Levensverhalen (pagina 1073)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

ik wil slapen voor altijd

ik ben een ....... uit nieuwegein van 12 ik wil liever niet meer leven. mijn moeder is nooit aardig voor me als ik te laat thuis ben is ze meteen helemaal gestoord dat is nioet leuk op 10-08-08 gaan we op vakantie ik ben van plan daar er een einde aan te maken op deze manier is echt niks leuk
Datum:
10-07-2008
Naam:
iemanduitnieuwegein
Leeftijd:
12
Provincie:
Utrecht

Ooit komt het wel goed hoop ik

Hey mensen ik ben dus mitch 19 jaar oud.Toen ik 16 was ben ik in een diepte depressie geraakt daardoor is het kut gegaan op school en werk heb nu geen diploma geen werk helemaal niks.Ja een kut wajong uitkering heb ik godverdomme ik wil gewoon werk hebbe maar hoe ik in mijn vel zit dat wens ik niemand toe.
Ik heb vaker gedacht om mijzelf van kant te maken maar dat doe ik niet omdat ik om mijn familie geef en wil ze dat verdriet niet aandoen .Mijn moeder is nog het feit dat ik nog leef als zij niet zo begripvol en liefdevol is geweest voor mij was ik er denk ik niet meer.Het leve is gewoon 1 groot raadsel ik word geboren zonder een kans op een normaal leve zo zie ik het.Ik leef al minstens 7 jaar zo dat ik me kut voel de ene keer gaat het weer wat beter en dan weer niet.
ik hou wel van het leve maar hoe ik in mijn vel zit doet me verdriet en het voelt aan alsof mij vanalles is afgepakt.
Ik bedoel als ik een vrolijk iemand was had ik allang een diploma /werk maar mijn zelfvertrouwen is gewoon naar de klote door wat er door de jaren heen is gebeurt.

Maar ik denk bijmezelf wat heb je eraan om nog te leve en wat heb je eraan om dood te zijn.Dat brengt mij in 2 strijd omdat ik toch geloof in het paranormale.Ik zie het zo als je dood bent gaat je ziel naar het hiernamaals en als je zelfmoord pleegt los je niet al je problemen op.

Het enigste wat ik wil is gewoon dat ik me eens een keer goed in mij vel voel en eens gelukkig ben in plaats van all die stress.

groetjes Mitch
Datum:
10-07-2008
Naam:
Mitch :(
Leeftijd:
19
Provincie:
Limburg

Blijf sterk!

Lieve Jan en alle andere, hoe ongelooflijk diep je in de put kan zitten, daar moet je doorheen en er zijn zoveel mooie kanten van het leven, die je nu waarschijnlijk niet ziet. Het leven is te kostbaar om dit te beeindigen. Je bent uniek en mooi! Ga op zoek naar fijne mensen om je heen en probeer weer positieve kanten te zien en bouw ze uit. Misschien klinkt het allemaal te makkelijk maar ik hoop dat jullie de kracht hebben om ervoor te vechten en je zal ervaren dat je dit dubbel en dwars terugverdient. Heel veel sterkte J.
Datum:
10-07-2008
Naam:
J.
Leeftijd:
34
Provincie:
Noord-brabant

Dead Black Man

Ik ben een Surinaamse Jongen van 33 jaar, heb een dochtertje van 9 jaar, ben single en sinds 2 maanden werkloos. Ik heb mij vorig maand moeten verantwoorden bij de rechter voor huurachterstand en heb toen 8 weken de tijd gekregen om met ongeveer 1600,- euro over de brug te komen waar ik bij voorbaat al weet dat ik de deadline niet gaat halen omdat ik momenteel werkloos ben en mijn WW neerkomt op 800,- euro per maand dus reken maar uit. Ik probeer zo snel mogelijk weer aan de bak te komen maar de dagen worden letterlijk en figuurlijk met de dag steeds donkerder, dit terwijl ik altijd vrolijk word als ik op sta, de zon ziet schijnen en ik de vogeltjes hoor fluiten... ik weet gewoon niet meer waar ik hulp moet zoeken en ben ook al 2 keer afgewezen voor sanering, als ik een baan vind verdien ik mischien 100 euro meer dan een normale bijstandsuitkering dus waar doe ik het allemaal voor. Door omstandigheden heb de moeder van mijn dochter 2 jaar geleden alle kontakt tussen mij en mijn dochter verbroken waar ik aan gehecht was en wat een positieve invloed op mij had en ook op mijn dochter want ze was altijd blij als ze bij me kwam en ik werd altijd blij als ik zag dat zij blij was. Ik heb vorig jaar mijn moeder verloren waar ik echt een hechte band mee had, ze is na een lange ziekte periode van bijna 10 jaar in april vorig jaar na toediening van morfine om het leven gebracht... wat mijn leven ingrijpend heeft verandert. Sindsdien
zie ik het leven steeds somberder in... ik lach bijna niet meer terwijl ik altijd lachte, ik onderneem geen leuke dingen meer terwijl ik vroeger minstens 2 keer per maand uit ging om te ontspannen, maar door schulden ik mij het niet meer kan permiteren, ik ben al 15 jaar niet meer op vakantie geweest, ben de afgelopen 7 jaar niet meer in de stad geweest omdat ik geen geld heb voor kleren en schoenen, het leven is gewoon niet leuk meer omdat alles om geld draaid en ik niet veel verdien en tot ver boven mijn pet in de schulden zit... ik volgend maand op straat sta en nergens en bij niemand aan kan kloppen, daarom wil ik van mijn leven af,
Datum:
10-07-2008
Naam:
Benito
Leeftijd:
33
Provincie:
Zuid-holland

allé mensen!

