Levensverhalen (pagina 869)

Hier mag je jouw verhaal vertellen. Hoe is het zover gekomen dat je nu aan zelfmoord denkt? Dit mag kort of lang, wat je zelf prettig vindt. Als je dat niet wilt, lees dan gerust de verhalen van anderen eens door.

Jouw verhaal

Het is niet de bedoeling dat je reageert op anderen, het gaat hier om jouw verhaal. Inzendingen die haatdragend zijn, grof taalgebruik bevatten of anderszins niet aan het doel van deze website voldoen kunnen zonder opgaaf van reden worden geweigerd.

Zet nooit je volledige naam hier neer. Wanneer je dat wel doet dan kan jouw verhaal via zoekmachines zoals Google worden gevonden wanneer iemand op jouw naam zoekt.

Met het inzenden van je verhaal ga je akkoord met de privacyverklaring. (Bekijken)

absurd en zinloos

Het leven is niet zinloos zolang je er zelf zin aan kunt geven. Ook anderen mogen dat doen. Leven zélf geeft geen zin, echter. Leven als zodanig heeft geen zin. 'Zin' is geen eigenschap van leven, maar van mensen. Zin geven is iets wat mensen moeten doen. Ik moet dus zin geven. Ik kan geen zin geven. Ik moet - ik weet dat dat bij mijn mens-zijn hoort - maar ik kan geen zin vinden. Ik huil en voel me naakt. De mens is aangekleed. En nu ben ik te laf. Ik heb drie kinderen, snap je? Ik heb keuzes gemaakt, blijkbaar...
Datum:
04-08-2009
Naam:
JJ
Leeftijd:
38
Provincie:
Limburg

DOE HET NIET!

In 2005 werden wij opgeschrikt door het overlijden van de broer van mijn vriend. Hij had zelfmoord gepleegd. De avond voordat hij het gedaan had had ik hem nog thuis afgezet. Leuk gekletst die avond. De maandag erop kregen we telefoon. Hij lag al 3 dagen dood in zijn kamer - hij zag het écht niet meer zitten. Alles was met voorbedachte rade. Hij heeft zijn keel doorgesneden en een afscheidsbrief achtergelaten. Ik ben nu een meid van 25 en ben nog steeds erg ongelukkig - verdrietig - gesloopt - angstig van deze gebeurtenis. Mensen denken dat ze op deze manier van het kwade wegkunnen, maar dit is helemaal niet zo. Er wordt heel veel schade aangericht bij de achterblijvers. Zo erg, dat je nog steeds elke dag eraan denkt. Ik wil bij deze benadrukkken dat het erg belangrijk is om iemand in vertrouwen te nemen en je problemen te bespreken. Dit hoeft absoluut geen bekende te zijn. Ook ik heb een moeilijke tijd achter de rug en denk dan wel eens 'ik wou dat ik er niet meer was'. Zoveel pijn - verdriet - eenzaamheid. Toch blijf ik positief. Ook al ben je soms alleen. Rij lekker de natuur in (liefst met de fiets) en geniet van de natuurgeluiden. Zoek hobby's en onderneem acties die je nog nooit gedaan hebt. Leef van dag tot dag. Morgen is er weer een nieuwe en het kan ineens heel rooskleurig worden. Het is maar net hoe je ingesteld bent. Ik had dit ook graag willen zeggen aan mijn broer, maar helaas mocht dit niet baten. Hij blijft een ontzettend gemis en hij moest eens weten hoeveel wij allemaal van hem hielden!!!!!!!!!!! Wij zijn voor ons hele leven verpest en angstig voor mensen met depressies. Dit was het allemaal niet waard.
Datum:
04-08-2009
Naam:
Yvonne
Leeftijd:
25
Provincie:
Overijssel

poging

Ik heb een hekel aan deze wereld
alleen maar egoistisch en geen respect
voor elkaar. mijn ouders moeten me ook niet. ik heb een vorm van autisme
en ben daarom op me werk ontslagen.
ik voel me gediscrimineerd. ik ben op de basisschool en op het voortgezetonderwijs gepest. en wordt op straat ook door iedereen uitgelachen.
ik heb een rot leven. ik doe echt niet zielig
maar ik hou dit niet meer vol.
Datum:
04-08-2009
Naam:
Hoelang duurt het nog
Leeftijd:
16
Provincie:
Zuid-holland

I wil niet meer

Ik voel me volkomen kut. Mijn leven is een hel. Leven doet pijn. Ik ben aan het vechten met een draak. Ik ben misbruikt door mijn moeder toen ik 12 was. Ze was als een wezen uit de hel. Ik kan niet meer. Help me alsjeblieft...
Datum:
04-08-2009
Naam:
Jeff
Leeftijd:
34
Provincie:
Noord-holland

is dit nou later

nu is later dan en dan?gescheiden,7/7 werken,geen echte vrienden,sociaal leven,...ik werk en sport me te pletter waarom!
Datum:
04-08-2009
Naam:
born dead
Leeftijd:
38
Provincie:
Anders

