Levensverhalen (pagina 1072)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

Mijn verhaal

Hallo, ik ben Tessa en ik ben 16 jaar. Het begon allemaal een jaar geleden toen ik naar een andere school ging.Ik moest een uur in de trein zitten, terwijl ik normaal een half uurtje op de fiets zat. Op een dag zat ik in de trein en het was best druk, ik begon ineens te zweten en te trillen en ik werd helemaal zwart voor mijn ogen, gelukkig viel ik nog net niet flauw. Ik probeerde wat te eten maar dat hielp niet, ik kreeg echt niks door mijn keel heen. Ik wist echt niet wat mij overkwam, ik dacht dat ik dood ging! Vanaf toen had ik er vaker last van. Niet alleen als ik in de trein zat, maar ook bij vriendinnen, op school of gewoon thuis! Het heeft maanden geduurd totdat de dokter erachter kwam wat ik had. Het bleek dat ik paniekaanvallen had. Toen ben ik erover na gaan denken wat de oorzaak zou zijn.. Ik kwam erachter dat ik nog erg last heb van de scheiding van mijn ouders (7 jaar geleden), ik ben vroeger heel erg gepest door 3 populaire meisjes, ik praatte nooit over mijn problemen, alles wat ik dacht zat vast in mijn hoofd. Ik voelde me vriendloos en ik verveelde mij vaak en zat meestal op de computer. Ook kwam ik erachter dat ik veel te veel rekening hou met wat anderen vinden/denken over mij, ik heb een heel laag zelfbeeld. Ik hou er van om aandacht te krijgen van jongens, ik vond het leuk als ze zeiden dat ik lief of mooi was. Ik ging steeds meer afspreken met jongens. Tot een vriendin (die ik alleen op school zie) een keer naar mij toe kwam bij een feestje om met me te praten, ze zei dat ze dacht dat ik met jongens afsprak omdat ik iets miste in mijn leven, dat ik dingen deed met jongens die ik eigelijk niet wou. En toen ben ik daar erg over gaan nadenken en heb ik geprobeerd ermee te stoppen, maar het is nu nog steeds niet gelukt.. Ik heb medicijnen van de dokter gekregen tegen depressie, ik voelde me altijd somber en eenzaam, dacht aan zelfmoord enz.. De medicijnen hielpen gelukkig goed tegen paniekaanvallen, ik had ze veel minder en minder erg. Maar ik heb altijd nog wel een paniekerig gevoel als ik er gens heen moet. Tegen de zelfmoordgedachtes en somberheid helpen ze jammer genoeg niet.. Al dit kwam ook omdat ik een keer een potloodventer tegen ben gekomen.. Hij gooide mij van mijn fiets af en trok aan mijn haar..(jaar geleden) Sindsdien voelde ik me nergens meer veilig, keek altijd goed om me heen enzovoort. De rechtzaak is al geweest maar hij loopt nu alweer vrij rond!! Ik had nooit gedacht dat zoiets zoveel invloed op je leven kon hebben, aan het begin had ik er geen last van maar later droomde ik erover en werd ik heel boos op hem. Zulke mensen moeten echt levenslang krijgen! Ik zat toen echt zwaar in de put, ik ging niet meer naar school, niet naar de kerk en deed niks met vriendinnen. Gelukkig ben ik daar nu uitgekomen, door mijn medicijnen kon ik weer naar school. Ik zorg ervoor dat ik veel contacten krijg, ookal mis ik nog steeds een goede vriendin in mijn leven. Het geloof heeft mij ook geholpen, door deze tijd ben ik veel meer gaan bidden (ik ben christelijk opgevoedt) en over het geloof gaan nadenken. eerst was ik vooral boos op God en dacht ik: WAAROM ?? Ik ben nog niet helemaal beter maar zie ik tenminste 1 voordeel op dit alles. Ik heb God weer gevonden. Ik vind het nog wel heel lastig want ik hou nog steeds van aandacht van jongens en ik doe zoveel dingen die God niet goed vind. Terwijl hij mij uit die tijd heeft gehaalt.. Ik ben nu mijn medicijnen aan het afbouwen en ik hoop dat ik ooit van die paniek af mag komen! Dat ik weer normaal ergens naartoe kan. Ik voel mij nog wel vaak somber en ik heb zelfmoordgedachtes, maar dat laatste kan ik niet maken tegenover mijn familie. Zij houden van mij! Gelukkig kan ik goed met mijn broer over mijn problemen praten! Praten helpt echt! Verder kun je altijd alles aan God vertellen, hij luisterd altijd naar je! Als ik niet Christelijk was had ik helemaal niks meer in mijn leven...
Datum:
13-07-2008
Naam:
Tessa
Leeftijd:
16
Provincie:
Overijssel