wat een sombere verhalen allemaal! Is er dan geen zonneschijn meer in jullie leven? dat kan toch zomaar niet!
ik ben zelf manisch-depressief, écht wel erfelijk, mijn broertje heeft zelfmoord gepleegd toen hij 20 was, mijn papa 2 maanden nadien ook, mijn opa deed net hetzelfde en ikzelf heb al 2 pogingen ondernomen...
in slechte perioden heb ik het echt niet gemakkelijk...dan is het zwemmen tegen de stroom in....
maar ik wandel veel, slaap genoeg, heb een regelmatig levensritme wat héél belangrijk is...gebruik geen alcohol want dat maakt mij zeker down...
ik heb 2 schatten van kinderen die echt heel veel verdriet zouden hebben moest er iets ernstigs met hun mama gebeuren....
mijn man doet zijn best maar begrijpt mijn ziekte niet....
probeer leuke dingen te zoeken waar je iets aan hebt, die je voldoening schenken,bv een tas koffie gaan drinken met een oude, eenzame buurvrouw, iets planten in de tuin, een leuke boswandeling, ....
veel moed, lieve mensen, vlieg erin! en breek de spiraal waar je in verzeild zit!
annie

Datum:
10-07-2008
Naam:
Annie
Leeftijd:
47
Provincie:
België

Moe van alles

Ik ben zo moe , heb veel pijn iedere dag aan mijn rug kan soms niet zitten staan of lopen medicijnen helpen niet. ben bij een psichiater en ben mijn verhaal kwijt bij hem , maar ik ben er niet van opgeknapt met mijn werk gaat het ook niet meer ze zoeken een conflikt en denken volgens mij dat ik het maar verzin, kan ook mijn aandacht er niet bij houden dat vind ik ook heel rot voel me net een klootzak die niks kan zou me willen verstoppen op een veilige donkere plek voor altijd, ik heb momenteel echt de gedachte om er een eind aan te maken .maar wil het mijn dierbaren niet aandoen vooral mijn moeder niet ze is al een zoon kwijt door zelfdoding en een neefje en een jongere zus. vandaar dat ik maar moet doorgaan maar ik voel me erg eenzaam en vind het moeilijk en zwaar het leven, verder iedereen veel sterkte en kracht gewenst
Datum:
10-07-2008
Naam:
frederik
Leeftijd:
40
Provincie:
Noord-holland

kan niet meer

Zoveel pijn van binnen, zo ontzettend leeg. zo alleen. Heb zoveel mensen gekwetst, heb mezelf zo veel pijn gedaan, weet niet meer hoe ik weer een dag moet overleven, zonder drank of in mezelf te snijden, het lijkt wel of niemand me begrijpt op deze wereld, ben moe ben op
Datum:
10-07-2008
Naam:
leo'tje
Leeftijd:
30
Provincie:
Gelderland

Waar is het licht?

Waarvoor leef ik, heb ik een doel?
je werkt zo hard en je gaat toch dood....
waarvoor?
hebben wij mensen een doel
ik ben christelijk maar ik weet het niet
waarvoor god ons maakt..
om ons een gelukkig leven te geven?? terwijl wij hier onze zelfmoord verhalen schrijven??
ik zit nu opeens diep te twijfelen over de dingen in het leven.
kan iemand mij uitleggen??
Zelf als ik in de kerk ben snap ik het niet....
dit was het verhaal dat ik ff kwijt wou
Datum:
10-07-2008
Naam:
Christine Hsieh
Leeftijd:
13
Provincie:
Gelderland

luistert God wel?

ik geloofde in God,
maar ik twijfel of die wel bestaat en of Hij uberhaupt wel naar mij luistert.
want waarom doet Hij mij zoveel pijn door mij te laten leven?
waarom ben ik hier nu terwijl ik hier niet wil zijn?
waarom heeft Hij mij dit leven gegeven wat ik niet wil?
als God van mij zal houden, zal hij mij laten stoppen te leven.
dan ben ik pas gelukkig.



Datum:
09-07-2008
Naam:
c
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

je gaat toch een keer dood, dus waarom zal je de moeite besparen

Helper Bas,
ik vind het heel aardig van je!
ik weet dat er veel mensen van mij houden, ik hou ook heel erg veel van mijn familie, en mijn vrienden betekenen ook heel veel voor me. ik weet dat ik ze veel verdriet zal bezorgen als ik er niet meer ben, maar ik kan de druk van het leven gewoon niet meer aan, ik ben op, echt op. dit is niet het leven waar ik voor zou willen leven. er is alleen maar ellende, hoe kunnen mensen nou zeggen dat ze gelukkig zijn?
je leeft, maar voor wat? ik wil dit niet langer.
en ik weet dat zelfmoord niet goed is, je hoort je leven te voltooien.
ik heb angst om te springen, daarom laat ik mezelf uithongeren, dat is toch een natuurlijke dood.
er is niemand die mij van binnen ooit zal begrijpen, niemand die zal weten hoe ik me van binnen voel en hoe ik langzaam opgevreten wordt door druk, stress, pijn, en verdriet.
ik wil rust, meer wil ik niet.
en dit leven kan mij dat niet bieden.
niemand zal mij ooit begrijpen, dat hoeft ook niet, als ik maar ooit gelukkig kan zijn.
en ik hoop dat het snel is.
Datum:
09-07-2008
Naam:
c
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.