Levensverhalen (pagina 1173)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

11/02

Mensen, het is zover...
ik zie het leven écht niet meer zitten een maandagavond zal ik het doen.
Al mijn vrienden... het spijt me echt waar maar dit was het enige wat ik kan doen.
Ik heb mentaal teveel pijn, ik heb het geprobeert te negeren sinds mijn 14 maar nu kan ik het niet meer.
Sorry
Datum:
09-02-2008
Naam:
Enrique
Leeftijd:
15
Provincie:
België

waarom??????

ik ben een jongen van 17 jaar en ik heet jan G
ik had een hoop vrienen maar t ging een x mis met mn authistishe buien en mn schildklier en mn ongelooflijk stinkende scheten de jongens pikten t niet meer en nu ben ik hier alleen kheb allen nog mn moeder, tith, alleen zij is nog goed voor me mn vader is een slome klootzak
mn vrienden laten me voor altijd in de steek ze noemen mn scooter stofzuiger en schelden mij uit om mn zieke schildklier en als ik op mn scooter thuis kom van mn saaie kutwerk laggen ze me uit en roepen ga zelfmoord plegen joh

ik wil dit egt ik heb me al een x geprobeerd maar mn moeder was net op tijd egt jammer:S:S nu wil ik me gaan snijden ik zie het egt niet meer zitten
ik wil hier weg!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Datum:
09-02-2008
Naam:
jan
Leeftijd:
17
Provincie:
Gelderland

uit

Ineens maakte ze het uit , een tijdje ging het wat slechter maar juist ging het nu goed egt beter kon niet , net de perfecte kerstvakantie gehad met der en alle kerstdagen bij elkaars famillie gevierd en oud en nieuw natuurlijk ook en paar dagen erna ook haar verjaardag, maar toen ik weer voor het eerst haar wou bellen nadat de vakkantie voorbij was belde ze op of ik even ergens alleen wou gaan zitten. Ik dacht al dat dat natuurlijk nooit iets goeds kan betekenen en toen zei ze het uit der volle mond "het is uit !"
ze zei we hbbn nou al meer dan 2 jaar en 3 maanden gehad en dat is toch egt te lang ik kreeg met je toen ik 12 werd en dan tot je 15e is toch heel erg lang is eigenlijk ook niet zo gezond.
Ze misde haar vrijheid en misde om heel erg veel met vrienddinnen te kunnen omgaan en veel logeren enzo. Natuurlijk snap ik dit allemaal en ik dacht dat ik er ook wel weer overheen zou komen maar nu na bijna 1 maand ben ik er nog helemala niet overheen en het word aleen maar erger en zij werkt ook niet egt mee . Ik probeer zoveel mogelijk aan andere dingen te denken en zoveel mogelijk te doen dat ik er ni de tijd voor heb. Maar zelfs als ik niet aan haar denk voel ik pijn in mijn hart. Ik weet gewoon niet meer hoe ik ermee moet leven. Ik probeer zoveel mogelijk dingen te doen maar het lukt me egt gewoon niet en zie ook maar 1 oplossing die voor me eigen het beste zou zijn. Met nadruk voor me eigen! Want ik heb nog een heleboel familie en vrienden , collega's die me nodig hebben en die ik pijn zou doen.
Dat maakt het juist zo moeilijk want je kiest niet alleen voor je eigen je kiest voor alle mensen om je heen. Zijn die mensen het dan waard om die pijn nog een hele lange tijd te verdragen of zou het die mensen allemaal niet waard zijn en zouden hun er wel makkelijk bovenop kunnen komen zoals ik het hiermee dus duidelijk niet kan.
Het is zo'n moeilijke keuze. Op dit moment ben ik egt bang dat ik er nooit meer boven op kom , ver diep in mijn hard zegt me dat er nog ergens hoop is dat ik er bovenop kom.
Maar die is nu te ver weg.
Ik weet het niet meer
Datum:
08-02-2008
Naam:
Ruben
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

Onnodig om te leven...