Het leven heeft geen zin meer

Ik zie het nie meer zitten het heeft voor mij geen zin meer . Alles wat ik doe ,alles wat ik zeg is toch nooit goed, ik ben de mislukking zelf ik voel me rot in mijn lichaam als mens die ik ben. Het leven heeft voor mij nog niet eens een betekenis. Ik woon sinds 4 maanden samen met men vriendin en het enige wat ik doe is haar meetrekken in mijn dieperik alle mensen die 'om me geven' lijken het allemaal toch nie zo te menen.Ik voel me te veel overal waar ik kom , ben nooit is het zonnetje in huis ben nooit is een keer dat wat mensen van mij verwachten. Doe iedreen verdriet en gewoon omdat ik niet met mezelf kan leven. Dit is echt wel ik ik ik maar ik kan er niet aan doen . Ik haat mezelf, de mens wie ik ben.Hoe deze maatschappij mij gemaakt heeft ,deze wereld is een rotte plaats en ik wil hier geen deel meer van uit maken .Misschien in een ander leven dat ik wel het geluk in mezelf vind maar volgens mij hoe het hier nu is door mij ogen met mijn gevoel werkt het toch niet . Ik neem het liefst afscheid van alles maar zover ben ik nog niet, lang zal het toch nie meer duren denk ik.Het probleem is, ik kan hier met niemand over praten niemand die mij begrijpt want ik heb zogezegd toch alles waar een mens van droomd. Alleen maakt dat mij niet gelukkig .
Datum:
13-07-2008
Naam:
D
Leeftijd:
25
Provincie:
België

Think about the bright side.

Ik lees hier verhalen over mensen die nog verschrikkelijk jong zijn en nu al een einde aan hun leven willen maken.

Maar denk hier toch asjeblieft over na. Het zit niet allemaal mee. Ik heb op jonge leeftijd 2 ooms verloren en een vriend. Maar daar kom je bovenop, het leven zit niet altijd mee maar daar leer je van. Als je hard genoeg werkt dan kom je er juist sterker uit, zelfs als het niet in je voordeel is.

Maar om een eind aan je leven te maken?

Nee. Doe dat niet. Het leven is zo mooi. Kijk naar de zon als hij schijnt. Ga desnoods naar zee. Spreek af met vrienden om wat leuks te gaan doen. Ontmoet nieuwe mensen die je dichtbij je hart gaat bewaren.

Ik heb een kutjeugd gehad, ik ben vaak gepest e.d. Maar ik ben positief gebleven, nu heb ik een goede opleiding, veel vrienden, geld zat enzovoort. Het kan amper beter!

Maar bekijk dan wél alles op een positieve manier! Niet alles in de wereld is klote.

"To the world you are just one person, but to one person you are the world."

Denk erover na. Voor alle mensen die je achter zou laten; doe het niet.

Doe het gewoon niet.
Datum:
13-07-2008
Naam:
The Jack of Spades
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

DOOD!!

het is sins kort uit met me vriend ik ken niet zonder hem leven, echt niet ik het al zovee mee gemaaktt,ik kan dit er niet bij hebben het leven heeft geen zin meer echt niet
Datum:
13-07-2008
Naam:
moor
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-holland

als ik

als ik morgen niet meer wakker word vergeet mij dan niet
maar denk aan mij
en aan alle mooie momentne die we mochten beleven
dit alles is binnenkort voorbij
Datum:
12-07-2008
Naam:
anoniem
Leeftijd:
39
Provincie:
Zuid-holland

dus jij ziet geen uitweg meer?