Een knop

Momenteel is zelfmoord in mijn omgeving de normaalste zaak van de wereld. Vanochtend is er weer iemand voor de trein gesprongen, binnen 3 jaar ben ik 5 bekenden verloren door toedoen van henzelf. Het wachten is op de volgende en steeds komt er weer een. Vaak wordt er dan gezegd: Onbegrijpelijk! En dat is het vaak ook, er zijn maar weinig mensen die weten dat ik met zelfmoordgedachtes rondloop. Dus voor hen is het dan ook onbegrijpelijk. Doordat ik zie hoeveel pijn het doet bij vrienden, familie en gemeenschap, zal ik het waarschijnlijk nooit doorzetten. Maar die gedachtes blijven komen en zullen waarschijnlijk nooit weggaan. Wat zou het heerlijk zijn om een knop in te drukken en klaar te zijn met dit leven... Maar zoals ik al zei, zover zou het bij mij niet komen, maar het blijft aanlokkelijk.
Datum:
03-08-2009
Naam:
Miranda
Leeftijd:
25
Provincie:
Noord-holland

liefdes verdriet

ik had het een jaar met mijn vriendin, het was niet altijd goed met haar maar ik hield ontzettend veel van haar. toen maakte ze het uit, en kreeg ik een week later te horen dat een goeie vriend van mij en mijn ex het al 1 week hebben! daarna ging ze met al mijn vrienden hebben op seksueel gebied ook een beetje,

al mijn vrienden hebben mijn verlaten. ik zou de laatste vijf minuten van mijn leven bij haar doorbrengen als het mag van haar...
en als ze dat niet wilt doe ik het toch.
Datum:
03-08-2009
Naam:
Rick v a
Leeftijd:
16
Provincie:
Noord-brabant

genoeg

Ik heb er genoeg van.....enig kind, moeder jong overleden, steeds voor anderen gezorgd....nu ben ik steeds somber, heb allerlei klachten en geen vrienden meer.....wie wil er bevriend zijn met iemand die alleen maar zeurt en bang is en pijn heeft/
ik wil dood...gewoon dood...maar ik doe het niet omdat ik twee mensen die blijkbaar wel om me geven dan immens verdriet doe....tot ik niet meer kan...en het toch doe....heb dan medelijden of verdriet om mij...eindelijk rust, eindelijk zonder pijn, angst en ellende.
ik kijk uit naar mijn dood....
Datum:
03-08-2009
Naam:
marjo
Leeftijd:
55
Provincie:
Noord-brabant

Overleven

Ik ben het zo moe. Elke dag vechten om te overleven. Dit al 3 jaar lang. Ik doe zo hard men best, maar ik vraag mij af wat ik hier nog doe. Hoelang kan ik dit nog volhouden. Ik probeer het echt, maar ik wil gewoon rust. Iedereen is beter af zonder mij.
Datum:
03-08-2009
Naam:
Nobody
Leeftijd:
18
Provincie:
België

mijn verhaal.

Ik heb me even beziggehouden met al deze verhalen te lezen,ze schrokken mij enorm af,en ook de leeftijden die zo uiteenlopen zelf al deze gedachten op leeftijd van 13.
Ik? deze gedachten dat kon niet ik was altijd gelukkig voelde mij goed maar de laatste tijd niet door allemaal samenlopende omstandigheden. maar ik wordt bang van mezelf,omdat ik het gevoel heb dat ik er meer en meer tot in staat ben. is dat touw wel stevig genoeg? zou die boom geschikt zijn of die plaats? wie schrijf ik allemaal een afscheidsbrief? Ik had nooit verwacht dat ik dat zou voelen. Ik hoop ook gewoon dat er iets beter komt, nieuwe hoop. iets om naar uit te kijken. en soms houd mij er wel telkens weer iets tegen een leuk moment een leuke dag. Maar als het dan opnieuw tot een dieptepunt komt naderd het moment dat ik er meer over nadenk. Ik raad iedereen aan om een papiertje te nemen en daar op je problemen op te schrijven? hoe je ze kan oplossen of er mee kan omgaan en ook vooral goede dingen opscrhrijven wat je nog wil bereiken of doen in je leven.
Datum:
03-08-2009
Naam:
n
Leeftijd:
17
Provincie:
België

Let op: Zelfmoord.nl en Stichting LeefMee zijn geen onderdeel van Stichting 113 Zelfmoordpreventie. Wij verwijzen slechts naar hun website.

113 Zelfmoordpreventie is een Nederlandse stichting die zich richt op het voorkomen van zelfmoord. De stichting is 24 uur per dag bereikbaar voor suïcidale mensen met een hulpvraag, een verzoek om informatie of een luisterend oor. Mensen kunnen telefonisch contact zoeken vanuit Nederland op 113. Hulp wordt ook geboden per e-mail of chat, desgewenst volledig anoniem.