hallo allemaal,

Ik ben Hakan woon in rotterdam.ben een jongen van 15 van een turkse afkomst.ik zit elke dag te denken over het zelfmoord of ik dat nou moet doen of niet.ik vindt het onnodig om zo veel pijn te lijden in het leven.mijn probleem is geen geld geen meisjes eigenlijk weet ik het niej ik vindt het gewoon te zwaar om te leven.ik ben niet 1 van die straatjongens ik rook niet en wil het ook niet ik hang nooit op straat dus vandaar dat ik niet veel vrienden heb.ik heb maar eigenlijk 1 echte vriend waarvan ik als een broer hou.ma hij woont dan weer in turkije.ik wou altijd met iemand over dit soort onderwerpen praten maar durf het niet had een keertje geprobeerd om met iemand erover te praten maar hij dacht dan weer dat ik geintjes maakte en zei ja ja je bent te jong je gaat veel beleven niemand neemt mij serieus.ik wil jullie allemaal bedanken die de tijd nemen om mijn verhaal te lezen.

Groetjes
Datum:
08-02-2008
Naam:
Hakan
Leeftijd:
15
Provincie:
Zuid-holland

Einde

Sinds mijn 8e wordt ik al gepest op school. Naast het feit dat ik slecht in contact met anderen kan komen ben ik ook erg slecht op school, dit jaar blijf ik voor de 2e keer zitten en wordt ik gedwongen naar het MBO metaalbewerking te gaan. Ik doe niet aan sport en heb nog nooit gewerkt. Ik ga weleens uit maar daar is vaak helemaal niks aan. Hoe kan ik een minder leuk leven hebben dan mijn oud-klasgenoot Rene K, terwijl hij nog nooit uit is geweest en altijd spelletjes met zichzelf verzint op zijn kamer. Ook heb ik mijn eigen hyves pagina waarop ik nooit gekrabbelt wordt. Wacht, mijn mobiel trilt. Laat maar, het is weer de batterij die op is want ik krijg toch nooit sms'jes behalve van mijn moeder dat ze mijn trui terug heeft gevonden. Ik wil zo snel mogelijk een einde aan mijn leven
Datum:
08-02-2008
Naam:
joost
Leeftijd:
23
Provincie:
Noord-holland

Zelfmoord is erger dan je dacht!

Bij alle geloven is zelfmoord verboden, evenzwaar als je iemand anders doodt.

Dus je hebt nu een erge rot leven, je pleegt zelfmoord en dan?

NA JE DOOD IS ERGER DAN JE NU LEEFT.
DUS PLEEG GEEN ZELFMOORD, IK MEEN HET ECHT!

Blijf nu leven, want als je zo'n leven hebt nu wordt je later beloond. Dan zullen die mensen die je leven zat maakten ergere dood hebben dan Jou, hoewel jij dan op een heerlijke manier (door god) sterft/overlijdt.

Hopelijk geloven jullie in mij, niets is verzonnen .
Datum:
08-02-2008
Naam:
Ibrahim
Leeftijd:
14
Provincie:
Limburg

& I hide my tears behind a painted smile

T is net alsof ik elke dag een masker opzet.. Op school denkt iedereen dat ik perfect gelukkig ben, dat ik een meisje als alle andere ben.. maar zij weten niet hoe ik mij thuis voel, zij weten niet dat ik mijzelf haast elke avond in slaap huil.. Het gaat niet hier thuis. Ik wil weg; weg van de wereld.. tzou voor iedereen zoveel makkelijker zijn als ik er niet meer was.. niemand zou mij missen.. Ik wou maar dat k zo laf niet was
Datum:
08-02-2008
Naam:
Ik
Leeftijd:
17
Provincie:
België

wie was ik

ik wil beginnen te zeggen dat jullie tieners echt goed moeten nadenken voordat je zoiets ingrijpends doet, het helpt niet als ik zeg dat je gemist zult worden want dat wil je toch niet zien, dat weet ik nog van mezelf vroeger, mischien verheerlijk je het zelfs de begrafenis, eindelijk de aandacht.

aandacht is iets waar we allemaal naar hunkeren, en die voor de meeste tieners vroeg of laat wel beandwoord word door een liefje later in je leven, dus wacht het nog even af, de aandacht op je begrafenis is maar van korte duur, slechts een kleine intiem groepje mensen zal je altijd herinneren/missen, en die wil je juist net niet met die leegte opzadelen.

