
Naam:
anonieme man
Leeftijd:
24
Provincie:
Utrecht

Schuldig

Maandenlang heb ik me rot gevoeld, waarom wist ik niet, en daar voelde ik me zo schuldig over. Er waren zoveel mensen die een reden hadden om zich rot te voelen, ik moest niet zo zeuren vond ik zelf. Ik begon steeds meer te denken dat het misschien beter was dat ik niet meer tot last was van alle mensen om me heen, ik had het gevoel alsof ik hen zoveel pijn deed doordat ik pijn had, maar ik wilde niemand anders pijn doen, alleen mezelf. Ik heb het uiteindelijk op 4 januari eindelijk aan iemand verteld, dat ik steeds meer over 'het' begon na te denken, ik durfde het nooit zelfmoord te noemen, ik noemde het dus maar gewoon 'het'. Degene waar tegen ik het heb verteld heeft me redelijk goed gesteund maar die heeft me tot mijn grote verdriet op een dieptepunt links laten liggen. Ik heb toen wel met iemand anders kunnen praten en die heeft me wel heel erg gesteund in die tijd, maar het gevoel dat de eerste persoon waar ik het over had me niet meer het idee gaf dat ik belangrijk voor haar was, deed me pijn. Het ging steeds slechter tussen mij en mijn ouders en ik had er echt geen zin meer in. Toch heb ik op 1 of andere manier mezelf weer een beetje opgevrolijkt, maar de verleiding is er nog steeds als alles weer eens fout lijkt te gaan en het lijkt alsof niemand om me geeft. Ik heb nog steeds niet echt iemand gevonden waarmee ik al mijn lief en leed mee kan delen, en dat is soms erg moeilijk. Toch blijf ik wel verder gaan, met de verwachting dat ik ooit min of meer blij zal zijn met mijn leven.

Ik ben echt heel blij dat ik hier mijn verhaal kwijt kon, en het is echt heel mooi om verhalen van anderen te lezen en ze ook te begrijpen.
Datum:
09-05-2007
Naam:
Kim
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

zuchtend wakker worden

Zo vermoeiend om te zijn in deze wereld. Elke dag vechten, overleven. Opstapeling van ellende k ben nooit liefgehad. Verdrongen door de wereld en nu ook van binnenuit. Zelfhaat zonder spot. Wil dit lijden stoppen en rust vinden. niet meer wakker worden om geen zorgen voor morgen meer te hebben...moet dit lijden eindigen. Weet dat ik door moet gaan, hulp is onderweg, alleen het helpt niet. Wacht al zo lang tot het beter word, laatste pogingen om gelukkig te worden mislukken. Wat een zelfmedelijden, weer een goede reden mijzelf te veroordelen!
mijn wens is de dood, niet meer wakker worden eeuwig slapen. wel terusten mijn ziel. zuchtend word ik de volgende ochtend wakker....
Datum:
09-05-2007
Naam:
not to be a Hero
Leeftijd:
24
Provincie:
Utrecht

je leeft maar 1 keer

Mijn leven in het kort. In de eerste 10 jaar van mijn leven ging het al mis, woonde in het midden- oosten. Mijn ouders waren er nooit van wegen de feesten van mijn vaders werk. Kreeg snel last van verlatingsangst. Terug in nederland, mijn moeder heeft zware spychische problemen, schold ons altijd verrot,dronk veel en sloeg ons vaak niet alleen met haar handen. Als voorbeeld, 1 keer een week in mijn kamer opgesloten gezeten zonder eten en drinken (schijten in de vuilnisbak). 2 keer in een blijf van m'n lijf huis gezeten omdat mijn vader mijn moeder en zus altijd in elkaar sloeg. Zus werd alcoholist en had bordeline. Ik had niemand om mee te communiceren want had zelf een sociale fobie ontwikkeld. Ik kwam in een enorm diep dal en isolement terecht vanaf mijn 14de, veel te veel drugs en drank gedaan. Toen ik eenmaal op de rand van spychose binnenstapte bij hulpverlenende instantie op mijn 28ste ben ik eindelijk van die troep afgekomen. Ben nu 30jr maar heb nu meer de drang om zelfmoord te plegen dan ooit te voren. Ik doe het niet om dat er mensen in mijn omgeving zijn die ik dat niet aan wil doen maar zit hier nu wel met opengesneden armen omdat ik die drang niet kan weerstaan. Ze zeggen bij SPYQ dat ik een bovengemiddelde intellect heb nou ik zal je vertellen ik begrijp nergens meer wat van en zie totaal geen nut meer in leven. 1 ding begrijp ik nog wel en dat is dat je maar 1 keer leeft en in dat bestaan kunnen er nog wel positieve dingen komen die ik nu nog niet zie maar in toekomst wel aanwezig kunnen zijn.
Ik pleeg geen zelfmoord want ik ga toch een keer overlijden en tot die tijd maak ik er het beste van.
Datum:
09-05-2007
Naam:
axel
Leeftijd:
30
Provincie:
Zuid-holland

zelfmoord

Ik wil zelfmoord plegen, omdat ik op school niet word geaccepteerd. Ik word door een jongen uit mn klas gepest. Laatst met gym, zegt hij dat ik niet in zijn team mag. Is dat normaal? Dat is de reden dat ik het niet meer aan kan. En ik ben ook bang om anders te zijn dan mijn vrienden, want straks vinden ze me niet meer aardig. Ik heb ook heel erg faalangst.
Ik heb gewoon een heel Kut leven, en kan het gewoon niet meer aan. Ik heb het een keer geprobeerd, maar toen kwam mijn moeder binnen. Dus lukte het niet.
Datum:
09-05-2007
Naam:
anonmien
Leeftijd:
14
Provincie:
Noord-holland