Oke ten eerste vind ik het heel rot voor de meesten hier dat julie met die pijn en die gevoelens rond lopen,

maar als ik dan een verhaal lees van een zogenaamd meisje van 11 die zelfmoordwilt plege omdat ze op een spciale school zit en een jonge haar niet leuk vind, ik denk dat je niet zulke sites als dit oet gebruiken 80% is fake, simpel weg omdat er mensen zijn die er op kicken zielig te doen om zo aandacht te krijgen, ben je echt het einde nabij, en ben je onder de 21 zoek dan hulp bij instanties denk aan de kinder telefoon, klinkt michien oudbollig maar deze mensen zijn re om jou te helpen, ik vond het wel een goed idee omdit even neer te zetten groeten p
Datum:
12-07-2008
Naam:
GeenHulpMeer?
Leeftijd:
21
Provincie:
Groningen

genoeg

ik ben helemaal klaar met mn leven,ik wil al een hele tijd niet meer,heb geen positiefe dingen meer en als ik eens wat leuks heb,dan kan ik dr of niet van genieten,of er gebeurd wel iets waardoor het niet meer leuk is,ik wil rust voor eeuwig,heb mn afscheidsbrief geschreven,wanneer ik m ga gebruiken weet ik nog niet,maar ik doe nergens moeite meer voor,heb dr geen fut meer voor,het is klaar nu,mn omgeving zegt joh doe niet zo eng of ik wil nietdat je zo doet,dan denk ik ja waaron niet,er is toch totaal niemand die ook maar wat om me geeft,waarom zouden ze ook,ben een walgelijk persoon.
ben dr klaar mee,voorgoed,ik wacht nu af tot mn lichaam het opgeeft of dat ik mezelf wat aandoe,
Datum:
12-07-2008
Naam:
*********
Leeftijd:
28
Provincie:
Noord-holland

Daar gaat je liefde

Na een relatie van ruim 7 jaar is het eind toch nabij. Ze is haar zelf niet meer en heeft geestelijke problemen. Behandelen slaan niet aan en ik ben contineu de L*L. . . Ik ben door vuur gegaan voor dit meisje, dag en nach ehb ik klaar gestaan voor haar en haar te helpen en ondersteunen. Vandaag zelf opgepakt voor geweldpleging omdat de ruzie die ze nu tegen me veroorzaakte uit de hand liep. Heb haar bij haar pols gepakt en in de stoel gezet. Nu ben ik na ruim 6 uur weer uit het politie buro. Ik weet niet meer wat ik moet, ze was me alles !! :'( waarom is het leven zo gemeen . . . . Ik zie het echt niet meer zitten, maar voel me ook te laf om het te doen. Toch als ik waar een moment krijg doe ik het toch spontaan wel. :'(
Datum:
11-07-2008
Naam:
J N Den Haag
Leeftijd:
23
Provincie:
Zuid-holland

ik wilde niet meer leven

op 22 juni heb ik dat besloten om te doen .heb 2 lieve kinderen.mishandeld door me vader in het verleden ,ben gevlugd naar nederland ,kwam in het prostitutie terecht .mijn verleden achtevolgde me de hele tijd .heb sammen gewond met de drugs verslaafde.mijn vader en moeder zijn overleden.ik kon ze niet begraven.dat doet met n mens heel veel.en omdat ik nog veel schulden had dankzei mijn verslaafde ex had ik besloten om te stopen met ademen.dat poging is mislukt .eerst was ik erg boos om geweest.ben nog steeds aan het worstellen met me gedachten.ben vrijwillig in behandeling,maar zoek nog steeds n reden om voor te leven.ik wil graag mij bewijzen ,dat ik bestaa.maar tja.hoe doe je dat.
Datum:
11-07-2008
Naam:
lena
Leeftijd:
32
Provincie:
Utrecht

schaamte

ik heb 2 jaar geleden geld gestolen van mensen uit een bejaarden tehuis,waar ik werkte als schoonmaakster.ik had het nodig voor mijn kinderen,ik ben betrapt en heb er erge spijt van.ik weet dat het fout was en ik zal het ook nooit meer doen.maar het achter volgd je wel.nu heb ik andere werk,ben verpleegster in een verzorgingstehuis en heb het er erg nar mijn zin,maar nu moet ik een goed gedrag formulier hebben,ik ben zo bang dat het er op komt te staan wat ik gedaan heb,als dat zo is dan is mijn toekom st helemaal kapot.ben zo bang.ik had het hoofdstuk achter me gelaten en verwerkt,maar nu begint alles weer opnieuw,houdt het dan nooit eens op?
Datum:
10-07-2008
Naam:
schaamte
Leeftijd:
32
Provincie:
Friesland

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.