je moet door diepe dalen ik heb ze ook gehad als tiener, een buitenbeentje, appart, altijd geven nooit nemen, het gevoel achter de feiten aan te lopen, gebruikt ongelukkig eenzaam en alleen voelen.
(iedereen die mishandeld is/word, ik ben geen bidder maar ik denk aan jullie, ik vind het van de gekke dat er miljoenen opgehaald worden voor een tsoenami aan de andere kant van de wereld terwijl we hier genoeg ellende hebben om op te lossen in ons eigen land, ik hoop dat jullie schreeuw om aandacht door iemand gehoord wordt, denk aan weglopen maar niet meteen aan zelfmoord)

als tiener staat je nog veel te wachten en is tiener zijn niks zoals bij mij, als je twintiger wordt en kunt gaan en staan waar je wilt, ziet het leven er echt anders uit, ik had vanaf dat moment pas vriendinnetjes. en dan is het leven pas weer interessanter.

ik wil niet dat je de gedachte ontkent of vergeet, dit gevoel is ook wie jij bent.
maak het je slogun als het weer eens kut gaat 'ik kan er altijd nog een eind aan maken' het zal je onbevreesder maken voor wat er op dat moment speelt.

laat me afsluiten met dat in mijn beleving niets gaat boven liefde.
echt waar, carriere op werk, veel geld en een dure sportauto stellen niks voor je maakt er geen indruk mee, en ik kan het weten, verspil je toekomst niet, en die ligt in de liefde van een ander.

Datum:
08-02-2008
Naam:
ratje
Leeftijd:
30
Provincie:
Noord-brabant

waarom ben ik hier

ik ben al heel lang bezig met behandelingen eigenlijk te lang, ik heb er gewoon geen zin meer in, elke keer van behandelaar naar behandelaar. waarom zou ik het ook doen het heeft toch geen enkele zin. ik heb al een aantal keren een poging gedaan maar kwam daardoor alleen maar in het ziekenhuis terecht en twee dagen later liep ik gewoon rond. maar nu ga ik het echt goed doen, er is toch niemand die mij zal missen, ik kan er maar beter niet zijn nu doe ik juist veel mensen verdriet en als ik er niet meer ben hebben zij teminste ook rust voor altijd.
Datum:
08-02-2008
Naam:
zelfdestructief persoon
Leeftijd:
22
Provincie:
Gelderland

Help

Hallo ik had vorig jaar in de kerst vakantie heevige ruzie met men moeder en ik ben gaan lopen en ik kwam terecht bij vriendendie uiteinddelek geen echt vrienden waar ze misbruikete mij om sexueweel vak en op drugs gebruik
ik was 16 hij was in de 40
en kuste me en meer en meer
ik wou dit op hield
hgij gaf mij geld drugs en drank
later de kerstvakantie was gedaan ik kwam terug op school en op internaat
ze zegde al van amai hij is plosteling stil is er ietys gebeurt dit verlof ik knikte neen er is niks gebeurt mevrouw
toch bleeven ze aan dringen
ik zegde niets
later ik moest voor het jeugd comite komen elk jaar was dat
en ze vroegen van sven is er iets
en ik zegde ik zeg niets zo lang men moeder binne is dus ze ging naar buiten
ik deed men uitleg nu zegde men conculente dat ik verkracht was
later ik moest klacht in dienen tegen hem hij heeft twee maanden vast gezeten
hij kwam vrij ik schrok ik wikst niet wat doen
men lessen leden er onder ik was vaak deprisief
nu nog
latyer op 26 julie stierf zijn vriend allemaal mijn schuld als ,ik niet naar de politie was geweest was het nooit zo ver gekomen dat zijn vriend niet meer wilde leven
ik wil en heb al vaak geprovbeert om men eigen op te hanegn en ondr een trein te gooien en zo
ik denk dat het beter is datr ik niet meer op deeze wereld besta
Datum:
07-02-2008
Naam:
Sven
Leeftijd:
17
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.