geen hoop

ik ben een persoon die heel gesloten is. ik durf nauwelijks of nooit mijn problemen aan iemand vertellen. ik vind ook dat ik niks in mijn leven bereikt hebt. ik kan ook met niets blij zijn. soms denk ik was ik maar dood. het leven heeft voor mij echt geen zin meer. als ik iets wil dan lukt het toch niet. ik kan nooit iets in één keer doen altijd mislukt het toch. ik weet niet wanneer ik voor het laatste gelachen hebt... . thuis kan ik ook met niemand praten ze begrijpen mij toch niet en mij zien ze toch niet staan.
Datum:
09-05-2007
Naam:
selin
Leeftijd:
26
Provincie:
Limburg

DE DEUR NAAR BUITEN BLIJFT GESLOTEN

Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten

De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart

Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste vijand ben ik

Voor mezelf kan ik niet vluchten
Hoe graag ik dat ook wil
Mezelf kan ik niet zien of luchten
O Heer, zet m´n hart dan ook gewoon stil
Datum:
09-05-2007
Naam:
Daisy
Leeftijd:
19
Provincie:
Zuid-holland

verslaafd aan iemand

Ik zal de details besparen omdat dat nogal een verhaal is maar ik ben zo gehecht en verslaafd aan mij ex dat ik elke sec van de dag aan haar denk.. maar sinds vandaag worden er roddels verspreid waardoor zij geen contact meer met mij wilt. we hebben samen veel meegemaakt en waren bijna 24 u bij elkaar maar vanaf nu is alles weg.. bij mij speelt er nu veel door me hoofd.. doorgaan met me leven.. terug bij haar aanlkoppen terwijl ik weet dat ik het daar alleen maar erger mee maak maar ik ben zo gek op haar. toen fitste ook zelfmoord bij mij voorbij. ik zou t willen als het voor mij maar ook voor mijn nabestaande pijnloos was.. ik zou wel een brief willen schrijven en dat ieder1 die dan achteraf leest maar ik weet da als ik het doe da ik daar veel meer mensen pijn mee doe dan de pijn die ik op dit moment heb. me hart steekt en eten of wat dan ook gaat niet meer. Maar ik ben zo gehecht aan haar en kan heel de dag aan nix anders denken elke sec of bij alles wa ik doe spookt zij door me hoofd. ik vraag me af of er meerdere mensen hier last mee hebben gehad en of die mij kunnen helpen om aan andere dingen te denken of me te helpen alles zo snel mogelijk te vergeten
Datum:
09-05-2007
Naam:
anoniem
Leeftijd:
20
Provincie:
Noord-brabant

HELP!

Hoi, Nou ik wil echt zelfmoord plegen maar toen heeft een vriendin van mij gezegdt dat ik het niet moest doen! heb ik dus gedaaan maar nu wil ik het weer.
Mijn ouders maken me leve kapot.. Me moeder zit alles tegen me vader te zegge wat ik heb gedaan . omdat me vader altijd weg is.. en me moeder die verraardt dus alles en daar wordt ik echt ongelukkig van!
De enigste mense die me kunne helpen is me zus en me beste vriend. me beste vriend heeft dit ook gehad. dus daar kan ik makkelijk over praten.. maar toch ik wordt gewoon maar niet verlost van die ouders.. ik rook ook al door hun en ik heb al een paar keer in me armen gesnede..
S'avonds lig ik te krijsen in me bed om hulp.. dit gaat al een maand door.. maar ik wil der af! of iik wil gewoon niet meer leve HELP ME!!!
Datum:
09-05-2007
Naam:
Meisje
Leeftijd:
15
Provincie:
Noord-holland

precies 1 jaar geleden

Hallo allemaal,

Het is vandaag precies 1jaar geleden dat ik doormiddel van een antidepresiva een einde aan me leven wilde maken.Dit wilde ik omdat mijn relatie naar 4jaar lang waarvan 2jaar samen gewoond op de klippen liep.In het eerste jaar dat we elkaar kende ontdekte ik dat ik zwanger was en in een vlaas van verstands verbijstering heb we besloten om het weg te laten halen.Na 4jaar toen het uit ging kwam alles weer terug van de abortus en ik raakte in een diepe put.op 9 mei was ik naar de huisarts gegaan en vertelde dat ik me rot en ellendig voelde hij gaf me medicatie en ik zag me kans schoon.Helaas is de poging mislukt en moest ik me leven weer opbouwen.Dat lukte toen ik nieuwe jongen leerde kennen die mij ook wel leuk vond.Helaas na 5 maanden ging dat ook weer uit en nu zit ik hier helemaal in me uppie en denk vandaag veel terug aan vorig jaar mei.Was het maar gelukt,was ik maar dood,geen verdriet,pijn en ellende meer.Eindelijk RUST.Ik wil RUST geen gezeur,pijn,angst en verdriet.Ik blijf maar malen waar het iedere keer fout gaat en zoek de schuld vooral bij mezelf.HELP ik wil niet meer leven
Datum:
09-05-2007
Naam:
alleen
Leeftijd:
23
Provincie:
Noord-brabant

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.