Hallo mensen ik ben een meisje van 15
en ik denk meestal wel aan zelfmoord . en ik snij mezelf ook wel eens ik slik pillen tegen de stress en voor het slapen gaan anders kan ik niet slapen . het begon allemaal toen ik 12 was een vriendin van me zus kwam bij ons in wonen ze was lesbi en er hing al stress bij ons in huis . en opeens net een dag voor dat we op vakantie zoude gaan vroeg mijn vader met wie ik graag mee op vakantie wou gaan met me moeder of me vader nou daar begon het al ik wist meteen dat ze uit elkaar zouden gaan en in de vakantie me broertje is in duitsland in het ziekenhuis beland en moest geopereerd worden. en toen we terug van vakantie waren me ouders gingen dus uit elkaar en eerst proberen bij me vader maar dat ging het niet goed toen bij mijn moeder en de vriendin van me zus woonde bij me moeder maar toen net met oud en nieuw heeft me moeder iets met haar gekregen met een lesbi,s meisje van 18 . het ging weer goed met me moeder en ook met ons niemandt van de familie van me moeder kwam meer langs ik heb mijn familie nu al 3 jaar niet gezien. toen ging dast meisje van 18 bij ons weg . me moeder helemaal kapot maar 2 weken later toen zij bij ons weg ging . overleed me oom aan kanker. ik kwam vaak bij hem ze hebben het mij niet vertelt ook al wist iedereen het al een half jaar dat hij kanker had. het was me lievelings oom ik kon alles bij hem kwijt ik kon altijd bij hem komen als er wat was maar nu dus niet meer.me moeder nog steeds helemaal naar de klote ik ben aan de drugs gegaan. ik heb een paar keer in het ziekenhuis gelegen dat ze me maag leeg moesten pompen . toen dat gebeurt was alles ging weer goed maar toen opeens kwam dat meisje bij ons terug en me moeder wer helemaal gelukkig en ik ook iedereen dacht dat ze weer zou blijven! maar naar 3 maanden we waren allemaal weer aan haar gewend en opeens zonder iets tegen me broertje en mij te zeggen is ze bij ons weg gegaan me moeder ging weer helemaal naar de klote ik kreeg een vriend van 19 hij was lief voor me ik kreeg daardoor vaak problemen ik moest altijd stiekem het huis uit sluipen om naar hem toe te gaan. toen wou hij opeens met me naar bed ik durfde het eers niet maar ik hield zoveel van hem en ik wou hem dus niet verliezen. ik ben dus met hem naar bed gegaan na 3 maanden begon me buik dikker te worden de condoom was geknapt! en ik was niet aan de pil . ik ben heel erg tegen abortus ik vind het moord van je eigen vlees en bloed . dus ik ben naar de dokter gegaan en ik was blijkbaar dus zwanger . en na negen maandjes kwam er een kindje maar het bleek in de navel streng te zijn gestikt ik was er helemaal kapot van en in die negen maanden ik had et vertelt tegen me vriend en hij ging bij me weg! ik kon nergens heen maar ik ben het pad weer op gegaan! en ben dus meer van de goeie dingen gaan bekijken later kreeg ik een vriend ik hield heel veel van hem ! maar ik kreeg ruzie met hem enso ik raakte al me vriendinnen kwijt . ik ging weer het slechte pad op en toen ging et uit ik begon me te snijden ik slikte pillen voor de stress en slaap pillen. maar toen kreeg ik waanbeelden ik kreeg zomaar dingen te zien in me gedachten die ik niet wou zien . ik ging vaak uit maar die ene x dat ik uit ging dat was ook de laatste x ik kon me vriendinnen niet meer vinden ! ik ben dus alleen met me dronken hoofd naar huis gelopen was een best stuk en toen opeens kwam er een man aan hij begon aan me te zitten hij legde me opeens op de grond ik wou het niet ik spartelde tegen maar opeens pakte hij zijn mes en hij legde hem aan me keel hij deed zijn broek uit het ging allemaal heel heftig en opeens zat hij in me en ik begon weer tegen te spartelen er lag een ijzer buis naast me hij pakte hem en sloeg me neer . de volgende dag werd ik wakker ik ben verder gelopen naar huis en opeens er stond politie bij ons bij de deur ze hadden me vriendinnen al uit bed gebelt en ik was daar dus niet dus ik moest het wel vertellen. het bleek dat die man meerdere meiden hadt verkracht maar hij was weer vrijgelaten uit de gevangenis.dus ze hebben hem weer opgepakt . maar ik durfde niet meer naar school ik durfde niet meer weg ! eerst mocht ik nog wel thuis blijven! maar toen moest ik echt naar school. met al die ideeen in me hoofd dat er iemandt achter me liep met een pistool en me opeens zou neer schieten . of dat die man achter me liep en me weer wou verkrachten. ik kwam op schoool iedereen keek me aan ik was heel erg verslechterd . ik at zowat niks dus ik was heel mager geworden. zelfs me klas genootjes herkende me niet zo meer . ik kwam dus in de klas en iedereen bleef me maar aan kijken. iedereen vragen waar ik was geweest enso. na een paar weken durfde ik wel weer een beetjee op straat te lopen alleen dan niet alleen. ik durfde weer gewoon een beetjee naar school. ik ben nog steeds wel bang maar iedereen steunt me goed dus en ik vertrouw er wel weer op dat het weer goed komt ook al zou ik altijd die nare herrineringen achter me aan hebben. ooit zou ik het een plekje moeten geven . dit was me verhaal en ik heb nog `1 tip ook al wil je weg blijf hier voor de mensen van wie je houd en vertrouw op je zelf dat het altijd wel goed komt! Met vriendelijke Groet Kelly!
Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.
113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.